Interpretacja 0115-KDST2-2.4011.271.2026.2.BM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest:

-     nieprawidłowe - w zakresie stawki ryczałtu dla przychodów ze sprzedaży praw majątkowych związanych z prowadzeniem Przedsiębiorstwa („Praw Majątkowych”),

-     prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie stawek podatku dla przychodów ze sprzedaży przedsiębiorstwa. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od (...) r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. Wnioskodawca posiada stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tutaj podlega obowiązkowi podatkowemu w sposób nieograniczony.

Przeważającym przedmiotem działalności jest działalność prowadzona pod kodem PKD 35.11.Z Wytwarzanie energii elektrycznej, która aktualnie stanowi wyłączny przedmiot działalności Wnioskodawcy, i którą to prowadzi od 2011 r. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wytwarza i sprzedaje energię elektryczną.

Przedsiębiorstwo Wnioskodawcy obejmuje zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych służących wytwarzaniu energii z odnawialnych źródeł energii (wiatr), na które składają się:

•      środki trwałe podlegające ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym w szczególności urządzenia w postaci czterech elektrowni wiatrowych (turbiny wraz z infrastrukturą towarzyszącą);

•      składniki majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; dalej: Ustawa o PIT), z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł;

•      składniki majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych

(dalej łącznie jako „Ruchome Składniki Przedsiębiorstwa”);

•      wartości niematerialne i prawne ujęte w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym licencje do oprogramowania (dalej jako „WNiP” lub „Wartości Niematerialne i Prawne”);

•      wierzytelności (dalej jako „Wierzytelności”) i zobowiązania związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (dalej jako „Zobowiązania”);

•      prawa majątkowe związane z prowadzeniem Przedsiębiorstwa (prawa wynikające z umów związanych z prowadzoną działalnością, w tym umowy o sprzedaż energii elektrycznej, umowę serwisową, prawa wynikające z posiadanych świadectw pochodzenia energii elektrycznej) (dalej jako „Prawa Majątkowe”);

•      inne składniki majątkowe oraz niematerialne składniki majątku, a w szczególności: know-how, tajemnica przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej;

(łącznie dalej jako „Przedsiębiorstwo”).

W skład przedsiębiorstwa nie wchodzą nieruchomości ani prawa do nieruchomości.

Wnioskodawca dokonuje sprzedaży wytworzonej energii na rzecz jednego kontrahenta, będącego osobą prawną zarejestrowaną i prowadzącą działalność gospodarczą na terenie Rzeczpospolitej Polskiej i w oparciu o umowę sprzedaży energii elektrycznej.

W poprzednim roku podatkowym Wnioskodawca:

1)  uzyskał przychody z działalności prowadzonej wyłącznie samodzielnie w wysokości nieprzekraczającej 2.000.000 euro;

2)  nie uzyskał przychodów z działalności prowadzonej w formie spółki.

Od 2022 r. Wnioskodawca opodatkowuje przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki określonej w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.) [dalej także jako „Ustawa o ryczałcie”], tj. 5,5%, jako przychodów z działalności wytwórczej. W kolejnym roku obrotowym Wnioskodawca zamierza dalej opodatkowywać uzyskiwane przychody z prowadzonej działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W związku z otrzymywanymi ofertami nabycia Przedsiębiorstwa Wnioskodawca rozważa jego sprzedaż w przyszłości. Zawarcie umowy sprzedaży przedsiębiorstwa może nastąpić w przyszłym roku obrotowym lub kolejnych latach obrotowych.

Obecnie Kupujący nie jest znany, ale dla potrzeb wniosku należy przyjąć, że kupujący nie będzie podmiotem powiązanym, o którym mowa w art. 23m ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.). Wnioskodawca nie będzie świadczył na rzecz kupującego usług oraz nie zostanie przez kupującego zatrudniony.

Do wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności nie mają i nie będą miały zastosowania wyłączenia zawarte w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wnioskodawca w oparciu o dotychczas przedstawione mu oferty nabycia przedsiębiorstwa zakłada, że przy sprzedaży przedsiębiorstwa wystąpi dodatnia wartość firmy (tzw. goodwill), rozumiana jako nadwyżka ceny nabycia nad wartością rynkową składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Pytanie

Według jakich stawek zryczałtowanego podatku dochodowego powinny zostać opodatkowane przychody ze sprzedaży przez Wnioskodawcę Przedsiębiorstwa?

Pana stanowisko w sprawie

Ustawa o ryczałcie nie wprowadza jednolitej stawki dla sprzedaży przedsiębiorstwa jako całości.

Zgodnie z art. 12 ustawa o ryczałcie stawki odnoszą się do kategorii przychodów, a zatem przychód ze sprzedaży przedsiębiorstwa należy ustalić dla poszczególnych grupy składników składających się na Przedsiębiorstwo. W przypadku sprzedaży Przedsiębiorstwa przychody ze sprzedaży jego poszczególnych składników powinny zostać opodatkowane według następujących stawek:

1) ruchome składniki przedsiębiorstwa - stawka ryczałtu 3%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o ryczałcie;

2) dodatnia wartość firmy (goodwill) - stawka ryczałtu 5,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o ryczałcie;

3) wierzytelności - stawka ryczałtu 3%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e) ustawy o ryczałcie;

4) prawa majątkowe - stawka ryczałtu 10%, zgodnie z art. 12 ust. 10 ustawy o ryczałcie;

6) WNIP - stawka ryczałtu 10%, zgodnie z art. 12 ust. 10 ustawy o ryczałcie.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, określone w art. 12 ustawy o ryczałcie, zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody.

Ustawa o ryczałcie nie zawiera szczególnych regulacji, które odnosiłyby się do sprzedaży przedsiębiorstwa albo zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Nie wprowadza odrębnej stawki ryczałtu dla takiej transakcji. Nie przewiduje również, że przychód uzyskany z takiej sprzedaży musi być opodatkowany według jednej stawki podatku. Sprzedaż Przedsiębiorstwa powinna zatem być rozliczana jak sprzedaż poszczególnych składników, które tworzyły Przedsiębiorstwo.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e) i f) ustawy o ryczałcie ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 3% dla przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2, 5-10 i 19-21 ustawy o podatku dochodowym oraz dla przychodów z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z tej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat, będących:

–    środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

–    składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

–    składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych (...).

Zgodnie z art. 12 ust. 10 ustawy o ryczałcie „W przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:

1)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

2)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

3)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

4)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

5)  składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku

- bez względu na okres ich nabycia - ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.”

Przywołane powyżej podstawy prawne stanowią, że przychód ze sprzedaży składników majątku, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e) i f) ustawy o ryczałcie, podlega opodatkowaniu według stawki 3% (w przypadku ruchomości), natomiast przychód ze sprzedaży składników, o których mowa w art. 12 ust. 10 ustawy o ryczałcie podlega opodatkowaniu według stawki 10% (w przypadku nieruchomości i praw majątkowych), jeśli ich wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g Ustawy o PIT, przekracza 1.500 zł. Tym samym Ruchome Składniki Przedsiębiorstwa stanowią składniki, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) ustawy o ryczałcie, zatem przychody z ich sprzedaży powinny podlegać opodatkowaniu ryczałtem według stawki 3%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) ustawy.

W odniesieniu do przychodów uzyskanych ze sprzedaży Wierzytelności zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu wynosząca 3% na podstawie treści z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e) ustawy o ryczałcie, w związku z treścią art. 14 ust. 2 pkt 7ca PIT.

Dla przychodów ze sprzedaży Praw Majątkowych oraz WNIP zastosowanie, na podstawie art. 12 ust. 10 ustawy o ryczałcie, powinna znaleźć stawka ryczałtu wynosząca 10%.

Dodatnia wartość firmy (goodwill), rozumiana jako nadwyżka ceny nabycia nad wartością rynkową składników majątkowych przedsiębiorstwa, nie stanowi natomiast prawa majątkowego ani wartości niematerialnej i prawnej. Dodatnia wartość firmy nie można również zakwalifikować, jako składnika majątkowego. Dodatnia wartość firmy ujawnia się dopiero w momencie sprzedaży przedsiębiorstwa i nie istnieje zatem przed sprzedażą przedsiębiorstwa. Dodatnia wartość firmy (goodwill) jest wartością wyrażoną w pieniądzu przyjętą do celów podatkowych i bilansowych. Wartość ta ma charakter kalkulacyjny i jest jedynie wartością ekonomiczną (okolicznością faktyczną, wpływającą dodatnio na wartość przedsiębiorstwa), a nie prawem podmiotowym. Wartość goodwill objawia się wyłącznie jako składnik ceny sprzedaży przedsiębiorstwa, co nie jest pojęciem tożsamym z wartością rynkową. Cena jest zawsze wartością subiektywną zależną od wielu czynników, także np. od wyniku negocjacji stron umowy a wartość rynkowa jest pojęciem obiektywnym (taki pogląd znajduje potwierdzenie w Wyroku NSA z dnia 23.05.2019 r., sygn. akt II FSK 1393/17).

W odniesieniu do składników majątku, dla których nie ma wprost uregulowania w art. 12 ustawy o ryczałcie, tj. niestanowiących ruchomych składników majątku wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej oraz niestanowiących praw majątkowych lub nieruchomości, należy zastosować stawkę mającą zastosowanie do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej przez sprzedającego działalności gospodarczej, z którą jest związany zbywany składnik majątku (stanowisko potwierdza wykładnia przedstawiona w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 grudnia 2024 r., sygn. 0112- KDSL1-2.4011.522.2024.2.MO). Wobec tego, że właściwą dla przychodów z działalności wytwórczej, prowadzonej przez Wnioskodawcę, jaką jest wytwarzanie energii elektrycznej, jest zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o ryczałcie stawka 5,5%, to uzyskany przy sprzedaży Przedsiębiorstwa przychód, w zakresie dodatniej wartości Przedsiębiorstwa, powinien być opodatkowany według stawki 5,5% (stanowisko potwierdza wykładnia przedstawiona w interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 stycznia 2025 r., sygn. 0115-KDST2-1.4011.534.2024.3.NC).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

Według art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 , uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują szczególnych regulacji dla przychodów uzyskanych ze sprzedaży przedsiębiorstwa.

Przychody uzyskane z tego tytułu stanowią przychody ze sprzedaży poszczególnych składników przedsiębiorstwa.

Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

a)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

b)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,

c)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

d)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

–    wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio;

Zasada ta ma zastosowanie również do przychodów uzyskanych ze sprzedaży przedsiębiorstwa na gruncie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Na mocy tej ustawy przychody ze sprzedaży składników majątku tworzących przedsiębiorstwo stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Zostały one określone w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Omawiana ustawa nie zawiera szczególnych regulacji, które odnosiłyby się do sprzedaży przedsiębiorstwa albo zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Nie wprowadza odrębnej stawki ryczałtu dla takiej transakcji. Nie przewiduje również, że przychód uzyskany z takiej sprzedaży musi być opodatkowany według jednej stawki podatku.

Sprzedaż przedsiębiorstwa ma być rozliczana jak sprzedaż poszczególnych składników, które tworzyły przedsiębiorstwo albo jego zorganizowaną część.

I tak w myśl art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ww. ustawy:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 3,0% przychodów o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2, 5-10 i 19-22 ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 7ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wierzytelności dotyczącej prowadzonej działalności gospodarczej, w tym w sposób określony w art. 17 ust. 1 pkt 9, w wysokości jej wartości wyrażonej w cenie określonej w umowie; w tym przypadku przepisy pkt 7b, 7c i 7e stosuje się odpowiednio.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - stawka ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wynosi 3,0%;

dla przychodów z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z tej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat, będących:

–    środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

–    składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

–    składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych.

Stosownie natomiast do art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

W przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

5.  składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku

–    bez względu na okres ich nabycia – ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.

Powołane przepisy odnoszą się do pojęć uregulowanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

I tak, o tym, co jest „środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych” rozstrzyga art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z tym przepisem:

Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.

Obowiązkowi wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (czyli ujęciu w tej ewidencji) podlegają „składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c”. Do tej kategorii należą:

•     środki trwałe podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

•     wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22b tej ustawy;

•     środki trwałe niepodlegające amortyzacji oraz wartości niematerialne i prawne niepodlegające amortyzacji – wskazane w art. 22c ustawy.

Wartością niematerialną i prawną niepodlegającą amortyzacji jest m.in. – wskazana w art. 22c pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony:

•     w art. 22b ust. 2 pkt 1 – inny niż w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze kupna albo przyjęcia do odpłatnego korzystania, gdy odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający,

•     w art. 22b ust. 2 pkt 1a – gdy wartość firmy powstała w związku z przeniesieniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (została opodatkowana w państwie członkowskim Unii Europejskiej podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 30da).

Jak wskazuje orzecznictwo sądowe, tj. Uchwała NSA z 21 lutego 2022 r., sygn. akt III FPS 2/21:

Dodatnia wartość firmy (tzw. goodwill), rozumiana jako nadwyżka ceny nabycia nad wartością rynkową składników majątkowych przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, nie stanowi prawa majątkowego w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 111 ze zm).

Wartość firmy ujawnia się (aktualizuje się) dopiero w momencie sprzedaży przedsiębiorstwa. Nie istnieje zatem przed sprzedażą przedsiębiorstwa. W orzecznictwie wskazuje się również, że analiza przepisów art. 33 ust. 4 i art. 44b ust. 10 u.r., art. 16g ust. 2 u.p.d.o.p. oraz art. 22g ust. 2 u.p.d.o.f. pozwala na pogląd, że wartość (dodatnia) firmy (goodwill) jest wartością wyrażoną w pieniądzu przyjętą do celów podatkowych (w podatkach dochodowych) i bilansowych. Ma ona charakter kalkulacyjny (arytmetyczny). Jest zatem jedynie wartością ekonomiczną (sytuacją faktyczną wpływającą dodatnio na wartość przedsiębiorstwa), a nie prawem podmiotowym. (…) Wartość goodwill objawia się wyłącznie jako składnik ceny sprzedaży przedsiębiorstwa, co nie jest pojęciem tożsamym z wartością rynkową. Cena jest zawsze wartością subiektywną zależną od wielu czynników, także np. od wyniku negocjacji stron umowy a wartość rynkowa jest pojęciem obiektywnym (por. także: A. Jamroży: Sprzedaż przedsiębiorstwa a podatki od obrotu. Radca prawny 1/2004 str. 60-63) (wyrok NSA z 23 maja 2019 r., sygn. akt II FSK 1393/17).

Obowiązkowi wprowadzania do ewidencji – w drodze wyjątku – nie podlegają składniki majątku wymienione w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Są to składniki majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł, w odniesieniu do których podatnik podjął decyzję o niedokonywaniu odpisów amortyzacyjnych.

Do tego rodzaju składników odnoszą się art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f tiret drugie oraz art. 12 ust. 10 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Przy czym przepisy te stanowią, że przychód ze sprzedaży takich składników majątku podlega odpowiednio stawce 3% (w przypadku ruchomości) albo stawce 10% (w przypadku nieruchomości i praw majątkowych), jeśli ich wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, przekracza 1500 zł.

W odniesieniu do powyższego, podkreślić też należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Podatnicy oraz spółki, których wspólnicy są opodatkowani w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, są obowiązani posiadać i przechowywać dowody zakupu towarów, prowadzić wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz, odrębnie za każdy rok podatkowy, ewidencję przychodów, zwaną dalej "ewidencją", z zastrzeżeniem ust. 3.

Do źródła przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł (art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, art. 12 ust. 10 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym).

Zatem, co do zasady:

•     w przypadku sprzedaży ruchomego składnika majątku określonego w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – zastosowanie znajdzie stawka 3%,

•     w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku określonych w art. 12 ust. 10 ww. ustawy o ryczałcie – zastosowanie znajdzie stawka 10%,

•     w przypadku sprzedaży wierzytelności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą zastosowanie znajdzie stawka 3%,

•     w przypadku sprzedaży innych składników niż wymienione wyżej, dla których nie ma wprost uregulowania w art. 12, właściwą stawką będą stawki mające zastosowanie do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, z którą jest związany zbywany składnik majątku.

W treści wniosku wskazał Pan, że Pana Przedsiębiorstwo obejmuje zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych służących wytwarzaniu energii z odnawialnych źródeł energii (wiatr), na które składają się:

•     środki trwałe podlegające ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym w szczególności urządzenia w postaci czterech elektrowni wiatrowych (turbiny wraz z infrastrukturą towarzyszącą);

•     składniki majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł;

•     składniki majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych;

•     wartości niematerialne i prawne ujęte w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym licencje do oprogramowania;

•     wierzytelności (dalej jako „Wierzytelności”) i zobowiązania związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (dalej jako „Zobowiązania”);

•     prawa majątkowe związane z prowadzeniem Przedsiębiorstwa (prawa wynikające z umów związanych z prowadzoną działalnością, w tym umowy o sprzedaż energii elektrycznej, umowę serwisową, prawa wynikające z posiadanych świadectw pochodzenia energii elektrycznej);

•     inne składniki majątkowe oraz niematerialne składniki majątku, a w szczególności: know-how, tajemnica przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej;

W oparciu o dotychczas przedstawione oferty nabycia przedsiębiorstwa zakłada Pan, że przy sprzedaży przedsiębiorstwa wystąpi dodatnia wartość firmy (tzw. goodwill), rozumiana jako nadwyżka ceny nabycia nad wartością rynkową składników majątkowych przedsiębiorstwa.

W skład przedsiębiorstwa nie wchodzą nieruchomości ani prawa do nieruchomości.

Przenosząc wskazane przepisy na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że w przypadku:

·      zbycia ruchomych składników majątku, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o ryczałcie – zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 3%,

·      zbycia wierzytelności, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ustawy o ryczałcie – zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 3%,

·      uzyskania przychodu ze sprzedaży dodatniej wartości firmy (tzw. goodwill), dla której nie ma wprost uregulowania w art. 12 ustawy o ryczałcie, właściwą stawką będzie stawka mająca zastosowanie do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, z którą jest związany zbywany składnik majątku, a więc – jak Pan wskazał – stawka 5,5%,

·      zbycia wartości niematerialnych i prawnych (WNiP), na podstawie art. 12 ust. 10 ustawy o ryczałcie – zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu wynosząca 10%.

Zatem Pana stanowisko w tym zakresie uznano za prawidłowe.

W przypadku natomiast:

·      zbycia praw majątkowych związanych z prowadzeniem Przedsiębiorstwa, innych niż WNiP („Praw Majątkowych”), dla których nie ma wprost uregulowania w art. 12, właściwą stawką będzie stawka mająca zastosowanie do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, z którą jest związany zbywany składnik majątku, a więc – jak Pan wskazał – stawka 5,5%, a nie – jak wynika z Pana stanowiska – stawka 10%,

Zatem Pana stanowisko w tym zakresie uznano za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie zagadnienie objęte pytaniem. Inne kwestie poruszane we wniosku nie były przedmiotem oceny przez tut. organ, w szczególności stawka podatku dla przychodów uzyskiwanych z tytułu wytwarzania i sprzedaży energii elektrycznej oraz prawidłowość kwalifikowania poszczególnych składników majątku do wymienionych we wniosku kategorii.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, w szczególności w zakresie wskazanego grupowania PKWiU dla świadczonych usług. Tym samym interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości tej klasyfikacji. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Pana będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i Pan zastosuje się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.