Interpretacja 0115-KDST2-2.4011.373.2026.2.AP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan 12 czerwca 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca od dnia 5 grudnia 2017 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą X, zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG) pod numerem NIP: (...) i numerem REGON: (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej.

Do przedmiotu działalności gospodarczej Podatnika według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2025) zaliczają się:

1) 62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem,

2) 73.11.Z - Działalność agencji reklamowych,

3) 77.39.Z - Wynajem i dzierżawa pozostałych maszyn, urządzeń oraz dóbr materialnych, gdzie indziej niesklasyfikowane,

4) 81.21.Z - Niespecjalistyczne sprzątanie budynków i obiektów przemysłowych,

5) 96.01.Z - Pranie i czyszczenie wyrobów włókienniczych i futrzarskich.

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy o PIT i rozlicza podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej według stawki liniowej, na podstawie art. 30c ustawy o PIT. Forma ta była stosowana w latach 2020-2023. Dokumentacja podatkowa na potrzeby rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzona jest w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnik realizuje na rzecz swoich kontrahentów zlecenia programistyczne (dalej również jako: „usługi”). Poniżej Wnioskodawca przedstawia opisy kilku z realizowanych przez siebie projektów.

Jednym z realizowanych przez Wnioskodawcę projektów był projekt rozwojowy polegający na zaprojektowaniu i wytworzeniu autorskiego systemu informatycznego (...), służącego do (...). Projekt miał na celu stworzenie (...).

Wnioskodawca realizował prace obejmujące analizę potrzeb biznesowych, projektowanie architektury systemu, implementację rozwiązań backendowych i frontendowych oraz integrację systemu z (...). System został zaprojektowany w oparciu o modułową architekturę, umożliwiającą jego dalszą rozbudowę i dostosowywanie do zmieniających się wymagań organizacyjnych. W ramach prac analitycznych Wnioskodawca zidentyfikował kluczowe potrzeby użytkowników, takie jak (...). Następnie dokonał przekładu wymagań biznesowych na rozwiązania techniczne, projektując (...). Proces implementacji obejmował rozwój backendu w technologii (...) z wykorzystaniem frameworka (...), a także stworzenie interaktywnego interfejsu użytkownika w technologii (...). W trakcie realizacji projektu Wnioskodawca każdorazowo napotykał na nowe wyzwania techniczne i funkcjonalne, w szczególności w zakresie (...). Rozwiązanie tych problemów wymagało przeprowadzenia pogłębionych analiz oraz opracowania (...).

W rezultacie powstał w pełni funkcjonalny, skalowalny system informatyczny, który dostarcza:

–    (...).

Projekt (...) stanowi efekt działalności twórczej o charakterze rozwojowym, wykorzystującej aktualną wiedzę z zakresu inżynierii oprogramowania oraz prowadzącej do powstania nowego i ulepszonego produktu informatycznego.

Następny projekt dotyczył przedsięwzięcia polegającego na zaprojektowaniu i wdrożeniu modułowego systemu informatycznego do (...). Projekt obejmował (...). W ramach realizacji projektu Wnioskodawca przeprowadził analizę potrzeb biznesowych, zaprojektował architekturę systemu oraz zaimplementował rozwiązanie w oparciu o framework (...) po stronie backendu oraz (...) po stronie frontendowej. Kluczowym elementem prac było opracowanie (...).

Rezultatem projektu było powstanie skalowalnego i wydajnego systemu informatycznego, umożliwiającego:

–    (...).

Projekt stanowi przykład działalności twórczej o charakterze rozwojowym, polegającej na wykorzystaniu oraz łączeniu aktualnej wiedzy technicznej w celu stworzenia nowego i ulepszonego rozwiązania informatycznego, odpowiadającego na złożone potrzeby biznesowe użytkowników.

Następny projekt dotyczył przedsięwzięcia polegającego na zaprojektowaniu i wdrożeniu systemu (...) pod nazwą (...). Projekt obejmował stworzenie (...). W ramach realizacji projektu Wnioskodawca (...). Kluczowym elementem systemu było (...).

Rezultatem projektu było powstanie skalowalnego i bezpiecznego systemu informatycznego, tj.:

–    (...).

Projekt stanowi przykład działalności twórczej o charakterze rozwojowym, polegającej na opracowaniu nowego rozwiązania informatycznego, które łączy aktualną wiedzę z zakresu (...).

W ramach innego projektu Wnioskodawca był odpowiedzialny za zaprojektowanie i wdrożenie kompleksowego systemu informatycznego do (...). Projekt obejmował stworzenie modułowej aplikacji webowej umożliwiającej (...). Równolegle zaimplementowano nowoczesny interfejs użytkownika oparty na technologii (...), zapewniający (...).

Rezultatem projektu było powstanie skalowalnego i elastycznego systemu informatycznego, który:

–    (...)

Projekt stanowi przykład działalności twórczej o charakterze rozwojowym, polegającej na zaprojektowaniu i wytworzeniu nowego rozwiązania informatycznego o wysokim stopniu złożoności, wykorzystującego aktualną wiedzę z zakresu architektury systemów webowych, programowania obiektowego oraz projektowania modułowego.

Wnioskodawca odpowiada za tworzenie oprogramowania zarówno na etapie opracowania architektury rozwiązań jak i pisania kodu. Opisana we wniosku działalność jest działalnością prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę w celu wytworzenia nowych, ulepszonych produktów, procesów lub usług, które są oferowane w tej działalności.

Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą i zajmuje się tworzeniem oprogramowania, a także odpowiada za jakość świadczonych usług oraz ich rezultat. Ma swobodę w doborze sposobu, metod i organizacji wykonywania czynności składających się na realizowane zlecenia programistyczne. Podatnik samodzielnie ustala czas i miejsce wykonywania usług. Kontrahenci są uprawnieni do określania celów biznesowych usług oraz zgłaszania sugestii co do ich funkcjonalności, natomiast sposób technicznej realizacji, dobór rozwiązań architektonicznych i technologicznych pozostaje w gestii Wnioskodawcy.

Powyższego nie zmienia fakt, że Wnioskodawca realizując zlecenia programistyczne współpracuje również z innymi projektantami-architektami, programistami i testerami wykonującymi usługi na rzecz kontrahentów podatnika. Wnioskodawca oraz każdy z projektantów-architektów, programistów i testerów współpracujących co do zasady odpowiedzialny jest za inne części projektu na rzecz kontrahentów podatnika. W praktyce występują również jednak sytuacje, że nad jednym projektem z punktu widzenia kontrahentów Wnioskodawcy pracuje kilku projektantów-architektów, programistów i testerów, przy czym taki projekt standardowo dzielony jest na mniejsze zadania, za które każdy z programistów odpowiada osobno. Wnioskodawca ma wiedzę jakie zadania wykonują projektanci-architekci, programiści i testerzy współpracujący, w zakresie w jakim jest to niezbędne dla zapewnienia prawidłowego wykonywania powierzonych mu zadań. Wnioskodawca oraz pozostali projektanci-architekci, programiści i testerzy nie mają natomiast uprawnień, aby ingerować w daną część pracy innego programisty. Wnioskodawca wykonuje więc swoje zadania od początku do końca samodzielnie, na własny rachunek i odpowiedzialność.

Realizując usługi wynikające z zawartych umów z kontrahentami (dalej jako: „umowy”), Wnioskodawca zajmuje się przede wszystkim tworzeniem nowych kodów źródłowych od początku, tj. tworzeniem nowego oprogramowania komputerowego lub ulepszaniem istniejącego oprogramowania o nową funkcjonalność oraz projektowaniem architektury rozwiązań, która stanowi bazę do wytworzenia kodu źródłowego.

Każdorazowo zadaniem tworzonego programu jest zwiększenie efektywności lub tempa pracy w przedsiębiorstwach kontrahentów podatnika, a także redukcja kosztów ich działalności. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest zwykle wykorzystywane do (...).

Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:

1.  planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego implementacji;

2.  praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie projektowania oprogramowania; przygotowywanie automatycznych testów jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych; wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże błędów;

3.  integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów; w przypadku braku możliwości realizacji zlecenia zgodnie z oczekiwaniami klienta podczas tego etapu omawiana jest również kwestia ewentualnego zwiększenia zasobów do realizacji zadania lub zmiana charakteru wykorzystanych zasobów lub też zmniejszenie oczekiwań klienta w stosunku do kodu źródłowego, który ma zostać wytworzony.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług). Zdaniem Wnioskodawcy, działalność prowadzona jest w sposób systematyczny, tj. uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, wg pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania i tworzenia kodu źródłowego nie ma charakteru rutynowych lub okresowych zmian, lecz stanowi systematyczny rozwój konkretnego produktu (poczynając od jego tworzenia). Systematyczność działania Wnioskodawcy w zakresie realizowanych usług na rzecz kontrahentów Wnioskodawcy przejawia się w tym, że Wnioskodawca planuje realizację zadań (małych projektów) i prowadzi je przyjmując dla nich określone cele do osiągnięcia, harmonogramy realizacji i dostępne mu zasoby. Działalność Wnioskodawcy ma ponadto określony cel – jest nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań w ramach prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej.

Dodatkowo należy wskazać, że działania Wnioskodawcy nie mają charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób ciągły i zorganizowany, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie jakości świadczonych usług w przyszłości. Oprogramowanie jest tworzone, rozwijane i ulepszane w sposób systematyczny według najlepszych praktyk jakie Wnioskodawca wypracował w ramach działalności gospodarczej jako osoba posiadająca odpowiednie kompetencje w zakresie tworzenia technologii informatycznych.

Na potrzeby niniejszego wniosku, Wnioskodawca oświadcza, że tworzenie przez niego oprogramowania opiera się każdorazowo o dostępną aktualnie wiedzę w dziedzinie technologii informacyjnych (IT) oraz w dziedzinie, której oprogramowanie ma służyć, a także o umiejętności Wnioskodawcy jako programisty. Z kolei projektowane i tworzone produkty (oprogramowanie komputerowe) stanowią produkty nowe lub ulepszone funkcjonalnie w stosunku do tych dotychczas tworzonych przez Wnioskodawcę.

Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności gospodarczej jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lipca 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych”). Dotyczy to zarówno oprogramowania opisanego powyżej jako całkowicie nowe jak i ulepszone o nową funkcjonalność - w tym drugim przypadku mamy do czynienia z modułem stworzonym w oparciu o nowy, odrębny kod źródłowy, który w każdej chwili można wprowadzić do istniejącego programu komputerowego lub go z niego usunąć. Jest to zatem odrębny program i odrębny utwór od programu „głównego” (choć stanowi jego istotną nową funkcjonalność).

Element twórczy Wnioskodawcy w tworzeniu oprogramowania polega na dokładnej analizie systemowej i zebraniu informacji celem możliwości utworzenia nowego lub poprawienia obecnego kodu źródłowego wprowadzając w nim zupełnie nową funkcjonalność oraz pisaniu kodu źródłowego jak również projektowaniu architektury rozwiązań, w efekcie czego powstaje program komputerowy. Trzeba mieć jednak na uwadze, że oprogramowanie jako całość to ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów. Celem oprogramowania jest przetwarzanie danych w wyznaczonym przez twórcę zakresie. Nie wszystkie elementy gotowego oprogramowania są tworzone od podstaw przez programistów - w tym celu wykorzystuje się wiele gotowych elementów co jednak nie wpływa na ocenę oprogramowania (ocenianego jako pewna całość) jako utworu w rozumieniu prawa autorskiego.

Podatnik przenosi na swoich kontrahentów majątkowe prawa autorskie do rezultatów usług oraz wszelkich innych wyników świadczonych usług mających charakter utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, powstałych w wyniku wykonywania umów („utwory”), obejmujące korzystanie z utworów na polach eksploatacji określonych w umowach.

W umowach określono, iż Wnioskodawca zobowiązuje się przenieść na kontrahenta autorskie prawa majątkowe do dzieł powstałych w wyniku świadczenia usług przez Wnioskodawcę wraz z prawem do wykonywania zależnych praw autorskich oraz wyłączne prawo do zezwalania na wykonywanie zależnych praw autorskich w stosunku do dzieł uzyskanych z utworu, w zakresie używania i rozporządzania bez żadnych ograniczeń terytorialnych, w ustawowym okresie obowiązywania autorskich praw majątkowych, bez konieczności złożenia odrębnych oświadczeń w tym zakresie i obejmuje wszelkie pola eksploatacji znane w chwili utrwalenia utworu (art. 50 i art. 74 § 4 prawa autorskiego) a w szczególności:

a)  prawo czasowego lub trwałego powielania utworów w przy pomocy jakichkolwiek środków i w jakiejkolwiek formie;

b)  prawo tłumaczenia, adaptacji, zmiany konfiguracji, a także innych modyfikacji utworów;

c)  prawo publikowania i rozpowszechniania utworów, prawo sprzedawania utworów, udzielania licencji, wynajmu i wypożyczania;

d)  prawo wczytywania do pamięci komputera, sieci komputerowych i Internetu, jak również przechowywania tam utworów.

Za świadczenie usług podatnikowi przysługuje w ramach umów stałe wynagrodzenie miesięczne w określonej kwocie. Kwota należna Wnioskodawcy obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie na kontrahentów podatnika autorskich praw majątkowych na wszystkich polach eksploatacji wymienionych w umowach. Wynagrodzenie to ma charakter jednorodny i niepodzielny, stanowiąc zapłatę za wszystkie czynności Wnioskodawcy niezbędne do wykonania umów. Wnioskodawcy nie przysługuje odrębne wynagrodzenie za korzystanie z jakiegokolwiek utworu na każdym odrębnym polu eksploatacji. Wnioskodawca nie zachowuje wyłącznego prawa do zezwalania na wykonywanie zależnego prawa autorskiego. Dodatkowe wynagrodzenie Wnioskodawcy nie przysługuje również za wykonywanie nadzoru autorskiego. W celu kalkulacji części wynagrodzenia przypadającej na autorskie prawa do programu komputerowego, Wnioskodawca prowadzi ewidencję czynności wykonywanych w ramach konkretnego projektu i czasu świadczenia usług przyporządkowanego na wykonanie tych czynności.

Ewidencja ta pozwala na kalkulację wynagrodzenia oraz na wyodrębnienie czasu świadczenia usług polegającego bezpośrednio na tworzeniu oprogramowania oraz na pozostałe czynności wykonywane na rzecz kontrahentów Wnioskodawcy, które z tworzeniem kodu nie są związane lub związane są jedynie pośrednio.

Dodatkowo Wnioskodawca zobowiązany jest do wypełniania prowadzonego przez jego kontrahentów systemu ewidencji projektu (dedykowane przez kontrahentów oprogramowanie), określając wykonywane czynności, etap projektu i ilość poświęconego czasu. Z ewidencji tych kontrahent Wnioskodawcy jest w stanie określić dokładnie jakie czynności wykonywał Wnioskodawca, w jakim terminie i czasie. Po zatwierdzeniu przez kontrahentów zestawienia godzin, stanowi ono podstawę obliczenia wynagrodzenia. Wynagrodzenie w ramach umów było płatne na podstawie prawidłowo wystawionej i uprzednio zaakceptowanej przez kontrahenta Wnioskodawcy faktury VAT.

W związku ze sposobem kalkulacji wynagrodzenia, Wnioskodawca osiąga przychód (dochód) z autorskiego prawa majątkowego uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że realizując zadania wynikające z zawartych umów, Wnioskodawca zajmuje się przede wszystkim tworzeniem kodów źródłowych od początku, tj. tworzeniem nowego oprogramowania komputerowego lub ulepszaniem istniejącego oprogramowania o nową funkcjonalność, tj. możliwość nadania mu nowych zastosowań oraz tworzeniem projektów rozwiązań. Pozostałe zadania umowne mają charakter dodatkowy i uzupełniający w stosunku do zadań zmierzających do tworzenia kodów źródłowych.

W części dotyczącej zadań związanych z wytworzeniem i/lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, wypłacone wynagrodzenie jest wynagrodzeniem z tytułu przeniesienia autorskiego prawa majątkowego. W tej części przeniesienie autorskiego prawa majątkowego jest konsekwencją i istotą świadczenia i tym samym wynagrodzenie w tej części nie jest wypłacane za inne elementy niebędące prawem własności intelektualnej. W pozostałym zakresie wypłacone wynagrodzenie nie jest natomiast związane z przeniesieniem autorskiego prawa majątkowego.

Podział czynności na związane i niezwiązane z wytworzeniem i/lub ulepszeniem oprogramowania pozwala wyodrębnić prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja czynności opisana we wniosku.

W związku ze świadczeniem usług Wnioskodawca ponosi lub będzie ponosić w szczególności następujące koszty:

1. koszty nabycia usług od podwykonawców:

- Wnioskodawca, prowadząc działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług związanych z wytwarzaniem oprogramowania, może ponosić koszty nabycia usług od podwykonawców; potrzeba skorzystania z tego rodzaju usług występuje w szczególności w sytuacjach, gdy realizacja konkretnego projektu wymaga wsparcia specjalistów dysponujących wiedzą, doświadczeniem lub kompetencjami w określonym obszarze, których zaangażowanie jest niezbędne dla prawidłowego wykonania danego zlecenia; usługi nabywane od podwykonawców mogą obejmować w szczególności czynności związane z wybranymi etapami procesu tworzenia oprogramowania, takimi jak prace programistyczne, testowanie, integracja poszczególnych elementów systemu, konsultacje techniczne, prace projektowe lub inne działania wspierające wytworzenie, rozwój albo ulepszenie oprogramowania; korzystanie z usług podwykonawców pozwala Wnioskodawcy na zapewnienie odpowiedniej jakości, terminowości oraz kompletności realizowanych usług; w ocenie Wnioskodawcy, w realiach prowadzonej działalności gospodarczej, przy złożoności realizowanych projektów oraz zmienności wymagań technologicznych, nie zawsze jest możliwe lub zasadne samodzielne wykonywanie wszystkich czynności niezbędnych do realizacji danego projektu; w konsekwencji, wydatki ponoszone na nabycie usług od podwykonawców pozostają w funkcjonalnym i bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz świadczeniem usług; tym samym koszty nabycia usług od podwykonawców są niezbędne dla świadczenia usług;

2. koszty zakupu sprzętu komputerowego:

- oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i odtworzenie;

3. koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych (np. drukarka, mikrofon, słuchawki):

- sam sprzęt komputerowy nie jest wystarczający dla sprawnego tworzenia oprogramowania przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania; stąd też przedsiębiorca konsekwentnie usprawnia posiadany sprzęt komputerowy poprzez wymianę jego podzespołów oraz wykorzystywanych urządzeń peryferyjnych; w szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności jego pracy; tym samym koszt zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych jest niezbędny dla świadczenia usług;

4. koszty zakupu urządzeń telekomunikacyjnych (telefonu komórkowego):

- jako przedsiębiorca, Wnioskodawca nie świadczy usług we wskazanym miejscu pod ścisłym kierownictwem przełożonego i co do zasady ma dowolność w zakresie kształtowania miejsca świadczenia usług, gdy jego obecność w konkretnym miejscu i czasie nie jest wymagana, co ma miejsce zwłaszcza przy samym pisaniu kodu źródłowego (wyjątkiem są, np. spotkania z kontrahentami Wnioskodawcy, jeżeli nie odbywają się za pośrednictwem środków komunikowania się na odległość); Wnioskodawca dla sprawnej i terminowej realizacji konkretnego projektu musi mieć jednak możliwość szybkiego głosowego kontaktu na odległość z klientem, a klient musi mieć możliwość skontaktowania się z Wnioskodawcą w razie konieczności; z uwagi na powyższe, posiadanie urządzenia telekomunikacyjnego w postaci telefonu komórkowego jest niezbędne; ponadto, może zdarzyć się, że klient oczekuje, aby stworzone oprogramowanie mogło być wykorzystywane zarówno z poziomu urządzenia stacjonarnego, jak i mobilnego takiego jak smartfon czy tablet; wobec powyższego Wnioskodawca musi mieć możliwość weryfikacji jego jakości, poprawności działania i ogólnego doświadczenia użytkownika nie tylko za pomocą komputera stacjonarnego, lecz również przy wykorzystaniu urządzeń mobilnych; budowanie oprogramowania tak, aby działało ono sprawnie na urządzeniach mobilnych nie jest zatem dla Wnioskodawcy wyborem, a koniecznością.

5. koszty zakupu usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i dostęp do Internetu):

- oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci Internet; jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez dostępu do sieci; w świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego z siecią Internet; ponadto, sprawne realizowanie usług wymaga często szybkiej komunikacji telefonicznej i poniesienia kosztów związanych z zakupem usług telekomunikacyjnych w tym zakresie;

6. koszty zakupu specjalistycznej literatury związanej z wytworzeniem oprogramowania oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy; dla jego decydującego kształtu kluczowe znaczenie mają przede wszystkim posiadane przez niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna; w tym celu ustawicznie pogłębia on swój zasób wiedzy, zakupując literaturę specjalistyczną; jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że pozyskanie tego rodzaju informacji nie jest możliwe za pomocą źródeł bezpłatnych (biblioteki, źródła internetowe), gdyż poziom specjalizacji wymagany przez literaturę przedmiotu i tempo jej zmian sprawia, że zasadne jest korzystanie jedynie z najnowszych, profesjonalnych publikacji; te nie są jednak dostępne w bibliotekach (z uwagi tempo zmian), ani w Internecie (gdyż są tam dodatkowo płatne);

7. koszty szkoleń:

- celem zakupu szkoleń jest poszerzanie wiedzy Wnioskodawcy w zakresie technologii informacyjnych celem sprawniejszego świadczenia usług, jak wskazano już powyżej, oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy;

8. koszty zakupu sprzętu papierniczo-biurowego:

- sprzęt papierniczo-biurowy Wnioskodawca wykorzystuje czasem do zapisu dokumentacji projektowej, jak i dla bieżących kwestii związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (pisma urzędowe, inna korespondencja), gdy wykorzystanie narzędzi informatycznych jest utrudnione lub niemożliwe;

9. koszty obsługi księgowej:

- Wnioskodawca ponosi koszty obsługi księgowej prowadzonej działalności przez podmiot zewnętrzny (biuro rachunkowe);

10. koszty leasingu/amortyzacji samochodu osobowego

11. koszty zakupu części samochodowych (np. ogumienia)

12. koszty zakupu paliwa

13. koszty utrzymania samochodu (zakup ubezpieczenia, przeglądy gwarancyjne, wymiany płynów eksploatacyjnych):

- samochód może być dla Wnioskodawcy niezbędny celem bezpośredniego kontaktu ze swoimi kontrahentami oraz w celu przemieszczania się do siedziby kontrahenta w razie potrzeby; Wnioskodawca potrzebuje w związku z powyższym sprawnego samochodu, dlatego zdaniem Wnioskodawcy, koszty leasingu oraz odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej samochodu osobowego, ale także czynności serwisowych i paliwa są bezpośrednio związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą polegającą na wytwarzaniu oprogramowania.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że powyższy katalog kosztów ma charakter przykładowy i celem tego opisu nie jest enumeratywne wymienienie wszystkich kosztów, które Wnioskodawca ponosi i które potencjalnie może ponieść, a jedynie zobrazowanie organowi podatkowemu jakie są standardowe koszty ponoszone w działalności przedsiębiorstwa osoby fizycznej świadczącej usługi w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego. Koszty te co do zasady związane są z całokształtem działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a nie z konkretnym realizowanym projektem i powstaje problem ich alokacji do przychodów z praw własności intelektualnej, celem obliczenia dochodu. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej bezpośrednio do przychodów uzyskiwanych ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego, Wnioskodawca przyporządkowuje wydatki do przychodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego według proporcji. Proporcja ustalona jest jako stosunek przychodów ze zbycia autorskiego prawa do programu komputerowego do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Podstawą sporządzenia proporcji jest prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja czasu świadczenia usług.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Wnioskodawca chciałby skorzystać z przewidzianej w art. 30ca ustawy o PIT preferencji IP BOX w rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata podatkowe 2020-2023.

Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że posiada i prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, obejmujące wydatki od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Ewidencja jest prowadzona na bieżąco i zawiera comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca.

Do składania wniosków o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w tym zakresie zachęca podatników Ministerstwo Finansów w pkt 75 „Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box”. Jak zauważył Minister Finansów, ze względu bowiem na dynamikę zmian w budowie i funkcjonowaniu programów komputerowych, a także ze względu na brak wykształconej praktyki stosowania przepisów o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji prawnej zapewniającej ochronę prawnopodatkową dla Wnioskodawcy.

Uzupełnienie wniosku

Zarówno interfejs użytkownika, jak i projekt rozwiązań są związane z oprogramowaniem tworzonym przez Wnioskodawcę i stanowią jego elementy składowe albo etap prowadzący do powstania tego oprogramowania. Interfejs użytkownika nie jest odrębnym przedmiotem prac niezależnym od programu komputerowego. Stanowi część tworzonej aplikacji webowej lub systemu informatycznego, służącą komunikacji użytkownika z programem. Powstaje jako część warstwy frontendowej, w szczególności przy użyciu technologii (...), i jest nierozerwalnie powiązany z logiką aplikacyjną oraz warstwą backendową ((...)). Projekt rozwiązań obejmuje analizę wymagań, zaprojektowanie architektury programu, struktury baz danych, logiki działania, przepływu informacji oraz sposobu interakcji użytkownika z systemem. Jest etapem prac przygotowawczych prowadzących do napisania kodu źródłowego i wytworzenia programu komputerowego.

Interfejs użytkownika oraz projekt nie stanowią odrębnego oprogramowania w oderwaniu od tworzonych programów komputerowych - są ich elementami składowymi albo etapami prowadzącymi do ich wytworzenia, i nie są przedmiotem wniosku jako odrębne kwalifikowane prawa własności intelektualnej niezależne od programu komputerowego.

Wytworzone oprogramowanie nie jest dystrybuowane jako produkt o charakterze komercyjnym (np. (...)), lecz powstaje w ramach realizowanych przez Wnioskodawcę projektów badawczo-rozwojowych. Oprogramowania identyfikowane są nazwami projektów: - modułowy system do (...) - „Innowacyjny i intuicyjny (...)”; system do (...) - „Innowacyjny system do (...)”.

Oprogramowania, o których mowa we wniosku, obejmują następujące programy komputerowe:

a)  Y - autorski system do (...). Funkcje obejmują:

–    (...).

Innowacyjność obejmuje:

–    (...).

b) Modułowy system do (...) - funkcje obejmują:

–    (...)

Innowacyjność obejmuje:

–    (...).

c) Z - system (...).

Funkcje obejmują:

–    (...).

Innowacyjność obejmuje:

–    (...).

d) System do (...). Funkcje obejmują:

–    (...).

Innowacyjność obejmuje:

–    (...).

Wytworzone i ulepszone oprogramowania stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Każde z nich jest rezultatem własnej, indywidualnej i twórczej działalności intelektualnej Wnioskodawcy - nie powstaje przez odtwórcze powielanie gotowych schematów, lecz w wyniku analizy wymagań, projektowania architektury, opracowania logiki działania oraz napisania nowego kodu źródłowego albo stworzenia nowej funkcjonalności w postaci odrębnego modułu. Oprogramowania odznaczają się oryginalnym i twórczym charakterem (dobór architektury, struktura kodu, logika działania i integracja komponentów są efektem pracy twórczej Wnioskodawcy). Jednocześnie, jako programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy.

Wnioskodawca używa następujących języków programowania: (...).

Przy tworzeniu i ulepszaniu oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje ponadto technologie, frameworki i biblioteki, które nie są odrębnymi językami programowania, lecz narzędziami stosowanymi w wymienionych językach, tj.: framework (...), framework (...) oraz (...), (...), biblioteki (...), a także autorski framework modułowy (...) oraz aplikację mobilną (...).

Działania zmierzające do usprawnienia (rozwoju) oprogramowania obejmowały każdorazowo analizę potrzeb użytkowników i kontrahentów, identyfikację problemów w dotychczasowym sposobie działania systemów, zaprojektowanie nowej funkcjonalności albo modułu w oparciu o nowy, odrębny kod źródłowy, implementację kodu, testowanie oraz wdrożenie. W szczególności:

- Y: opracowanie mechanizmów (...);

- (...): zaprojektowanie autorskiej architektury modułowej, implementacja niezależnych modułów (...);

- Z: zaprojektowanie (...);

- System do (...): modułowa architektura (...).

Działania te prowadzą każdorazowo do powstania nowego kodu źródłowego (nowego programu lub odrębnego modułu), a nie do rutynowych czy okresowych zmian.

Wnioskodawca zastosował narzędzia, koncepcje i rozwiązania niewystępujące wcześniej w jego praktyce albo wymagające nowego, indywidualnego zastosowania w konkretnym projekcie, w szczególności: autorską architekturę modułową (rozwój przez niezależne moduły bez ingerencji w kod główny); (...). Wytworzone lub usprawnione oprogramowanie różni się od rozwiązań wcześniej funkcjonujących u Wnioskodawcy tym, że każde rozwiązuje odrębny problem techniczny lub biznesowy i wymaga indywidualnej architektury, nowej logiki działania oraz napisania nowego kodu źródłowego. Oryginalność polega na tym, że finalny kod źródłowy, struktura systemu, logika działania, sposób integracji oraz sposób prezentacji i przetwarzania danych są rezultatem własnej, indywidualnej, twórczej działalności Wnioskodawcy.

Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę oraz umiejętności z zakresu:

- inżynierii oprogramowania;

- projektowania architektury systemów webowych;

- programowania backendowego ((...));

- programowania frontendowego ((...));

- projektowania i optymalizacji baz danych;

- tworzenia i integrowania API; projektowania systemów modułowych; zarządzania stanem aplikacji i synchronizacji danych;

- bezpieczeństwa aplikacji webowych, autoryzacji i uwierzytelniania; systemów (...) i przetwarzania danych pomiarowych;

- analizy wymagań biznesowych; testowania, optymalizacji wydajności i wdrażania aplikacji.

Produkty, usługi i procesy są i będą oparte na aktualnej wiedzy technicznej i programistycznej Wnioskodawcy oraz na technologiach (...).

Od początku działalności (od 5 grudnia 2017 r.) Wnioskodawca świadczy usługi polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania, tj. analiza potrzeb, projektowanie architektury i struktur baz danych, tworzenie backendu i interfejsów użytkownika, implementacja logiki aplikacyjnej, integracja z systemami zewnętrznymi, tworzenie nowych modułów, rozwijanie istniejącego oprogramowania o nowe funkcjonalności, testowanie i optymalizacja oraz wsparcie wdrożenia. W ramach tej działalności Wnioskodawca wytworzył lub rozwijał m.in. (...).

Prace przebiegają w sposób metodyczny, według etapów:

1)  analiza (zebranie wymagań, analiza potrzeb i ograniczeń, identyfikacja problemów),

2)  projektowanie (dobór technologii, architektura systemu, struktura danych, logika, interfejs, sposób integracji),

3)  implementacja (pisanie kodu, tworzenie modułów, komponentów frontendowych, logiki backendowej, endpointów API i struktur baz danych),

4)  testowanie (weryfikacja poprawności, testy funkcjonalne i integracyjne, optymalizacja),

5)  wdrożenie (uruchomienie, weryfikacja w środowisku docelowym, dalsze usprawnienia).

Efektem jest powstanie nowych zastosowań w postaci programów komputerowych:

–    (...)

Zarówno przy tworzeniu oprogramowania od podstaw, jak i przy ulepszaniu istniejącego oprogramowania, efekty prac Wnioskodawcy są i będą w każdym przypadku odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W przypadku ulepszenia Wnioskodawca tworzy nowy, odrębny kod źródłowy, moduł albo funkcjonalność, które mogą zostać wprowadzone do programu głównego, lecz same stanowią odrębny rezultat pracy twórczej i odrębny program komputerowy (odrębny utwór) w stosunku do programu „głównego".

Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Umowy zawierane z kontrahentami przewidują przeniesienie autorskich praw majątkowych do rezultatów usług oraz innych wyników mających charakter utworu; przeniesienie obejmuje pola eksploatacji wskazane w umowach (m.in. prawo utrwalania i zwielokrotniania, modyfikacji, rozpowszechniania, udzielania licencji, wczytywania do pamięci komputera, sieci komputerowych i Internetu oraz przechowywania utworów) i następuje w formie pisemnej wymaganej dla przeniesienia autorskich praw majątkowych.

Nowe funkcjonalności, niezależne moduły funkcjonalne oraz systemy są oprogramowaniem (programami komputerowymi), ponieważ przyjmują postać kodu źródłowego, zestawu instrukcji, algorytmów albo komponentów przeznaczonych do wykonywania przez komputer. Powstają w wyniku napisania nowego kodu źródłowego i choć mogą zostać włączone do większego systemu, to z perspektywy prac Wnioskodawcy stanowią odrębny rezultat jego twórczej działalności programistycznej, podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Architektura rozwiązań ma charakter dwojaki. Jeżeli stanowi jedynie koncepcję techniczną, schemat, założenie projektowe albo dokumentację, jest etapem projektowym prowadzącym do powstania oprogramowania (nie jest wówczas samodzielnym programem komputerowym). Jeżeli natomiast zostaje zaimplementowana w kodzie źródłowym, strukturze aplikacji, logice programu, konfiguracji modułów i zależnościach pomiędzy komponentami, stanowi element programu komputerowego.

Systemy wskazane we wniosku ((...)) stanowią oprogramowanie, ponieważ są zestawami instrukcji, kodu źródłowego, algorytmów, interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych do realizacji określonych celów przez komputer.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia, rozwoju i ulepszania oprogramowania nie obejmuje i nie będzie obejmowała rutynowych ani okresowych zmian, nawet jeżeli takie zmiany miałyby charakter ulepszeń. Prace polegają na tworzeniu nowych programów albo rozwijaniu istniejącego oprogramowania o nowe, twórcze i istotne funkcjonalności, co każdorazowo wymaga analizy wymagań, zaprojektowania rozwiązania, doboru technologii, napisania nowego kodu źródłowego, testowania i wdrożenia. Nie są to czynności powtarzalne, przewidywalne ani ograniczone do bieżącego utrzymania systemu.

Celem prac Wnioskodawcy było opracowanie nowych albo ulepszonych programów komputerowych zwiększających efektywność pracy użytkowników, automatyzujących procesy, centralizujących dane, usprawniających komunikację, umożliwiających integrację z systemami zewnętrznymi oraz pozwalających na skalowalny rozwój oprogramowania. W ramach realizowanych projektów osiągnięto następujące cele:

–    (...)

Opracowanie tych rozwiązań nastąpiło w ramach zasobów jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Zasoby ludzkie: przede wszystkim sam Wnioskodawca, odpowiadający za analizę, projektowanie architektury, implementację kodu, testowanie i wdrożenie; w razie współpracy z innymi osobami odpowiadał za własne, odrębne zadania lub moduły. Zasoby rzeczowe: sprzęt komputerowy, podzespoły i urządzenia peryferyjne, dostęp do Internetu, narzędzia programistyczne i środowiska developerskie oraz specjalistyczna wiedza i dokumentacja techniczna. Zasoby finansowe: środki pochodzące z bieżących przychodów z jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

W odniesieniu do każdego projektu Wnioskodawca opracowywał harmonogram prac obejmujący etapy analizy, projektowania, implementacji, testowania i wdrożenia, dostosowany do zakresu projektu, potrzeb kontrahenta oraz złożoności problemu technicznego. W okresie objętym wnioskiem (lata 2020–2023) harmonogramy dotyczyły następujących oprogramowań:

1)  (...) - analiza potrzeb, projekt architektury, implementacja backendu ((...)), implementacja frontendu ((...).js), integracja z (...), testy i wdrożenie; harmonogram zrealizowany; projekt realizowany był w 2020 roku;

2)  (...) - analiza wymagań, opracowanie architektury modułowej; implementacja modułów (...), rozwój komponentu (...), integracje z (...), testy funkcjonalne i wdrożenie; harmonogram zrealizowany; projekt realizowany był w 2020 roku;

3)  (...) - analiza wymagań dla systemu (...), projekt (...), implementacja backendu ((...)) i interfejsu ((...)), wdrożenie API, autoryzacji i uwierzytelniania dwuskładnikowego, testy skalowalności i wdrożenie; harmonogram zrealizowany; projekt realizowany był w 2021 roku;

4)  System do (...) - analiza (...), projekt architektury modułowej, implementacja (...), optymalizacja wydajności, testy i wdrożenie; harmonogram zrealizowany; projekt realizowany był w 2020 roku.

Jeżeli nad jednym projektem pracuje kilku programistów, Wnioskodawca jest odpowiedzialny za własną część/fragment/element/moduł/funkcjonalność systemu. Projekt jest dzielony na mniejsze zadania, za które poszczególni programiści odpowiadają osobno. Wnioskodawca wykonuje swoje zadania od początku do końca samodzielnie, na własny rachunek i odpowiedzialność; ma wiedzę o zadaniach innych osób wyłącznie w zakresie niezbędnym do prawidłowej realizacji własnych prac i nie ingeruje w części tworzone przez innych.

Wnioskodawca osiąga i będzie osiągał dochód z tytułu przeniesienia (odsprzedania) prawa majątkowego do tej części/fragmentu/elementu/modułu/funkcjonalności, która powstała w efekcie jego własnej, indywidualnej pracy twórczej - a nie z tytułu przeniesienia praw do całego systemu wytworzonego przez większy zespół.

Część/fragment/element stworzony przez Wnioskodawcę w efekcie pracy twórczej jest odrębnym programem komputerowym podlegającym ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych - dotyczy to zarówno oprogramowania tworzonego od podstaw, jak i odrębnych modułów ulepszających istniejące oprogramowanie.

Wnioskodawca nie osiąga i nie będzie osiągał dochodu z tytułu odsprzedania prawa majątkowego do całego systemu wytworzonego przez większy zespół jako współwłaściciel tego systemu. Osiąga dochód z przeniesienia praw do rezultatów, które sam stworzył; nie jest współwłaścicielem całego systemu, jeżeli obejmuje również elementy stworzone przez inne osoby.

Sytuacja, w której autorskie prawo do programu komputerowego przysługiwałoby niepodzielnie wszystkim twórcom, nie występuje w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym objętym wnioskiem. Wnioskodawca odpowiada za własne, odrębne części projektu, moduły albo funkcjonalności stanowiące rezultaty jego własnej pracy twórczej; przenosi prawa do utworów, których jest twórcą, a wynagrodzenie jest ustalane za jego indywidualne świadczenia i przeniesienie praw do rezultatów jego prac.

Sytuacja taka nie występuje w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym objętym wnioskiem. Wnioskodawca nie przenosi wraz z innymi współtwórcami, na podstawie odrębnej wspólnej umowy, praw do programu komputerowego stworzonego łącznie przez wszystkich współtwórców. Wnioskodawca przenosi prawa do tych elementów, modułów, funkcjonalności albo programów, które powstały jako rezultat jego własnej, samodzielnej pracy twórczej.

Efekty pracy Wnioskodawcy, które nazywa on „Oprogramowaniem”, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

- zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej (powstają w wyniku analizy wymagań, zaprojektowania architektury, opracowania logiki działania, napisania kodu, testowania i wdrożenia);

- nie są efektem pracy wymagającej jedynie określonych umiejętności programistycznych, której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako powtarzalne - każdy projekt wiąże się z odmiennymi wymaganiami, problemami technicznymi i potrzebami użytkowników, co wymaga indywidualnego podejścia i twórczego rozwiązania;

- nie są jedynie „techniczną”, lecz „twórczą” realizacją projektów zlecanych przez kontrahentów - kontrahenci określają cele biznesowe lub oczekiwane funkcje, natomiast sposób technicznej realizacji, dobór architektury, technologii, logiki działania i implementacji kodu pozostaje po stronie Wnioskodawcy.

Podwykonawcy wykonują czynności polegające na wytworzeniu poszczególnych części składowych oprogramowania, w szczególności prace programistyczne dotyczące wybranych fragmentów kodu źródłowego oraz testowanie. Czynności te dotyczą poszczególnych części składowych oprogramowania, w szczególności komponentów, fragmentów kodu, elementów dokumentacji technicznej lub wyników testów, które Wnioskodawca, na podstawie własnych analiz, koncepcji oraz dokumentacji projektowej zawierającej logikę i zapis kodu źródłowego, wykorzystuje przy tworzeniu, rozwijaniu albo ulepszaniu programu komputerowego. To Wnioskodawca odpowiada za wytworzenie programu komputerowego jako rezultatu własnej działalności twórczej, w szczególności poprzez opracowanie koncepcji, architektury, logiki działania, dobór, połączenie i integrację poszczególnych elementów w funkcjonalną całość. Od podwykonawców Wnioskodawca nabywa rezultaty cząstkowe, w tym prawa do tych rezultatów w zakresie wynikającym z zawartych umów, jednak rezultaty te nie stanowią samodzielnego, gotowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci programu komputerowego. Są wykorzystywane przez Wnioskodawcę jako części składowe, komponenty, fragmenty kodu, elementy dokumentacji technicznej lub inne materiały pomocnicze w procesie tworzenia, rozwijania albo ulepszania oprogramowania.

Część osób wykonuje czynności na podstawie umów zlecenia i nie prowadzi działalności gospodarczej (wykonują je w ramach działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę), a część świadczy usługi w ramach własnych, samodzielnie prowadzonych działalności gospodarczych (współpraca B2B).

Podwykonawcy współpracujący na zasadach B2B wykonują czynności w ramach własnych, samodzielnie prowadzonych działalności gospodarczych. Wnioskodawca nabywa od nich rezultaty cząstkowe prac, w tym prawa do tych rezultatów w zakresie wynikającym z zawartych umów, i wykorzystuje je we własnej działalności polegającej na tworzeniu, rozwijaniu albo ulepszaniu oprogramowania.

Osoby działające na podstawie umów zlecenia wykonują czynności w ramach działalności Wnioskodawcy. Jeżeli rezultat ich prac ma charakter utworu albo innego prawnie chronionego rezultatu, Wnioskodawca nabywa do niego prawa majątkowe albo inne uprawnienia do korzystania z tego rezultatu w zakresie wynikającym z zawartej umowy.

Samą działalność polegającą na wytworzeniu programu komputerowego jako kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, w szczególności analizę, opracowanie koncepcji i architektury, sporządzenie dokumentacji projektowej zawierającej logikę i zapis kodu źródłowego, dobór technologii oraz wykorzystanie i integrację części składowych, prowadzi bezpośrednio Wnioskodawca. Podwykonawcy nie tworzą gotowego programu komputerowego jako kwalifikowanego IP „za” Wnioskodawcę.

Od części podwykonawców nabywa Pan wyniki prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. W zakresie, w jakim podwykonawcy prowadzący samodzielne działalności gospodarcze (współpraca B2B) wykonują na rzecz Wnioskodawcy twórcze prace programistyczne lub testowe dotyczące fragmentów kodu źródłowego, Wnioskodawca nabywa od nich wyniki prac badawczo-rozwojowych związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o których mowa w lit. b wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, od podmiotów niepowiązanych w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Nabywane wyniki stanowią części składowe wykorzystywane przez Wnioskodawcę przy wytworzeniu, rozwinięciu lub ulepszeniu programu komputerowego, którego powstanie jest rezultatem działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, w szczególności opracowania koncepcji, architektury, logiki działania oraz doboru, połączenia i integracji poszczególnych elementów w funkcjonalną całość. Czynności osób wykonujących prace na podstawie umów zlecenia, niewykonywane w ramach ich działalności gospodarczych, są natomiast realizowane w ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, a koszty ich wynagrodzeń stanowią koszty, o których mowa w lit. a ww. wzoru.

Wnioskodawca nie nabywa od podwykonawców gotowego, samodzielnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci programu komputerowego. Wnioskodawca może natomiast nabywać od podwykonawców prawa do rezultatów cząstkowych ich prac, takich jak fragmenty kodu, komponenty, elementy dokumentacji technicznej, opracowania, wyniki testów lub inne części składowe wykorzystywane następnie w procesie tworzenia, rozwijania albo ulepszania oprogramowania. Nabycie tych praw nie jest jednak nabyciem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jako gotowego programu komputerowego.

Wnioskodawca wskazuje, że nie dochodzi do przeniesienia na Wnioskodawcę praw majątkowych do kwalifikowanego prawa własności intelektualnej nabywanego od podwykonawców gdy nie nabywa od nich takich praw.

Podwykonawcy nie są podmiotami powiązanymi z Wnioskodawcą w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Koszty nabycia usług i rezultatów cząstkowych od podwykonawców pozostają w funkcjonalnym i bezpośrednim związku z prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalnością związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Wnioskodawca może nabywać od podwykonawców rezultaty cząstkowe wraz z prawami do nich w zakresie wynikającym z umów, jednak nie nabywa od nich gotowego, samodzielnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci programu komputerowego. Nabyte rezultaty są wykorzystywane przez Wnioskodawcę jako elementy pomocnicze albo składowe w procesie tworzenia, rozwijania lub ulepszania Oprogramowania, przy czym zasadnicze czynności twórcze prowadzące do powstania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej objętego wnioskiem wykonuje Wnioskodawca.

Wnioskodawca wskazuje, że program komputerowy, do którego przenosi autorskie prawa majątkowe na rzecz kontrahentów, obejmuje nie tylko finalny kod źródłowy, lecz również elementy i rezultaty prac nierozerwalnie związane z procesem tworzenia, rozwijania albo ulepszania tego programu, o ile zawierają zapis lub opis logiki kodu źródłowego albo stanowią przygotowawcze prace projektowe umożliwiające późniejsze stworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie programu komputerowego. Mogą to być w szczególności opracowania, projekty, dokumentacja techniczna, struktury baz danych oraz inne rezultaty intelektu Wnioskodawcy powstałe w związku ze świadczonymi usługami.

Nie oznacza to jednak, że każdy taki dokument, projekt, opracowanie lub baza danych stanowi samodzielny program komputerowy w oderwaniu od tworzonego, rozwijanego albo ulepszanego oprogramowania. Są to elementy, rezultaty albo etapy prac związane z programem komputerowym, które mogą korzystać z ochrony właściwej dla programu komputerowego w zakresie, w jakim pozostają z nim funkcjonalnie i twórczo związane.

Pojęcie tworzenia i ulepszania programów komputerowych należy rozumieć szeroko, jako proces obejmujący nie tylko fizyczne pisanie kodu źródłowego, lecz również wcześniejsze i późniejsze etapy prac funkcjonalnie związane z powstaniem, rozwinięciem albo ulepszeniem programu komputerowego. Proces ten obejmuje w szczególności analizę potrzeb, identyfikację problemu, opracowanie koncepcji rozwiązania, projektowanie architektury, logiki działania, struktury danych oraz interfejsów, przygotowanie dokumentacji projektowej, implementację kodu źródłowego, testowanie oraz wdrożenie.

W pkt 7 preambuły Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (Dz. Urz. UE. L 2009 Nr 111) znajduje się reguła przewidująca, że: „do celów niniejszej dyrektywy pojęcie program komputerowy obejmuje programy w jakiejkolwiek formie, w tym programy zintegrowane ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie”. Tak też jest w przypadku Wnioskodawcy, który przygotowuje niezbędne analizy, koncepcje i dokumentację projektową wykorzystywane następnie w procesie tworzenia, rozwijania albo ulepszania oprogramowania, zarówno przez samego Wnioskodawcę, jak i, w odpowiednim zakresie, przez osoby współpracujące przy realizacji projektu.

Wnioskodawca wykonuje swoje zadania od początku do końca samodzielnie, na własny rachunek i odpowiedzialność. Analizy i dokumentacja wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności gospodarczej są rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowią utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

W konsekwencji rezultaty cząstkowe nabywane od podwykonawców, w tym prawa do tych rezultatów w zakresie wynikającym z zawartych umów, stanowią elementy wykorzystywane przez Wnioskodawcę na poszczególnych etapach procesu tworzenia, rozwijania albo ulepszania oprogramowania. Nie są one jednak nabywane jako gotowe, samodzielne kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci programu komputerowego.

Twórcze czynności prowadzące do powstania programu komputerowego objętego wnioskiem, w szczególności analiza, opracowanie koncepcji, architektury i logiki działania, sporządzenie dokumentacji projektowej zawierającej zapis lub opis logiki kodu źródłowego, stworzenie własnych elementów kodu źródłowego, dobór technologii oraz wykorzystanie i integracja części składowych w ramach funkcjonalnej całości, Wnioskodawca wykonuje bezpośrednio.

Koszty nabycia rezultatów cząstkowych od podwykonawców pozostają zatem w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalnością związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, ponieważ rezultaty te są wykorzystywane w procesie tworzenia, rozwijania albo ulepszania oprogramowania objętego wnioskiem.

Pod wskazanymi kategoriami Wnioskodawca rozumie wyłącznie następujące wydatki:

- koszty zakupu sprzętu komputerowego - komputer stacjonarny (jednostka centralna), laptop, monitor, zasilacz awaryjny (UPS), dysk zewnętrzny (twardy lub SSD);

- koszty zakupu podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych - procesor (CPU), płyta główna, pamięć operacyjna RAM, wewnętrzny dysk twardy (HDD)/SSD/M.2, karta graficzna (GPU), karta dźwiękowa, zasilacz komputerowy, obudowa komputerowa, system chłodzenia (wentylator), klawiatura, mysz komputerowa, drukarka, skaner, kamera internetowa, mikrofon, słuchawki, głośniki komputerowe, router, switch sieciowy;

- koszty zakupu specjalistycznej literatury - publikacje książkowe oraz elektroniczne (e-booki) dotyczące języka (...) i frameworka (...), języka (...) i frameworka (...), projektowania i optymalizacji baz danych oraz języka (...), architektury, wzorców projektowych i inżynierii oprogramowania, bezpieczeństwa aplikacji webowych, API i integracji systemów, technologii (...), testowania i optymalizacji oprogramowania;

- koszty zakupu sprzętu papierniczo-biurowego - papier do drukarki, toner, tusz do drukarki, długopisy, ołówki, markery, zszywacz, zszywki, segregatory, teczki, koszulki na dokumenty, notesy, bloki biurowe, taśma klejąca, nożyczki, temperówka, gumka do mazania, pojemnik na dokumenty.

- koszty zakupu części samochodowych - opony, akumulator, klocki hamulcowe, tarcze hamulcowe, filtr oleju, filtr powietrza, filtr paliwa, filtr kabinowy, pióra wycieraczek, świece zapłonowe, pasek rozrządu, żarówki samochodowe, elementy zawieszenia (amortyzatory, sprężyny), bezpieczniki samochodowe.

Wydatki są ponoszone w związku z działalnością polegającą na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania. Jeżeli możliwe jest ich przypisanie do konkretnego projektu, Wnioskodawca dokonuje przypisania bezpośredniego, a w pozostałym zakresie stosuje proporcję opisaną we wniosku.

Wnioskodawca uczestniczy w szkoleniach i kursach z zakresu technologii informacyjnych oraz tworzenia aplikacji webowych, w szczególności dotyczących: języka (...) i frameworka (...); języka (...); projektowania i optymalizacji baz danych; projektowania API i integracji systemów z usługami zewnętrznymi; bezpieczeństwa aplikacji webowych, uwierzytelniania i autoryzacji; systemów (...); architektury modułowej aplikacji; testowania i optymalizacji oprogramowania.

Udział w szkoleniach przekłada się bezpośrednio na tworzenie i ulepszanie oprogramowania, ponieważ pozwala Wnioskodawcy poszerzać zasoby wiedzy, poznawać nowe technologie i dobre praktyki programistyczne, a następnie wykorzystywać je do projektowania nowych funkcjonalności, zwiększania bezpieczeństwa aplikacji, optymalizacji wydajności, integrowania systemów oraz tworzenia bardziej skalowalnych i stabilnych rozwiązań.

Wydatki na usługę księgową nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Opłata za złożenie wniosku stanowi odrębny wydatek i nie jest traktowana jako koszt usługi księgowej.

Odrębna ewidencja, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest prowadzona od dnia 1 stycznia 2020 r. Ewidencja jest prowadzona na bieżąco, odrębnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, w sposób umożliwiający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każde kwalifikowane prawo. Ewidencja umożliwia prawidłowe i terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego w przewidzianym dla tej czynności terminie.

Pytania

1.  Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie opisanego tworzenia oprogramowania jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w związku z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?

2.  Czy na podstawie art. 30ca ustawy o PIT w zeznaniach rocznych składanych za lata podatkowe 2020-2023 Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 5% do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (ustalonego na podstawie art. 30ca ust. 4 jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru nexus) osiągniętego w roku podatkowym, uzyskiwanego z tytułu przeniesienia autorskiego prawa majątkowego do programu komputerowego?

3.  Czy w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej bezpośrednio do przychodów uzyskiwanych ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego, koszt ten może zostać uwzględniony przy obliczaniu dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, proporcjonalnie w stosunku w jakim pozostaje wysokość przychodów ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej do łącznych przychodów Wnioskodawcy?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w zakresie opisanego tworzenia oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej.

Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Przy czym ustawodawca definiując prace rozwojowe odsyła do art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.), gdzie zostały one zdefiniowane jako działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Prowadzone przez podatnika prace polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy.

Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór twórczej pracy.

Prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują ponadto wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia i rozwoju nowoczesnych rozwiązań informatycznych przy wykorzystaniu i rozwijaniu wiedzy z zakresu najnowszych technologii IT. Należy także podkreślić, że prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie programów komputerowych w przyszłości.

Jak wskazał ponadto, Minister Finansów w objaśnieniach z dnia 15 lipca 2019 r. „W związku z tym, że ustawodawca dla potrzeb preferencji IP Box, czy też ulgi B+R, nie zdefiniował sformułowania „zwiększenia zasobów wiedzy”, nie jest jasne czy zasoby wiedzy odnoszą się do wiedzy ogólnej, wiedzy pracowników, wiedzy w przedsiębiorstwie, czy też wiedzy w danej dziedzinie przemysłowej lub naukowej. Nie ma zatem przeszkód, aby przyjąć, że sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się wyłącznie do wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy.”.

Ad 2.

Wnioskodawca uważa, że na podstawie art. 30ca ustawy o PIT w zeznaniach rocznych za lata podatkowe 2020-2023 może zastosować stawkę podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 5% do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (ustalonego na podstawie art. 30ca ust. 4 jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru nexus) osiągniętego w roku podatkowym, uzyskiwanego z tytułu przeniesienia autorskiego prawa majątkowego do programu komputerowego.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193 ze zm.), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.

Ustawa zmieniająca wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej.

W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej, i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

„(...) Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

(…) Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.”

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r., poz. 432),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ww. ustawy). Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT).

Jak wynika z powyższych regulacji, podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP BOX.

Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

W przypadku podatników, którzy nie prowadzą ksiąg rachunkowych wymóg zapewnienia wyodrębnionej ewidencji dla projektu dotyczącego kwalifikowanego IP może być spełniony poprzez sporządzanie techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca.

Zestawienie kumulatywne obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki podatku w wysokości 5% od kwalifikowanych dochodów z autorskiego oprogramowania uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi w przypadku tworzenia utworów i prowadzenia do nich oddzielnej ewidencji.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5.

Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box.

OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Pojęcie tworzenia i ulepszania programów komputerowych należy rozumieć bardzo szeroko - jest to bowiem pewien proces, od pomysłu i analizowania możliwości napisania nowego kodu źródłowego lub odpowiedniej modyfikacji, projektowania, przez fizyczne pisanie kodu, aż do testowania i wdrażania, bez których nie ma możliwości wprowadzenia produktu finalnego w postaci nowej aplikacji/systemu/oprogramowania czy też funkcjonalności w aplikacji/systemie/oprogramowaniu już istniejącym.

W pkt 7 preambuły Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (Dz. Urz. UE. L 2009 Nr 111) znajduje się reguła przewidująca, że: „do celów niniejszej dyrektywy pojęcie program komputerowy obejmuje programy w jakiejkolwiek formie, w tym programy zintegrowane ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie”. Tak też jest w wypadku Wnioskodawcy, który przygotowuje niezbędne analizy i dokumentację do projektu, która później wykorzystywana jest przez zespół programistów.

Jak wskazuje się w literaturze odnoszącej się do prawa autorskiego i praw pokrewnych - J. Krysińska [w:] Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz, red. W. Machała, R. M. Sarbiński, Warszawa 2019, LEX - „program komputerowy powstaje etapami. W uproszczeniu proces ten przedstawia się następująco:

1)  sformułowanie/oznaczenie celu/problemu;

2)  analiza problemu (określenie informacji/danych wejściowych oraz stworzenie koncepcji, sposobu postępowania w celu osiągnięcia pożądanego stanu końcowego, czyli uzyskania oczekiwanych informacji wyjściowych przy uwzględnieniu ograniczeń sprzętowych i środowiska programowego (platformy software’owej);

3)  projektowanie algorytmu (przez pojęcie algorytmu należy rozumieć zbiór reguł postępowania mający na celu przetworzenie informacji wejściowych w informacje wyjściowe w skończonej liczbie kroków/działań); istotne jest to, że może istnieć wiele algorytmów służących rozwiązaniu tego samego problemu);

4) implementacja algorytmu, tj. zapisanie programu w postaci flow chart (dokumentacja projektowa) i następnie przetłumaczenie go do formy kodu źródłowego programu, który to kod następnie powinien zostać poddany procesowi przetwarzania np. kompilacji, asemblacji itp. w celu otrzymania kodu wykonywalnego;

5) testowanie (przyjmując uproszczoną definicję – jest to postępowanie mające na celu wykrycie usterek programu komputerowego powodujących jego nieprawidłowe działanie, które wynikają z błędu programisty na jednym z etapów tworzenia programu, najczęściej w procesie tworzenia kodu źródłowego);

6) eksploatacja”.

Aplikacje/systemy, jako dodatkowe funkcjonalności, to kombinacje komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego w celu wykonania określonych czynności, a więc spełniają definicję programu komputerowego. Wnioskodawca brał udział w tworzeniu kompleksowego oprogramowania, stale rozwija go poprzez projektowanie nowych funkcjonalności/ulepszeń.

Ulepszenie lub rozwijanie istniejących funkcjonalności (np. w systemie) polega na:

a) poprawianiu błędów w dotychczasowych rozwiązaniach;

b) wprowadzaniu zmian pozwalających na szybszą pracę rozwiązań;

c) zwiększaniu możliwości np. aplikacji;

d) przetwarzaniu większej ilości danych.

Wnioskodawca w opisie zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wskazał, że rozwija oprogramowanie poprzez tworzenie oprogramowania oraz projektowanie architektury rozwiązań. Stworzenie nowego oprogramowania prowadzi w istocie do powstania nowego oprogramowania komputerowego lub ulepszeniu funkcjonalności dotychczas istniejącego oprogramowania, poprzez poszerzenie go o nowe zastosowania. Praca polegająca na wykonywaniu tych czynności ma charakter jednoznacznie twórczy, nie jest efektem działań powtarzalnych, a jej wynikiem jest zmodyfikowany, stworzony od początku kod źródłowy, będący nowym wytworem intelektu podlegającym ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do którego Wnioskodawca traci prawa własności, z chwilą przeniesienia ich na kontrahentów Wnioskodawcy.

Reasumując:

1)  podatnik w ramach własnej działalności badawczo-rozwojowej wytworzył kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci autorskiego prawo do programu komputerowego, które podlega ochronie według przepisów prawa polskiego,

2)  podatnik osiągnął dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

3)  podatnik prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tj. autorskiego prawa do programu komputerowego, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej), uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu według stawki 5%.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego w ramach działalności gospodarczej bezpośrednio do przychodów uzyskiwanych ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego, koszt ten może zostać uwzględniony przy obliczaniu dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, proporcjonalnie w stosunku w jakim pozostaje wysokość przychodów ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej do łącznych przychodów Wnioskodawcy.

Jak wskazano już powyżej, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Mając na uwadze powyższe regulacje, w realiach sprawy istotne jest przyporządkowanie kosztów prowadzonej działalności do przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zadanie to wypełnia ewidencja prowadzona przez podatnika, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT.

Koszty ponoszone przez podatnika mają i będą mieć często charakter kosztów pośrednich, związanych z całokształtem prowadzonej działalności gospodarczej, a nie tylko z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, co oznacza, że w kalkulacji dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej mogą one zostać uwzględnione częściowo.

Zdaniem Wnioskodawcy, racjonalnym sposobem pośredniej alokacji tych kosztów dla potrzeb preferencji IP Box jest zatem przyporządkowanie ich w takiej samej proporcji w jakiej przychód związany ze sprzedażą kwalifikowanych praw własności intelektualnej pozostaje do łącznego przychodu Wnioskodawcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z treści wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje Pan na rzecz swoich kontrahentów zlecenia programistyczne. Realizując usługi wynikające z zawartych umów z kontrahentami zajmuje się Pan przede wszystkim tworzeniem nowych kodów źródłowych od początku, tj. tworzeniem nowego oprogramowania komputerowego lub ulepszaniem istniejącego oprogramowania o nową funkcjonalność oraz projektowaniem architektury rozwiązań, która stanowi bazę do wytworzenia kodu źródłowego.

Stworzył/rozwinął/ulepszył Pan następujące programy komputerowe:

-     Y – autorski system do (...),

-     modułowy system do (...),

-     Z – system (...),

-     system do (...).

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Wskazał Pan, że jego prace polegają na tworzeniu nowych programów albo rozwijaniu istniejącego oprogramowania o nowe, twórcze i istotne funkcjonalności, co każdorazowo wymaga analizy wymagań, zaprojektowania rozwiązania, doboru technologii, napisania nowego kodu źródłowego, testowania i wdrożenia. Nie są to czynności powtarzalne, przewidywalne ani ograniczone do bieżącego utrzymania systemu. Oprogramowanie wytwarzane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest rezultatem Pana własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej – nie powstaje przez odtwórcze powielanie gotowych schematów, lecz w wyniku analizy wymagań, projektowania architektury, opracowania logiki działania oraz napisania nowego kodu źródłowego albo stworzenia nowej funkcjonalności w postaci odrębnego modułu.

Element twórczy w tworzeniu przez pana oprogramowania polega na dokładnej analizie systemowej i zebraniu informacji celem możliwości utworzenia nowego lub poprawienia obecnego kodu źródłowego wprowadzając w nim zupełnie nową funkcjonalność oraz pisaniu kodu źródłowego, jak również projektowaniu architektury rozwiązań, w efekcie czego powstaje program komputerowy.

Efekty Pana pracy, które nazywa „oprogramowaniem”, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

-     zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej (powstają w wyniku analizy wymagań, zaprojektowania architektury, opracowania logiki działania, napisania kodu, testowania i wdrożenia);

-     nie są efektem pracy wymagającej jedynie określonych umiejętności programistycznych, której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako powtarzalne - każdy projekt wiąże się z odmiennymi wymaganiami, problemami technicznymi i potrzebami użytkowników, co wymaga indywidualnego podejścia i twórczego rozwiązania;

-     nie są jedynie „techniczną", lecz „twórczą" realizacją projektów zlecanych przez kontrahentów - kontrahenci określają cele biznesowe lub oczekiwane funkcje, natomiast sposób technicznej realizacji, dobór architektury, technologii, logiki działania i implementacji kodu pozostaje po Pana stronie.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Z treści wniosku wynika, że Pana działalność prowadzona jest w sposób systematyczny, tj. uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, wg pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Systematyczność działania w zakresie realizowanych usług na rzecz kontrahentów przejawia się w tym, że planuje Pan realizację zadań (małych projektów) i prowadzi je przyjmując dla nich określone cele do osiągnięcia, harmonogramy realizacji i dostępne mu zasoby.

Prace przebiegają w sposób metodyczny, według etapów:

-     analiza (zebranie wymagań, analiza potrzeb i ograniczeń, identyfikacja problemów),

-     projektowanie (dobór technologii, architektura systemu, struktura danych, logika, interfejs, sposób integracji),

-     implementacja (pisanie kodu, tworzenie modułów, komponentów frontendowych, logiki backendowej, endpointów API i struktur baz danych),

-     testowanie (weryfikacja poprawności, testy funkcjonalne i integracyjne, optymalizacja),

-     wdrożenie (uruchomienie, weryfikacja w środowisku docelowym, dalsze usprawnienia).

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług).

Wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę oraz umiejętności z zakresu: (...).

Używa Pan do tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania następujących języków programowania technologii: (...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Z treści wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług). Pana działalność w zakresie tworzenia, rozwoju i ulepszania oprogramowania nie obejmuje rutynowych ani okresowych zmian, nawet jeżeli takie zmiany miałyby charakter ulepszeń.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji, a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W powołanym przepisie ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich wymienił sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (pkt 2) oraz uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi (pkt 3).

W przypadku kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, sprzedaż ta polega na przeniesieniu przez podatnika przysługujących mu autorskich praw majątkowych do programu komputerowego na inny podmiot.

Natomiast uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści wniosku wynika, że w każdym przypadku efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiąga Pan ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka prowadzona jest od 1 stycznia 2020 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwane przez Pana przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy), które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za lata 2020-2023.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.

W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2.

Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Pana w ramach działalności gospodarczej bezpośrednio do przychodów uzyskiwanych ze sprzedaży konkretnego autorskiego prawa do programu komputerowego, koszt ten może zostać uwzględniony przy obliczaniu dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, proporcjonalnie w stosunku w jakim pozostaje wysokość przychodów ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej do łącznych przychodów.

Przy czym, to Pan zobowiązany jest wykazać związek danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.

Należy dodać, że pomimo, iż uznano za adekwatną, tj. znajdującą uzasadnienie w opisie sprawy metodę alokacji kosztów zaproponowaną przez Pana, nie jest wykluczona możliwość zastosowania innych metod ustalania tej proporcji w przypadku jej weryfikacji w postępowaniu dowodowym przez właściwy organ podatkowy. Wybór metody ustalania odpowiedniej proporcji zależy bowiem od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h Ordynacji podatkowej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Dodatkowo informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.