Interpretacja 0115-KDWT.4011.133.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie organu pismem z 15 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą fizyczną posiadającą wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Pani działalność gospodarcza jest zawieszona w sposób ciągły od dnia 1 sierpnia 2024 roku na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.). W roku podatkowym 2025 zawieszenie obejmowało cały rok kalendarzowy.

Jako formę opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej wybrała Pani opodatkowanie na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT"; Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) – tzw. podatek liniowy 19%.

W roku podatkowym 2025 z tytułu zawieszonej działalności gospodarczej:

¾  nie wykonywała Pani żadnych czynności zarobkowych w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej – w myśl art. 25 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, który zakazuje osiągania bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie zawieszenia;

¾  nie osiągnęła Pani żadnych przychodów z działalności gospodarczej;

¾  nie poniosła Pani żadnych kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT – żaden wydatek nie został zaliczony do kosztów podatkowych i nie został ujęty w ewidencji podatkowej;

¾  złożyła Pani zeznanie podatkowe PIT-36L za 2025 rok, wykazując zerowe przychody, zerowe koszty uzyskania przychodów oraz zerowy dochód z działalności gospodarczej; żadna z rubryk dotyczących odliczeń, zwiększeń ani pomniejszeń podstawy opodatkowania nie została wypełniona (tzw. „zerowy" PIT-36L);

¾      nie znalazły do Pani faktycznego zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT w zakresie wskazanym w art. 6 ust. 8 ustawy o PIT.

W roku 2025 na Pani dane jako przedsiębiorcy, wystawiane były faktury za usługi o charakterze abonamentowym: usługi telekomunikacyjne, dostęp do Internetu oraz obsługę domeny internetowej. Żadna z tych faktur nie została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów – nie ujęła ich Pani w ewidencji podatkowej i nie wykazała w zeznaniu PIT-36L.

Wydatki te nie spełniają przesłanki celowości z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT: w całym roku 2025 działalność była zawieszona, a zatem wydatki te nie zostały poniesione w celu osiągnięcia, zachowania ani zabezpieczenia przychodów z tej działalności i nie generują żadnego związku przyczynowo- skutkowego z jakimkolwiek źródłem przychodów. Faktury mają wyłącznie walor dokumentacyjny.

W roku podatkowym 2025 uzyskała Pani dochody z następujących źródeł:

1.  ze stosunku pracy – na podstawie umowy o pracę;

2.  z działalności wykonywanej osobiście – na podstawie umowy zlecenia (art. 13 pkt 8 ustawy o PIT);

3.  z działalności wykonywanej osobiście – z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu spółki kapitałowej (art. 13 pkt 7 ustawy o PIT).

Wymienione dochody są opodatkowane według skali podatkowej na zasadach ogólnych. Nie uzyskała Pani w 2025 roku przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ustawy o PIT, podlegających opodatkowaniu na zasadach z art. 30b tej ustawy (w szczególności ze zbycia papierów wartościowych ani z pochodnych instrumentów finansowych), ani przychodów z działalności rolniczej.

Jest Pani rozwiedziona – Pani małżeństwo z B A zostało rozwiązane wyrokiem sądowym. Były małżonek zmarł w dniu 18 kwietnia 2014 roku, już po uprawomocnieniu się wyroku rozwodowego. W chwili śmierci byłego małżonka posiadała Pani status osoby rozwiedzionej w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o PIT.

Samotnie wychowuje Pani córkę A A (PESEL: (...)). W roku podatkowym 2025 córka uczęszczała do klasy maturalnej Liceum Ogólnokształcącego (...) (matura zdana w 2025 r.), a od 1 października 2025 roku podjęła studia dzienne na (...) Uniwersytetu (...). Ojciec dziecka nie żyje i nie uczestniczył w jego wychowaniu.

W zeznaniu podatkowym PIT-37 za rok 2025 skorzystała Pani z preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci na podstawie art. 6 ust. 4c ustawy o PIT. Powzięła Pani wątpliwość co do prawidłowości takiego rozliczenia w opisanym powyżej stanie faktycznym, w szczególności w zakresie możliwości zastosowania do Pani wyłączenia z art. 6 ust. 8 ustawy o PIT.

Uzupełnienie stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:

1.  Działalność gospodarcza, jaką Pani prowadziła przed jej zwieszeniem, obejmowała w swoim zakresie:

a.  działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (kod PKD 71.12.Z), jako przeważająca działalność gospodarcza,

b.  realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (kod PKD 41.10.Z),

c.   roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (kod PKD 41.20.Z),

d.  działalność w zakresie architektury (kod PKD 71.11.Z),

e.  działalność wspomagająca edukację (kod PKD 85.60.Z).

2.  Umowa zlecenie, w ramach której uzyskała Pani przychody w 2025 r., była zawarta poza działalnością gospodarczą i obejmowała swoim zakresem usługi konsultacyjno-zakupowe, doradcze i wspierające w sprawach dotyczących procesów weryfikacji i selekcji ofert, prowadzenia negocjacji komercyjnych, przygotowywania draftu umów z dostawcami, itp.

3.  Wydatek na utrzymanie domeny internetowej dotyczył utrzymania i możliwości korzystania z poczty internetowej z domeny (...). W 2025 r. domena nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób w prowadzonej działalności gospodarczej, która pozostawała zawieszona; służyła wyłącznie do prywatnej korespondencji. Korzystała Pani z tej poczty w celach prywatnych, jest to konto mailowe, z którym powiązane są loginy do wielu portali i sklepów internetowych, z których korzystała i korzysta Pani jako osoba prywatna. Roczna opłata za utrzymanie domeny mailowej nie jest wysoka, w związku z czym postanowiła ją Pani opłacać, dzięki czemu nie musiała Pani dokonywać zmian na wszystkich portalach, gdzie ten mail został wskazany.

4.  Udokumentowane wydatki za usługi abonamentowe – telekomunikacyjne i za internet są wydatkami o charakterze osobistym. Korzystała i korzysta Pani z tych numerów telefonicznych oraz dostępu do internetu w celach prywatnych.

5.  W roku 2025 nie ponosiła Pani żadnych kosztów związanych z działalnością gospodarczą. Nie była Pani zobowiązana żadnymi umowami zawartymi przed zawieszeniem działalności gospodarczej do ponoszenia jakichkolwiek kosztów z nimi związanych w okresie po zawieszeniu działalności.

6.  W roku 2025 nie miała Pani żadnego zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń w ramach zawieszonej działalności gospodarczej.

7.  W roku 2025 r. nie miały do Pani zastosowania przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

8.  W roku 2025 do Pani córki A. A nie miały zastosowania przepisy:

¾  art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,

¾  przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

9.  W roku 2025 Pani córka A. A nie osiągnęła dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – za wyjątkiem renty rodzinnej oraz nie osiągnęła przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 tej ustawy.

10.  W okresie, którego dotyczy wniosek, nie wychowywała Pani innego dziecka jako matka albo opiekun prawny, oprócz córki A. A, o której mowa we wniosku.

Pytania

1.  Czy Pani, jako osobie prowadzącej zawieszoną działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym (art. 30c ustawy o PIT), która w roku podatkowym 2025 nie osiągnęła żadnych przychodów z tej działalności ani nie poniosła kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i złożyła tzw. „zerowy" PIT-36L, a uzyskała wyłącznie dochody ze stosunku pracy, umowy zlecenia oraz z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu spółki kapitałowej, przysługuje prawo do preferencyjnego opodatkowania jako osoby samotnie wychowującej dziecko na podstawie art. 6 ust. 4c ustawy o PIT, a wyłączenie z art. 6 ust. 8 tej ustawy jej nie dotyczy?

2.  Czy w świetle art. 6 ust. 8 pkt 1 w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT samo wystawienie na Pani rzecz faktur dokumentujących wydatki, których nie zaliczyła Pani do kosztów uzyskania przychodów i nie ujęła w ewidencji podatkowej, skutkuje uznaniem, że „stosuje" Pani przepisy art. 30c ustawy o PIT w rozumieniu art. 6 ust. 8 tej ustawy, co wyłączałoby prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoby samotnie wychowującej dziecko?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem w zakresie pytania pierwszego, wyłączenie z art. 6 ust. 8 ustawy o PIT Pani nie dotyczy i przysługuje Pani prawo do preferencyjnego opodatkowania jako osoby samotnie wychowującej dziecko na podstawie art. 6 ust. 4c ustawy o PIT.

1. Wykładnia językowa art. 6 ust. 8 ustawy o PIT – dwa kumulatywne warunki wyłączenia. Przepis art. 6 ust. 8 ustawy o PIT wyłącza prawo do preferencji dla samotnego rodzica, gdy osoba ta „stosuje przepisy art. 30c (...) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń".

Z gramatycznego brzmienia przepisu wynikają dwa kumulatywne warunki wyłączenia: (1) wybór opodatkowania na zasadach liniowych (art. 30c) oraz (2) faktyczne stosowanie przepisów art. 30c w zakresie przychodów, kosztów, podstawy opodatkowania lub odliczeń. Oba warunki muszą być spełnione łącznie – niespełnienie choćby jednego z nich wyklucza zastosowanie wyłączenia.

W opisanym stanie faktycznym warunek drugi nie jest spełniony. Przez cały 2025 rok nie osiągnęła Pani żadnych przychodów ani nie poniosła kosztów uzyskania przychodów z działalności, nie korzystała z żadnych odliczeń ani doliczeń właściwych reżimowi art. 30c. Przepis art. 30c nie znalazł do Pani faktycznego zastosowania w żadnym z zakresów wymienionych w art. 6 ust. 8 ustawy o PIT.

2. Cel regulacji art. 6 ust. 8 ustawy o PIT (ratio legis) i jego historia legislacyjna.

Aktualnie obowiązujące brzmienie art. 6 ust. 8 ustawy o PIT zostało wprowadzone ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105). Przed nowelizacją wyłączenie miało szerszy zakres – obejmowało każdego podatnika stosującego art. 30c, bez względu na to, czy faktycznie osiągał przychody. Nowelizacja celowo zawęziła wyłączenie do przypadków, gdy podatnik faktycznie stosuje przepisy art. 30c w zakresie przychodów, kosztów, odliczeń. Z uzasadnienia projektu ustawy wynika wprost, że jej celem było „poszerzenie prawa do wspólnego opodatkowania małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci w odniesieniu do tych podatników, do których mają zastosowanie przepisy art. 30c (...), którzy przez cały rok podatkowy nie osiągnęli przychodów, ani nie ponieśli kosztów uzyskania przychodów".

Ratio legis przepisu w brzmieniu po nowelizacji jest zapobieganie jednoczesnym korzyściom z preferencyjnej stawki 19% dla działalności i obniżeniu podatku od innych dochodów przez preferencję dla samotnych rodziców.

W Pani sytuacji tego zagrożenia nie ma: działalność była zawieszona, nie istniały żadne przychody ani koszty. Co więcej, nieuwzględnienie faktur abonamentowych jako kosztów nie stanowiło działania „pod tezę", lecz wynikało z braku spełnienia przesłanki celowości z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT – wydatki poniesione w roku pełnego zawieszenia nie pozostają w żadnym związku przyczynowo-skutkowym ze źródłem przychodów z działalności ani też nie służyły do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów z zawieszonej działalności gospodarczej.

3. Zawieszenie działalności a ustawowy zakaz osiągania przychodów.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców „w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej". Przepis ten statuuje ustawowy zakaz osiągania przychodów w okresie zawieszenia. Oznacza to, że obiektywnie nie mogła Pani osiągnąć przychodów z działalności przez cały rok 2025, co wyklucza możliwość faktycznego „stosowania" przepisów art. 30c ustawy o PIT w zakresie przychodów.

4. Aktualna linia interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 27 marca 2026 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.77.2026.2.KD) wskazał, że posiadanie zarejestrowanej, lecz zawieszonej przez cały rok podatkowy działalności gospodarczej i wykazanie zerowych przychodów oraz zerowych kosztów w złożonym zeznaniu PIT-36L nie pozbawia podatnika prawa do preferencyjnego rozliczenia przewidzianego w art. 6 ust. 2 i 4c ustawy o PIT. Interpretacja ta dotyczyła co prawda wspólnego rozliczenia małżonków (art. 6 ust. 2), jednakże mechanizm wyłączenia z art. 6 ust. 8 ustawy o PIT jest identyczny niezależnie od tego, czy chodzi o preferencję małżeńską, czy o preferencję dla samotnego rodzica – w obu przypadkach wyłączenie stosuje się jednakowo i opiera się na tej samej przesłance faktycznego stosowania przepisów art. 30c. Interpretacja ta potwierdza zatem prawidłową wykładnię art. 6 ust. 8 w kontekście niniejszej sprawy.

Tożsame stanowisko co do mechanizmu działania art. 6 ust. 8 ustawy o PIT zajął Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 5 listopada 2025 r. (sygn. 0115-KDIT2.4011.474.2025.2.DT), gdzie wyjaśnił – również w kontekście małżeńskiego rozliczenia (art. 6 ust. 2) – że podatnik posiadający zawieszoną działalność opodatkowaną liniowo i składający „zerowy" PIT-36L nie stosuje przepisów art. 30c ustawy o PIT w zakresie, o którym mowa w art. 6 ust. 8 tej ustawy. Uzasadnienie prawne organu wprost przywołuje brzmienie art. 6 ust. 8 odnoszące się zarówno do małżonków, jak i do „osoby samotnie wychowującej dziecko", co potwierdza, że przyjęta wykładnia ma zastosowanie per analogiam do niniejszej sprawy.

We wcześniejszej interpretacji indywidualnej z dnia 28 listopada 2025 r. (sygn. 0115- KDIT2.4011.533.2025.2.DT) Dyrektor KIS potwierdził, że podatnik, który przez cały rok podatkowy nie poniósł kosztów uzyskania przychodów z działalności i nie osiągnął przychodów, nie spełnia przesłanek wyłączenia z art. 6 ust. 8 ustawy o PIT.

Interpretacja indywidualna z dnia 28 czerwca 2024 r. (sygn. 0114-KDIP3-2.4011.305.2024.3.JK3) a contrario potwierdza właściwy kierunek wykładni: organ odmówił prawa do preferencji podatnikowi, który nie złożył zerowego PIT-36L. Pani zeznanie to złożyła.

5. Stanowisko Ministerstwa Finansów.

Oficjalny poradnik Ministerstwa Finansów „Osoba samotnie wychowująca dziecko" (podatki.gov.pl, aktualizacja z 19 lutego 2026 r.) potwierdza, że podatnik na podatku liniowym może rozliczyć się preferencyjnie jako samotny rodzic, jeżeli przez cały rok podatkowy nie osiągnął przychodów, nie poniósł kosztów uzyskania przychodów, nie był zobowiązany ani nie korzystał z uprawnień do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania oraz nie dokonywał żadnych doliczeń ani odliczeń. Poradnik Ministerstwa Finansów odnosi się wprost do art. 6 ust. 4c (samotny rodzic), nie do art. 6 ust. 2.

6. Orzecznictwo sądów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 grudnia 2024 r. (sygn. II FSK 409/22) potwierdził, że przepisy wyłączające uprawnienia podatnika muszą być interpretowane ściśle, bez rozszerzania ich zakresu na sytuacje wprost w nich nieprzewidziane. NSA wskazał, że niedopuszczalne jest stosowanie norm wyłączających per analogiam.

Zbieżne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w prawomocnym wyroku z dnia 3 listopada 2014 r. (sygn. I SA/Łd 772/14), który – choć wydany pod rządem poprzednio obowiązującego brzmienia art. 6 ust. 8 – zachowuje aktualność w zakresie tezy, że wyłączenie preferencji stosuje się wyłącznie wtedy, gdy przedsiębiorca „ma możliwość uzyskania dochodu". Sąd wskazał, że „nieprawidłowa jest taka wykładnia przepisu, która zrównuje pojęcie »mają zastosowanie« tylko z samym wyborem sposobu opodatkowania". Teza ta jest tym bardziej aktualna po nowelizacji z 2021 r., która ustawowo potwierdziła wymóg faktycznego stosowania art. 30c.

Pani zdaniem w zakresie pytania drugiego, samo wystawienie faktur dokumentujących wydatki, których Pani nie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów i nie ujęła w ewidencji podatkowej, nie skutkuje uznaniem, że „stosuje" Pani przepisy art. 30c ustawy o PIT w rozumieniu art. 6 ust. 8 tej ustawy.

1. Ustawowa definicja kosztów uzyskania przychodów i prawo podatnika do kwalifikacji wydatków. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są "koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23". Konieczne jest spełnienie przesłanki celowości. Ocena tej przesłanki należy do sfery decyzji samego podatnika, a zaliczenie wydatku do kosztów podatkowych jest prawem podatnika, a nie obowiązkiem (wyrok NSA z 22 stycznia 2020 r., sygn. II FSK 1493/05). Wydatki poniesione w roku pełnego zawieszenia działalności obiektywnie nie spełniają tej przesłanki, gdyż działalność nie mogła generować żadnych przychodów. Wydatki na abonament telekomunikacyjny oraz domenę, mimo wystawienia faktur na dane firmy, były w 2025 roku ponoszone wyłącznie w celu zaspokojenia potrzeb osobistych Pani i Pani rodziny. W obliczu całkowitego zaprzestania aktywności zawodowej (zawieszenie), usługi te utraciły związek z potencjalnym źródłem przychodu, stając się wydatkami o charakterze konsumpcyjnym, co potwierdza brak ich ujęcia w jakiejkolwiek ewidencji podatkowej.

2. Faktura jako dokument o wyłącznie dowodowym charakterze.

Faktura w podatku dochodowym od osób fizycznych pełni wyłącznie rolę dokumentacyjno- dowodową – potwierdza, że wydatek miał miejsce, lecz nie jest samoistną podstawą zaliczenia go do kosztów podatkowych. Potwierdził to WSA w Gliwicach (wyrok z 12 grudnia 2019 r., sygn. I SA/Gl 1062/19): "w podatku dochodowym od osób fizycznych faktura ma jedynie walor dokumentacyjno- dowodowy. Istotne jest bowiem rzeczywiste poniesienie kosztu w celu uzyskania przychodu".

3. „Stosowanie" przepisów art. 30c a brak kwalifikacji podatkowej wydatków.

Pojęcie „stosowania" przepisów art. 30c ustawy o PIT w rozumieniu art. 6 ust. 8 tej ustawy należy wykładać jako faktyczne korzystanie z mechanizmów przewidzianych w art. 30c: opodatkowanie osiągniętych przychodów stawką liniową 19%, pomniejszanie podstawy opodatkowania o koszty uzyskania przychodów, korzystanie z właściwych temu reżimowi odliczeń i doliczeń. Samo odebranie faktury przez osobę figurującą w CEIDG – bez jakiegokolwiek ujęcia jej w ewidencji podatkowej lub zeznaniu – nie stanowi „stosowania" przepisów art. 30c. Dyrektor KIS w interpretacjach z dnia 5 listopada 2025 r. (sygn. 0115-KDIT2.4011.474.2025.2.DT) oraz z dnia 27 marca 2026 r. (sygn. 0113- KDIPT2-1.4011.77.2026.2.KD) potwierdził tę wykładnię, odnosząc się bezpośrednio do brzmienia art. 6 ust. 8, który wymienia zarówno małżonków, jak i osoby samotnie wychowujące dzieci.

4. Zakaz wykładni rozszerzającej na niekorzyść podatnika – art. 2a Ordynacji podatkowej. Przypisanie podatnikowi kosztów uzyskania przychodów, których sam nie uznał i których nie zaliczył do kosztów podatkowych, stanowiłoby niedopuszczalną wykładnię rozszerzającą na niekorzyść podatnika, sprzeczną z zasadą pewności prawa oraz zasadą in dubio pro tributario wyrażoną w art. 2a ustawy – Ordynacja podatkowa.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania pojęcia „samotnego wychowywania”, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień, troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka.

Co więcej, aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej nie jest konieczne posiadanie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że jest Pani rozwiedziona, Pani małżeństwo zostało rozwiązane wyrokiem sądowym. Pani były małżonek zmarł w dniu 18 kwietnia 2014 r., już po uprawomocnieniu się wyroku rozwodowego. W chwili śmierci byłego małżonka posiadała Pani status osoby rozwiedzionej w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o PIT. Wychowuje Pani samotnie córkę A A. W roku 2025 córka uczęszczała do klasy maturalnej Liceum Ogólnokształcącego a od 1 października 2025 r. podjęła studia dzienne. W okresie, którego dotyczy wniosek nie wychowywała Pani jako matka albo opiekun prawny, innego dziecka oprócz córki A. A, o której mowa we wniosku. Pani córka nie osiągnęła dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b ustawy o PIT – za wyjątkiem renty rodzinnej oraz nie osiągnęła przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 tej ustawy.

Do Pani córki nie miały zastosowania przepisy art. 30c lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń ani przepisy ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W 2025 r. uzyskała Pani dochody ze stosunku pracy – na podstawie umowy o pracę, działalności wykonywanej osobiście – na podstawie umowy zlecenia (art. 13 pkt 8 ustawy o PIT) oraz z działalności wykonywanej osobiście – z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu spółki kapitałowej (art. 13 pkt 7 ustawy o PIT).

Ponadto, jest Pani osobą posiadającą wpis do CEiDG, jednak Pani działalność gospodarcza jest zawieszona w sposób ciągły od dnia 1 sierpnia 2024 roku na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.). Jako formę opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej wybrała Pani opodatkowanie na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z treści wniosku, w roku podatkowym 2025 z tytułu zawieszonej działalności gospodarczej:

¾  nie wykonywała Pani żadnych czynności zarobkowych w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej – w myśl art. 25 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, który zakazuje osiągania bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie zawieszenia;

¾  nie osiągnęła Pani żadnych przychodów z działalności gospodarczej;

¾  nie poniosła Pani żadnych kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT – żaden wydatek nie został zaliczony do kosztów podatkowych i nie został ujęty w ewidencji podatkowej;

¾  złożyła Pani zeznanie podatkowe PIT-36L za 2025 rok, wykazując zerowe przychody, zerowe koszty uzyskania przychodów oraz zerowy dochód z działalności gospodarczej; żadna z rubryk dotyczących odliczeń, zwiększeń ani pomniejszeń podstawy opodatkowania nie została wypełniona (tzw. „zerowy" PIT-36L).

W roku 2025 na Pani dane jako przedsiębiorcy, wystawiane były faktury za usługi o charakterze abonamentowym: usługi telekomunikacyjne, dostęp do Internetu oraz obsługę domeny internetowej. Przy czym, jak wskazała Pani w opisie sprawy, wydatki te nie spełniają przesłanki celowości z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, wydatki te nie zostały poniesione w celu osiągnięcia, zachowania ani zabezpieczenia przychodów z tej działalności i nie generują żadnego związku przyczynowo- skutkowego z jakimkolwiek źródłem przychodów. Faktury mają wyłącznie walor dokumentacyjny. Żadna z tych faktur nie została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów – nie ujęła ich Pani w ewidencji podatkowej i nie wykazała w zeznaniu PIT-36L.

W uzupełnieniu wniosku wyjaśniła Pani również, że wydatek na utrzymanie domeny internetowej dotyczył utrzymania i możliwości korzystania z poczty internetowej, przy czym domena w 2025 r. nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób w prowadzonej działalności gospodarczej, służyła wyłącznie do prywatnej korespondencji. Udokumentowane wydatki za usługi abonamentowe – telekomunikacyjne i za Internet są wydatkami o charakterze osobistym, korzystała Pani i korzysta z tych numerów telefonicznych oraz dostępu do Internetu w celach prywatnych.

Ponadto, jak oświadczyła Pani w uzupełnieniu wniosku, w 2025 r. nie ponosiła Pani żadnych kosztów związanych z działalnością gospodarczą. Nie była Pani zobowiązana żadnymi umowami zawartymi przed zawieszeniem działalności gospodarczej do ponoszenia jakichkolwiek kosztów z nimi związanych w okresie po zawieszeniu działalności.

W tym miejscu należy wskazać, że sam fakt formalnego posiadania przez Panią działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym, która przez cały 2025 rok pozostawała zawieszona, i w ramach której nie osiągnęła Pani w roku podatkowym żadnych przychodów, nie ponosiła kosztów uzyskania przychodów, nie posiadała zobowiązań ani uprawnień do zwiększania lub pomniejszania podstawy opodatkowania albo przychodów oraz nie dokonywała Pani innych doliczeń lub odliczeń związanych z tą działalnością, nie powoduje utraty prawa do opodatkowania zeznania w sposób przewidziany dla samotnych rodziców.

Skoro, jak wynika z okoliczności sprawy, wydatki na usługi telekomunikacyjne, dostęp do Internetu oraz obsługę domeny internetowej nie zostały poniesione w celu osiągnięcia, zachowania ani zabezpieczenia przychodów z działalność oraz stanowiły wydatki o charakterze osobistym i dotyczyły usług, które utrzymywała Pani wyłącznie dla celów prywatnych, to należy przyjąć, że sam fakt wystawienia w tym zakresie faktur na Pani dane jako przedsiębiorcy, nie jest przesłanką wystarczającą do uznania, że w 2025 r. miały do Pani zastosowanie przepisy art. 30c w zakresie poniesionych kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast stosownie do treści wniosku, w 2025 r. uzyskała Pani przychody z tytułu umowy zlecenie.

Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako odrębne źródła przychodów wymienia m.in. :

¾   działalność wykonywaną osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2),

¾   pozarolniczą działalność gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 3).

Zgodnie z brzmieniem art. 13 pkt 8 tej ustawy:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a)  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b)  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

c)  przedsiębiorstwa w spadku.

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Przepisy prawa podatkowego, co do zasady, nie zabraniają, czy też nie ograniczają podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą możliwości równoczesnego uzyskiwania przychodów z tytułu umów zlecenia, kwalifikowanych jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. W związku z tym, na podstawie treści wniosku przyjęto, że uzyskane przez Panią przychody z umowy zlecenie wykonanej poza działalnością gospodarczą, nie stanowiły przychodów ze źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”.

Stwierdzić zatem należy, że w przedstawionym we wniosku opisie sprawy, nie znajduje zastosowania ograniczenie wynikające z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż w roku podatkowym 2025 w stosunku do Pani ani Pani córki nie miały zastosowania przepisy dotyczące opodatkowania podatkiem liniowym ani przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie, o którym mowa w tym przepisie.

Skoro więc, w okolicznościach opisanej sprawy, zostały spełnione wszystkie warunki określone w art. 6 ust. 2 i ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest Pani uprawniona do rozliczenia zeznania za 2025 rok jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Tym samym Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.