Interpretacja 0115-KDST2-2.4011.670.2025.2.MS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 grudnia 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od czerwca 2025 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, w której jako przedmiot działalności wskazane zostało:

-     58.29.Z - Działalność wydawnicza w zakresie pozostałego oprogramowania,

-     62.10.B - Pozostała działalność w zakresie programowania,

-     62.20.B Pozostała działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki oraz zarządzaniem urządzeniami informatycznymi,

-     63.10.A Działalność w zakresie kolokacji centrów danych oraz przetwarzania w chmurze,

-     63.10.D Pozostała działalność usługowa w zakresie infrastruktury obliczeniowej, przetwarzania danych, zarządzania stronami internetowymi (hosting) i działalności powiązane.

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 163; dalej: ustawa o PIT).

Wnioskodawca realizuje zlecenia polegające na pracach programistycznych oraz innych czynnościach związanych z pracami programistycznymi (np. tworzenie dokumentacji konstrukcyjnej oprogramowania, zapewnienie wsparcia systemu, ocena nowo tworzonego oprogramowania). W ramach otrzymywanego za świadczenie usług wynagrodzenia Wnioskodawca przenosi na klientów całość autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych do stworzonych przez siebie efektów prac. Prace programistyczne wykonywane przez Wnioskodawcę to przede wszystkim prace polegające na modyfikacji fragmentów systemu klienta w celu rozbudowania systemu o nowe funkcjonalności lub zoptymalizowania działania elementów systemu. Przykładowo w ramach realizacji zlecenia klient borykał się z problemami z oprogramowaniem, którego nie był w stanie samodzielnie rozwiązać. Klient zainteresowany był:

-     wzrostem wydajności posiadanego systemu;

-     konsolidacją klastrów systemu (oceną wykonalności w celu optymalizacji kosztów przy ograniczeniu zagrożeń wydajności).

Wsparcie Wnioskodawcy na rzecz klienta składało się z następujących działań:

-     gromadzenie danych i logów;

-     analiza i iteracje zmierzające do poprawy wydajności systemu;

-     testowanie i implementacja opracowanego rozwiązania;

i sprowadzało się do zaprojektowania architektury części systemu oraz implementacji zaprojektowanego rozwiązania (komponentu odpowiedzialnego za (...)).

Wnioskodawca zapewnia:

-     wsparcie techniczne i rozwiązywanie bieżących problemów w działaniu systemu klienta;

-     monitorowanie systemu i wydajności;

-     konserwację oprogramowania (systemu);

-     usługi konsultingowe i doradcze;

-     rozwój oprogramowania;

-     wydawanie nowych wersji oprogramowania, aktualizacje i planową konserwację;

-     inne powiązane usługi zgodnie z ustaleniami z klientem.

Proces wykonania oprogramowania przez Wnioskodawcę składa się zwykle z następujących elementów:

-     identyfikacja architektury i problemu do rozwiązania (rozbudowa lub poprawa funkcjonalności systemu),

-     pisanie kodu oprogramowania dotyczącego rozbudowy lub poprawy funkcjonalności systemu,

-     w razie potrzeby tworzenie kodu samotestującego wybrane elementy funkcjonalne oprogramowania,

-     testowanie funkcjonalne, wydajności, jakości,

-     dostarczanie kodu napisanego w danym etapie do repozytorium kodu,

-     testowanie całości oprogramowania, w tym jakości danych, wydajności, reakcji na nieoczekiwane zachowania, poprawienie błędów,

-     dostarczenie finalnego kodu rozwiązania do repozytorium kodu.

Każdorazowo realizując prace Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnego i unikalnego oprogramowania. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.

Twórczy charakter prac przejawia się przede wszystkim tym, że Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań Klienta i sformułowania w związku z tym problemu badawczego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę systemu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie systemu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy.

W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W ramach prowadzonych ksiąg rachunkowych wyodrębnione są kwalifikowane prawa własności intelektualnej (ustalane na podstawie historii zmian w kodzie tworzonego oprogramowania), a w prowadzonych księgach dokonywane są zapisy w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności (w odrębnej ewidencji).

W tym zakresie Wnioskodawca wydziela:

-     przychód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (autorskie prawo do programu komputerowego) - tj. wynagrodzenie za prace związane z ingerencją w kod źródłowy systemu (gromadzenie danych; analiza i zmiany kodu, testowanie i implementacja opracowanego rozwiązania, tworzenie dokumentacji),

-     przychód z innych prac (np. usługi konsultingowe i doradcze, inne niż wskazane powyżej usługi zgodnie z ustaleniami z Klientem).

W celu wskazania części dochodu przypadającego na wytworzenie kwalifikowanych praw własności Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasową. Prowadzona ewidencja pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej. Wnioskodawca wydziela przychód z poszczególnych IP, odpowiednio przyporządkowuje do poszczególnych IP koszty bezpośrednie oraz koszty pośrednie (z zastosowaniem klucza przychodowego).

Wnioskodawca ponosi wobec osób trzecich odpowiedzialność za wyniki swojej pracy. Czynności zlecane Wnioskodawcy na podstawie Umowy nie są wykonywane pod kierownictwem klientów, ani w wyznaczonym przez klientów czasie i miejscu. Wnioskodawcy i klientów nie łączy stosunek pracy, tylko umowa cywilnoprawna i to Wnioskodawca decyduje o miejscu i czasie świadczenia swoich usług na rzecz klienta. Wnioskodawca, jako przedsiębiorca, ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca zamierza zawierać kolejne umowy o świadczenie usług, w ramach których będzie realizował zlecenia polegające na pracach programistycznych, i w ramach których przenosił będzie autorskie prawa majątkowe i prawa pokrewne do stworzonych przez Wnioskodawcę efektów prac.

Dodatkowo Wnioskodawca stworzył od podstaw aplikacje będące programami komputerowym i umieścił, za pośrednictwem niepowiązanego partnera, aplikacje w platformie „(...)”. W związku z umieszczeniem aplikacji na platformie (...):

-     nie dochodzi do przeniesienia autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych do stworzonych przez Wnioskodawcę aplikacji na platformę (...) lub niepowiązanego partnera, ale

-     będzie dochodzić do udzielenia licencji użytkownika końcowego - podmiotom, które zakupią poprzez platformę (...) licencję na korzystanie z aplikacji Wnioskodawcy.

Obecnie Wnioskodawca nie osiąga przychodów z aplikacji, jednak planuje w przyszłości stworzyć kolejne aplikacje będące programami komputerowymi, które umieści na platformie (...), za pośrednictwem niepowiązanego partnera, i z których planuje osiągać przychody z udzielenia licencji.

Wnioskodawca zainteresowany jest stosowaniem 5% stawki opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT) w związku z wynagrodzeniem otrzymywanym za prace realizowane na rzecz klientów oraz w ramach podobnych przyszłych współprac z innymi podmiotami, a także w związku z udzielaniem licencji na aplikacje udostępnione na platformie (...).

Uzupełnienie wniosku

Stan faktyczny dotyczy okresu od rozpoczęcia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w 2025 r., jednak wniosek dotyczy zarówno stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego – w zakresie w jakim opisane i wyeksponowane w stanie faktycznym informacje/dane/warunki obowiązywać będą również w przyszłości.

Wnioskodawca zakłada, że opisane i wyeksponowane we wniosku generalne zasady działania dotyczące informacji, danych i warunków działania będą obowiązywać również w przyszłości. Nie jest wykluczone, ze ulegną zmianie szczegółowe informacje, dane i warunki, które nie będą miały wpływu na generalne zasady działania Wnioskodawcy.

Co do zasady, pojęcia oprogramowanie, system czy aplikacja stosowane są częściowo zamiennie w stanie faktycznym wniosku (w tym zakresie są tożsame). Przy czym oprogramowanie w stanie faktycznym wniosku rozumiane jest także jako:

-     rozwiązanie opracowywane przez Wnioskodawcę, które zmienia na lepsze motorykę systemu klienta i niesie za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które czynią działanie systemu klienta bardziej atrakcyjnym dla użytkownika,

-     kod źródłowy i wynikowy nadpisanego przez Wnioskodawcę fragmentu oprogramowania klienta, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy.

W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca wytwarzał, rozwijał oraz modyfikował autorskie programy komputerowe tworzone na konkretne potrzeby i ograniczenia środowisk klientów, w szczególności w obszarze wydajności, stabilności i bezpieczeństwa.

Poniżej opis nazw, przeznaczenia i funkcji

1)  (...)

Działalność ta podejmowana jest w sposób systematyczny, metodyczny, uporządkowany i zaplanowany, według ustalonego systemu na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. W szczególności w tym zakresie Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym wniosku, że proces wykonania oprogramowania przez Wnioskodawcę składa się zwykle z następujących elementów:

• identyfikacja architektury i problemu do rozwiązania (rozbudowa lub poprawa funkcjonalności systemu),

• pisanie kodu oprogramowania dotyczącego rozbudowy lub poprawy funkcjonalności systemu,

• w razie potrzeby tworzenie kodu samotestującego wybrane elementy funkcjonalne oprogramowania,

• testowanie funkcjonalne, wydajności, jakości,

• dostarczanie kodu napisanego w danym etapie do repozytorium kodu,

• testowanie całości oprogramowania, w tym jakości danych, wydajności, reakcji na nieoczekiwane zachowania, poprawienie błędów,

• dostarczenie finalnego kodu rozwiązania do repozytorium kodu.

Systematyczność polega m.in. na podejmowaniu działań według określonego cyklu (plan, implementacja, testy, poprawki). Dzielenie pojawiających się problemów na mniejsze zadania, określanie jasnych etapów i celów na każdym etapie. Przestrzeganie określonych zasad przy samym tworzeniu kodu.

Cele każdorazowo określane są przez Klienta. Klient ma określone oczekiwania co do funkcji oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę (np. Wnioskodawca w ramach wytwarzania oprogramowania określa najlepsze narzędzia i sposoby implementacji rozwiązań, których uzyskania oczekuje klient).

Przykładowo zostały osiągnięte cele w postaci stworzenia oprogramowania:

• (...), którego efektem było (...),

• (...), które polegało na (...).

Wnioskodawca jest jedyną osobą odpowiedzialną za całość prac: rozpoznanie problemów i ograniczeń, projekt architektury, implementację, wdrożenie produkcyjne, monitoring po wdrożeniu i dalsze dostosowania.

Wnioskodawca implementuje nowe rozwiązania będące programami komputerowymi w system klienta. Po wytworzeniu rozwiązania przenosi własność na klienta.

Działanie oparte jest o następujące technologie:

• (...).

Jednocześnie część wiedzy domenowej Wnioskodawca uzupełnił w toku prac:

• procesy audytowe, raportowanie, standardy i praktyki ISO/compliance,

• specyfika procesów i danych domenowych klienta (w tym elementy logistyki/transportu), aby dopasować rozwiązanie do realnego użycia.

Wnioskodawca w ramach tej działalności wykorzystuje i rozwija:

• umiejętności analizy systemowej i projektowania architektury,

• projektowanie i implementację rozwiązań wydajnościowych pod ograniczenia środowisk produkcyjnych,

• łączenie istniejących technologii w sposób nieoczywisty, tam gdzie nie ma gotowego produktu lub standardowe podejście nie działa.

Jednocześnie w trakcie realizacji projektów konieczne było pozyskanie i rozwinięcie wiedzy domenowej, w szczególności:

• w zakresie procesów audytu, raportowania oraz standardów i praktyk zgodności,

• w zakresie domeny logistycznej i przetwarzania danych operacyjnych klienta.

Różnica względem istniejących rozwiązań wynika z faktów: programy zostały zaprojektowane od podstaw pod konkretne cele i ograniczenia, nie są kopią gotowych narzędzi, w (...) efektem było (...). W (...) zastosowanie (...).

Wnioskodawca zarejestrował działalność gospodarczą 16 czerwca 2025 r. i nie oferował innych produktów, usług i procesów niż opisane w stanie faktycznym wniosku. Wnioskodawca rozważa rozszerzenie działalności o zakres niezwiązany z branżą IT (w uproszczeniu związany z wynajmem samochodów/busów, PDK 77.11.Z / PDK 77.12.Z.) jednak zakres ten nie jest przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Odpowiedź:

Efekty pracy zawsze są kreacją nowej nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Podejmowane działania mają charakter twórczy, tj. wymagają każdorazowej oceny dostępnych narzędzi i metod, którymi cel może być osiągany oraz ich wyboru. W żadnym wypadku realizowane prace nie mają charakteru powtarzalnego.

Efekt pracy wymaga do osiągnięcia rezultatu określonych umiejętności programistycznych, ale przed przystąpieniem do realizacji wymagań klienta następuje każdorazowa ocena narzędzi i metod, którymi cel jest osiągany. W momencie przystąpienia do prac nie da się określić jakimi metodami i narzędziami cel zostanie osiągnięty, zostają one dobrane w ramach realizowanego projektu. W żadnym wypadku realizowane prace nie mają charakteru powtarzalnego.

Przed realizacją wymagań klienta następuje każdorazowa ocena narzędzi i metod, którymi cel jest osiągany. W momencie przystąpienia do prac nie da się określić jakimi metodami i narzędziami cel zostanie osiągnięty, zostają one dobrane w ramach realizowanego projektu. Można powiedzieć, że po analizie zadanego problemu, planowane są działania i narzędzia wykorzystywane do realizacji, co ma twórczy charakter (Wnioskodawca projektuje i wybiera spośród dostępnych narzędzi). Implementacja (pisania kodu) oprogramowania również ma charakter twórczy (Wnioskodawca projektuje i wybiera konkretne rozwiązanie spośród dostępnych).

Wnioskodawca implementuje nowe rozwiązania będące programami komputerowymi w system klienta. Po wytworzeniu rozwiązania przenosi własność na klienta. Co do zasady implementacja na życzenie klienta nie dotyczy rutynowych i okresowych zmian.

W przypadku implementacji rutynowych i okresowych zmian na życzenie klienta Wnioskodawca identyfikuje je, a wynagrodzenie z tego tytułu nie jest traktowane jako wynagrodzenia osiągane z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Działalność podejmowana jest przede wszystkim w celu realizacji wymagań klienta. Działalność każdorazowo wymaga zwiększenia zasobu wiedzy i wykorzystania tej wiedzy do wytworzenia nowego rozwiązania (wymagania klienta).

W ramach otrzymywanego za świadczenie usług wynagrodzenia Wnioskodawca przenosi na klientów całość autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych do stworzonych przez Wnioskodawcę efektów prac.

Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Wnioskodawca, w ramach przedstawienia stanu faktycznego nie może ocenić czy wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi autorskie programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ale jest gotowy przedstawić wszystkie informacje, o które będzie wzywał organ w celu dokonania przez organ takiej oceny.

Zgodnie z orzecznictwem, organ nie powinien dokonywać wykładni wyłącznie prawa podatkowego, ale też prawa dotyczącego innych dziedzin, w celu ustalenia – w tym zakresie, w jakim jest to niezbędne dla oceny prawno-podatkowej sytuacji podatnika (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. I SA/Rz 436/16; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. I FSK 1359/14; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. II FSK 27/12).

W związku z powyższym, jeżeli dla ustalenia czy Wnioskodawca może korzystać z „IP BOX” kluczowe znaczenie ma prawno-podatkowa ocena czy efekty prac Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24), do organu interpretacyjnego należy: dokonanie takiej oceny, na podstawie otrzymanych informacji lub wezwanie podatnika o przedstawienie informacji niezbędnych do dokonania takiej oceny. Nie jest dopuszczalne, aby organ wzywał podatnika do dokonania takiej oceny, która w istocie sprowadza się do rozstrzygnięcia wnioskowanej kwestii i wyręczenia w tym zakresie organu interpretacyjnego.

W ocenie Wnioskodawcy, w zakresie tego pytania Wnioskodawca nie może ocenić, czy efekty jego prac stanowią programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24).

Równocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, odpowiadając na pozostałe pytania organu – organ powinien mieć wystarczające dane do dokonania takiej oceny. Jeżeli organ uznaje przedstawione przez Wnioskodawcę informacje za niewystarczające – Wnioskodawca jest gotowy przedstawić wszystkie informacje, o które będzie wzywał organ w celu dokonania przez organ takiej oceny.

Z takich samych względów Wnioskodawca nie może dokonać oceny, czy wytworzone, ulepszone oraz zmodyfikowane Oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Równocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, odpowiadając na pozostałe pytania organu – organ powinien mieć wystarczające dane do dokonania takiej oceny. Jeżeli organ uznaje przedstawione przez Wnioskodawcę informacje za niewystarczające – Wnioskodawca jest gotowy przedstawić wszystkie informacje, o które będzie wzywał organ w celu dokonania przez organ takiej oceny.

Co do zasady Wnioskodawca przenosi na klientów całość autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych do stworzonych przez siebie efektów prac.

W zakresie stworzonej przez Wnioskodawcę aplikacji w stanie faktycznym wniosku wskazane zostało, że będzie dochodzić do udzielenia licencji użytkownika końcowego - podmiotom, które zakupią poprzez platformę (...) licencję na korzystanie z aplikacji Wnioskodawcy.

Udzielana licencja będzie licencją niewyłączną, tj. Wnioskodawca będzie mógł udzielać licencji wielu podmiotom.

Wnioskodawca nie wyklucza, że dochód uzyskiwany będzie z zawartej z kontrahentem umowy licencyjnej, o której mowa w art. 66 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2509.

Równocześnie należy wskazać, że nie można wykluczyć, że w związku z udostępnianiem aplikacji za pośrednictwem niepowiązanego partnera w platformie „(...)” licencja będzie udzielana na podstawie innej podstawy prawnej niż art. 66 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2509 (zastosowanie będzie miało inne prawo właściwe w zakresie udzielenia licencji).

Licencja zawiera wsparcie w trakcie działania licencji, które nie jest dodatkowo płatne. Jeżeli w związku z udostepnieniem aplikacji realizowane będą dodatkowe prace na rzecz klienta, Wnioskodawca każdorazowo oceni czy osiągany dochód jest dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej czy dochodem z innego tytułu (np. wsparcie techniczne).

W zakresie w jakim Wnioskodawca przenosi na klientów całość autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych do stworzonych przez Wnioskodawcę efektów prac - wynagrodzenie otrzymywane jest za przeniesienie tych praw.

W zakresie stworzonej przez Wnioskodawcę aplikacji Wnioskodawca, co wskazane zostało w stanie faktycznym wniosku, jeszcze nie osiąga przychodów z aplikacji, ale planowane jest osiąganie przychodów w tym zakresie wyłącznie z tytułu udzielenia klientowi prawa do korzystania z aplikacji.

Klient uzyskuje bezterminowe prawo do korzystania z wytworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania poprzez przeniesienie przez Wnioskodawcę na klienta całość autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych do stworzonych przez Wnioskodawcę efektów prac.

Dodatkowo Wnioskodawca deponuje kod oprogramowania w bazie klienta.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadającą na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Ewidencja jest prowadzona od roku rozpoczęcia prowadzenia działalności.

Wnioskodawca niniejszym potwierdza, że w wyodrębnionej ewidencji wyodrębnia:

-     każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

-     przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

-     koszty przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Pytanie

Czy dochody uzyskane za prace realizowane na rzecz klientów oraz w ramach podobnych przyszłych współprac z innymi podmiotami (w ramach których przenoszone są autorskie prawa majątkowe i prawa pokrewne do tworzonej własności intelektualnej), a także w związku z udzielaniem licencji na aplikacje udostępnione na platformie (...) można opodatkować stawką 5%, zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Dochody uzyskane za prace realizowane na rzecz klientów oraz w ramach podobnych przyszłych współprac z innymi podmiotami (w ramach których przenoszone są autorskie prawa majątkowe i prawa pokrewne do tworzonej własności intelektualnej), a także w związku z udzielaniem licencji na aplikacje udostępnione na platformie (...) można opodatkować stawką 5%, zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT działalność badawczo-rozwojowa oznacza:

• działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Natomiast na podstawie art. 5a pkt 40 ustawy o PIT prace rozwojowe oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 1571), prace rozwojowe są:

• działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że działalność badawczo-rozwojowa:

a)  musi mieć charakter twórczy - jest to aktywność nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru,

b)  musi być podejmowana w systematyczny sposób - obejmuje prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (działalność prowadzona w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany),

c)  musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

Wnioskodawca wskazuje, że w zakresie podejmowanych przez niego działań, zarówno w zakresie prac programistycznych na rzecz klientów, jak i tworzenia aplikacji:

a) Kryterium charakteru twórczego zostało zrealizowane bowiem:

-     tworzenie oprogramowania przez Wnioskodawcę ma charakter kreatywny, a jego efektem jest niepowtarzalny, nieistniejący wcześniej utwór (program komputerowy);

-     tworzone oprogramowanie cechuje się indywidualnym charakterem będącym efektem pracy twórczej Wnioskodawcy;

-     kształt oprogramowania jest ustalony poprzez zapisanie w repozytorium kodu.

b) Kryterium systematyczności:

-     do realizacji prac programistycznych angażowane są odpowiednie zasoby materialne i niematerialne w tym narzędzia informatyczne (hardware oraz software) oraz zasoby wiedzy informatycznej przeznaczone na fazę koncepcyjną i realizacyjną.

c) Kryterium zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań:

-     w ocenie Wnioskodawcy nowatorskość rozwiązania polega na wykorzystaniu dostępnych zasobów w nowym zastosowaniu, tj. tworzeniu nowych funkcjonalności lub rozbudowy bądź modyfikacji funkcjonalności systemu lub tworzonej aplikacji,

-     w wyniku realizowanych prac powstaje wiedza (programistyczna, organizacyjna i technologiczna) umożliwiająca wykorzystanie dostępnej technologii informatycznej do nowego zastosowania,

-     prace są związane z ryzykiem wynikającym z niepewności w zakresie funkcjonalności oraz ostatecznego kształtu i wyniku realizowanych prac,

-     zdobyta wiedza jest możliwa do zastosowania w identycznych projektach jak również może być użyteczna w budowaniu nowych zastosowań systemu lub nowych aplikacji.

Wnioskodawca uważa, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza polegająca na pracach programistycznych, w ramach których wytwarzane jest oprogramowanie stanowiące utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (zawsze mające charakter twórczy) spełnia kryteria uznania za działalność badawczo-rozwojową.

W myśl art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest:

• autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania, w myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W związku z powyższym oprogramowanie - definiowane jako ogół:

-     informacji w postaci zestawu instrukcji,

-     zaimplementowanych interfejsów i

-     zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów

– podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W opinii Wnioskodawcy efektami opisanych w stanie faktycznym prac są programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 1, 2 i 3 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

-     z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

-     ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

-     z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

-     wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

-     prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

-     wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

-     dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

-     dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wskazuje, że:

-     w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wytwarzane jest autorskie oprogramowanie, które stanowi utwór prawnie chroniony i które zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,

-     w ramach prowadzonych ksiąg wyodrębnione są kwalifikowane prawa własności intelektualnej (ustalane na podstawie historii zmian w kodzie tworzonego oprogramowania), a w prowadzonych księgach rachunkowych dokonywane są zapisy w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności (w odrębnej ewidencji),

-     przenosił, przenosi i będzie przenosił na klienta całość majątkowych praw autorskich do wytwarzanego przez siebie oprogramowania i otrzymuje wynagrodzenie z tego tytułu,

-     spełnia wszystkie kryteria określone w art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 i ust. 7 ustawy o PIT, a tym samym może stosować stawkę 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego i rozwijanego w ramach Umowy.

Równocześnie w opinii Wnioskodawcy w przypadku zawarcia kolejnych umów o świadczenie usług, w ramach których Wnioskodawca będzie realizował zlecenia polegające na pracach programistycznych, i w ramach których przenosił będzie autorskie prawa majątkowe i prawa pokrewne do stworzonych wszelkich dzieł w wyniku wykonywania tych umów oraz:

-     będzie wytwarzał autorskie oprogramowanie, które stanowić będzie utwór prawnie chroniony i które zostanie wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,

-     w ramach prowadzonych ksiąg wyodrębnione będą kwalifikowane prawa własności intelektualnej (ustalane na podstawie historii zmian w kodzie tworzonego oprogramowania), a w prowadzonych księgach rachunkowych dokonywane będą zapisy w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności (w odrębnej ewidencji),

-     przenosił będzie całość majątkowych praw autorskich do wytwarzanego przez siebie oprogramowania i otrzymywał będzie wynagrodzenie z tego tytułu,

-     będzie spełniał wszystkie kryteria określone w art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 i ust. 7 ustawy o PIT, a tym samym będzie mógł stosować stawkę 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego i rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach takich umów.

Równocześnie w opinii Wnioskodawcy w przypadku udostępnienia stworzonej przez siebie aplikacji na platformie (...), gdy:

-     aplikacja stanowić będzie utwór prawnie chroniony i który zostanie wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,

-     w ramach prowadzonych ksiąg wyodrębnione będą kwalifikowane prawa własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych dokonywane będą zapisy w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności (w odrębnej ewidencji) ustalane na podstawie przychodów z licencji,

-     będzie spełniał wszystkie kryteria określone w art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 i ust. 7 ustawy o PIT, a tym samym będzie mógł stosować stawkę 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy oprogramowania tworzonego i rozwijanego przez Wnioskodawcę.

Stanowisko wskazane powyżej zostało potwierdzone wielokrotnie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej np. w:

·      Interpretacji indywidualnej z 14 listopada 2025 r. o sygn. 0113-KDWPT.4011.325.2025.2.DS:

„Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że: na podstawie umowy o świadczenie usług ze Zleceniodawcą, tworzy Pan oraz rozwija oprogramowanie komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; wytwarzane przez Pana oprogramowanie, jak również jego nowe funkcjonalności, które mają na celu ulepszenie (rozwinięcie) danego oprogramowania (osobny przedmiot obrotu), stanowią utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy; dokonuje Pan odpłatnego przeniesienia wszelkich autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania w zamian za stosowne wynagrodzenie; od 1 października 2025 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy także wskazać, że oprogramowanie - definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o PAIPP”). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (Oprogramowanie) stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym może Pan, na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zastosować stawkę opodatkowania 5% do dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w zeznaniu rocznym za 2025 r. oraz lata kolejne, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny i nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.”

·      Interpretacji indywidualnej z 6 listopada 2025 r. o sygn. 0112-KDSL1-1.4011.576.2025.2.MK:

„Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że: na podstawie umowy o świadczenie usług ze Zleceniodawcą, tworzy Pan oraz rozwija oprogramowanie komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; efekty pracy, które nazywa Pan „Oprogramowaniem” zawsze były/są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zawsze są/będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy; przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług, przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych polach eksploatacji; prowadzi Pan od 1 stycznia 2019 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; □ w ewidencji pozaksięgowej dokonuje Pan wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (Prawa IP BOX). Należy także wskazać, że oprogramowanie - definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (Oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, może Pan/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2019-2021 oraz w 2026 roku i w latach kolejnych, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny.”

·      Interpretacji indywidualnej z 3 listopada 2025 r., sygn. 0115-KDST2-1.4011.449.2025.2.NC:

„Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego, wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zastrzec należy, że kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są zarówno tworzone, ulepszane i rozwijane przez Pana programy komputerowe - o ile faktycznie - stanowią one odrębne programy komputerowe, podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których wyłącznie Panu przysługują autorskie majątkowe prawa. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Spółkę mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).”

·      Interpretacji indywidualnej z dnia 13 grudnia 2019 r., sygn. 0113-KDPT2-3.4011.567.2019.2.JŚ:

„Wnioskodawca nie jest właścicielem czy licencjobiorcą praw do rozbudowywanych systemów, właścicielem lub licencjobiorcą jest zleceniodawca usługi rozbudowy. Wnioskodawca jest autorem zmian w systemie zleceniodawcy, które następnie odpłatnie przekazuje zleceniodawcy zrzekając się praw autorskich do tych zmian. (...) Uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu wytworzonych projektów programów komputerowych lub programów komputerowych, które stanowią utwory prawnie chronione i zostały wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

·      Interpretacji Indywidualnej z dnia 4 listopada 2019 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.479.2019.2.SJ:

„Dochody uzyskane z usług na podstawie umowy ze Spółką X z tytułu wytworzonego autorskiego oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do tworzonego i rozwijanego przez siebie oprogramowania.”

·      Interpretacji Indywidualnej z dnia 18 października 2019 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.401.2019.1.KO:

„Jedyną usługą, jaką Wnioskodawca wykonuje na rzecz Spółki, jest udział w projekcie, którego efektem jest tylko stworzenie oprogramowania komputerowego. Jest to oprogramowanie pisane na zamówienie, spełniające specyficzne wymagania klienta i nie istnieje inne podobne. W ramach świadczonych przez Wnioskodawcę usług jedynym efektem Jego pracy są zatem utwory objęte kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, spełniające wymogi art. 30ca ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (.) W konsekwencji należy uznać, że projekty opisane przez Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu nowego oprogramowania, spełniają przesłanki zastosowania preferencji „Innovation Box” i tym samym można używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich (świadczenia usług) na oprogramowanie stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę.”

·      Interpretacji Indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. 0112-KDIL3-3.4011.25.2019.2.DS:

„Dochód z tytułu naliczonej w cenie usługi opłaty za prawo do korzystania z programu komputerowego - autorskiego oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jak wynika z treści wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje Pan zlecenia polegające na pracach programistycznych oraz innych czynnościach związanych z pracami programistycznymi (np. tworzenie dokumentacji konstrukcyjnej oprogramowania, zapewnienie wsparcia systemu, ocena nowo tworzonego oprogramowania). W ramach działalności zapewnia Pan:

-     wsparcie techniczne i rozwiązywanie bieżących problemów w działaniu systemu klienta;

-     monitorowanie systemu i wydajności;

-     konserwację oprogramowania (systemu);

-     usługi konsultingowe i doradcze;

-     rozwój oprogramowania;

-     wydawanie nowych wersji oprogramowania, aktualizacje i planową konserwację;

-     inne powiązane usługi zgodnie z ustaleniami z klientem.

W okresie objętym wnioskiem wytwarzał, rozwijał oraz modyfikował Pan autorskie programy komputerowe tworzone na konkretne potrzeby i ograniczenia środowisk klientów, w szczególności w obszarze (...).

1) (...)

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Wskazał Pan, że twórczy charakter prac przejawia się przede wszystkim tym, że podejmuje Pan szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań Klienta i sformułowania w związku z tym problemu badawczego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Pana wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę systemu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie systemu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy.

Efekty pracy zawsze są kreacją nowej nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Podejmowane działania mają charakter twórczy, tj. wymagają każdorazowej oceny dostępnych narzędzi i metod, którymi cel może być osiągany oraz ich wyboru. W żadnym wypadku realizowane prace nie mają charakteru powtarzalnego.

Efekt pracy wymaga do osiągnięcia rezultatu określonych umiejętności programistycznych, ale przed przystąpieniem do realizacji wymagań klienta następuje każdorazową oceną narzędzi i metod, którymi cel jest osiągany. W momencie przystąpienia do prac nie da się określić jakimi metodami i narzędziami cel zostanie osiągnięty, zostają one dobrane w ramach realizowanego projektu. W żadnym wypadku realizowane prace nie mają charakteru powtarzalnego.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wskazał Pan, że jego działalność podejmowana jest w sposób systematyczny, metodyczny, uporządkowany i zaplanowany, według ustalonego systemu na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.

Systematyczność polega m.in. na podejmowaniu działań według określonego cyklu (plan, implementacja, testy, poprawki), dzieleniu pojawiających się problemów na mniejsze zadania, określaniu jasnych etapów i celów na każdym etapie, przestrzeganiu określonych zasad przy samym tworzeniu kodu.

Cele każdorazowo określane są przez Klienta. Klient ma określone oczekiwania co do funkcji tworzonego przez Pana oprogramowania (np. w ramach wytwarzania oprogramowania określa Pan najlepsze narzędzia i sposoby implementacji rozwiązań, których uzyskania oczekuje klient).

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnego i unikalnego oprogramowania.

Przed rozpoczęciem prac dysponował Pan wykształceniem kierunkowym: (...), wieloletnim doświadczeniem w tworzeniu oprogramowania i budowie produktów (w tym systemów do zarządzania projektami), praktyczną wiedzą z zakresu architektury, wydajności, stabilności i bezpieczeństwa systemów produkcyjnych.

Pana działania oparte są o następujące technologie: (...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, każdorazowo realizując prace nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnego i unikalnego oprogramowania.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

a+b × 1,3a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z treści wniosku, oprogramowanie w stanie faktycznym wniosku rozumiane jest jako:

-     opracowywane przez Pana rozwiązanie, które zmienia na lepsze motorykę systemu klienta i niesie za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które czynią działanie systemu klienta bardziej atrakcyjnym dla użytkownika,

-     kod źródłowy i wynikowy nadpisanego przez Pana fragmentu oprogramowania klienta, który sam w sobie stanowi samodzielny program komputerowy.

W tym zakresie przenosi Pan prawa autorskie do oprogramowania na rzecz kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie.

Dodatkowo, jak Pan wskazał, stworzył od podstaw aplikacje będące programami komputerowym i umieścił, za pośrednictwem niepowiązanego partnera, na platformie „(...)”. W związku z umieszczeniem aplikacji na platformie będzie dochodzić do udzielenia licencji użytkownika końcowego – podmiotom, które zakupią poprzez platformę licencję na korzystanie z Pana aplikacji.

Efekty Pana pracy zawsze są kreacją nowej nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, podejmowane działania mają charakter twórczy, w żadnym wypadku realizowane prace nie mają charakteru powtarzalnego.

Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka jest prowadzona od roku rozpoczęcia prowadzenia działalności (2025 r.) i są w niej wyodrębnione:

-     każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

-     przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (strata) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

-     koszty przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Jednocześnie wydziela Pan przychód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (autorskie prawo do programu komputerowego), tj. wynagrodzenie za prace związane z ingerencją w kod źródłowy systemu oraz przychód z innych prac (np. usługi konsultingowe i doradcze).

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, w przypadku gdy – na co wskazuje opis okoliczności sprawy – w ramach opisanych czynności powstają utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które stanowią programy komputerowe, autorskie prawa do nich wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy). Natomiast przychody z udzielania licencji w ramach platformy (...) mieszczą się w kategorii opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, również stanowiących podstawę do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy).

Tym samym, skoro prowadzi Pan ewidencję w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu/straty, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w roku 2025 i w latach kolejnych, jeśli okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że ustawodawca w art. 30ca ust. 7 ustawy wskazał zamknięty katalog rodzajów dochodów, które stanowić mogą dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W tym kontekście należy stwierdzić, że uzyskiwanie dochodów stanowiących wynagrodzenie za „prace realizowane na rzecz klientów” nie wypełniają ustawowej definicji dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i same w sobie, zgodnie z literalnym brzmieniem ww. przepisu, nie mogą korzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5%. Zważywszy jednak, że wydziela Pan przychód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz przychód z innych prac a także prowadzi Pan ewidencję w sposób w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu/straty z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, Pana stanowisko przedstawione we wniosku uznano za prawidłowe.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

-     zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.