Interpretacja 0115-KDST2-2.4011.340.2026.1.PS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz stawki podatku dla świadczonych usług.

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej w dniu 5 marca 2026 r. Przedmiotem działalności gospodarczej jest świadczenie usług zdrowotnych w ramach indywidualnej praktyki lekarskiej. Kod PKD wskazany przez Wnioskodawcę w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej to 86.21.Z - Praktyka lekarska ogólna. Od 5 marca 2026 r. Wnioskodawca opłaca zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych. Obecnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami, usługi medyczne świadczone w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opodatkowuje stawką 14% ryczałtu (świadczenie usług w zakresie opieki zdrowotnej, PKWiU dział 86). Od dnia 1 grudnia 2025 r., do 28 lutego 2026 r. Wnioskodawca był zatrudniony na podstawie umowy o pracę na okres próbny w X, A, ul. B1 (zakład opieki zdrowotnej, wpisany do rejestru Wojewody pod numerem (...)) gdzie wykonywał obowiązki Asystenta Lekarza Specjalisty. Z dniem wygaśnięcia umowy w dniu 28 lutego 2026 r, X . stało się byłym pracodawcą Wnioskodawcy.

W dniu 5 marca 2026 r. Wnioskodawca podpisał z byłym Pracodawcą w ramach kontraktu umowę cywilnoprawną na świadczenie usług medycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza świadczyć również usługi zdrowotne w ramach prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej na rzecz innych podmiotów leczniczych. Szczegółowy zakres obowiązków Wnioskodawcy wynikający z zawartej umowy o pracę na okres próbny został określony w zakresie obowiązków Wnioskodawcy. Z zakresu obowiązków wynikającego ze stosunku pracy wynikała m.in. realizacja zleconych zadań pod nadzorem lekarza specjalisty bądź pod nadzorem Ordynatora.

Obowiązki asystenta obejmowały również systematyczne szkolenie zawodowe oraz realizację poleceń służbowych przełożonego. Zadania wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach zatrudnienia na umowę o pracę koncentrowały się głównie na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w trybie podporządkowania służbowego, bez pełnej decyzyjności i samodzielności klinicznej. W związku z tym, Wnioskodawca nie ponosił samodzielnej odpowiedzialności za sporządzane opisy i dokumentację medyczną, która była tworzona pod nadzorem lekarza specjalisty.

Jako pracownik w ramach umowy o pracę na okres próbny na stanowisku Asystenta

Lekarza Specjalisty Wnioskodawca wykonywał obowiązki, które zobowiązywały m.in. do:

1)  Zapoznania się z funkcjonowaniem i organizacją poradni POZ oraz oddziałów szpitalnych.

2)  Zapoznania się z dokumentacją pacjentów.

3)  Uczestniczenia w obchodach lekarskich z udziałem pielęgniarki oraz ordynatora.

4)  Wykonywania badań (przedmiotowych i podmiotowych) pacjenta oraz udzielanie porad lekarskich po konsultacji z opiekunem.

5)  Wydawania (po konsultacji z opiekunem) zleceń lekarskich.

6)  Samodzielnego stosowania metod diagnostycznych i leczniczych zaleconych przez lekarza specjalistę (opiekuna).

7)  Prowadzenia dokumentacji medycznej (historii choroby) pod nadzorem lekarza specjalisty.

8)  Udzielania informacji o stanie zdrowia pacjenta, po konsultacji z ordynatorem.

9)  ZIecenia czynności pielęgnacyjnych.

10)  Wystawiania recept oraz wydawania opinii i orzeczeń lekarskich (po uzgodnieniu ich treści z opiekunem).

11)  Zgłaszania istotnych zdarzeń przełożonym, bez prawa do podejmowania samodzielnych decyzji klinicznych.

W dniu 5 marca 2026 r. Wnioskodawca zawarł umowę z byłym pracodawcą na podstawie kontraktu cywilnoprawnego (umowa o świadczenie usług medycznych). Na mocy tego kontraktu przyjął obowiązek udzielania świadczeń zdrowotnych, których zakres i zasady określa załącznik nr I do umowy.

Powyższe czynności podejmowane w ramach kontraktu wymagają wyższego stopnia samodzielności oraz odpowiedzialności klinicznej niż dotychczasowe obowiązki Wnioskodawcy na etacie. Innymi słowy, zakres usług świadczonych na rzecz X na podstawie kontraktu nie jest tożsamy z zakresem czynności wykonywanych w trakcie wcześniejszego zatrudnienia. Są to usługi tylko częściowo zbieżne co do szeroko pojętego zakresu świadczeń zdrowotnych. W szczególności, Wnioskodawca ponosi samodzielną odpowiedzialność za organizację świadczeń, ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz za ewentualne szkody, zgodnie z postanowieniami umowy. Nie podlega także kierownictwu pracodawcy w rozumieniu Kodeksu pracy, a czas i miejsce realizacji świadczeń są uzgadniane w harmonogramie, z uwzględnieniem potrzeb X

Zakres czynności w ramach kontraktu obejmuje m.in;

1)  Wykonywanie czynności związanych z objęciem dyżuru, w tym zapoznanie się z otrzymanymi zleceniami, zapoznanie się z dokumentacją pacjentów, nawiązanie łączności z osobami uczestniczącymi w zapewnieniu ciągłości świadczeń.

2)  Dokonywanie obchodu lekarskiego z udziałem pielęgniarki.

3)  Prowadzenie kontroli wykonywania czynności objętych ordynacją lekarską i opieką pielęgniarską.

4)  Podejmowanie zaplanowanych w godzinach ordynacji czynności medycznych oraz świadczeń doraźnych niezbędnych ze względu na zmiany w stanie zdrowia pacjenta, z wpisem do historii choroby.

5)  Sporządzanie dokumentacji związanej z wypisem, przeniesieniem lub zgonem pacjenta.

6)  Prowadzenie konsultacji na rzecz pacjentów szpitala, a także korzystanie z konsultacji innego lekarza.

7)  Diagnozowania i leczenia chorób.

8)  Udzielania świadczeń pacjentom z zachowaniem najwyższej staranności, zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, respektując prawa pacjenta oraz zgodnie z zasadami etyki zawodowej.

9)  Podejmowania i prowadzenia działań mających na celu utrzymanie i podnoszenie jakości udzielanych świadczeń.

10)  Udzielania porad medycznych.

11)  Przeprowadzania badan profilaktycznych i diagnostycznych.

12)  Prowadzenia dokumentacji medycznej i sprawozdawczości statystycznej na zasadach obowiązujących w podmiotach leczniczych, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem oraz zarządzeniami wewnętrznymi.

Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za szkody wyrządzone przy udzielaniu świadczeń objętych umową cywilnoprawną, o ile do ich powstania nie przyczynił się Zleceniodawca. Wnioskodawca jest zobowiązany do zawarcia we własnym zakresie polisy OC zgodnie z rozporządzeniem MF z dnia 17 listopada 1998 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej podmiotu przyjmującego zamówienie na świadczenia zdrowotne za szkody wyrządzone przy udzieleniu tych świadczeń. (Dz.U. NR 143 poz.921). Umowa cywilnoprawna (kontrakt) nie ma charakteru szkoleniowego i nie przewiduje nadzoru opiekuna specjalizacji. Wnioskodawca działa jako samodzielny lekarz, zgodnie z zakresem przyznanych mu uprawnień zawodowych. Nowa umowa, zarówno co do zakresu usług, jak i odpowiedzialności oraz trybu realizacji świadczeń zdrowotnych, istotnie różni się od dotychczasowych obowiązków realizowanych przez Wnioskodawcę na etacie jako Asystent Lekarza Specjalisty.

Podjęta przez Wnioskodawcę jednoosobowa działalność gospodarcza w dniu 5 marca 2026 r. jest jego pierwszą działalnością gospodarczą, wcześniej nie był wspólnikiem działalności prowadzonej w formie spółki jak również

-       nie korzysta z opodatkowania w formie karty podatkowej;

-       nie korzysta z okresowego zwolnienia z podatku dochodowego;

-       nie prowadzi działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych;

-       nie prowadzi działalności wyłączonej z ryczałtu (np. apteki, handel częściami do pojazdów, akcyza);

-       świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia klasyfikowane w dziale 86 PKWiU.

Pytanie

Czy Wnioskodawca, który od 5 marca 2026 r. opodatkowuje przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych z tytułu świadczonych usług medycznych na rzecz swojego byłego pracodawcy na podstawie umowy cywilnoprawnej (kontraktu) ma prawo do stosowania ryczałtu w wysokości 14%?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zaistniałym zdarzeniu jest uprawniony do stosowania opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych przychodów z uzyskiwanych z tytułu świadczenia usług zdrowotnych na rzecz byłego pracodawcy, wykonywanych w ramach umowy cywilnoprawnej (kontraktu), ponieważ zakres czynności w ramach tej współpracy nie jest tożsamy z zakresem jego wcześniejszych obowiązków pracowniczych. W konsekwencji, do działalności Wnioskodawcy nie znajdzie zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 776 z późn. zm.; dalej: „ustawa o ryczałcie”).

Podsumowując, przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę od X mogą być opodatkowane ryczałtem, według stawki 14% właściwej dla usług opieki zdrowotnej, ponieważ nie zostały spełnione ustawowe przesłanki wyłączające tę formę opodatkowania.

Stanowisko takie jest potwierdzane w interpretacjach organów podatkowych. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w najnowszych interpretacjach (np. interpretacji indywidualnej z 24 kwietnia 2025 r., nr 0112-KDlL2-2.4011.203.2025.1.KP) wskazuje, że nawet częściowa zbieżność zadań nie oznacza jeszcze, iż są to te same czynności - dopóki zakres obowiązków na kontrakcie nie pokrywa się w całości z wcześniejszym zakresem czynności pracowniczych, dopóty nie zachodzi podstawa do wyłączenia ryczałtu. Innymi słowy, tylko tożsamość usług (pełne odpowiadanie sobie czynności) skutkuje utratą prawa do ryczałtu, natomiast różnice w zakresie czynności pozwalają korzystać z tej formy opodatkowania).

W interpretacjach indywidualnych organy podatkowe podkreślają odmienność roli lekarza pracującego na etacie (np. jako rezydent) od roli tego samego lekarza po zmianie formy współpracy na kontrakt (samodzielny specjalista). W rezultacie, organy podatkowe zgadzają się, że lekarze mogą rozliczać się ryczałtem od przychodów uzyskiwanych od byłego pracodawcy, jeżeli zakres usług na kontrakcie choćby częściowo różni się od poprzednich obowiązków - taka niepełna zbieżność nie jest równoznaczna z tożsamością i nie wyklucza prawa do ryczałtu.

W świetle powyższego, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej na rzecz X nie są tożsame z czynnościami wykonywanymi wcześniej w ramach stosunku pracy. Zmienił się zarówno zakres powierzonych zadań, jak i forma prawna świadczenia usług oraz stopień odpowiedzialności zawodowej.

Podsumowując, opisane usługi zdrowotne świadczone przez Wnioskodawcę w ramach obecnej umowy cywilnoprawnej nie stanowią „czynności odpowiadających” obowiązkom pracowniczym realizowanym uprzednio w ramach stosunku pracy. W konsekwencji, nie zostają spełnione przesłanki określone w art. 8 ust. 2 ustawy o ryczałcie, co oznacza, że Wnioskodawca zachowa prawo do stosowania ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych dla przychodów uzyskiwanych od byłego pracodawcy (X).

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o ryczałcie podatnik prowadzący działalność opodatkowaną ryczałtem traci prawo do tej formy opodatkowania począwszy od dnia uzyskania przychodu z działalności wykonywanej na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, jeżeli przychód ten pochodzi ze świadczenia usług odpowiadających czynnościom, które podatnik wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub w roku podatkowym w ramach stosunku pracy.

Celem tego ograniczenia jest zapobieganie sytuacjom, w których pracownik formalnie rezygnuje ze stosunku pracy i przechodzi na samozatrudnienie, świadcząc na rzecz byłego pracodawcy identyczne usługi w tej samej formie, lecz w celu osiągnięcia korzyści podatkowych. Jeśli jednak zakres usług świadczonych w ramach działalności gospodarczej nie odpowiada obowiązkom pracowniczym wykonywanym wcześniej, a ich charakter, sposób realizacji i odpowiedzialność uległy zmianie, wówczas zakaz stosowania ryczałtu nie znajduje zastosowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 za zm.):

ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:

za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, użyte w ustawie:

określenie „działalność usługowa” oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 tej ustawy:

podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a)  uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub

b)  uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro.

Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 pkt 2 cytowanej ustawy:

podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy:

opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:

1)  opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3;

2)  korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego;

3)  osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:

a)  prowadzenia aptek,

b)  (uchylona)

c)  działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

d)  (uchylona)

e)  (uchylona)

f)   działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;

4)  wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;

5)  podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:

a)  samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,

b)  w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,

c)  samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka

– jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Ponadto w art. 8 ust. 2 ww. ustawy wskazano:

Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub

2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

– w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ustawy i zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Dla rozróżnienia rodzajów tych działalności, ustawodawca posłużył się m.in. grupowaniami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676). Zatem konieczne jest każdorazowe przypisanie rodzaju wykonywanych czynności do określonego grupowania PKWiU.

Stosownie do treści art. 12 ust. 1 pkt 2a lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

14% przychodów ze świadczenia usług w zakresie opieki zdrowotnej (PKWiU dział 86).

Co do zasady, przychody z działalności usługowej są objęte stawką ryczałtu w wysokości 8,5%, jeżeli brak jest możliwości przyporządkowania danego rodzaju usług do innych kategorii czynności precyzyjnie określonych w art. 12 ust. 1 pkt 1-4 oraz 6-8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, do których stosowane są odmienne stawki.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że przedmiotem Pana działalności gospodarczej jest świadczenie usług zdrowotnych w ramach indywidualnej praktyki lekarskiej. Od 1 grudnia 2025 r. do 28 lutego 2026 r. był Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę na okres próbny w X, gdzie wykonywał obowiązki Asystenta Lekarza Specjalisty. Z dniem wygaśnięcia umowy 28 lutego 2026 r., X stało się Pana byłym pracodawcą. 5 marca 2026 r. podpisał Pan z byłym pracodawcą w ramach kontraktu umowę cywilnoprawną na świadczenie usług medycznych.

Jako pracownik w ramach umowy o pracę na okres próbny na stanowisku Asystenta

Lekarza Specjalisty wykonywał Pan obowiązki, które zobowiązywały m.in. do: zapoznania się z funkcjonowaniem i organizacją poradni POZ oraz oddziałów szpitalnych, zapoznania się z dokumentacją pacjentów, uczestniczenia w obchodach lekarskich z udziałem pielęgniarki oraz ordynatora, wykonywania badań (przedmiotowych i podmiotowych) pacjenta oraz udzielanie porad lekarskich po konsultacji z opiekunem, wydawania (po konsultacji z opiekunem) zleceń lekarskich, samodzielnego stosowania metod diagnostycznych i leczniczych zaleconych przez lekarza specjalistę (opiekuna), prowadzenia dokumentacji medycznej (historii choroby) pod nadzorem lekarza specjalisty, udzielania informacji o stanie zdrowia pacjenta, po konsultacji z ordynatorem, zIecenia czynności pielęgnacyjnych, wystawiania recept oraz wydawania opinii i orzeczeń lekarskich (po uzgodnieniu ich treści z opiekunem),zgłaszania istotnych zdarzeń przełożonym, bez prawa do podejmowania samodzielnych decyzji klinicznych.

Wskazał Pan, że zakres usług świadczonych na rzecz X na podstawie kontraktu nie jest tożsamy z zakresem czynności wykonywanych w trakcie wcześniejszego zatrudnienia. Czynności podejmowane w ramach kontraktu wymagają wyższego stopnia samodzielności oraz odpowiedzialności klinicznej, niż Pana dotychczasowe obowiązki na etacie. W szczególności, ponosi Pan samodzielną odpowiedzialność za organizację świadczeń, ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz za ewentualne szkody, zgodnie z postanowieniami umowy. Nie podlega także kierownictwu pracodawcy w rozumieniu Kodeksu pracy, a czas i miejsce realizacji świadczeń są uzgadniane w harmonogramie, z uwzględnieniem potrzeb X. Ponosi Pan pełną odpowiedzialność za szkody wyrządzone przy udzielaniu świadczeń objętych umową cywilnoprawną, o ile do ich powstania nie przyczynił się Zleceniodawca. Umowa cywilnoprawna (kontrakt) nie ma charakteru szkoleniowego i nie przewiduje nadzoru opiekuna specjalizacji. Działa Pan jako samodzielny lekarz, zgodnie z zakresem przyznanych mu uprawnień zawodowych. Nowa umowa, zarówno co do zakresu usług, jak i odpowiedzialności oraz trybu realizacji świadczeń zdrowotnych, istotnie różni się od dotychczasowych obowiązków realizowanych przez Pana na etacie jako Asystent Lekarza Specjalisty.

Należy zaznaczyć, że możliwość opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest wyłączona w stosunku do podatników, którzy uzyskują przychód z działalności gospodarczej z tytułu świadczenia usług na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy i usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik lub przynajmniej jeden z jego wspólników (w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy. Zawarty w art. 8 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zwrot normatywny „odpowiadających czynnościom” odnosi się do przychodów ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, tożsamych z czynnościami, które podatnik wykonywał (wykonuje) w ramach stosunku pracy.

Mając na uwadze okoliczności faktyczne sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro, jak wynika z treści wniosku, świadczone przez Pana w ramach działalności gospodarczej usługi dla byłego pracodawcy nie są tożsame z czynnościami, które wykonywał Pan w ramach umowy o pracę, to uzyskiwanie przychodów z tytułu udzielania świadczeń zdrowotnych dla ww. podmiotu jako lekarz w ramach działalności gospodarczej nie wyłącza możliwości ich opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Jednocześnie przychody uzyskiwane ze świadczenia w ramach działalności gospodarczej usług medycznych jako lekarz podlegają opodatkowaniu 14% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, określoną w art. 12 ust. 1 pkt 2a lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, bowiem ustawodawca przewidział dla usług w zakresie opieki zdrowotnej (PKWiU dział 86) stawkę podatku w wysokości 14%.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.