Interpretacja 0115-KDWT.4011.120.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 19 maja 2026 r. i 15 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą fizyczną, rozwiedzioną, wychowującą małoletnie dziecko. Uzyskuje Pani dochody z tytułu umowy o pracę.

Wyrokiem sądu z dnia (...) 2024 r. rozwiązano Pani małżeństwo bez orzekania o winie. Władza rodzicielska nad małoletnim dzieckiem została powierzona obojgu rodzicom, przy czym miejsce pobytu dziecka zostało ustalone przy matce. Dziecko na stałe zamieszkuje z Panią i pozostaje pod Pani codzienną, stałą opieką. Drugi rodzic posiada uregulowane sądownie kontakty z dzieckiem (co drugi weekend oraz dwa dni w tygodniu plus dni specjalne) oraz jest zobowiązany do płacenia alimentów. Kontakty te mają charakter okresowy i nie stanowią sprawowania stałej pieczy nad dzieckiem.

Pani ponosi faktyczne, bieżące wszelkie koszty utrzymania dziecka oraz samodzielnie organizuje jego życie, w szczególności zapewnia opiekę, podejmuje decyzje dotyczące edukacji, zdrowia oraz zajęć dodatkowych. Udział drugiego rodzica ogranicza się do realizacji kontaktów oraz obowiązku alimentacyjnego i nie polega na współprowadzeniu gospodarstwa domowego.

W odrębnym postępowaniu sądowym sąd apelacyjny potwierdził, że sposób sprawowania opieki nad dzieckiem w niniejszej sprawie nie spełnia przesłanek opieki naprzemiennej. Decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przyznano Pani wyłączne prawo do świadczenia wychowawczego (800+) na dziecko, po uprzednim ustaleniu, że w sprawie nie występuje opieka naprzemienna oraz, że to Pani sprawuje opiekę nad dzieckiem w większym zakresie. W toku tego postępowania organ stwierdził również, że dziecko pozostaje na Pani utrzymaniu i z Panią zamieszkuje. Powzięła Pani wątpliwość, czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do rozliczenia podatku dochodowego za rok 2025 jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Uzupełnienie stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:

1.  W okresie objętym wnioskiem podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

2.  Wyrok Sądu Okręgowego w (...) z dnia (...) 2024 r. miał 4 punkty. Punkt pierwszy, który dotyczył rozwiązania związku małżeńskiego przez rozwód stał się prawomocny z dniem (...) 2024 r. Pozostałe punkty zostały uprawomocnione dopiero po odrzuceniu apelacji ojca dziecka.

3.  W okresie objętym wnioskiem nie była Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci.

4.  W okresie objętym wnioskiem uzyskiwała Pani dochody opodatkowane na zasadach ogólnych z tytułu umowy o pracę.

5.  W okresie objętym wnioskiem:

-      nie miały wobec Pani i wobec Pani dziecka zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym- nie prowadzi Pani działalności gospodarczej

-      nie miały wobec Pani i wobec Pani dziecka zastosowania przepisy ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Pani, jako osoba faktycznie samotnie wychowująca dziecko, ma prawo do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2025 w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, przysługuje Pani prawo do rozliczenia podatku dochodowego za rok 2025 jako osobie samotnie wychowującej dziecko.

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawo do preferencyjnego rozliczenia przysługuje osobom samotnie wychowującym dzieci. Jak wynika z utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych, dla uznania danej osoby za samotnie wychowującą dziecko kluczowe znaczenie ma faktyczne wykonywanie opieki nad dzieckiem, a nie jedynie formalne posiadanie władzy rodzicielskiej przez oboje rodziców.

W przedstawionym stanie faktycznym, Pani faktycznie samotnie wychowuje dziecko – dziecko stale z Panią zamieszkuje, pozostaje pod Pani codzienną opieką, Pani ponosi ciężar jego utrzymania i organizacji życia.

Drugi rodzic uczestniczy w życiu dziecka jedynie w ograniczonym zakresie wynikającym z uregulowanych kontaktów oraz poprzez wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, co nie stanowi wspólnego, równorzędnego wychowywania dziecka.

Brak opieki naprzemiennej został potwierdzony zarówno w orzeczeniach sądowych, w tym w postępowaniu dotyczącym obowiązku alimentacyjnego, jak i w decyzji organu administracyjnego przyznającej świadczenie wychowawcze wyłącznie Pani. W szczególności organ ten ustalił, że dziecko zamieszkuje z Panią i pozostaje pod Pani opieką w przeważającym zakresie, co wyklucza uznanie sprawowania opieki naprzemiennej. W związku z powyższym należy uznać, że spełnia Pani przesłanki do uznania Panią za osobę samotnie wychowującą dziecko i ma Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania pojęcia „samotnego wychowywania”, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień, troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej – rodzic, który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dziecko faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co więcej, aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej nie jest konieczne posiadanie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że jest Pani osobą rozwiedzioną, wyrok dotyczący rozwiązania związku małżeńskiego uprawomocnił się z dniem (...) 2024 r. Władza rodzicielska nad małoletnim dzieckiem została powierzona obojgu rodzicom, przy czym miejsce pobytu dziecka zostało ustalone przy matce. Dziecko na stałe zamieszkuje z Panią i pozostaje pod Pani codzienną, stałą opieką. Pani ponosi faktyczne, bieżące wszelkie koszty utrzymania dziecka oraz samodzielnie organizuje jego życie, w szczególności zapewnia opiekę, podejmuje decyzje dotyczące edukacji, zdrowia, oraz zajęć dodatkowych.

Jak wskazała Pani w opisie sprawy, drugi rodzic posiada uregulowane sądownie kontakty z dzieckiem (co drugi weekend oraz dwa dni w tygodniu plus dni specjalne) oraz jest zobowiązany do płacenia alimentów. Kontakty te mają charakter okresowy i nie stanowią sprawowania stałej pieczy nad dzieckiem. Udział drugiego rodzica ogranicza się do realizacji kontaktów oraz obowiązku alimentacyjnego i nie polega na współprowadzeniu gospodarstwa domowego.

W odrębnym postępowaniu sądowym sąd apelacyjny potwierdził, że sposób sprawowania opieki nad dzieckiem w niniejszej sprawie nie spełnia przesłanek opieki naprzemiennej. Decyzją ZUS przyznano Pani wyłączne prawo do świadczenia wychowawczego (800+) na dziecko.

Ponadto, w okresie objętym wnioskiem nie była Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci.

W okresie objętym wnioskiem uzyskiwała Pani dochody opodatkowane na zasadach ogólnych z tytułu umowy o pracę, jednocześnie nie miały wobec Pani ani wobec Pani dziecka zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym ani przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (nie prowadzi Pani działalności gospodarczej) oraz nie miały wobec Pani i wobec Pani dziecka zastosowania przepisy ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zatem, biorąc pod uwagę fakt, że przez cały rok podatkowy 2025, dziecko na stałe zamieszkuje z Panią i pozostaje pod Pani codzienną stałą opieką, ponosi Pani wszelkie bieżące koszty utrzymania dziecka oraz samodzielnie organizuje jego życie, podejmuje decyzje dotyczące edukacji, zdrowia oraz zajęć dodatkowych przyjąć należy, że jako osoba rozwiedziona, spełniła Pani przesłanki warunkujące rozliczenie podatku w sposób przewidziany dla samotnych rodziców, o którym mowa w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie w okolicznościach faktycznych sprawy nie zaistniały wyłączenia wynikające z art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy.

Wobec powyższego, odnosząc się wprost do treści wniosku, stwierdzić należy, że przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko w zeznaniu składanym za rok 2025.

Tym samym, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.