Interpretacja 0115-KDST2-2.4011.744.2025.2.MS

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 26 stycznia 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą po firmą X od dnia 10 maja 2018 r., zarejestrowaną pod adresem: ul. A 1 w B, w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod numerem NIP (...) numerem REGON (...), pod kodem PKD 62.01.Z.

Przedmiotowa działalność Wnioskodawcy dotyczy tworzenia i modyfikowania oprogramowania. Opisana działalność wykonywana jest bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca na podstawie posiadanej wiedzy w zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w zakresie przygotowywania kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych realizuje zlecenia programistyczne na rzecz kontrahenta. Czynności te polegają na dostosowaniu istniejącego produktu (oprogramowania) do indywidualnych potrzeb klientów i zmierzają do poprawy użyteczności lub funkcjonalności. Oprogramowanie wytwarzane, ulepszane czy modyfikowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej jest wynikiem jego własnej wiedzy oraz twórczej i indywidualnej działalności intelektualnej. Umowa opisuje zakres prac, które służą tworzeniu, ulepszaniu oraz modyfikowaniu oprogramowania.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca będzie ponosić koszty uzyskania przychodu w postaci wydatków na sprzęt elektroniczny oraz wydatków na prowadzenie księgowości.

Wnioskodawca wykorzystuje aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności (w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania), do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Wnioskodawca, realizując każdy projekt, opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już istniejących.

W podejmowanych zadaniach potrzebne jest podejście indywidualne, ponieważ dane są unikalne i nie można stosować powtarzalnego kodu. Umowa z kontrahentem reguluje kwestie autorskich praw majątkowych w ten sposób, że na Zlecającego przechodzą autorskie prawa majątkowe do wszystkich utworów stworzonych przez Wnioskodawcę, które mogą powstać w wyniku lub w związku z wykonywaniem przez niego obowiązków wynikających z umowy.

W związku z powyższym Wnioskodawca zamierza w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu skorzystać z ulgi umożliwiającej zastosowanie 5% stawki opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa do programu komputerowego), zgodnie z treścią przywołanych przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2025.163 t.j.; dalej zwana: ,,ustawa o PDOF”).

Uzupełnienie wniosku

Wniosek dotyczy w ramach stanu fatycznego lat 2020, 2021, 2022 oraz 2024, 2025.

W okresie objętym wnioskiem były stosowane formy opodatkowania:

-     w latach 2020 i 2021 – skala podatkowa,

-     lata 2022 oraz 2024, 2025 – podatek liniowy.

Pod pojęciem „oprogramowanie” w kontekście prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej, należy rozumieć wytwór intelektualny stanowiący autorskie prawo do programu komputerowego, podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W ramach działalności Wnioskodawca oprogramowanie definiuje nie tylko jako kod źródłowy, ale również zbiór instrukcji, procedur i powiązanej z nimi dokumentacji, które po wprowadzeniu do komputera lub innego urządzenia elektronicznego pozwalają na osiągnięcie określonego rezultatu technologicznego lub biznesowego. W szczególności przez oprogramowanie Wnioskodawca rozumie

(...)

Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie nie jest procesem mechanicznym. Każdorazowo:

(...)

Wnioskodawca wytwarza autorskie algorytmy, które nie mają charakteru rutynowego i stanowią przejaw indywidualnej działalności twórczej Wnioskodawcy.

Pojęcie oprogramowania należy rozumieć szeroko jako program komputerowy. Praca Wnioskodawcy nad (...), (...) w pełni wyczerpuje tę definicję, gdyż jej efektem jest każdorazowo powstanie nowego, unikalnego kodu źródłowego, który jest chroniony prawem autorskim i stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

(...)

Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy/ulepsza/modyfikuje oprogramowanie, podejmowana jest w sposób systematyczny, metodyczny, uporządkowany i zaplanowany, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.

Systematyczność działań Wnioskodawcy w zakresie tworzenia, ulepszania i modyfikowania oprogramowania przejawia się w prowadzeniu prac w sposób metodyczny, uporządkowany i zaplanowany. Jego działalność nie ma charakteru incydentalnego, jest to stały i zorganizowany proces wytwórczy realizowany według profesjonalnych standardów inżynierii oprogramowania.

Planowanie i Metodyka: Wnioskodawca prace realizuje w oparciu o metodykę (...) (podział na sprinty). Do bieżącego zarządzania zadaniami, monitorowania postępów oraz ewidencjonowania celów wykorzystuje system (...).

Etap projektowania: Każdy proces twórczy poprzedzony jest fazą modelowania architektury i logiki biznesowej. Przy użyciu narzędzi takich jak (...), Wnioskodawca systematycznie przygotowuje schematy blokowe i wizualizacje rozwiązań, co pozwala na weryfikację założeń projektowych przed rozpoczęciem prac programistycznych. Dokumentowanie i baza wiedzy: Wszystkie ustalenia techniczne, wymagania oraz wypracowane koncepcje są systematycznie archiwizowane w narzędziu (...) lub na dysku chmurowym (...). Tworzy to trwały zasób wiedzy niezbędny do dalszego rozwoju oprogramowania.

Kontrola wersji i integralność: Praca nad kodem źródłowym odbywa się w sposób uporządkowany z wykorzystaniem (...). Pozwala to na precyzyjne śledzenie zmian, wersjonowanie oprogramowania oraz zapewnia pełną kontrolę nad procesem powstawania utworu.

Zarządzanie ryzykiem: działalność Wnioskodawcy jest nastawiona na rozwiązywanie nietrywialnych problemów technicznych (...). Systematyczność objawia się również w stałej ewaluacji obranej drogi technologicznej. W sytuacji zidentyfikowania barier uniemożliwiających osiągnięcie założonego celu (...), podejmuje on zaplanowaną decyzję o zmianie strategii lub technologii, co jest integralną częścią procesu badawczo-rozwojowego.

Cykliczność i Iteracyjność: Prace nad oprogramowaniem (takim jak (...)) prowadzone były w sposób ciągły. Po zakończeniu każdego etapu następowała weryfikacja wyników, co pozwalało na systematyczne przechodzenie do kolejnych, bardziej zaawansowanych funkcjonalności (...).

W poszczególnych latach objętych wnioskiem, dla każdego z realizowanych projektów, Wnioskodawca wyznaczał sobie następujące cele o charakterze innowacyjnym i technologicznym:

(...)

Głównym celem nadrzędnym było każdorazowo rozwiązanie konkretnego problemu technologicznego oraz stworzenie nowej, unikalnej wartości niematerialnej w postaci autorskiego programu komputerowego, co stanowi przejaw działalności badawczo-rozwojowej.

W poszczególnych latach objętych wnioskiem Wnioskodawca zrealizował założone cele technologiczne, tworząc konkretne rozwiązania praktycznych problemów informatycznych. Realizacja nastąpiła przy wykorzystaniu następujących zasobów:

-  zasoby ludzkie - cele zostały osiągnięte poprzez indywidualną pracę twórczą Wnioskodawcy jako inżyniera oprogramowania; odpowiadał on za projektowanie i implementację kluczowych modułów systemów, wykorzystując specjalistyczną wiedzę (...);

-  zasoby rzeczowe - do opracowania rozwiązań wykorzystywał własny, wysokowydajny sprzęt komputerowy oraz infrastrukturę techniczną; w określonych przypadkach, ze względu na wymogi bezpieczeństwa lub specyfikę projektu, korzystał również ze sprzętu (np. laptopa) udostępnionego bezpośrednio przez klienta.

Zasoby finansowe - prace finansowane były ze środków własnych w ramach działalności gospodarczej, w tym wydatków na utrzymanie infrastruktury, zakup własnych narzędzi programistycznych.

Osiągnięte rozwiązania praktyczne:

(...)

W poszczególnych latach objętych wnioskiem prace nad oprogramowaniem prowadzone były w oparciu o iteracyjne harmonogramy prac, co jest bezpośrednio związane ze stosowaniem zwinnych metodyk wytwórczych (...).

Forma harmonogramu - harmonogramy przyjmowały postać tzw. (...), przygotowywanych systematycznie przed rozpoczęciem każdego kolejnego cyklu prac (zazwyczaj 2-tygodniowego).

Uzasadnienie metodyki – przyjęcie krótkookresowych harmonogramów wynikało ze specyfiki projektów innowacyjnych, gdzie wysoki stopień złożoności technologicznej wymaga bieżącej adaptacji planów do wyników prac badawczych i testów.

Narzędzia realizacji – proces planowania i faktyczna realizacja harmonogramów były dokumentowane i monitorowane w systemie (...), co pozwalało na bieżące przypisywanie zasobów do konkretnych celów technologicznych.

Realizacja – wszystkie harmonogramy operacyjne (sprinty) zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do wymienionych we wniosku programów (...), prowadząc do wytworzenia zaplanowanych funkcjonalności i kodów źródłowych.

Podejście to gwarantowało, że prace nie miały charakteru przypadkowego, lecz były wynikiem systematycznego i uporządkowanego procesu planowania, dostosowanego do dynamicznie zmieniających się wymagań technologicznych i biznesowych.

Twórczy charakter pracy Wnioskodawcy objawia się w tym, że nie wykonuje on powtarzalnych czynności według gotowych instrukcji, lecz samodzielnie projektuję rozwiązania, które wcześniej nie istniały w praktyce. Każdy program jest nową kreacją, wymagającą od Wnioskodawcy opracowania unikalnej logiki działania.

Konkretne działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania - w ramach prac nad systemami takimi jak (...) czy (...), Wnioskodawca podjął działania wykraczające poza zwykłą konserwację kodu. Zamiast naprawiać stare rozwiązania, zaprojektował nowe mechanizmy, które pozwoliły na (...). (...).

Technologie (języki programowania) - w procesie tworzenia i modyfikacji oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje szeroki wachlarz nowoczesnych narzędzi, dopasowując je do konkretnego problemu technicznego:

(...)

Narzędzia, koncepcje i rozwiązania niewystępujące wcześniej - Wnioskodawca stosuje podejście polegające na budowaniu prototypów i weryfikacji innowacyjnych pomysłów:

(...)

Autorskie metody synchronizacji - w projekcie (...).

Oryginalność i różnice względem starych rozwiązań – to, co tworzy Wnioskodawca, różni się od standardowych rozwiązań przede wszystkim skalą i sposobem działania. (...).

Rodzaj wiedzy i umiejętności oraz innowacyjne technologie:

W ramach działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija zaawansowaną wiedzę specjalistyczną zdobytą podczas studiów na (...)(kierunek (...)). Wykorzystuje on wiedzę z zakresu (...). Tworzone oprogramowanie odróżnia się od istniejących rozwiązań m.in. (...).

Dotychczas oferowane produkty, usługi i procesy:

W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca oferował usługi w zakresie produkcji oprogramowania dedykowanego, doradztwa informatycznego oraz projektowania architektury systemowej. Głównymi efektami prac były: (...).

Podstawy wiedzy i technologiczne dotychczasowych rozwiązań:

Produkty te oparte były na głębokiej wiedzy programistycznej w językach: (...). Wnioskodawca wykorzystywał rozwiązania z zakresu (...).

Planowane przedsięwzięcia:

Wnioskodawca zaplanował rozwiązanie konkretnych problemów technologicznych, takich jak: (...).

Sposób realizacji zaplanowanego przedsięwzięcia:

Przedsięwzięcia realizowane były w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, stosując zwinne metodyki wytwórcze (...). Proces obejmował (...).

Efekt działań i nowe zastosowania:

Efektem prac jest powstanie nowych, unikalnych kodów źródłowych stanowiących autorskie prawa do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej. W wyniku realizacji projektów powstały nowe zastosowania rynkowe, jak (...).

Efekty pracy Wnioskodawcy, które nazywa oprogramowaniem, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

-   zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

-   nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

-   nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez klientów.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia/ulepszania/modyfikacji oprogramowania obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu/ulepszeniu/ modyfikacji oprogramowania podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań.

Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz ar. 53 powołanej ustawy.

W każdym przypadku - tj. zarówno tworzenia, jak i ulepszania oraz modyfikowania utworów - efekty prac Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wytworzone, ulepszone oraz zmodyfikowane oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

A.  (...) (lata 2019-2022)

Zasady przeniesienia praw: Według umowy z 2019 r. autorskie prawa majątkowe do utworów (w szczególności programów komputerowych i dokumentacji) przechodziły na Zamawiającego (lub wskazanego klienta) z chwilą ustalenia utworu lub jego części (nawet nieukończonej), bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. W umowie z 2021 r. doprecyzowano, że przeniesienie praw do tzw. oprogramowania dedykowanego oraz dokumentacji następuje z chwilą ich przekazania.

Wyodrębnienie i przeniesienie: Przeniesienie obejmowało szerokie pola eksploatacji, takie jak utrwalanie i zwielokrotnianie dowolną techniką (w tym cyfrową), wprowadzanie do pamięci komputerów oraz rozpowszechnianie w sieci Internet. Wykonawca przenosił również upoważnienie do wykonywania autorskich praw osobistych w imieniu twórców.

Czynności stron: Wykonawca był zobowiązany do bezzwłocznego ujawniania i udostępniania utworów oraz przekazywania kodów źródłowych wraz z dokumentacją. Zamawiający uiszczał wynagrodzenie, które obejmowało już zapłatę za przeniesienie praw autorskich.

B.  (...) (lata 2023-2025)

Zasady przeniesienia praw: Zgodnie z umowami (z 2023 r. oraz z lutego i grudnia 2024 r.), Zleceniodawca nabywa wszelkie autorskie prawa majątkowe do utworów stworzonych w związku z wykonywaniem obowiązków umownych z chwilą ich powstania, niezależnie od późniejszego przyjęcia utworów.

Wyodrębnienie i przeniesienie: Wyodrębnienie utworów następuje w ramach realizacji zadań zlecanych przez Zleceniodawcę. Prawa przenoszone są na polach eksploatacji obejmujących m.in. trwałe i czasowe utrwalanie, zwielokrotnianie, tłumaczenie, przystosowywanie oraz wprowadzanie do pamięci komputerów i sieci teleinformatycznych. Z chwilą otrzymania utworu Zleceniodawca nabywa również własność nośnika.

Czynności stron: Zleceniobiorca jest zobowiązany do niezwłocznego przekazywania wszelkich kodów źródłowych, notatek i skryptów stanowiących element realizacji zlecenia. Ponadto sporządza on miesięczny raport z wykonanych czynności, który jest podstawą do wystawienia faktury. Zleceniodawca przekazuje wytyczne za pośrednictwem specjalnego programu do zarządzania projektami.

C. (...) (rok 2025)

Zasady przeniesienia praw: Przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do utworów na Zleceniodawcę następuje z chwilą zapłaty wynagrodzenia należnego Zleceniobiorcy za dany okres.

Wyodrębnienie i przeniesienie: Przeniesienie obejmuje programy komputerowe oraz dokumentację na polach eksploatacji takich jak: trwale lub czasowe zwielokrotnianie (w całości lub części), tłumaczenie, przystosowywanie, zmiana układu oraz rozpowszechnianie (w tym użyczenie lub najem).

Czynności stron: Zleceniobiorca raportuje postępy prac wyznaczonym osobom.

Wyodrębnienie konkretnych efektów prac odbywa się poprzez wypełnianie przez Zleceniobiorcę Kart Ewidencji Świadczenia Usług (...) lub podpisywanie Protokołów Odbioru Usług. Zleceniodawca lub Klient dokonuje akceptacji tych dokumentów w terminie do 4 dni roboczych, co stanowi podstawę do wystawienia faktury i późniejszej zapłaty (skutkującej przeniesieniem praw).

D. (...) (rok 2026)

Zasady przeniesienia praw: Umowa stanowi, że przejście majątkowych praw autorskich do „dzieła” (rezultatu usług) na Zamawiającego następuje z momentem przekazania dzieła Zamawiającemu.

Wyodrębnienie i przeniesienie: Przeniesienie praw jest nieograniczone terytorialnie i czasowo, obejmując pola eksploatacji takie jak: modyfikacja, utrwalanie, zwielokrotnianie, wprowadzanie do pamięci ROM/RAM oraz do serwerów sieciowych, a także publiczne udostępnianie.

Czynności stron: Wykonawca realizuje usługi (tworzenie i modyfikowanie oprogramowania) osobiście. Do 2. dnia roboczego każdego miesiąca dostarcza on Zamawiającemu zestawienie przepracowanych godzin. Zamawiający wypłaca wynagrodzenie, które obejmuje zarówno realizację usług, jak i przeniesienie praw autorskich oraz własność nośników.

A. (...) (lata 2019-2022)

Sposób regulowania wynagrodzenia: Wynagrodzenie było uzależnione od uzgodnionej liczby godzin świadczonych usług lub rozliczane zgodnie z harmonogramem płatności powiązanym z odbiorem konkretnego zadania bądź etapu prac. Podstawą wystawienia faktury była zaakceptowana ewidencja czasu pracy lub protokół odbioru etapu.

Zakres wynagrodzenia: Wynagrodzenie nie jest otrzymywane wyłącznie z tytułu przeniesienia praw. Obejmuje ono czas poświęcony na świadczenie usług, a zapłata za przeniesienie autorskich praw majątkowych oraz udzielenie upoważnień do wykonywania autorskich praw osobistych jest już w nim zawarta.

Inne czynności: W ramach wynagrodzenia Wykonawca realizował usługi w zakresie doradztwa informatycznego i produkcji oprogramowania. Był on zobowiązany do stosowania się do wskazówek i wytycznych Zamawiającego lub Klienta.

B. (...) (lata 2023-2025)

Sposób regulowania wynagrodzenia: Umowy przewidują wynagrodzenie ryczałtowe płatne miesięcznie z dołu. Podstawą wystawienia faktury jest miesięczny raport wyszczególniający ilość czasu poświęconego na realizację zadań.

Zakres wynagrodzenia: Wynagrodzenie nie jest wypłacane wyłącznie za przeniesienie praw. Kwota ryczałtowa obejmuje zarówno wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych na wszelkich polach eksploatacji, jak i za świadczenie określonych usług oraz udzielenie wszelkich zgód i upoważnień.

Inne czynności: Wynagrodzenie obejmuje szereg czynności, takich jak: tworzenie i realizacja strategii rozwoju firmy pod względem technologicznym, programowanie, kierowanie zespołem, diagnostyka i eliminacja błędów, sporządzanie analiz i dokumentacji technicznej, projektowanie baz danych oraz architektury aplikacji.

C. (...) (rok 2025)

Sposób regulowania wynagrodzenia: Wynagrodzenie jest wyliczane jako iloczyn liczby godzin świadczenia usług w danym miesiącu oraz ustalonej stawki godzinowej. Podstawą rozliczenia są wypełnione przez Zleceniobiorcę i zaakceptowane przez Zleceniodawcę lub Klienta Karty Ewidencji Świadczenia Usług lub Protokoły Odbioru.

Zakres wynagrodzenia: Wynagrodzenie nie jest otrzymywane wyłącznie za przeniesienie praw. Stawki godzinowe obejmują cenę z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów, ale są wypłacane za faktyczne wykonywanie usług.

Inne czynności: Zleceniobiorca otrzymuje wynagrodzenie za stałe świadczenie usług informatycznych na stanowisku (...).

D. (...) (rok 2026)

Sposób regulowania wynagrodzenia: Wynagrodzenie ustalono w stawce godzinowej, a jego wypłata następuje na podstawie miesięcznego zestawienia ilości godzin, w których Wykonawca świadczył usługi.

Zakres wynagrodzenia: Wynagrodzenie nie dotyczy wyłącznie przeniesienia praw. Obejmuje ono łącznie: realizację usług, przeniesienie majątkowych praw autorskich do dzieła oraz nabycie praw do nośników, na których utrwalono efekty prac.

Inne czynności: Wykonawca otrzymuje wynagrodzenie za tworzenie i modyfikowanie oprogramowania, analizowanie i testowanie funkcjonalności, budowanie architektury systemów, konsultowanie czynności z klientami oraz tworzenie dokumentacji dotyczącej oprogramowania.

Pod pojęciem następujących kosztów należy rozumieć:

a)  usługi księgowe - nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej; dotyczą prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz innych ewidencji przewidzianych w ustawach podatkowych, a także określanie podstawy opodatkowania, kwot podatków i składek.

b)  zakup sprzętu elektronicznego - zakup niezbędnych do pracy składników, na które składają się: przewód, powerbank, serwer, mysz, klawiatura, słuchawki, pamięć USB.

Wymienione wydatki służyły wszystkim pracom rozwojowym.

Funkcjonalny związek wydatków z tworzonym, ulepszanym i modyfikowanym oprogramowaniem wygląda następująco:

–    sprzęt elektroniczny (przewód, powerbank, serwer, mysz, klawiatura, pamięć USB) - są podstawowym sprzętem, na którym oprogramowanie jest tworzone, wdrażane i testowane; są to zatem elementy konieczne, aby stworzyć oprogramowanie i wywiązać się z umowy z kontrahentem; słuchawki - służą do zdalnej komunikacji z kontrahentem,

–    usługi księgowe - zlecone profesjonalnemu podmiotowi są niezbędne dla prawidłowych rozliczeń w zakresie należności publicznoprawnych wynikających z prowadzonej działalności polegającej na tworzeniu, ulepszaniu i modyfikowaniu oprogramowania.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Wnioskodawca prowadzi wymienioną ewidencję od początku 2020 r.

W odrębnej ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia:

a)  każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

b)  przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

c)  koszty przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Pytania

1)  Czy w związku z opisaną sytuacją Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z opodatkowania stawką w wysokości 5% podatku, zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania wytwarzanego przez Wnioskodawcę?

2)  Czy w związku z opisaną sytuacją Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z opodatkowania stawką w wysokości 5% podatku, zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania modyfikowanego i ulepszanego przez Wnioskodawcę?

3)  Czy wydatki poniesione bezpośrednio przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na zakup sprzętu elektronicznego oraz usługi księgowe w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 ustawy o PDOF należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PDOF, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1 i 2

Wnioskodawca, w związku ze świadczonymi usługami, będzie mógł skorzystać z opodatkowania stawką 5% podatku, zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania zarówno wytwarzanego przez Wnioskodawcę, jak i przez niego modyfikowanego.

Działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę polega na świadczeniu usług tworzenia i modyfikowania oprogramowania, co ma charakter twórczy i służy tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań na indywidualne potrzeby klienta. Oprogramowanie to stanowi przedmiot ochrony prawa autorskiego. Do tworzenia i ulepszania oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje własną wiedzę i umiejętności informatyczne. Usługi te mają charakter systematyczny i służą rozwojowi nowoczesnego oprogramowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PDOF, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego (podlegające ochronie prawnej). Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym ustalona jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i obliczanego wg wzoru z art. 30ca ustawy o PDOF. Dochód uzyskany ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do oprogramowania w ramach świadczenia usług stanowi kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PDOF. Stanowi on bowiem dochód z oprogramowania będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyliczony zgodnie z formułą wyrażoną w ustawie o PDOF.

W związku z powyższym Wnioskodawca spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Ad 3

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PDOF, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

a+b × 1,3a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest tworzenie oprogramowania, do którego prawa autorskie są następnie przenoszone. W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczej ponosi on wydatki na zakup sprzętu elektronicznego oraz usługi księgowe. Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art. 22 ustawy o PDOF i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej.

Podsumowując, ponoszone wydatki w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie Oprogramowania, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PDOF.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jak wynika z treści wniosku, Pana działalność dotyczy tworzenia i modyfikowania oprogramowania.

Programy, które Pan wytworzył, ulepszył i zmodyfikował w okresie objętym wnioskiem:

(...)

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Z treści wniosku wynika, że nie wykonuje Pan powtarzalnych czynności według gotowych instrukcji, lecz samodzielnie projektuje rozwiązania, które wcześniej nie istniały w praktyce. Każdy program jest nową kreacją, wymagającą od Pana opracowania unikalnej logiki działania.

To, co Pan tworzy, różni się od standardowych rozwiązań przede wszystkim skalą i sposobem działania. Zastosowanie Sztucznej Inteligencji w projekcie (...) sprawiło, że oprogramowanie potrafi „samo się naprawiać” i dostosowywać do zmian w strukturze stron internetowych, co stanowi ogromny skok technologiczny w porównaniu do tradycyjnych programów, które w takich sytuacjach po prostu przestawały działać. Dzięki zastosowaniu technologii chmurowych, Pana programy potrafią automatycznie zwiększać swoją moc obliczeniową, gdy danych jest więcej, i zmniejszać ją, gdy nie są używane (co w starych systemach było niemożliwe).

(...)

Efekty Pana pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

-   zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

-   nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

-   nie są jedynie techniczną, a twórczą, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez klientów.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy/ulepsza/modyfikuje oprogramowanie, podejmowana jest w sposób systematyczny, metodyczny, uporządkowany i zaplanowany, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.

Systematyczność działań w zakresie tworzenia, ulepszania i modyfikowania oprogramowania przejawia się w prowadzeniu prac w sposób metodyczny, uporządkowany i zaplanowany. Pana działalność nie ma charakteru incydentalnego, jest to stały i zorganizowany proces wytwórczy realizowany według profesjonalnych standardów inżynierii oprogramowania.

Realizuje Pan prace w oparciu o metodykę (...) (podział na sprinty). Do bieżącego zarządzania zadaniami, monitorowania postępów oraz ewidencjonowania celów wykorzystuje system (...).

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że działalność polegająca na tworzeniu, ulepszaniu i modyfikacji oprogramowania jest podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania jej do tworzenia nowych rozwiązań.

W procesie tworzenia i modyfikacji oprogramowania wykorzystuje Pan szeroki wachlarz nowoczesnych narzędzi, dopasowując je do konkretnego problemu technicznego:

-     Języki programowania - (...).

-     Systemy baz danych - (...).

-     Platformy i technologie - (...).

-     Zaawansowane usługi chmurowe (...) - Wnioskodawca wykorzystuje (...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·   nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·   łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·   kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·   wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·   nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·   łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·   kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·   wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·   planowaniu produkcji oraz

·   projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wynika z treści wniosku, Pana działalność w zakresie tworzenia/ulepszania/modyfikacji oprogramowania obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

a+b × 1,3a+b+c+d  

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z treści wniosku, zarówno w przypadku tworzenia, jak i ulepszania oraz modyfikowania utworów, efekty Pana prac są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan całość praw autorskich do oprogramowania na rzecz kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie. Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka jest prowadzona od 2020 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana (modyfikowane i ulepszane) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w latach 2020-2022 i 2024-2025.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:

‒    wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

‒    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

‒    dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana – wskazane w opisie sprawy – mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.