Interpretacja 0115-KDWT.4011.130.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 maja 2026 r. oraz 10 czerwca 2026 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani panną posiadającą dwójkę małoletnich dzieci w wieku 9 i 12 lat. Mieszka Pani wspólnie z dziećmi, z którymi tworzy Pani wspólne gospodarstwo domowe. Wszystkie obowiązki związane z opieką faktyczną i prawną nad dziećmi spoczywają na Pani, w tym ich utrzymanie, wyżywienie, organizacja wypoczynku, wizyty u lekarzy, opieka w czasie choroby. Nie pozostaje Pani w związku ani formalnym ani faktycznym z ojcem małoletnich dzieci A.A. Mieszkają Państwo osobno, każdy z Państwa prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Ojciec dzieci uczestniczy w wychowaniu małoletnich w ten sposób, że sprawuje nad nimi pieczę, w czasie, kiedy Pani tej pieczy nie sprawuje, tj. odbiera dzieci ze szkoły, spędza z nimi wolny czas, zabiera na basen, gra w piłkę. Od czasu do czasu zabiera dzieci na wyjazdy. Dzieje się to w odosobnieniu od drugiego rodzica dziecka oraz bez jego udziału, każdy z Państwa wykonuje czynności stanowiące proces wychowania w innym miejscu i czasie niż drugi rodzic. Święta i wakacje spędzają Państwo osobno, nie wychowują Państwo wspólnie Państwa dzieci, lecz w odosobnieniu od drugiego rodzica.

Nie ma Pani ustalonego obowiązku alimentacyjnego, ani orzeczonych kontaktów wyrokiem sądu. Uzgodnili Państwo między sobą miesięczne alimenty, jakie ojciec zobowiązał się przekazywać na rzecz Państwa dzieci, a z obowiązku tego na bieżąco wywiązuje się. Porozumiewają się Państwo również na bieżąco w temacie sprawowania opieki nad dziećmi oraz kontaktów.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Wniosek dotyczy wydania interpretacji indywidualnej za rok podatkowy 2025 r.

W 2025 r. podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (tj. dochody uzyskiwała Pani wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej).

W 2025 r. uzyskała Pani dochody opodatkowane wg skali podatkowej z tytułu umowy o pracę oraz działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 2, 4-9 ustawy o PIT.

Obojgu rodzicom przysługuje pełna władza rodzicielska, natomiast decyzje o istotnych sprawach dzieci, w tym zarówno co do leczenia, nauki podejmuje Pani w przeważającym zakresie spraw samodzielnie; w 2025 r. nie były podejmowane decyzje co do wyjazdu za granicę, czy leczenia operacyjnego któregoś z dzieci. Dzieci mieszkają z Panią, widuje się Pani z nimi w czasie gdy są Państwo w domu, gdy nie ma Pani w pracy, lub gdy dzieci nie mają zajęć pozalekcyjnych lub gdy spotykają się z tatą. Jeśli chodzi o wyżywienie dzieci to obowiązek zapewnienia spoczywa na Pani, tak jak i Pani zajmuje się organizacją każdego dnia dzieci - w tym wypełnianiem obowiązków szkolnych, odbioru ze szkoły, odwiezienia na dodatkowe zajęcia, przygotowań do uroczystości świątecznych, organizacji obozu, wyjazdu na wakacje, wycieczek szkolnych. Tata dzieci również widuje się z dziećmi średnio 2-3x w tygodniu (w zależności od miesiąca, nieraz ma to miejsce 1x na tydzień) odbiera je wówczas ze szkoły oraz zawozi na treningi, dzieci wspólnie spędzają czas z tatą u niego w domu, grają w piłkę, chodzą na basen. Każdy z rodziców troszczy się o rozwój fizyczny i intelektualny w czasie, który spędza z dziećmi, pomagając w nauce, w rozwoju fizycznym, w zadbaniu o zdrowie. Wydatki związane z wypoczynkiem ponosi Pani, natomiast w czasie wakacji ojciec zabrał je na tygodniowy wyjazd do (...) oraz (...). W zebraniach szkolnych uczestniczy Pani, podobnie jak w życiu klasy, ale również ojciec dzieci ma swój wkład w edukację każdego z dzieci, rozwijając ich zainteresowania czytelnicze, religijne. Dzieci przebywają z Panią stale, to Pani sprawuje nad nimi bieżącą pieczę, natomiast ojciec dzieci w 2025 r. zabierał dzieci bądź do swego domu na 2/3 godz. bądź też odbierał je ze szkoły i zawoził na treningi, spotkania rodzinne, czy też na basen. W 2025 r. zorganizowała Pani dzieciom wspólny wyjazd na obóz, nad morze, oraz w góry (cały miesiąc). Czynności w zakresie wykonywania władzy rodzicielskiej spoczywają przede wszystkim na Pani, natomiast tata dzieci obowiązki te wykonuje w różnej częstotliwości, nieraz 2/3 dni 1-2 godz. w tygodniu (gdy ma wolne od pracy) ale są miesiące gdy widuje się z nimi rzadko np. 2/3 razy w miesiącu przez 1-3 godz. (w zależności od jego sytuacji osobistej).

Świadczenie wychowawcze na obydwoje dzieci ustalone zostało na Pani rzecz.

Dzieci nie były umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

Nie jest Pani rodzicem ani opiekunem prawnym innego dziecka.

W 2025 r. wobec Pani oraz Pani dzieci nie znajdowały [zastosowania] przepisy:

a)  art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

b)  ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytanie

Czy przysługuje mi prawo do ulgi podatkowej jako osobie samotnie wychowującej małoletnie dzieci w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, przysługuje Pani prawo do ulgi podatkowej jako osobie samotnie wychowującej małoletnie dzieci w rozumieniu art. 6 ust. 4c pkt 1 i 4d ustawy o PIT.

Ustawodawca zaliczył (ze względu na stan cywilny) do kręgu osób samotnie wychowujących dzieci dwa rodzaje podmiotów: (1) osobę, która nie pozostaje w związku małżeńskim (będącą panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację); lub (2) osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Jednakże obie kategorie podmiotów, aby mogły skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów, muszą spełnić warunek samotnego wychowywania dziecka w roku podatkowym. Samotne wychowywanie nie musi przy tym mieć miejsca przez cały rok podatkowy. Z treści przepisu to nie wynika. Wykładnia literalna art. 6 ust. 4 PDOFizU nie pozwala na ograniczenie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko wyłącznie do rodzica, który w trakcie roku podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowuje dziecko. Ustawodawca nie zastrzegł tego wprost w tym przepisie, wskazując tylko, że rodzic chcący skorzystać z ulgi musi „w roku podatkowym samotnie wychowywać dzieci”. Należy mieć przy tym na uwadze fakt, że ustawodawca nowelizując ustawę od 1 stycznia 2011 r. (Dz.U. z 2010 r. Nr 226, poz. 1478 ) uchylił ust. 5 art. 6 PDOFizU, który regulował definicję „osoby samotnie wychowującej dzieci”. Literalna wykładnia nie pozwala na ograniczenie takiego statusu wyłącznie do rodziców wychowujących dzieci bez wsparcia drugiego z rodziców, bowiem przepis wskazuje tylko, że rodzic chcący skorzystać z ulgi musi „w roku podatkowym samotnie wychowywać dzieci”. Rezygnacja z legalnej definicji pojęcia „osoby samotnie wychowującej dzieci” w połączeniu z nowym brzemieniem art. 6 ust. 4 PDOFizU wskazuje na zamierzony zabieg ustawodawcy, który uwzględnił aktualną sytuację społeczną i preferencje Państwa w zakresie polityki prorodzinnej. Wykładnię literalną art. 6 ust. 4 PDOFizU wspiera wykładnia celowościowa i systemowa. Należy mieć na uwadze, że celem wprowadzenia ulgi było umożliwienie preferencyjnego rozliczenia podatkowego dla tych osób, które w roku podatkowym doświadczyły samotnej, samodzielnej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywaniem. Cel ten wpisuje się w idee polityki prorodzinnej Państwa. Zgodnie z art. 71 ust. 1 Konstytucji RP Państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 kwietnia 2022 r. II FSK 2030/19);

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania pojęcia „samotnego wychowywania”, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień, troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej – rodzic, który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dziecko faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co więcej, aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej nie jest konieczne posiadanie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z wniosku wynika, że jest Pani panną posiadającą dwójkę małoletnich dzieci. Nie pozostaje Pani w związku ani formalnym ani faktycznym z ojcem małoletnich dzieci. Mieszkają Państwo osobno. Dzieci mieszkają z Panią. Nie ma Pani ustalonego obowiązku alimentacyjnego, ani orzeczonych kontaktów wyrokiem sądu. Uzgodnili Państwo między sobą miesięczne alimenty, jakie ojciec zobowiązał się przekazywać na rzecz Państwa dzieci. Obojgu rodzicom przysługuje pełna władza rodzicielska, natomiast decyzje o istotnych sprawach dzieci, w tym co do leczenia, nauki podejmuje Pani w przeważającym zakresie spraw samodzielnie. Wszystkie obowiązki związane z opieką faktyczną i prawną nad dziećmi spoczywają na Pani, w tym ich utrzymanie, wyżywienie, organizacja wypoczynku, wizyty u lekarzy, opieka w czasie choroby. Ojciec dzieci uczestniczy w wychowaniu małoletnich w ten sposób, że sprawuje nad nimi pieczę, w czasie, kiedy Pani tej pieczy nie sprawuje, tj. odbiera dzieci ze szkoły, spędza z nimi wolny czas, zabiera na basen, gra w piłkę. Od czasu do czasu zabiera dzieci na wyjazdy. Dzieci przebywają z Panią stale, to Pani sprawuje nad nimi bieżącą pieczę, natomiast ojciec dzieci w 2025 r. zabierał dzieci bądź do swego domu na 2/3 godz. bądź też odbierał je ze szkoły i zawoził na treningi, spotkania rodzinne, czy też na basen. Czynności w zakresie wykonywania władzy rodzicielskiej spoczywają przede wszystkim na Pani, natomiast tata dzieci obowiązki te wykonuje w różnej częstotliwości, nieraz 2/3 dni 1-2 godz. w tygodniu (gdy ma wolne od pracy) ale są miesiące gdy widuje się z nimi rzadko np. 2/3 razy w miesiącu przez 1-3 godz. (w zależności od jego sytuacji osobistej). Świadczenie wychowawcze na obydwoje dzieci ustalone zostało na Pani rzecz. Dzieci nie były umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Nie jest Pani rodzicem ani opiekunem prawnym innego dziecka. W 2025 r. uzyskała Pani dochody opodatkowane wg skali podatkowej.

Ponadto w 2025 r., w stosunku do Pani i Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Nie podlega Pani ani Pani dzieci opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis stanu faktycznego – w szczególności fakt, że – jak Pani wskazuje – czynności w zakresie wykonywania władzy rodzicielskiej spoczywają przede wszystkim na Pani – stwierdzam, że w 2025 r. przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spełniała Pani bowiem wymagane w ustawie warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka, a także nie mają do Pani zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanego we wniosku wyroku informuję, że został on wydany w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.