Interpretacja 0115-KDST2-2.4011.678.2025.1.BM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z związku z umorzeniem kredytu w wyniku zawarcia ugody z bankiem. Uzupełniła go Pani 2 grudnia 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W związku z otrzymaniem interpretacji indywidualnej znak pisma (...) chce Pani zadać dodatkowe pytanie.

W 2006 r. została zawarta umowa kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty CHF z bankiem X, obecnie Bank Y, ul. (...), na kwotę 176 200 zł. Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Kredyt został przeznaczony na zakup mieszkania w A przy ul. B1.

Ze względu na brak zdolności kredytowej Pani siostry (A.A) i jej męża

(A.A) rodzice (B.B i C.B) zostali współkredytobiorcami. Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości. Kredyt samodzielnie spłacają Pani siostra i jej mąż. Zabezpieczenie kredytu stanowiła ustanowiona na ww. nieruchomości hipoteka.

Po śmierci ojca, C.B w 2017 r., na podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia nabyła Pani udział w jego majątku, w tym w zobowiązaniach kredytowych, w wysokości 1/3 z udziału przypadającego ojcu w kredycie.

W chwili obecnej, Pani siostra prowadzi negocjacje z Bankiem Y, których efektem ma być podpisana ugoda, w wyniku której część zobowiązania kredytowego ma zostać umorzona, jednocześnie Bank Y proponuje wypłatę w ramach ugody pewnej kwoty rekompensaty. Zgodnie z zapisem aneksu z 2007 r. do umowy z 2006 r. (o której mowa we wstępie) prawo do nieruchomości to odrębna własność lokalu mieszkalnego i przysługuje wyłącznie Pani siostrze oraz jej małżonkowi na zasadach wspólności ustawowej.

W 2007 r. podpisała Pani umowę kredytową z bankiem Z (obecnie V), która była zaciągnięta we frankach na własne cele mieszkaniowe. W 2023 r. podpisała Pani ugodę do swojej umowy z bankiem V (wcześniej Z), dotyczącą rozliczenia kredytu we frankach, zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe.

Ugoda związana była z umorzeniem części zobowiązania, ponieważ spełniła Pani wszystkie przesłanki określone przepisami prawa, skorzystała ze zwolnienia ustawowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Pozostali współkredytobiorcy umowy podpisanej z bankiem X, obecnie Bank Y, nie korzystali wcześniej ze zwolnienia ustawowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Wskazała Pani również, że zgodnie z treścią umowy z 2006 r. okres na jaki została zawarta umowa o kredyt wynosił 26 lat. Umowa o kredyt została zawarta przez D.A, A.A, B.B, C.B.

Kredyt przeznaczony był na pokrycie kosztów budowy samodzielnego lokalu mieszkalnego, zwanego nieruchomością. Jest to kredyt hipoteczny zaciągnięty na cele mieszkaniowe. Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Celem zaciągniętego kredytu jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.

Sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia po zmarłym ojcu nastąpiło (...) 2018 r. Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy podpisała Pani aneks do umowy kredytowej, na podstawie którego nastąpiła zmiana dłużnika (przejęcie długu) z Pani ojca na Panią rzecz i/lub innych spadkobierców za zgodą banku? Jeżeli odpowiedź brzmi twierdząco, proszę wskazać kiedy (dokładną datę) oraz kto został zobowiązany do podpisania ww. aneksu?”, wskazała Pani, że aneks nie został przez Panią podpisany. W związku ze zgłoszeniem siostry do banku informacji o śmierci ojca i przesłaniu kopii aktu dziedziczenia, bank przesłanym pismem z (...) 2019 r. poinformował: „Spadkobiercy wskazani w akcie poświadczenia dziedziczenia z mocy prawa wstępują w prawa i obowiązki Kredytobiorcy”.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy stając się stroną umowy kredytowej po śmierci Pani ojca, wszyscy kredytobiorcy – w tym Pani – odpowiadają za spłatę kredytu hipotecznego solidarnie, a więc do pełnej wysokości?”, wskazała Pani, że zgodnie z prawem ponoszi solidarną odpowiedzialność za cały kredyt hipoteczny wraz z innymi spadkobiercami zmarłego – wszystkimi kredytobiorcami.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Kiedy (w którym roku) dojdzie do zawarcia ugody z bankiem oraz kto będzie stroną tej ugody?”, wskazała Pani, że ugoda może zostać podpisana do końca 2025 r. Zgodnie z przysłaną treścią propozycji: „Ugoda (…) została zawarta pomiędzy:

1. E.E,

2. A.A,

3. D.A,

4. B.B,

zwanymi dalej w Ugodzie, zarówno razem jak i osobno także „klientem”.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy będzie Pani stroną ugody z bankiem jako współkredytobiorca?”, wskazała Pani, że zgodnie z proponowaną treścią ugody będzie Pani występować w charakterze klienta.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w ugodzie z bankiem zostanie potwierdzone, że umowa kredytowa jest ważna, lecz strony zmieniają jej treść (umowa o kredyt nadal obowiązuje, ale zmienia się jej treść)?”, wskazała Pani, że w ugodzie z bankiem strony potwierdzają, że dotychczasowa umowa kredytowa jest ważna i obowiązuje, a ugoda jedynie zmienia jej treść lub skutki niektórych postanowień.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jakie ustalenia w sprawie przewalutowania kredytu, umorzenia zobowiązania z tytułu kredytu, wypłaty przez bank konkretnych kwot (z jakiego tytułu?) na rzecz kogo i spłaty pozostałej należności wynikającej z kredytu będzie zawierała ugoda z bankiem dla poszczególnych kredytobiorców, w tym dla Pani?”, wskazała Pani, że bank w propozycji ugody wskazuje:

„2. (…) Aktualne zadłużenie” na które składa się:

a. kapitał kredytu pozostający do spłaty: 33.556,27 CHF,

b. odsetki umowne od kapitału kredytu: 1,38 CHF,

c. pozostałe odsetki, opłaty i koszty: 21,94 CHF.

(…)

3. Wartość Aktualnego zadłużenia w PLN, po przeliczeniu go według średniego kursu CHF Narodowego Banku Polskiego (…)” (ustalona będzie z dnia poprzedzającego dzień sporządzenia ugody).

„Z dniem zawarcia ugody:

a. Bank w całości zwalnia Klienta z długu (tj. umarza Aktualne zadłużenie klienta) oraz zrzeka się wszelkich dalej idących roszczeń wynikających z Umowy lub w związku z nią”.

„W ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z umowy lub w związku z nią, Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty 28.119,98 PLN (…)” (kwota ma być przesłaną na wskazany jeden rachunek bankowy zgodnie z dyspozycją wypłaty środków stanowiącą załącznik do ugody).

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Co będzie składało się na kwotę objętą ugodą – kwotę, w stosunku do której Pani jako kredytobiorca zostanie zwolniona z długu (kwotę umorzenia), tj. czy będzie to 4/14 kwota kapitału, kwota odsetek skapitalizowanych, kwota tzw. odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorców było niezbędne do zawarcia umowy kredytu, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń?

Jeżeli w skład ww. kwoty będzie wchodziła kwota odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego), to czy w zawartej umowie kredytu określone zostały jednoznacznie, wiążące dla stron umowy, zasady naliczenia takich odsetek? Proszę o udzielenie jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, wybierając spośród wskazanych kwot”, wskazała Pani, że na kwotę objęto ugodą składać się będzie jedynie określone w ugodzie „Aktualne Zadłużenie”, tj.:

a)  kapitał kredytu pozostający do spłaty: 33 556,27 CHF,

b)  odsetki umowne od kapitału kredytu: 1,38 CHF,

c)  pozostałe odsetki, opłaty i koszty: 21,94 CHF.

Umorzenie przez bank zadłużenia z tytułu kredytu będzie dotyczyć wszystkich kredytobiorców, w tym również Pani i skutkować będzie wygaśnięciem zobowiązania wobec banku po stronie każdego z kredytobiorców, w tym Pani.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „W przypadku umorzenia części zobowiązania kredytowego proszę wskazać kto i kiedy, w związku z porozumieniem zawartym z bankiem, będzie zobowiązany do dokonania spłaty pozostałej części zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt?”, wskazała Pani, że nie dotyczy – ugoda przewiduje całkowite ustanie stosunku prawnego pomiędzy Klientem a bankiem.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy zaniechanie poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w 2007 r., z którego skorzystała Pani w związku z zawarciem ugody w 2023 r., dotyczyło kredytu zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż ta dotycząca umowy kredytu zaciągniętego w 2006 r.? Na jaki konkretnie cel mieszkaniowy został zaciągnięty przez Panią kredyt w 2007 r. i jaki jest adres kredytowanej nieruchomości?”, wskazała Pani, że tak, podpisana ugoda z 2023 r. dotyczyła innej nieruchomości. Kredyt z 2007 r. zaciągnięty został na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, tj. zakup mieszkania, które znajduje się pod adresem: ul. Q1, L.

Pani wątpliwości sprowadzają się do pytania:

W związku z prawdopodobnym umorzeniem części kredytu i uzyskania z tego tytułu przychodu, czy prawidłowo jest ustalona wysokość tego przychodu, tj. 1/12 umorzonej części kredytu?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że wysokość przychodu podatkowego w związku z prawdopodobnym umorzeniem części kredytu przez Bank Y wyniosłaby 1/12 całego umorzenia. Na podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia Pani udział wynosi 1/3 części. Biorąc pod uwagę ilość współkredytobiorców, stanowi to 1/12 całości umorzonej kwoty.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z powołanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Z okoliczności opisanych we wniosku wynika, że W 2006 r. została zawarta umowa kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty CHF z bankiem X.

Ze względu na brak zdolności kredytowej Pani siostry i jej męża współkredytobiorcami zostali rodzice. Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości. Kredyt samodzielnie spłacają Pani siostra i jej mąż.

Po śmierci ojca w 2017 r., na podstawie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia nabyła Pani udział w jego majątku, w tym w zobowiązaniach kredytowych, w wysokości 1/3 z udziału przypadającego ojcu w kredycie.

W związku z tym, że na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z mocy prawa wstąpiła Pani w prawa i obowiązki jednego z czterech Kredytobiorców, Pani udział kredycie wyniósł 1/12.

Otrzymała Pani interpretację, z której wynika, że w związku z umorzeniem przedmiotowego kredytu przez Bank uzyska Pani przychód, powstała jednak wątpliwość w jakiej wysokości.

W odniesieniu do powyższego wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie „umorzenie zobowiązania” nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego zasadne jest odwołanie się w tym zakresie do reguł wykładni językowej.

„Umorzenie” wg Słownika Języka Polskiego PWN oznacza: „zmniejszenie lub zlikwidowanie zobowiązania pieniężnego poprzez uzyskanie zrzeczenia się należności przez wierzyciela lub spłatę stopniową długu. Umorzyć dług. Umorzyć podatek, należność”. Skutkiem umorzenia jest zmniejszenie lub zlikwidowanie w części lub w całości zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do wygaśnięcia w całości lub w części zobowiązania.

Stosownie do art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.

Instytucję zwolnienia z długu reguluje art. 508 Kodeksu cywilnego, w myśl którego:

Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Niewątpliwie w sytuacji, w której na skutek umowy o zwolnienie z długu dochodzi do umorzenia zobowiązania – świadczeniobiorca uzyskuje przysporzenie, skutkujące powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu. Osiąga bowiem korzyść majątkową o konkretnym wymiarze, gdyż zmniejsza się zobowiązanie jakie musiałby zapłacić gdyby nie umorzenie.

Stosownie natomiast do treści art. 917 Kodeksu cywilnego:

Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

Jak stanowi art. 366 § 1 Kodeksu cywilnego:

Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników).

Natomiast w art. 366 § 2 Kodeksu cywilnego wskazano:

Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.

Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika, że aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko część, jaką można by mu przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanymi.

W przedstawionym przez Panią opisie sprawy, zgodnie z treścią umowy kredytu za spłatę kredytu współkredytobiorcy odpowiadali solidarnie. W wyniku ugody z bankiem dojdzie do częściowego umorzenia pozostałej kwoty kredytu wszystkim kredytobiorcom.

Wobec tego przychód odpowiadający kwocie umorzonego zobowiązania powstanie po stronie współkredytobiorców w równych częściach. Tym samym Pani przychodem będzie 1/12 kwoty umorzonego zadłużenia wynikającej z zawartej ugody.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.