Interpretacja 0115-KDST2-2.4011.246.2026.2.AP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z zawarciem ugody z bankiem. Wniosek został uzupełniony w dniach 20 kwietnia i 7 maja 2026 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Sprawa dotyczy umowy kredytu frankowego, która została zawarta w 2006 r. w Banku X na finansowanie własnych potrzeb mieszkaniowych. W załączniku przesłał Pan podpisaną w dniu (...) 2024 r. ugodę o numerze (...). Zapis kwoty ugody dotyczy kapitału bieżącego w wysokości 11.646,88 CHF, tj. 99.819,75 zł. Bank uznał, że zwrócona kwota kapitału bieżącego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu i została sporządzona informacja PIT-11 dla Pana (kredytobiorcy) oraz Pana żony (współkredytobiorcy). Za rok 2024 zostały sporządzone deklaracje roczne i został przez Pana i żonę zapłacony podatek dochodowy.

Uzupełnienie

Kredyt został zaciągnięty na kwotę 210.061,00 zł.

Kredyt został spłacony w kwocie 310.350,28 zł.

Zgodnie z przesłaną kopią ugody, bank zwrócił Panu środki pieniężne wpłacone przez Pana tytułem spłaty zaciągniętego kredytu w kwocie 99.819,75 zł uznając to jako różnicę/nadpłatę/ponad udostępniony kapitał i traktując jako zwrot nienależnie pobranych rat kapitałowo-odsetkowych.

Potwierdza Pan, że zwrócone przez bank środki pieniężne stanowiły zwrot nienależnie pobranych opłat, odsetek i rat kapitałowych związanych z zaciągniętym kredytem na własne cele mieszkaniowe, w wyniku jego przeliczenia w oparciu o parametry przyjęte w ugodzie.

Potwierdza Pan, że zwrócone przez bank środki pieniężne zostały przez Pana uprzednio wpłacone na rachunek bankowy związany z kredytem mieszkaniowym tytułem wpłaty rat kapitałowo-odsetkowych w wyniku zawartej umowy na kredyt mieszkaniowy związany z własnymi celami mieszkaniowymi. Tym samym zwrot środków stanowił kwotę nienależnie pobranych przez bank opłat, odsetek i rat kapitałowych, w wyniku jego przeliczenia w oparciu o parametry przyjęte w ugodzie.

Kwota zwrotu stanowi nadwyżkę ponad wartość wpłaconych przez Pana kwot tytułem spłaty kredytu przy uwzględnieniu wartości wpłaconego kredytu i:

-     nie jest odszkodowaniem ze strony banku.

-     nie jest wynagrodzeniem za zaniechanie dochodzenia przez Pana roszczeń wobec banku na drodze sądowej lub odstąpienie od takich roszczeń.

-     nie jest zadośćuczynieniem ze strony banku na Pana rzecz.

-     nie jest świadczeniem z tytułu kredytu mieszkaniowego związanym z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

Kwota 11.300,00 zł to zwrot kosztów procesu poniesionych przez Pana w związku z wniesioną sprawą sadową.

Zwrócona kwota dotyczyła tyko i wyłącznie powstałej różnicy pomiędzy kwotą przez Pana wpłaconą, a kwotą przyjętą jako parametr w ugodzie/wartość kapitału wypłaconego kredytobiorcy w związku z zawartą umową. Bank nie wypłacił Panu kwoty ponad wartość wpłaconych przez Pana kwot, a tym samym zwrócone środki pieniężne nie stanowią przychodu.

Pytanie

Czy podpisana ugoda z bankiem stanowi przychód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz czy zasadnym był fakt wystawienia przez bank informacji PIT-11 a tym samym sporządzenie rozliczenia rocznego i zapłata podatku dochodowego za rok 2024?

Pana stanowisko w sprawie

Wskazał Pan, że sprawa dotyczy umowy kredytu frankowego, która została zawarta w 2006 r. w banku X na finansowanie własnych potrzeb mieszkaniowych. W załączniku przesłał Pan podpisaną w dniu (...) 2024 r. ugodę o numerze (...). Zapis kwoty ugody dotyczy kapitału bieżącego w wysokości 11.646,88 CHF, tj. 99.819,75 zł.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia bowiem ze zwrotem nienależnie pobranych przez bank rat kapitałowo-odsetkowych. Należy więc uznać, że zwrot ten zgodnie z obowiązującymi przepisami nie stanowi dla Pana przychodu zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma zatem podstaw, aby zwróconą kwotę uznać za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. W przypadku zwrotu świadczenia klient otrzymuje z powrotem swój kapitał, tj. zwrot zapłaconych bankowi kwot, które co miesiąc w ratach kapitałowo odsetkowych przekazywał na rzecz banku.

Reasumując, jeżeli w przedmiotowej sprawie nie wystąpi przychód do opodatkowania, to w opisanej sprawie nie będą miały zastosowania żadne zwolnienia od podatku dochodowego wynikające z art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani przepisy dotyczące zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z dnia 2 grudnia 2025 r. poz. 1672).

Potwierdzeniem Pana stanowiska są wydane interpretacje:

a)  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 grudnia 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.816.2024.2.MKA;

b)  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 listopada 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.782.2024.1.KF;

c)  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 listopada 2024 r. 0115-KDIT2.4011.401.2024.2.KC;

d)  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 października 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.665.2024.1.MKA;

e)  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowe z dnia 7 kwietnia 2025 r. 0112-KDIL2-1.4011.15.2025.1.TR;

f)   Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowe dnia 23 kwietnia 2025 r. 0112-KDIL2-1.4011.71.2025.1.TR.

Wskazał Pan, że bank zwrócił Panu środki pieniężne w kwocie przez Pana wpłaconej z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu uznając tym samym powstałą różnicę jako nadpłatę ponad udostępniony kapitał i traktując to jako zwrot nienależnie pobranych rat i opłat. Tym samym, zwrócone przez bank środki pieniężne stanowiły zwrot niezależnie pobranych opłat, odsetek i rat kapitałowych związanych z zaciągniętym kredytem na własne cele mieszkaniowe w wyniku jego przeliczenia w oparciu o parametry przyjęte w ugodzie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:

1)  pieniądze i wartości pieniężne, które:

·      zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·      zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

2)  wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:

·      świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);

·      nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym, uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie, za które się nie płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Nieodpłatne świadczenie w znaczeniu prawa podatkowego obejmuje nie tylko świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:

Źródłami przychodów są:

-  inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już wcześniej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

Z treści wniosku wynika, że w 2006 r. zaciągnął Pan wraz z żoną kredyt hipoteczny na sfinansowanie własnych celów mieszkaniowych. Wysokość udzielonego kredytu wynosiła 210.061,00 zł. W sumie wpłacił Pan do banku kwotę 310.350,28 zł. (...) 2024 r. zawarł Pan ugodę z bankiem, w ramach której bank wypłacił Panu kwotę 99.819,75 zł oraz kwotę 11.300,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

W świetle przedstawionych okoliczności sprawy stwierdzić należy, skoro kwota 99.819,75 zł nie przekracza różnicy pomiędzy dokonanymi wpłatami na rzecz banku z tytułu spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, a kwotą kapitału wypłaconego przez bank w ramach umowy kredytu, to jej otrzymanie nie spowodowało po Pana stronie przysporzenia majątkowego. Tym samym z tego tytułu nie powstał po Pana stronie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta jest zatem neutralna podatkowo.

Dlatego nie miał Pan obowiązku ujmować w zeznaniu rocznym, uwzględnionej w sporządzonym przez bank PIT-11, kwoty wypłaconej na podstawie ugody.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja ta określa skutki podatkowe jakie powstaną u Pana w oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny. Przedmiotem interpretacji wydanej w Pana indywidualnej sprawie nie mogą być prawa i obowiązki innego podmiotu, tj. banku. Dlatego tut. organ nie odnosi się do oceny działania banku.

Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pan jest wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpił Pan o interpretację przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców. Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera skutku prawnego dla drugiego współkredytobiorcy (Pana żony).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.