Interpretacja 0115-KDST2-2.4011.498.2026.3.MS

 Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 6 lipca 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca — (...) — prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP (...) . Głównym przedmiotem działalności jest świadczenie usług programistycznych i inżynieryjnych w zakresie sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego oraz platform (...) (PKD 62.01.Z — działalność związana z oprogramowaniem). Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT. Rozlicza się na podstawie skali podatkowej (zasady ogólne) i prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne na rzecz kontrahenta — spółki z ograniczoną odpowiedzialnością — na podstawie umowy o współpracy (B2B) zawartej 5 czerwca 2026 r., z datą rozpoczęcia świadczenia usług 15 czerwca 2026 r. W ramach umowy Wnioskodawca pełni rolę AI Platform Engineer i realizuje zlecenia dla klienta końcowego kontrahenta w projekcie obejmującym budowę platformy do uruchamiania inicjatyw z zakresu sztucznej inteligencji i inżynierii danych.

Zakres usług Wnioskodawcy obejmuje:

(...)

Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca samodzielnie organizuje czas pracy, dobiera metody i narzędzia, nie jest związany sztywnymi godzinami. Ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Działalność Wnioskodawcy polega na tworzeniu nowych, oryginalnych programów komputerowych oraz na rozwijaniu i ulepszaniu istniejącego oprogramowania. Każde zadanie wymaga indywidualnego podejścia — doboru odpowiednich algorytmów, architektury, wzorców projektowych i technologii do specyficznych wymagań biznesowych klienta. Wnioskodawca nie wykonuje czynności rutynowych ani powtarzalnych.

Każdy moduł oprogramowania wymaga zaprojektowania unikalnej logiki, dobrania odpowiednich modeli AI, zaprojektowania interakcji między agentami, opracowania strategii przetwarzania danych specyficznych dla domeny klienta.

Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do oprogramowania. Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje wiedzę z zakresu: inżynierii oprogramowania, uczenia maszynowego, przetwarzania języka naturalnego (...), systemów rozproszonych, inżynierii danych, platform chmurowych, frameworków agentowych oraz specyfiki domeny klienta końcowego.

Wnioskodawca tworzy nowe zastosowania — każdy (...). Wnioskodawca samodzielnie projektuje architekturę, dobiera technologie i implementuje rozwiązania.

Prace prowadzone są w sposób systematyczny i metodyczny — z określeniem celów, harmonogramem, iteracyjnym procesem wytwórczym (analiza wymagań, projektowanie architektury, implementacja, testowanie, wdrożenie), co odpowiada definicji prac rozwojowych z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W wyniku prac Wnioskodawcy powstają programy komputerowe — utwory w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: ustawa o PAIPP), będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Programy te podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.

Wytwarzane oprogramowanie opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach Wnioskodawcy i obejmuje m.in. (...).

Zgodnie z umową z kontrahentem, Wnioskodawca przenosi na kontrahenta wszelkie majątkowe prawa autorskie do wytworzonych programów komputerowych, w tym prawo do: utrwalania i zwielokrotniania, obrotu oryginałem albo egzemplarzami, rozpowszechniania, tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian. Przeniesienie praw następuje z chwilą ich powstania (na mocy klauzuli umownej) w zamian za wynagrodzenie ryczałtowe. Wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do oprogramowania wchodzi w skład wynagrodzenia miesięcznego i nie jest wyodrębnione na fakturze.

Wnioskodawca jest w stanie — na podstawie prowadzonej ewidencji czasu pracy i ewidencji IP — ustalić, jaka część wynagrodzenia przypada na przeniesienie autorskich praw majątkowych do programów komputerowych (prace twórcze), a jaka na czynności nietwórcze (spotkania organizacyjne, code review cudzego kodu, dokumentacja niemerytoryczna, czynności administracyjne). Wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich ustalana jest na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesięcznego) na podstawie proporcji czasu pracy twórczej do całkowitego czasu pracy Wnioskodawcy w danym okresie.

Wnioskodawca zamierza zastosować preferencyjną stawkę 5% (art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT) do dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej — autorskich praw majątkowych do programów komputerowych wytworzonych w ramach opisanej działalności — począwszy od rozliczenia rocznego za rok 2026. Wnioskodawca pozostaje na skali podatkowej (zasady ogólne) i zamierza rozliczać się wspólnie z małżonkiem (art. 6 ust. 2 ustawy o PIT) w zakresie dochodów nieobjętych stawką IP Box. Preferencyjną stawką 5% Wnioskodawca zamierza objąć wyłącznie tę część dochodu, która odpowiada przeniesieniu autorskich praw majątkowych do programów komputerowych (prace twórcze). Dochód z czynności nietwórczych nie będzie objęty preferencją.

Od dnia rozpoczęcia działalności (15 czerwca 2026 r.) Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja prowadzona jest techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie dokumentów. Ewidencja zapewnia:

a)  wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (programu komputerowego lub jego części),

b)  ustalenie przychodów przypadających na każde kwalifikowane IP — na podstawie proporcji czasu pracy twórczej do całkowitego czasu pracy w danym okresie rozliczeniowym,

c)  ustalenie kosztów uzyskania przychodów przypadających na każde kwalifikowane IP,

d)  ustalenie dochodu (lub straty) przypadającej na każde kwalifikowane IP,

e)  wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, w podziale na litery a, b, c, d wzoru nexus.

Na koniec każdego miesięcznego okresu rozliczeniowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego oraz oblicza wskaźnik nexus.

Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus według wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT: (a+b) x 1,3 / (a+b+c+d), gdzie:

litera a = wydatki poniesione bezpośrednio przez Wnioskodawcę na prowadzoną przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP, tj.:

-     koszty sprzętu komputerowego i elektronicznego (laptop, monitor, klawiatura, mysz, słuchawki, stacja dokująca),

-     koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny, Internet),

-     koszty oprogramowania i subskrypcji (licencje narzędzi deweloperskich, subskrypcje chmurowe do celów rozwojowych),

-     koszty usług księgowych (prowadzenie KPiR, ewidencji IP Box, deklaracji),

-     koszty wyposażenia biurowego (biurko, krzesło, oświetlenie),

-     składki na ubezpieczenia społeczne;

litera b = 0 (Wnioskodawca nie nabywa wyników prac B+R od podmiotów niepowiązanych);

litera c = 0 (Wnioskodawca nie nabywa wyników prac B+R od podmiotów powiązanych);

litera d = 0 (Wnioskodawca nie nabywa kwalifikowanego IP).

Ponieważ Wnioskodawca samodzielnie wytwarza oprogramowanie i nie nabywa wyników prac B+R ani kwalifikowanych IP od innych podmiotów, jedyne koszty uwzględniane we wzorze to koszty z litery a. W konsekwencji wskaźnik nexus wynosi 1 (słownie: jeden).Wszystkie wymienione koszty z litery a są bezpośrednio i funkcjonalnie związane z wytwarzaniem programów komputerowych, są ponoszone w ramach bezpośrednio prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo- rozwojowej i stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Wnioskodawca nie nabywał i nie planuje nabywać wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów. Wnioskodawca oświadcza, że dochody z kwalifikowanych IP będzie osiągał w przyszłości w takich samych okolicznościach faktycznych jak w opisanym stanie sprawy.

Uzupełnienie wniosku

„(...)” (przekształcanie prototypów do stanu produkcyjnego) jest czynnością programistyczną, której efektem są programy komputerowe.

Polega ona na (...).

Efektem tych prac jest zawsze program komputerowy — samodzielna aplikacja lub moduł składowy systemu — będący odrębnym od prototypu, nowym utworem w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wytwarza następujące rodzaje programów komputerowych:

(...)

Działalność Wnioskodawcy nie polega na usprawnieniu gotowych rozwiązań, lecz na tworzeniu nowego oprogramowania w odpowiedzi na konkretne potrzeby projektowe. Istniejący punkt wyjścia to prototyp działający lokalnie (…) bez infrastruktury produkcyjnej.

Wnioskodawca tworzy nowe programy, które rozwiązują problemy nieistniejące we wcześniejszej praktyce projektowej — m.in.: (...).

Tam gdzie Wnioskodawca modyfikuje istniejący kod prototypu, przekształcenie jest głębokie architektonicznie — (...).

Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie z wykorzystaniem następujących języków programowania: (...)

W zakresie tworzenia oprogramowania Wnioskodawca stosuje rozwiązania, które nie były wcześniej obecne w praktyce projektowej: (...).

Wytworzone oprogramowanie różni się od wcześniej istniejących rozwiązań w trzech wymiarach: (...).

Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w sposób systematyczny, zaplanowany i uporządkowany, z określonymi celami do osiągnięcia. Działalność prowadzona jest w ramach projektów definiowanych przez harmonogram sprintów (iteracyjny proces wytwórczy, 2-tygodniowe sprinty). Każdy sprint ma określone:

(...)

Wnioskodawca realizuje każde zadanie programistyczne zgodnie z ustaloną metodyką:

(...)

Projekty prowadzone są w oparciu o (...) (lub odpowiedniku).

Harmonogram sprintów definiowany jest z wyprzedzeniem. Wnioskodawca prowadzi własną ewidencję czasu pracy per zadanie, na podstawie której określa proporcję pracy twórczej.

Przed rozpoczęciem działalności (15 czerwca 2026 r.) Wnioskodawca posiadał: wieloletnie doświadczenie w budowie platform (...).

Przed realizacją każdego konkretnego programu Wnioskodawca pogłębia wiedzę specyficzną dla danego zadania przez: studiowanie dokumentacji technicznej nowych frameworków (...), tworzenie (...) w środowisku deweloperskim, analizę wzorców architektonicznych opublikowanych przez dostawców technologii.

Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje wiedzę z zakresu: inżynierii oprogramowania (...)

Przed rozpoczęciem obecnej działalności Wnioskodawca zatrudniony był na podstawie umowy o pracę. (...)

Każdy program realizowany jest według cyklu: (...).

Każdy program tworzony przez Wnioskodawcę stanowi nową, nieistniejącą wcześniej wartość niematerialną. Wnioskodawca nie kopiuje gotowych rozwiązań — każda architektura, każdy algorytm i każdy schemat integracji jest zaprojektowany od podstaw dla konkretnych wymagań projektowych.

Twórczy, oryginalny charakter przejawia się w: (...)

Każde zadanie wiąże się z rozwiązywaniem problemów technicznych, których wynik nie jest z góry określony. Wnioskodawca regularnie eksperymentuje z różnymi podejściami architektonicznymi zanim wybierze optymalne rozwiązanie. Przykładowo: (...).

Wnioskodawca nie realizuje szczegółowych projektów zlecanych przez klientów w sensie (...). Klient definiuje problem biznesowy i oczekiwany wynik (np. „chcemy żeby developerzy mogli zadawać pytania do repozytoriów kodu”).

Wnioskodawca samodzielnie: analizuje problem, projektuje architekturę rozwiązania, dobiera technologie i wzorce, implementuje system. Jest to działalność twórcza i koncepcyjna, nie tylko techniczna.

Działalność Wnioskodawcy polega na nabywaniu (studiowanie dokumentacji, kursów, artykułów naukowych dotyczących AI), łączeniu (integrowanie wiedzy z systemów agentowych, platform chmurowych, inżynierii danych i bezpieczeństwa) i kształtowaniu (adaptowanie ogólnych wzorców do specyfiki konkretnego projektu) dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia nowych, ulepszonych systemów oprogramowania.

Wnioskodawca wyraźnie wyłącza z działalności objętej preferencją IP Box czynności rutynowe i powtarzalne, takie jak: uczestnictwo w spotkaniach organizacyjnych, code review cudzego kodu, dokumentacja niemerytoryczna i czynności administracyjne. Czynności te nie są objęte wnioskiem.

Wnioskodawca stale poszerza zasoby wiedzy w zakresie: (...). Każdy realizowany projekt generuje nową wiedzę techniczną, którą Wnioskodawca wykorzystuje w kolejnych zadaniach — to spirala uczenia się stanowiąca istotę działalności badawczo-rozwojowej.

Efekty pracy są odrębnymi programami komputerowymi chronionymi na podstawie art. 74 PAIPP – w każdym przypadku — zarówno przy tworzeniu nowego oprogramowania, jak i rozwijaniu oraz modyfikowaniu istniejącego.

W przypadku tworzenia nowego oprogramowania: efektem jest samodzielny program komputerowy lub moduł składający się na system.

W przypadku rozwijania i modyfikowania: efektem są nowe funkcjonalności stanowiące odrębny wkład twórczy, które podlegają ochronie jako opracowanie (art. 2 PAIPP) lub jako samodzielny utwór, jeśli modyfikacja jest wystarczająco rozległa, by uznać ją za nowy program. Wnioskodawca do ewidencji IP zalicza wyłącznie te modyfikacje, które posiadają twórczy, oryginalny charakter i stanowią jego indywidualny wkład.

Umowa o współpracy zawarta z Kontrahentem w dniu 5 czerwca 2026 r. ma formę pisemną (podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez obie strony) i spełnia wymogi art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Umowa w sposób wyczerpujący reguluje przeniesienie majątkowych praw autorskich (rozdział 3 umowy „Prawo własności intelektualnej”). Wskazuje pola eksploatacji na podstawie art. 50 i art. 74 ust. 4 ustawy o PAIPP, a w szczególności: utrwalanie i zwielokrotnianie (w tym techniką cyfrową) — pkt 3.4.1 umowy, obrót oryginałem albo egzemplarzami — pkt 3.4.2 umowy, rozpowszechnianie, publiczne udostępnianie — pkt 3.4.3 i 3.4.4 umowy, tłumaczenie, przetwarzanie, zmiana — pkt 3.4.5 umowy, trwałe lub czasowe zwielokrotnienie programu komputerowego — pkt 3.4.6 umowy, tłumaczenie, przetwarzanie, zmiana programu komputerowego — pkt 3.4.7 umowy, rozpowszechnianie, użyczenie lub najem programu komputerowego — pkt 3.4.8 umowy.

Przeniesienie praw następuje bez ograniczeń terytorialnych. Wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich jest wliczone w wynagrodzenie miesięczne (pkt 3.6 umowy).

Umowa reguluje kwestię przeniesienia praw do konkretnego programu w sposób precyzyjny i dwuetapowy.

Po pierwsze, Wnioskodawca zobowiązany jest do przedstawiania Spółce wyników świadczenia Usług w formie programów komputerowych i dokumentacji (pkt 2.6 umowy). Wyniki te podlegają odbiorowi przez Spółkę.

Po drugie, przeniesienie majątkowych praw autorskich do konkretnego programu komputerowego następuje z chwilą jego odbioru przez Spółkę (pkt 3.2 umowy), który odbywa się przez: (i) sporządzenie protokołu akceptacji dotyczącego miesiąca, w którym rezultaty zostały wykonane, albo (ii) zapłatę wynagrodzenia za miesiąc, w którym rezultaty zostały wykonane — w zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej (pkt 2.6 umowy).

Ponadto, Wnioskodawca zobowiązany jest do przedstawienia Spółce miesięcznego sprawozdania obejmującego wszystkie Usługi świadczone w danym miesiącu wraz z listą wytworzonych rezultatów, w ciągu 5 dni od zakończenia każdego miesiąca (pkt 2.8 umowy). Sprawozdanie to stanowi wyodrębnienie konkretnych programów komputerowych, do których prawa są przenoszone.

W praktyce: Wnioskodawca dostarcza miesięczne zestawienie wytworzonych modułów i programów → Spółka odbiera i akceptuje (lub dokonuje zapłaty wynagrodzenia) → z tym momentem następuje przeniesienie praw autorskich do konkretnych, opisanych w zestawieniu programów.

Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie z tytułu dwóch kategorii czynności: prace twórcze (przeniesienie majątkowych praw autorskich do programów komputerowych) — tworzenie nowego oprogramowania, projektowanie architektury, implementacja kodu, pisanie testów, wdrażanie na środowiskach; prace nietwórcze — udział w spotkaniach organizacyjnych, code review cudzego kodu, dokumentacja techniczna niebędąca wynikiem twórczym, czynności administracyjne.

Zgodnie z pkt 5.3 umowy wynagrodzenie jest ryczałtowe i wynosi 28.000 zł netto miesięcznie + VAT. Obie kategorie czynności — twórcze i nietwórcze — objęte są jedną łączną kwotą wynagrodzenia. Wynagrodzenie za przeniesienie majątkowych praw autorskich jest wliczone w tę kwotę i nie jest wyodrębnione na fakturze (pkt 3.6 umowy).

Podział wynagrodzenia na część odpowiadającą przeniesieniu praw autorskich i część nietwórczą następuje na podstawie proporcji czasu pracy twórczej do całkowitego czasu pracy w danym miesiącu, ustalanej w oparciu o prowadzoną przez Wnioskodawcę szczegółową ewidencję czasu pracy (ewidencja IP Box, art. 30cb ustawy o PIT). Na tej podstawie Wnioskodawca jest w stanie ustalić, jaka część miesięcznego wynagrodzenia stanowi wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, od dnia 15 czerwca 2026 r. — tj. od pierwszego dnia prowadzenia działalności gospodarczej i świadczenia usług na podstawie umowy z Kontrahentem.

Zakupione przez Wnioskodawcę licencje na narzędzia deweloperskie oraz subskrypcje nie stanowią nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych (lit. b), nabycia wyników prac B+R od podmiotów powiązanych (lit. c) ani nabycia kwalifikowanego IP (lit. d) w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Licencje i subskrypcje stanowią narzędzia programistyczne służące do wytwarzania oprogramowania przez Wnioskodawcę. Są to:

(...)

Żadna z tych subskrypcji nie stanowi nabycia gotowych wyników prac badawczo-rozwojowych, które Wnioskodawca mógłby bezpośrednio wbudować w swoje IP. Są to narzędzia procesu wytwórczego, nie jego wyniki.

W konsekwencji zakupione licencje i subskrypcje kwalifikują się jako koszty z lit. a wskaźnika nexus — koszty poniesione bezpośrednio przez Wnioskodawcę na prowadzoną przez niego działalność B+R związaną z kwalifikowanym IP.

Związek funkcjonalny kosztów z tworzeniem oprogramowania (per rodzaj kosztu)

a) Sprzęt komputerowy i elektroniczny (laptop, monitor, klawiatura, mysz, słuchawki, stacja dokująca)

Laptop jest podstawowym i jedynym narzędziem pracy Wnioskodawcy — wszystkie czynności programistyczne (pisanie kodu, testowanie, debugowanie, wdrażanie) wykonywane są na laptopie. Bez laptopa wytworzenie jakiegokolwiek programu komputerowego jest fizycznie niemożliwe. Monitor, klawiatura, mysz i stacja dokująca stanowią elementy stanowiska pracy niezbędne do efektywnego programowania (w szczególności praca z wieloma oknami edytora kodu, terminalem i dokumentacją). Słuchawki umożliwiają udział w spotkaniach technicznych bez zakłóceń. Wszystkie urządzenia używane są wyłącznie w działalności gospodarczej.

Związek funkcjonalny: bezpośredni — bez tych narzędzi wytworzenie oprogramowania jest niemożliwe.

b) Usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny, Internet)

Internet jest niezbędnym medium do wykonywania pracy zdalnej programisty: komunikacja z Kontrahentem i zespołem (wideokonferencje, komunikatory), dostęp do środowisk chmurowych (...) (wszystkie wdrożenia i testy wykonywane są w chmurze), przesyłanie kodu do repozytoriów, dostęp do dokumentacji technicznej i zasobów wiedzy. Abonament telefoniczny umożliwia kontakt z Kontrahentem i dostęp do sieci mobilnej jako alternatywnego źródła połączenia.

Związek funkcjonalny: bezpośredni — bez połączenia z Internetem niemożliwa jest praca z chmurą, dostęp do repozytoriów ani komunikacja z zespołem.

c) Oprogramowanie i subskrypcje (licencje narzędzi deweloperskich, subskrypcje chmurowe do celów deweloperskich)

(...).

Związek funkcjonalny: bezpośredni — każda subskrypcja jest używana w trakcie lub na potrzeby procesu wytwarzania konkretnych programów komputerowych.

d) Usługi księgowe (prowadzenie KPiR, ewidencji IP Box, deklaracji)

Usługi księgowe obejmują prowadzenie odrębnej ewidencji IP Box wymaganej przez art. 30cb ustawy o PIT — bez której zastosowanie preferencji podatkowej jest niemożliwe.

Prowadzenie tej ewidencji jest ustawowym obowiązkiem bezpośrednio związanym z kwalifikowanym IP. Dodatkowo biuro rachunkowe prowadzi KPiR i sporządza deklaracje podatkowe i VAT niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania działalności.

Związek funkcjonalny: bezpośredni — prowadzenie ewidencji IP Box (art. 30cb PIT) jest warunkiem sine qua non zastosowania preferencji; jest to koszt bezpośrednio wynikający z posiadania i ewidencjonowania kwalifikowanego IP.

e) Wyposażenie biurowe (biurko, krzesło, oświetlenie)

Wyposażenie biurowe tworzy fizyczne środowisko pracy programisty. Praca programistyczna wykonywana jest w pozycji siedzącej przez 8 godzin dziennie — ergonomiczne biurko i krzesło są niezbędne dla utrzymania zdolności do pracy. Oświetlenie umożliwia pracę w warunkach pozwalających na koncentrację. Wnioskodawca pracuje w trybie home office — całe wyposażenie biurowe służy wyłącznie wykonywaniu działalności gospodarczej.

Związek funkcjonalny: bezpośredni — bez odpowiedniego stanowiska pracy wytwarzanie oprogramowania przez 8h/dzień byłoby niemożliwe lub poważnie ograniczone.

f) Składki na ubezpieczenia społeczne (ZUS)

Składki na ubezpieczenia społeczne są obligatoryjnym i nieodłącznym kosztem prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej w Polsce. Brak opłacania składek ZUS skutkowałby utratą prawa do prowadzenia działalności. Są to koszty bezpośrednio związane z prowadzeniem działalności badawczo-rozwojowej przez Wnioskodawcę jako osobę fizyczną prowadzącą JDG.

Związek funkcjonalny: bezpośredni — składki ZUS są warunkiem legalnego prowadzenia działalności, w ramach której wytwarzane jest kwalifikowane IP.

Pytania

1)  Czy działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu programów komputerowych (w tym systemów agentowych AI, (...), oprogramowania platformowego (...)) w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?

2)  Czy autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych wytworzonych przez Wnioskodawcę w ramach opisanej działalności, przenoszone odpłatnie na kontrahenta, stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, a dochód z ich odpłatnego zbycia stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT?

3)  Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na:

a) sprzęt komputerowy i elektroniczny,

b) usługi telekomunikacyjne,

c) oprogramowanie i subskrypcje,

d) usługi księgowe,

e) wyposażenie biurowe,

f) składki na ubezpieczenia społeczne

– stanowią koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT (koszty poniesione bezpośrednio na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP), uwzględniane przy obliczaniu wskaźnika nexus?

4)  Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej 5% (art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT) do dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, obliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Działalność Wnioskodawcy spełnia wszystkie przesłanki tej definicji:

(1) ma charakter twórczy — Wnioskodawca wytwarza oryginalne programy komputerowe będące utworami w rozumieniu prawa autorskiego, każde rozwiązanie jest unikalne i dostosowane do indywidualnych potrzeb klienta;

(2) jest prowadzona w sposób systematyczny — według ustalonego procesu z harmonogramem i określonymi celami;

(3) jest podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy — Wnioskodawca stale poszerza wiedzę z zakresu nowych frameworków AI, platform chmurowych, architektur systemów wieloagentowych;

(4) wykorzystuje zasoby wiedzy do tworzenia nowych zastosowań — efektem prac są nowe programy komputerowe rozwiązujące konkretne problemy biznesowe w sposób innowacyjny.

Działalność Wnioskodawcy stanowi prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce — jest to działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.;

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych wytworzonych przez niego stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, a dochód z ich odpłatnego zbycia stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT.

Programy komputerowe wytwarzane przez Wnioskodawcę: podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP; są wytwarzane w ramach działalności badawczo-rozwojowej; są odpłatnie zbywane (przeniesienie majątkowych praw autorskich w zamian za wynagrodzenie).

Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, dochodem z kwalifikowanego IP jest dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione wydatki (sprzęt komputerowy, usługi telekomunikacyjne, oprogramowanie, usługi księgowe, wyposażenie biurowe, składki ZUS) stanowią koszty z art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT — koszty poniesione bezpośrednio na prowadzoną działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP, uwzględniane w liczniku wskaźnika nexus.

Wydatki te są bezpośrednio i funkcjonalnie związane z wytwarzaniem programów komputerowych, ponoszone w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności B+R i stanowią koszty uzyskania przychodu (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT). Sprzęt komputerowy jest podstawowym narzędziem pracy programisty, Internet umożliwia komunikację i dostęp do zasobów, oprogramowanie jest niezbędne do wytwarzania kodu, usługi księgowe zapewniają prawidłowe prowadzenie ewidencji, a składki ZUS są obligatoryjnym kosztem prowadzenia działalności.

Sprzęt elektroniczny (laptop, monitor i pozostałe urządzenia peryferyjne) stanowi koszty poniesione bezpośrednio przez Wnioskodawcę na prowadzoną przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP. Laptop jest narzędziem, przy pomocy którego Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe. Nie jest to nabycie wyników prac B+R od podmiotów zewnętrznych — jest to nabycie narzędzia do własnej działalności B+R. W konsekwencji koszty sprzętu elektronicznego zaliczane są do lit. a wskaźnika nexus.

Subskrypcje (narzędzia deweloperskie) — jak wyjaśniono w pkt 15 — nie stanowią nabycia wyników prac B+R ani kwalifikowanego IP od podmiotów zewnętrznych. Są to narzędzia wspomagające własną działalność programistyczną Wnioskodawcy. Koszty subskrypcji zaliczane są do lit. a wskaźnika nexus jako koszty poniesione bezpośrednio przez Wnioskodawcę na własną działalność B+R.

Ad 4.

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki 5% (art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT). Spełnia wszystkie warunki: (1) prowadzi działalność B+R; (2) wytwarza kwalifikowane IP; (3) osiąga dochód z odpłatnego zbycia tych praw; (4) ponosi koszty kwalifikowane; (5) prowadzi odrębną ewidencję (art. 30cb); (6) wskaźnik nexus wynosi 1.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych  (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jak wynika z treści wniosku, głównym przedmiotem Pana działalności jest świadczenie usług programistycznych i inżynieryjnych w zakresie sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego oraz platform (...) (PKD 62.01.Z — działalność związana z oprogramowaniem).

W ramach umowy pełni Pan rolę AI Platform Engineer i realizuje zlecenia dla klienta końcowego kontrahenta w projekcie obejmującym budowę platformy do uruchamiania inicjatyw z zakresu sztucznej inteligencji i inżynierii danych. W ramach prowadzonej działalności wytwarza Pan następujące rodzaje programów komputerowych:

(...)

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Z treści wniosku wynika, że Pana działalność polega na tworzeniu nowych, oryginalnych programów komputerowych oraz na rozwijaniu i ulepszaniu istniejącego oprogramowania. Każde zadanie wymaga indywidualnego podejścia – doboru odpowiednich algorytmów, architektury, wzorców projektowych i technologii do specyficznych wymagań biznesowych klienta. Nie wykonuje czynności rutynowych ani powtarzalnych.

Wytwarzane oprogramowanie opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmuje m.in. (...).

Pana działalność nie polega na usprawnieniu gotowych rozwiązań, lecz na tworzeniu nowego oprogramowania w odpowiedzi na konkretne potrzeby projektowe. Istniejący punkt wyjścia to prototyp działający lokalnie (…) bez infrastruktury produkcyjnej. Tworzy Pan nowe programy, które rozwiązują problemy nieistniejące we wcześniejszej praktyce projektowej – m.in.: (...).

Tam gdzie modyfikuje Pan istniejący kod prototypu, przekształcenie jest głębokie architektonicznie — polega na przeprojektowaniu logiki, zmianie wzorców projektowych (...), dodaniu warstw nieobecnych w prototypie (...) Efektem jest nowy program komputerowy różniący się strukturą, jakością i funkcjonalnością od prototypu.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wskazał Pan, że prace prowadzone są w sposób systematyczny i metodyczny – z określeniem celów, harmonogramem, iteracyjnym procesem wytwórczym (analiza wymagań, projektowanie architektury, implementacja, testowanie, wdrożenie), co odpowiada definicji prac rozwojowych z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Realizuje Pan każde zadanie programistyczne zgodnie z ustaloną metodyką: analiza wymagań i projektowanie architektury (dokumentacja techniczna, Architecture Decision Records), implementacja (pisanie kodu, testy jednostkowe), code review i integracja, wdrożenie na środowisko testowe, testy integracyjne, wdrożenie produkcyjne, monitoring po wdrożeniu.

Projekty prowadzone są w oparciu o (...). Harmonogram sprintów definiowany jest z wyprzedzeniem. Prowadzi Pan własną ewidencję czasu pracy per zadanie, na podstawie której określa proporcję pracy twórczej.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan wiedzę z zakresu: inżynierii oprogramowania, uczenia maszynowego, przetwarzania języka naturalnego (NLP), systemów rozproszonych, inżynierii danych, platform chmurowych, frameworków agentowych oraz specyfiki domeny klienta końcowego. Tworzy Pan nowe zastosowania – każdy (...). Samodzielnie projektuje Pan architekturę, dobiera technologie i implementuje rozwiązania.

Przed realizacją każdego konkretnego programu pogłębia Pan wiedzę specyficzną dla danego zadania przez: studiowanie dokumentacji technicznej nowych (...).

Nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan wiedzę z zakresu: (...)

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan wiedzę z zakresu: inżynierii oprogramowania, uczenia maszynowego, przetwarzania języka naturalnego (NLP), systemów rozproszonych, inżynierii danych, platform chmurowych, frameworków agentowych oraz specyfiki domeny klienta końcowego.

Tworzy Pan nowe zastosowania – każdy (...). Samodzielnie projektuje Pan architekturę, dobiera technologie i implementuje rozwiązania.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213 oraz z 2025 r. poz. 1709),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

a+b × 1,3a+b+c+d  

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z treści wniosku, efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan całość praw autorskich do oprogramowania na rzecz kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie. Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka jest prowadzona od 15 czerwca 2026 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w roku 2026 i w latach kolejnych, jeśli okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:

‒    wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

‒    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

‒    dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana – wskazane w opisie sprawy – mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

-     zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w zakresie objętym pytaniami, a zatem nie odnosi się do innych kwestii zawartych w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, w szczególności kwestii kalkulacji wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.