Interpretacja 0115-KDST2-2.4011.112.2026.2.PS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest

-     nieprawidłowe - w części dotyczącej uznania odpłatnego przeniesienia prawa autorskiego do części programu komputerowego za sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz zastosowania do osiąganego z tego tytułu dochodu preferencyjnej 5% stawki podatku, o której mowa w art. 30ca ust. 1 tej ustawy,

-     prawidłowe – w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 13 marca 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której świadczy m.in. działalność związaną z oprogramowaniem. W ramach tej działalności prowadzona jest także działalność rozwojowo-badawcza w zakresie prac analizy systemowej. Zgodnie z Polska Klasyfikacją Działalności Gospodarczej działalność przedsiębiorstwa Wnioskodawcy polega m.in. na 62.01.Z Działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. UMOWA O ŚWIADCZENIE USŁUG, W RAMACH KTÓREJ POWSTAJĄ UTWORY. W ramach łączących Wnioskodawcę ze swoimi klientami stosunków prawnych, Wnioskodawca świadczy na rzecz kontrahentów usługi analizy biznesowo-systemowej. Z uwagi na to, że zawarte umowy stanowią zobowiązanie o charakterze ciągłym i regulują kwestie stałej współpracy stron Wnioskodawca w jej ramach pracuje nad różnymi programami komputerowymi (zarówno aplikacjami webowymi, mobilnymi czy aplikacjami stacjonarnymi) — nie jest to umowa o wykonanie jednego programu komputerowego, ale umowa w ramach której Wnioskodawca tworzy nowe programy komputerowe, bądź rozwija już istniejące, dodając nowe funkcjonalności, bądź ulepszając ich działanie.

Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza omawiane oprogramowanie w sposób systematyczny, w ramach codziennej pracy. Wnioskodawca posiada obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT. Omawiane we wniosku usługi programistyczne świadczone są przez Wnioskodawcę w Polsce, na zasadzie pracy osobistej w biurze, bądź pracy zdalnej na rzecz kontrahentów. W ramach usług Wnioskodawca prowadzi prace polegające na:

1.  rozwijaniu programu komputerowego dla globalnej firmy służącej do organizowania i bookowania podróży/pobytu dla pracowników firm, którzy są klientami zleceniodawcy w zakresie integracji z nowymi zewnętrznymi systemami oraz rozwojem panelu administratora (Narzędzie 1);

2.  tworzeniu programu komputerowego dla globalnego banku polegające na dodaniu do grupy produktów ubezpieczenia samochodu, w tym integracji z partnerem, tworzenie struktur baz danych (Narzędzie 2);

3.  tworzeniu programu komputerowego dla firmy ubezpieczeniowej automatyzującej proces ubezpieczeniowy (Narzędzie 3);

4.  tworzeniu programu komputerowego w postaci raportów w (...) dla klienta w zakresie raportów sprzedażowych dla CRM (Narzędzie 4).

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zajmuje się badaniem wymagań do zaprojektowania i stworzenia nowego programu komputerowego, jak również rozwoju istniejącego programu komputerowego, w tym tworzenia nowych funkcjonalności. Prace Wnioskodawcy w zakresie badania wymagań od interesariuszy odbywają się przy zastosowaniu następujących technik projektowania systemów, tj. User Stories, diagramy BPMN, diagramy UML. Wnioskodawca modeluje dane, projektuje architekturę rozwiązań i endpointów, serwisów oraz protokołów komunikacyjnych, weryfikuje możliwości wdrożenia wymagań w postaci analizy własnej z zastosowaniem przede wszystkim SQL i wiedzy technicznej. W trakcie samego developmentu Wnioskodawca dokonuje weryfikacji programów komputerowych stworzonych na podstawie opracowanych wymagań oraz zgłasza do nich bugi i wnioski o zmianę (Change Requesty). Wnioskodawca przygotowuje także dokumentację techniczną i funkcjonalną dla tworzonych rozwiązań.

Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone lub modyfikowane przez Wnioskodawcę są chronione na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim j prawach pokrewnych (tj.: Dz. U. z 2021 r. i poz. 1062). Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca staje się użytkownikiem takiego rozwiązania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju Oprogramowania, które po implementacji rozwijanych funkcjonalności, stanowi osobny program komputerowy chroniony z mocy powołanego wyżej art. 74 ust. 1 i 2 Prawa autorskiego. Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny — jej efektem jest tworzenie oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb kontrahentów.

Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów posiadanej przez niego wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych rozwiązań lub nowych zastosowań istniejących już rozwiązań. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca podejmuje aktywność, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych powinny być kwalifikowane jako prace prowadzące do powstania utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych poprzez stworzenie nowego programu komputerowego lub poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego programu komputerowego (programu komputerowego wykorzystywanego przez kontrahentów).

W podsumowaniu należy uznać, że projekty polegające na tworzeniu i rozwoju oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu czynności o charakterze informatycznych popartych wiedzą i umiejętnościami Wnioskodawcy. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u niego i jego kontrahentów. Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz kontrahentów na mocy umowy o świadczenie usług. Przeniesienie praw autorskich na rzecz kontrahentów jest odpłatne. Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej z tytułu ich sprzedaży („Przychody IP Box”). Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT za okres od 1 stycznia 2025 r. Wymaga podkreślenia jako istotne, że Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonywać będzie wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej („Prawa IP Box”). Wyodrębnionymi Prawami IP Box są majątkowe prawa autorskie do

Oprogramowania. Z punktu widzenia prawnego, umowy zawierane przez Wnioskodawcę z kontrahentami, w ramach których Wnioskodawca zobowiązuje się wytworzyć i przenieść na Zleceniodawcę prawa do oprogramowania („Umowy”) kwalifikowane są jako umowy o świadczenie usług. Efektem, do stworzenia którego zobowiązuje się Wnioskodawca na podstawie zawieranych Umów, jest oprogramowanie dedykowane potrzebom i wymaganiom kontrahentów.

Celem umożliwienia korzystania kontrahentom z wytworzonego oprogramowania, Wnioskodawca przenosi na kontrahentów całość autorskich praw majątkowych do tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi kontrahentami (klientami). Rodzaj i funkcjonalności tworzonego oprogramowania mogą być zróżnicowane, z tym jednak zastrzeżeniem, że opisany we wniosku charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności pozostanie niezmieniony, nie ulegnie zmianie także rodzaj i źródło uzyskiwanych dochodów z tytułu sprzedaży oprogramowania. Co istotne, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazać należy, że ponosi on również odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i nast. k.c. W szczególności należy podkreślić, że Umowa łącząca Wnioskodawcę z kontrahentami nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem kontrahentów, ani w czasie i miejscu wskazanym przez kontrahentów. Rola kontrahentów ogranicza się do wskazania ogólnych kierunków działań Wnioskodawcy i analizy wymagań w zakresie dedykowanego mu Oprogramowania oraz ram czasowych, w których Wnioskodawca jest zobowiązany skończyć dany projekt, produkt lub proces.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca wskazuje, że we wniosku nie posłużył się nazwami handlowymi lub marketingowymi programów, lecz opisem ich funkcji i przeznaczenia. Z perspektywy faktycznej chodzi o następujące rozwiązania:

Narzędzie 1 – platforma do organizowania i rezerwowania podróży/pobytów służbowych dla pracowników klientów korporacyjnych. Funkcją tego oprogramowania jest obsługa procesu planowania, organizowania i bookowania podróży oraz pobytów służbowych. Prace Wnioskodawcy obejmowały rozwój rozwiązania w zakresie:

•     integracji z nowymi zewnętrznymi systemami,

•     rozwoju panelu administratora,

•     rozszerzenia zakresu wymiany danych i zarządzania procesami administracyjnymi.

Innowacyjność tego rozwiązania w zakresie prac Wnioskodawcy polegała na tworzeniu nowych mechanizmów integracyjnych oraz nowych funkcjonalności panelu administracyjnego, dostosowanych do potrzeb konkretnego środowiska systemowego i biznesowego.

Narzędzie 2 – program komputerowy dla globalnego banku służący do obsługi produktu ubezpieczenia samochodu. Funkcją tego rozwiązania jest obsługa procesu włączenia nowego produktu ubezpieczeniowego do istniejącej grupy produktów bankowych, w tym integracja z partnerem zewnętrznym oraz utworzenie odpowiednich struktur danych i logiki systemowej. Prace Wnioskodawcy obejmowały:

•     analizę wymagań dla nowego produktu,

•     projektowanie integracji z partnerem,

•     projektowanie struktur baz danych,

•     projektowanie logiki działania nowej funkcjonalności.

Innowacyjność polegała na stworzeniu nowej funkcjonalności produktowej, wcześniej niewystępującej w danym środowisku systemowym, oraz na zaprojektowaniu nowej logiki integracyjnej i danych.

Narzędzie 3 – program komputerowy dla firmy ubezpieczeniowej automatyzujący proces ubezpieczeniowy. Funkcją tego rozwiązania jest automatyzacja procesów związanych z obsługą ubezpieczeń, w tym uporządkowanie przepływu danych, decyzji oraz czynności wykonywanych dotychczas w sposób bardziej manualny lub rozproszony. Prace Wnioskodawcy obejmowały tworzenie i rozwój logiki tego rozwiązania, modelowanie procesów, danych i wymagań. Innowacyjność polegała na stworzeniu lub rozwinięciu rozwiązania, które automatyzuje proces ubezpieczeniowy, porządkuje zależności między krokami procesu i umożliwia bardziej efektywne przetwarzanie danych oraz obsługę przypadków ubezpieczeniowych.

Narzędzie 4 – program komputerowy w postaci raportów (...) dla klienta w zakresie raportów sprzedażowych dla CRM. Funkcją tego rozwiązania jest przetwarzanie danych pochodzących z systemu CRM i prezentowanie ich w postaci raportów sprzedażowych, wspierających analizę biznesową, kontroling i podejmowanie decyzji. Prace Wnioskodawcy obejmowały zaprojektowanie logiki raportowania, struktur danych, zależności pomiędzy źródłami danych oraz zasad prezentacji i agregacji danych. Innowacyjność polegała na stworzeniu nowego rozwiązania raportowego dostosowanego do konkretnego środowiska CRM klienta, jego struktury danych i potrzeb analitycznych. Nie były to gotowe, uniwersalne raporty, lecz rozwiązanie zaprojektowane dla indywidualnego przypadku użycia. Opis tych obszarów wynika z treści pierwotnego wniosku, w którym wskazano zakres prac przy czterech narzędziach oraz metodykę i techniki wykorzystywane przez Wnioskodawcę.

Tworzenie programu komputerowego w postaci raportów (...) polega na opracowaniu rozwiązania informatycznego służącego do pobierania, przetwarzania, łączenia, modelowania, agregowania i prezentowania danych zgodnie z określonymi wymaganiami biznesowymi i systemowymi. W ramach tego procesu Wnioskodawca:

•     analizuje źródła danych oraz ich strukturę,

•     projektuje model danych,

•     określa reguły przekształcania i łączenia danych,

•     projektuje logikę raportowania,

•     definiuje zależności pomiędzy danymi, miarami, wymiarami i wskaźnikami,

•     określa warunki filtrowania, agregacji i prezentacji danych,

•     przygotowuje techniczną i funkcjonalną koncepcję raportu,

•     weryfikuje poprawność oraz zgodność raportowania z wymaganiami.

Jeżeli tworzenie raportów wymaga przygotowania zapytań, logiki obliczeniowej, struktur modelu danych, reguł transformacji, miar, zależności lub innych elementów formalnie opisujących sposób działania rozwiązania raportowego, Wnioskodawca tworzy takie elementy w ramach prac nad rozwiązaniem. W tym sensie powstaje logika działania rozwiązania informatycznego, obejmująca także elementy algorytmiczne i formalne reguły przetwarzania danych. Tworzenie raportów nie polega zatem wyłącznie na wizualnym przedstawieniu danych, lecz na stworzeniu rozwiązania informatycznego, które określa:

•     jakie dane są pobierane,

•     z jakich źródeł,

•     w jaki sposób są ze sobą wiązane,

•     według jakich reguł są przeliczane,

•     w jakiej postaci i w jakim kontekście są prezentowane użytkownikowi.

W pierwotnym wniosku wskazano, że Wnioskodawca wykorzystuje m.in. SQL, modelowanie danych oraz przygotowuje dokumentację techniczną i funkcjonalną dla tworzonych rozwiązań; dotyczy to także rozwiązań raportowych.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania prowadzona jest w sposób zaplanowany i metodyczny. Dla każdego projektu lub etapu projektu ustalany jest zakres prac, identyfikowane są wymagania, planowane są cele funkcjonalne i techniczne, a następnie realizowane są kolejne etapy prowadzące do powstania określonego rozwiązania. Prace są prowadzone według uporządkowanego systemu obejmującego:

•     analizę potrzeb biznesowych i systemowych,

•     zbieranie wymagań,

•     modelowanie procesów i danych,

•     projektowanie funkcjonalności,

•     projektowanie integracji i architektury,

•     przygotowanie dokumentacji,

•     weryfikację implementacji i identyfikację zmian.

Systematyczność w odniesieniu do działań w zakresie wykonywanych czynności polega na tym, że działalność Wnioskodawcy nie ma charakteru incydentalnego. Tworzenie i rozwój oprogramowania stanowią stały przedmiot jego działalności gospodarczej. Prace są wykonywane regularnie, etapowo i zgodnie z powtarzalnym, uporządkowanym procesem obejmującym analizę, projektowanie, dokumentowanie i weryfikację rozwiązań. Systematyczność przejawia się również w tym, że każde rozwiązanie powstaje w wyniku kolejnych, logicznie powiązanych działań, a nie jednorazowych, przypadkowych czynności.

Wnioskodawca wskazuje, że w okresie objętym wnioskiem cele były osiągane w ramach opisanych projektów poprzez:

•     rozwój platformy podróży służbowych o nowe integracje i nowe funkcje panelu administratora,

•     stworzenie rozwiązania dla produktu ubezpieczenia samochodu dla banku wraz z nową logiką integracji i strukturami danych,

•     stworzenie lub rozwój rozwiązania automatyzującego proces ubezpieczeniowy,

•     stworzenie rozwiązania raportowego dla CRM w (...).

Prace były realizowane przede wszystkim osobiście przez Wnioskodawcę, przy wykorzystaniu jego wiedzy, doświadczenia, sprzętu komputerowego, oprogramowania roboczego, środowisk projektowych oraz zasobów organizacyjnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej. Finansowanie następowało z przychodów uzyskiwanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Dla poszczególnych projektów były opracowywane harmonogramy robocze odpowiadające etapom analizy, projektowania, dokumentowania, uzgadniania i wdrażania zmian. Harmonogramy dotyczyły prac realizowanych przy:

•     Narzędziu 1 – w zakresie integracji i panelu administratora,

•     Narzędziu 2 – w zakresie wdrożenia produktu ubezpieczenia samochodu,

•     Narzędziu 3 – w zakresie automatyzacji procesu ubezpieczeniowego,

•     Narzędziu 4 – w zakresie raportowania CRM w (...).

Harmonogramy te były realizowane poprzez etapowe wykonanie zaplanowanych prac i osiągnięcie funkcjonalnych rezultatów w ramach kolejnych zadań lub etapów współpracy.

Przed rozpoczęciem realizacji każdego z projektów Wnioskodawca dysponował wiedzą z zakresu:

•     analizy biznesowej i systemowej,

•     modelowania procesów,

•     modelowania danych,

•     projektowania architektury rozwiązań,

•     projektowania integracji systemowych,

•     projektowania funkcjonalności aplikacji webowych, mobilnych i stacjonarnych,

•     relacyjnych baz danych,

•     SQL,

•     dokumentacji technicznej i funkcjonalnej.

•     Wnioskodawca planował dla każdego projektu:

•     zbadanie potrzeb biznesowych i wymagań interesariuszy,

•     określenie logiki działania rozwiązania,

•     zaprojektowanie odpowiednich procesów, danych, interfejsów i integracji,

•     przygotowanie dokumentacji technicznej i funkcjonalnej,

•     doprowadzenie do powstania nowej funkcjonalności, modułu lub rozwiązania raportowego.

Zaplanowane przedsięwzięcia Wnioskodawca realizował poprzez:

1.  analizę wymagań interesariuszy,

2.  wykorzystanie User Stories,

3.  modelowanie procesów przy użyciu BPMN,

4.  modelowanie rozwiązań przy użyciu UML,

5.  modelowanie danych,

6.  projektowanie architektury rozwiązań, endpointów, serwisów i protokołów komunikacyjnych,

7.  techniczną weryfikację możliwości wdrożenia wymagań z wykorzystaniem SQL i wiedzy technicznej,

8.  przygotowywanie dokumentacji technicznej i funkcjonalnej,

9.  weryfikowanie implementacji i zgłaszanie błędów oraz change requestów. Taki sposób działania został opisany także w pierwotnym wniosku.

Efektem działań są:

•     nowe funkcjonalności integracyjne i administracyjne dla platformy podróży służbowych,

•     nowe funkcjonalności produktowe, integracyjne i bazodanowe dla rozwiązania bankowego w obszarze ubezpieczenia samochodu,

•     rozwiązanie automatyzujące proces ubezpieczeniowy,

•     nowe rozwiązanie raportowe dla CRM w (...).

Nowe zastosowania polegają na rozszerzeniu możliwości istniejących systemów lub stworzeniu nowych funkcji umożliwiających obsługę procesów, które wcześniej nie były obsługiwane w dany sposób albo nie były zautomatyzowane.

Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności w zakresie:

•     analizy biznesowej,

•     analizy systemowej,

•     projektowania funkcjonalnego,

•     projektowania integracji,

•     modelowania procesów,

•     modelowania danych,

•     projektowania baz danych,

•     raportowania i analityki danych,

•     projektowania architektury rozwiązań,

•     dokumentowania rozwiązań informatycznych,

•     weryfikacji zgodności implementacji z wymaganiami.

Wnioskodawca oferował usługi związane z analizą biznesowo-systemową i tworzeniem oraz rozwojem oprogramowania, w tym:

•     analizę wymagań,

•     projektowanie rozwiązań informatycznych,

•     projektowanie procesów,

•     projektowanie integracji,

•     projektowanie struktur danych,

•     tworzenie rozwiązań raportowych,

•     przygotowanie dokumentacji technicznej i funkcjonalnej,

•     wsparcie rozwoju aplikacji webowych, mobilnych i stacjonarnych.

•     Tworzone i rozwijane produkty, usługi i procesy były oparte na:

•     wiedzy z zakresu analizy biznesowo-systemowej,

•     User Stories,

•     BPMN,

•     UML,

•     modelowaniu danych,

•     projektowaniu architektury rozwiązań,

•     projektowaniu endpointów, serwisów i protokołów komunikacyjnych,

•     SQL,

•     wiedzy technicznej dotyczącej integracji, struktur danych i działania systemów,

•     dokumentacji technicznej i funkcjonalnej.

Wskazane narzędzia i metody zostały jednoznacznie wymienione w pierwotnym wniosku.

Przeniesienie majątkowych praw autorskich do efektów prac stanowiących program komputerowy albo jego twórczą, odrębną część następuje każdorazowo zgodnie z postanowieniami umownymi oraz z zachowaniem wymogów przewidzianych w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w tym art. 41 i art. 53 tej ustawy. Artykuł. 41 reguluje zasady rozporządzania autorskimi prawami majątkowymi, a art. 53 wymaga formy pisemnej dla umowy przenoszącej te prawa.

Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w samodzielnym opracowywaniu nowych koncepcji funkcjonalnych i systemowych, projektowaniu nowych mechanizmów działania, nowych integracji, nowych struktur danych, nowych przepływów procesowych oraz nowych rozwiązań raportowych dostosowanych do indywidualnych potrzeb kontrahentów. Wnioskodawca nie wykonuje wyłącznie działań odtwórczych, ani mechanicznego wdrażania gotowych schematów. Każdorazowo tworzy rozwiązanie odpowiadające określonemu problemowi praktycznemu.

Podjęte działania obejmowały:

•     w przypadku Narzędzia 1 – zaprojektowanie nowych integracji z systemami zewnętrznymi oraz rozwój panelu administratora,

•     w przypadku Narzędzia 2 – rozszerzenie istniejącego środowiska produktowego o nowy produkt ubezpieczenia samochodu oraz nowe struktury danych i integracje,

•     w przypadku Narzędzia 3 – projektowanie i rozwój mechanizmów automatyzacji procesu ubezpieczeniowego,

•     w przypadku Narzędzia 4 – stworzenie nowego rozwiązania raportowego dla CRM z nową logiką danych i raportowania.

Zastosowano narzędzia i koncepcje takie jak:

•     User Stories,

•     BPMN,

•     UML,

•     modelowanie danych,

•     projektowanie architektury,

•     projektowanie endpointów, serwisów i protokołów komunikacyjnych,

•     SQL,

•     projektowanie logiki raportowania i modeli danych dla (...).

Różnica pomiędzy nowym lub rozwiniętym oprogramowaniem a rozwiązaniami już funkcjonującymi polega na tym, że każde z rozwiązań jest projektowane dla nowego problemu biznesowego i technicznego, przy innych danych, innych zależnościach integracyjnych i innych potrzebach użytkownika.

Odrębność rozwiązania wynika z wykorzystania takich technologii i metod jak:

•     SQL,

•     modelowanie BPMN,

•     modelowanie UML,

•     modelowanie danych,

•     projektowanie architektury integracyjnej,

•     projektowanie endpointów, serwisów i protokołów komunikacyjnych,

•     projektowanie rozwiązań raportowych i modeli danych w (...).

To nie sama nazwa narzędzia tworzy odrębność rozwiązania, lecz nowy sposób jego wykorzystania dla rozwiązania konkretnego problemu funkcjonalnego i systemowego.

Umowy regulowały wynagrodzenie jako należne za wykonywanie usług świadczonych w ramach współpracy, których efektem było tworzenie i rozwijanie oprogramowania oraz przenoszenie na klienta majątkowych praw autorskich do efektów prac. Wynagrodzenie nie było wypłacane wyłącznie za sam formalny akt uzyskania przez klienta bezterminowego prawa do korzystania z programu komputerowego. Obejmowało ono także wykonanie czynności prowadzących do powstania tego efektu, tj. czynności analityczne, projektowe, dokumentacyjne, weryfikacyjne i rozwojowe. Jednocześnie preferencją IP Box Wnioskodawca obejmuje wyłącznie dochód przypisany do kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a nie każdą czynność wykonywaną w ramach współpracy. Taka konstrukcja jest zgodna z opisem we wniosku, gdzie wskazano, że przeniesienie praw jest odpłatne i następuje w ramach umowy o świadczenie usług.

Na pytanie, czy efekty pracy, które Wnioskodawca nazywa „Oprogramowaniem”, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów prawa autorskiego, Wnioskodawca odpowiedział twierdząco, wskazując, że efekty pracy Wnioskodawcy określane jako „Oprogramowanie” są rezultatem samodzielnej działalności twórczej i:

•     odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem,

•     stanowią nową wartość niematerialną,

•     nie są wyłącznie efektem czynności przewidywalnych i powtarzalnych,

•     nie stanowią jedynie technicznej realizacji szczegółowo narzuconych projektów.

Wnioskodawca każdorazowo tworzy rozwiązanie dostosowane do konkretnego przypadku użycia, środowiska systemowego i wymagań klienta. Rezultat nie jest z góry przesądzony w taki sposób, aby miał wyłącznie charakter mechaniczny lub odtwórczy.

Umowa reguluje, że Wnioskodawca wykonuje prace prowadzące do powstania określonego efektu twórczego w postaci programu komputerowego albo jego odrębnej twórczej części, a następnie przenosi majątkowe prawa autorskie do tego efektu na klienta. Wyodrębnienie konkretnego oprogramowania następuje poprzez przypisanie efektu prac do określonego zadania, modułu, funkcjonalności, integracji, komponentu, raportu lub zakresu zmian realizowanego w danym okresie rozliczeniowym lub etapie projektu. Czynności Wnioskodawcy obejmują:

•     analizę i projektowanie rozwiązania,

•     przygotowanie efektu twórczego,

•     jego utrwalenie i przekazanie klientowi w przyjętym modelu współpracy,

•     udział w uzgodnieniu lub odbiorze rezultatu.

Czynności klienta obejmują:

•     określenie potrzeb biznesowych i oczekiwanych rezultatów,

•     odbiór, akceptację albo przyjęcie rezultatu w ramach procesu współpracy,

•     zapłatę wynagrodzenia zgodnie z umową.

Wraz z wykonaniem i przekazaniem rezultatu oraz przy zachowaniu zasad przewidzianych w umowie klient uzyskuje bezterminowe prawo do korzystania z danego oprogramowania wynikające z nabycia majątkowych praw autorskich.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, w której wyodrębnia:

•     każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

•     przychody przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

•     koszty uzyskania przychodów przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

•     dochód albo stratę przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

•     koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo w sposób umożliwiający określenie kwalifikowanego dochodu.

We wniosku wskazano, że Wnioskodawca prowadzi albo będzie prowadził wyodrębnioną ewidencję pozwalającą na monitorowanie efektów prac oraz ustalenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną.

Efekty pracy Wnioskodawcy, zarówno w przypadku tworzenia nowego oprogramowania, jak i rozwijania lub ulepszania oprogramowania już istniejącego, stanowią odrębne programy komputerowe albo odrębne, twórcze części programu komputerowego, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. We wniosku wprost wskazano, że utwory tworzone lub modyfikowane przez Wnioskodawcę są chronione na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy.

Odrębna ewidencja dla potrzeb IP Box jest prowadzona od momentu, od którego Wnioskodawca zamierza korzystać z preferencji IP Box w odniesieniu do kwalifikowanych dochodów uzyskiwanych z opisanej działalności, tj. od 1 stycznia 2025 r. We wniosku wskazano, że Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% za okres od 1 stycznia 2025 r. oraz że w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej będzie dokonywał wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Pytanie

Czy według przedstawionego stanu faktycznego spełnione są przesłanki z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniające do opodatkowania kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uzyskanego w ramach opisanej sytuacji gospodarczej stawką 5% odnośnie przedstawionych Narzędzi?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone usługi badawczo-rozwojowe w zakresie wytwarzania oprogramowania, spełniają wymóg art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa”). Zgodnie z art. 30cb Ustawy Wnioskodawca prowadzi wyodrębnioną ewidencję dotyczącą prowadzonych prac badawczo-rozwojowych. Na podstawie powyższych stoi na stanowisku, iż może zastosować stawkę 5% podatku dochodowego od osób fizycznych, do przychodów z opisanych wyżej prac badawczo-rozwojowych (wytwarzania Narzędzi). W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza w zeznaniu rocznym za rok 2025 rozliczyć dochód uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze spółką z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%. Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe w świetle obowiązującego stanu prawnego, z przyczyn wskazanych poniżej.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193). W Ustawie dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX i Innovation Box). W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji tzw. zasady Nexus, zgodnie z którą przychody związane z własnością intelektualną mogą być korzystnie opodatkowane w takim zakresie, w jakim konkretna własność intelektualna generująca przychód jest efektem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez danego podatnika. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 Ustawy, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Natomiast zgodnie z art. 30ca ust. 2 lit. 8 Ustawy, jako kwalifikowane prawo własności intelektualnej uznaje się m.in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi badawczo-rozwojowe na rzecz swojego kontrahenta, w zakresie tworzenia, rozwoju, testowania i aktualizowania Narzędzi. Na podstawie zawartych umów Wnioskodawca sprzedaje prawa do wytworzonego oprogramowania z chwilą ustalenia utworu w ramach wynagrodzenia na rzecz kontrahenta. Wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie prawnej na podstawie zapisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem umowy jest w rzeczywistości sprzedaż usług badawczo-rozwojowych, których efektem jest program komputerowy (umową objęte jest wytwarzanie, wdrażanie testowanie i dokumentowanie oprogramowania), w których cenie uwzględniona jest opłata za prawo do korzystania z własności intelektualnej

Wnioskodawcy. Sprzedaż wskazanych we wniosku praw następuje w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, jest wytwarzane w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję zawartą w art. 5a pkt 38 Ustawy. Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a w związku z tym wykazuje wymagane przepisami informacje w odrębnej ewidencji. Mając powyższe na uwadze, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej - autorskiego oprogramowania składającego się na wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 Ustawy. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki.

Ponieważ na podstawie umowy zawartej ze spółką Wnioskodawca przenosi na spółki całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego (oprogramowania) opisanego we wniosku, w roku 2025 Wnioskodawca osiągał i będzie osiągał dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Dochody te chciałby rozliczyć korzystając z IP Box. Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że na potrzeby korzystania z IP Box będzie posiadał szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną zgodną z wymogami art. 30cb Ustawy oraz pozwalającą na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Sprzedaż wskazanych we wniosku praw następuje w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej, która jest pozarolniczą działalnością gospodarczą, zaś oprogramowanie zostało wytworzone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 Ustawy. Jest to działalność podejmowana w sposób systematyczny obejmująca prace rozwojowe w celu tworzenia nowych zastosowań, przy czym prace te są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów.

Programy, które wytwarza Wnioskodawca są same w sobie nowym oprogramowaniem narzędziowym, które umożliwia wykonywanie konkretnych analiz lub czynności w procesie rozwoju urządzenia, które będzie ulepszone w stosunku do innych podobnych oferując więcej funkcjonalności i wyższy poziom bezpieczeństwa, przez co będzie miało ono więcej funkcjonalności i zastosowań niż inne podobne. Odnośnie wartości kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca wskazuje, że na podstawie umowy zawartej z kontrahentem, na podstawie której Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie, wykonuje usługę informatyczną, w ramach której wytwarzane są utwory, do których wszelkie prawa własności intelektualnej są przekazywane na rzecz kontrahenta za ustaloną opłatą. Według Ustawy, przez sprzedaż rozumie się „odpłatną dostawę towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”. Tak więc w tym przypadku następuje faktyczna sprzedać wytworzonych przez Wnioskodawcę kwalifikowanych praw własności intelektualnej do oprogramowania. Prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegają na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Co istotne, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia, rozwoju i ulepszania innowacyjnych systemów informatycznych wspierających i automatyzujących branżę, przy wykorzystaniu stale rozwijanej wiedzy Wnioskodawcy z zakresu wytwarzania oprogramowania, sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego i analizy danych oraz tworzenia raportów, a same prace nad oprogramowaniem mają systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) charakter i są każdorazowo poprzedzone fazą eksploracyjną, mającą na celu wynalezienie najbardziej optymalnego sposobu na spełnienie potrzeb klienta.

Wytwarzane oprogramowanie pisane jest na zamówienie spełniające specyficzne wymagania klienta i nie istnieje inne podobne tak aby można było na jego podstawie wycenić wartość praw własności intelektualnej związanej z tym oprogramowaniem. Tak więc dokumentem określającym wartość sprzedawanych praw jest faktura wystawiana przez Wnioskodawcę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–    prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z treści wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Prowadzi Pan prace polegające na:

-     rozwijaniu programu komputerowego dla globalnej firmy służącej do organizowania i bookowania podróży/pobytu dla pracowników firm, którzy są klientami zleceniodawcy w zakresie integracji z nowymi zewnętrznymi systemami oraz rozwojem panelu administratora (Narzędzie 1);

-     tworzeniu programu komputerowego dla globalnego banku polegające na dodaniu do grupy produktów ubezpieczenia samochodu, w tym integracji z partnerem, tworzenie struktur baz danych (Narzędzie 2);

-     tworzeniu programu komputerowego dla firmy ubezpieczeniowej automatyzującej proces ubezpieczeniowy (Narzędzie 3);

-     tworzeniu programu komputerowego w postaci raportów w (...) dla klienta w zakresie raportów sprzedażowych dla CRM (Narzędzie 4).

Wskazał Pan, że efekty jego pracy, zarówno w przypadku tworzenia nowego oprogramowania, jak i rozwijania lub ulepszania oprogramowania już istniejącego, stanowią odrębne programy komputerowe albo odrębne, twórcze części programu komputerowego, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Wskazał Pan, że projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u niego i jego Zleceniodawcy.

Efekty Pana pracy określane jako „Oprogramowanie” są rezultatem samodzielnej działalności twórczej i:

•     odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem,

•     stanowią nową wartość niematerialną,

•     nie są wyłącznie efektem czynności przewidywalnych i powtarzalnych,

•     nie stanowią jedynie technicznej realizacji szczegółowo narzuconych projektów.

Każdorazowo tworzy Pan rozwiązanie dostosowane do konkretnego przypadku użycia, środowiska systemowego i wymagań klienta. Rezultat nie jest z góry przesądzony w taki sposób, aby miał wyłącznie charakter mechaniczny lub odtwórczy.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Z treści wniosku wynika, że Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania prowadzona jest w sposób zaplanowany i metodyczny. Dla każdego projektu lub etapu projektu ustalany jest zakres prac, identyfikowane są wymagania, planowane są cele funkcjonalne i techniczne, a następnie realizowane są kolejne etapy prowadzące do powstania określonego rozwiązania. Prace są prowadzone według uporządkowanego systemu obejmującego:

•     analizę potrzeb biznesowych i systemowych,

•     zbieranie wymagań,

•     modelowanie procesów i danych,

•     projektowanie funkcjonalności,

•     projektowanie integracji i architektury,

•     przygotowanie dokumentacji,

•     weryfikację implementacji i identyfikację zmian.

Systematyczność w odniesieniu do działań w zakresie wykonywanych czynności polega na tym, że Pana działalność nie ma charakteru incydentalnego. Tworzenie i rozwój oprogramowania stanowią stały przedmiot jego działalności gospodarczej. Prace są wykonywane regularnie, etapowo i zgodnie z powtarzalnym, uporządkowanym procesem obejmującym analizę, projektowanie, dokumentowanie i weryfikację rozwiązań. Systematyczność przejawia się również w tym, że każde rozwiązanie powstaje w wyniku kolejnych, logicznie powiązanych działań, a nie jednorazowych, przypadkowych czynności.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że podejmuje Pan aktywność, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

•     nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

•     łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

•     kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

•     wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

•     nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

•     łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

•     kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

•     wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

•     planowaniu produkcji oraz

•     projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Z treści wniosku wynika, że podejmuje Pan działalność, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

–    podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji, a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści wniosku wynika, że w każdym przypadku efekty Pana pracy stanowią utwory, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochód osiąga Pan ze sprzedaży prawa własności intelektualnej. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do efektów Pana prac następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka prowadzona jest od 1 stycznia 2025 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy spełnieniu łącznie trzech warunków:

a)  przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz

b)  należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;

c)  podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że w przypadku tworzenia, rozwijania i ulepszania programu komputerowego (oprogramowania), wyłącznie w sytuacji, gdy powstaje program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz jest wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, mamy do czynienia z powstaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Przechodząc do rozstrzygnięcia Pana wątpliwości wskazać należy, że skoro w opisanych okolicznościach efektem Pana działalności są zarówno odrębne programy komputerowe, jak i ich części, to nie można uznać, że prawo autorskie do części programu komputerowego stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle bowiem tego przepisu, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej (…), a nie autorskie prawo do części programu komputerowego.

Jak wynika z doprecyzowania zawartego w piśmie z 13 marca 2026 r. – wykonuje Pan prace prowadzące do powstania określonego efektu twórczego w postaci programu komputerowego albo jego odrębnej twórczej części, ponadto efekty Pana pracy, zarówno w przypadku tworzenia nowego oprogramowania, jak i rozwijania lub ulepszania oprogramowania już istniejącego, stanowią odrębne programy komputerowe albo odrębne, twórcze części programu komputerowego.

Nie można się więc uznać, że w opisanych okolicznościach autorskie prawo do części programów komputerowych, których jest Pan twórcą, stanowi kwalifikowane IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że nie stanowią kwalifikowanego prawa własności intelektualnej efekty Pana pracy w postaci części programu komputerowego, pomimo tego, że stanowią utwory chronione prawem autorskim.

W konsekwencji, sprzedaż efektów Pana pracy w postaci części programu komputerowego (przeniesienie majątkowych praw autorskich do części programu komputerowego) nie stanowi sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym uzyskane z ww. tytułu wynagrodzenie nie stanowi przychodu będącego podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zatem w przypadku uzyskania dochodu z odpłatnego przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworów stanowiących części programu komputerowego nie ma Pan możliwości zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT.

Natomiast w sytuacji, gdy efektem Pana pracy jest program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawo do programu komputerowego, wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a zatem wyłącznie w przypadku, gdy efektem Pana pracy jest/będzie program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – za okres objęty wnioskiem.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.