Interpretacja 0115-KDWT.4011.151.2025.2.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

– prawidłowe – w części dotyczącej braku obowiązku opodatkowania kwoty dodatkowej;

– prawidłowe – w części dotyczącej możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do przychodu z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego;

– nieprawidłowe – w części dotyczącej możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do przychodu z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup miejsca postojowego.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 10 września 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 9 stycznia 2009 r. zawarła Pani wraz rodzicami (dalej „kredytobiorcy”) z Bankiem A. (dalej Bank) umowę nr (...) o kredyt mieszkaniowy w kwocie (...) CHF. Kredyt został udzielony przez Bank A z siedzibą w V, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i podmiot ten jest uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Kredyt był przeznaczony na finansowanie przedpłat na poczet nabycia od Q z siedzibą w V na własne potrzeby lokalu mieszkalnego oznaczonego nr 1 wraz z miejscem postojowym nr 2 w garażu wielostanowiskowym znajdującym się w V przy ulicy B 1. Fakt ten potwierdzili Państwo w dniu 20 stycznia 2016 r. przesyłając Oświadczenie o zaciągnięciu kredytu na własne cele mieszkaniowe w związku z pismami Banku z dnia 12 stycznia 2016 r. Nr : (...) A.A; (...) B.A i (...) C.A. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 maja 2015 r., wprowadzona została preferencja podatkowa polegająca na zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od osiągniętych przez kredytobiorców przychodów z tytułu zastosowania przez Bank ujemnego oprocentowania kredytu w sytuacji, gdy spełnione zostały przesłanki określone w ww. rozporządzeniu MF. Bank w dniu 22 stycznia 2016 r. potwierdził przyjęcie tych oświadczeń. Kwota uruchomionego kredytu (...) PLN ((...) CHF).

Reasumując, w wyniku ww. umowy kredytowej otrzymała Pani z Banku kwotę (...) PLN. W związku z uznaniem, że umowa kredytowa zawiera niedozwolone klauzule umowne i jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, w czerwcu 2023 r. działając przy udziale pełnomocnika złożyli Państwo w Sądzie Okręgowym (...) pozew przeciwko Bankowi, o ustalenie nieważności umowy oraz zapłatę.

W dniu 14 lipca 2025 r. pełnomocnik Banku zaproponował ugodę, informując, że Bank jest skłonny zakończyć spór, zawierając ugodę zakładającą zmianę waluty zadłużenia na PLN na poniższych warunkach:

1. umorzenie pozostałego do spłaty salda kredytu ((...) CHF);

2. wypłata na rzecz Powódki kwoty (...) zł;

W ww. drafcie Ugody (dalej Ugoda) znajduje się zapis, w którym Bank informuje o sporządzeniu informacji PIT-11. (…) „§ 1 ust. 9 Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie (...) złotych stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3, a kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje.(…). $ 4.1. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9, powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11); i zapis w brzmieniu: § 5. Bank, w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości (...) PLN (słownie: (...) na rachunek należący do (…) prowadzony przez (...). o numerze (…).). ” (…)

Z powyższego nie wynika jednoznacznie, czy kwota, o której mowa w § 5 Ugody określona jako ”dodatkowa” podlega opodatkowaniu.

W Ugodzie Bank nie wskazał podstawy wypłacenia ww. zwrotu. Wzór Ugody został stworzony przez Bank i nie podlega negocjacji. Bank nie przedstawił kalkulacji, z czego wynika wartości „kwoty dodatkowej”. W Ugodzie nie ma informacji dotyczącej sumy wpłat dokonanych przez kredytobiorcę. W związku z powyższym przedstawia Pani poniżej te kwoty. Obliczeń dokonała Pani na podstawie innych dokumentów otrzymanych z Banku:

̶ Zaświadczenia z 4 października 2022 (nr pisma: (...)),

̶ Zestawienia transakcji spłaty kredytu dla wpłat dokonanych po terminie 21 września 2022 r.

Poniżej przedstawiła Pani obliczenia potwierdzające, że suma wpłat, których dokonała Pani na rzecz Banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego pomniejszona o kwotę proponowaną przez Bank (na podstawie Ugody, o której mowa § 5 powyżej) jest większa o (...) PLN niż kwota proponowana jako „dodatkowa” z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego zaciągniętego w dniu 9 stycznia 2009 r.

Przewalutowanie kredytu będzie polegało wyłącznie na zmianie sposobu wykonania zobowiązania. Dotychczas sposób wykonania zobowiązania polegał na wskazaniu przez Bank w harmonogramie spłaty kredytu raty kapitałowo-odsetkowej we frankach szwajcarskich (CHF), zaś środki pieniężne na spłatę były pobierane z rachunku ROR w walucie polskiej w wysokości stanowiącej równowartość kwoty kredytu, przy zastosowaniu kursu sprzedaży dewiz obowiązującego w Bank A w dniu spłaty kredytu. Poniżej prezentuje Pani przykładowy harmonogram spłaty przekazywany w cyklach kwartalnych przez Bank, kwoty podane są w walucie kredytu (CHF). (...) „Dzień spłaty Kapitał Odsetki Spłata razem Stan zadłużenia (...) Stan zadłużenia z tytułu kredytu/pożyczki na dzień 2018/12/17 wynosi (...) CHF ”(...)

Po przewalutowaniu rata kapitałowo-odsetkowa byłaby podawana w harmonogramie w walucie polskiej i w walucie polskiej byłaby pobierana kwota z rachunku ROR. Przewalutowanie będzie w ramach Umowy Ugody. Zgodnie z draftem UMOWY UGODY : (...)

Pełnomocnik Banku poinformował, że kwoty zakreślone kolorem żółtym są uzupełniane przez Bank przed samym zawarciem ugody.

Zgodnie z umową kredytową i informacją dostępną na koncie kredytobiorcy, pozostała kwota kapitału do spłaty to (...) CHF. Jak wynika z draftu Umowy ugody umorzenie będzie dotyczyło kwoty kapitału i odsetek, przewidziano również zapis w brzmieniu:

„Dodatkowo Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie (...) PLN stanowiącej wysokość kosztów i opłat, o których mowa w ust. 3, a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje.”

Mając na uwadze fakt, iż kredyt mieszkaniowy (...) hipoteczny Nr (...) był obsługiwany prawidłowo (terminowo), i skoro do dnia 15 lipca 2025 r. nie było żadnego zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z przedmiotową Umową, to umorzenie będzie dotyczyło tylko kwoty kapitału i odsetek. Bank potwierdził, że umorzenie będzie dotyczyć kapitału i odsetek.

Mieszkanie i miejsce postojowe mają oddzielne księgi wieczyste, pomimo że były zakupione jednocześnie na mocy umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego tj. jednym aktem notarialnym Repertorium (...) z 12 sierpnia 2010 r. Sposób, w jaki jest to wykazywane w Księgach Wieczystych prawdopodobnie został określony na etapie aktu notarialnego, na kształt którego nie mieli Państwo wpływu (warunki nie podlegały negocjacji), było to po stronie sprzedającego. Strona sprzedająca, Q z siedzibą w V, zbyła lokal mieszkalny poprzez ustanowienie odrębnej własności, natomiast miejsce postojowe zbyła jako udział we współwłasności lokalu niemieszkalnego - garażu. Z uwagi na powyższe, mają one oddzielne księgi wieczyste.

Mając na uwadze fakt, iż Umowa kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny Nr (...) zawierała niedozwolone klauzule umowne (w rozumieniu art. 385 (1) § 1 k.c.) i była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, wnieśli Państwo o ustalenie nieważności umowy. W przypadku, gdyby doszło do ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, Bank byłby zobowiązany do zwrotu zapłaconych rat kredytowych oraz opłat i prowizji jako nienależnie zapłaconych przez kredytobiorcę ww. Umowy jako świadczeń nienależnie uiszczonych na rzecz pozwanego Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych (na podstawie art. 410 § 1 k.c. w zw. z art. 405 k.c.) za okres od dnia uruchomienia kredytu tj. od 13 stycznia 2009 r. do 30 lipca 2025 r., tj.: kwoty (...) zł (słownie złotych: (...)), w tym:

̶ spłacony kapitał w wysokości (...),

̶ spłacone odsetki umowne w wysokości (...).

Rozliczenie tego kredytu przez strony postępowania sądowego polega na tym, że strony oddają sobie otrzymane wzajemnie świadczenia. Czyli kredytobiorca zwraca Bankowi kwotę wypłaconego kredytu (kapitał w kwocie (...)) a Bank zwraca kredytobiorcy całkowitą kwotę dokonanych wpłat i poniesionych kosztów kredytu (do 31 lipca 2025 r.) - (...) PLN.

W Pani ocenie, jest to część kwoty, którą wcześniej przekazali Państwo na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny Nr (...).

Reasumując, kwota (...) PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej i jest niższa o (...) PLN niż kwota wniesionych na rzecz Banku wpłat. Poniżej szczegóły:

Całkowita suma wpłat na dzień 30 lipca 2025 r. - (...) PLN,

Kwota otrzymanego kredytu - (...) PLN,

Różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwotą wypłaconą - (...) PLN .

Uzupełnienie wniosku z 9 września 2025 r.

W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani opis sprawy następującymi informacjami:

1. Ugoda, o której mowa we wniosku prawdopodobnie zostanie zawarta do końca 2025 r. Przedmiotowa interpretacja jest istotna dla Pani do podjęcia decyzji o zawarciu umowy ugody mając na uwadze ewentualne skutki podatkowe.

2. Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie.

3. Jest Pani współwłaścicielem nieruchomości, na nabycie której został zaciągnięty kredyt.

4. Kredyt jest zabezpieczony na nieruchomości położonej w V przy ul. B 1m. 1. Dla ww. nieruchomości Sąd Rejonowy (...) , (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...).

5. Nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

6. W związki z podpisaniem ugody przewalutowanie będzie w ramach umowy ugody. Zgodnie z umową kredytową i informacją dostępną na koncie kredytobiorcy, wg stanu na dzień 31 lipca 2025 r. pozostała kwota kapitału do spłaty to (...) CHF. Projekt umowy ugody zawiera postanowienia:

(...)

zamiarem banku i Kredytobiorcy jest polubowne zakończenie Sporu i uchylenie stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, poprzez przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej;

Natomiast § 1 punkt 4, 5 i punkt 6 stanowi:

Przedmiotem Ugody jest zakończenie Sporu oraz uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, między innymi poprzez zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy. Strony dokonują zmiany waluty zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską na zasadach określonych w § 1 ust. 5 i nast.

Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia 09.01.2009 r., stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach, o których mowa w § 1 ust. 6, z zachowaniem: (1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy tj. okresu kredytowania - 240 miesięcy licząc od daty zawarcia Umowy oraz formy spłaty kredytu w ratach annuitetowych, z uwzględnieniem § 1 ust. 7, (2) poniesionych opłat, prowizji i składek ubezpieczeniowych.

Warunki udzielenia kredytu złotowego, o których mowa w § 1 ust. 5, zostały określone w sposób następujący:(...).

7. Bank nie przedstawił kalkulacji. Pełnomocnik banku poinformował, że kwoty zakreślone kolorem żółtym są uzupełniane przez bank przed samym zawarciem ugody. Draft umowy stanowi, że Zestawienie stanowiące podstawę rozliczenia Umowy, bank przedłoży Kredytobiorcy dopiero przed zawarciem niniejszej Ugody. Dotychczas środki pieniężne na spłatę rat kapitałowo-odsetkowych były pobierane z rachunku ROR w walucie polskiej w wysokości stanowiącej równowartość kwoty kredytu, przy zastosowaniu kursu sprzedaży dewiz obowiązującego w BANK A w dniu spłaty kredytu. Brak danych do pełnej analizy działań banku. Umowa Ugody w § 1 pkt 7 zawiera poniższe postanowienia: (...).

8. Rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie Umowy na poczet kredytu w złotych, o którym mowa w § 1 ust. 5, a którego warunki udzielenia zostały określone w § 1 ust. 6, następuje w ten sposób, że wartość spłat dokonanych na podstawie Umowy zostanie zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie - rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, o którym mowa w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego naliczane są kolejne odsetki, a niedobór - powiększa kapitał do spłaty, o którym mowa w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego naliczane są kolejne odsetki. Odsetki bieżące od ostatniej spłaty raty podlegają rozliczeniu do dnia zawarcia Ugody na zasadach określonych w § 1 ust. 6 pkt 2). Przed zawarciem niniejszej Ugody Bank przedłożył Kredytobiorcy Zestawienie stanowiące podstawę rozliczenia Umowy, a Kredytobiorca potwierdza jego otrzymanie.

9. Bank w terminie 21 dni od daty podpisania Bank nie przedstawił kalkulacji z czego wynika wartość „kwoty dodatkowej”. Draft Umowy Ugody w § 5 stanowi: (...).

W Pani ocenie będzie to zwrot środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego zostały przekazane na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo – odsetkowych. Mając na uwadze fakt, że Umowa kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny Nr (...) zawierała niedozwolone klauzule umowne (w rozumieniu art. 385 (1) § 1 k.c.) i była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, wniosła Pani o ustalenie nieważności umowy. W przypadku, gdyby doszło do ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, bank byłby zobowiązany do zwrotu zapłaconych rat kredytowych oraz opłat i prowizji jako nienależnie zapłaconych przez kredytobiorcę ww. Umowy jako świadczeń nienależnie uiszczonych na rzecz pozwanego banku tytułem spłaty rat kapitałowoodsetkowych (na podstawie art. 410 § 1 k.c. w zw. z art. 405 k.c.) za okres od dnia uruchomienia kredytu tj. od dnia 13 stycznia 2009 r. do dnia 16.07.2025 r., tj.: kwoty (...) zł (słownie złotych: (...)) - w tym:

¾ spłacony kapitał w wysokości (...),

¾ spłacone odsetki umowne w wysokości (...).

Rozliczenie tego kredytu przez strony postępowania sądowego polega na tym, że strony oddają sobie otrzymane wzajemnie świadczenia. Czyli kredytobiorca zwraca bankowi kwotę wypłaconego kredytu (kapitał w kwocie (...) PLN), a bank zwraca kredytobiorcy całkowitą kwotę dokonanych wpłat i poniesionych kosztów kredytu (do dnia 16 lipca 2025r.: (...) PLN).

Jak to przedstawiła Pani na etapie wniosku, w Pani ocenie, jest to część kwoty, którą wcześniej przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty udzielonego kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny Nr (...).

Reasumując, kwota (...) PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej i jest niższa o (...) PLN niż kwota wniesionych na rzecz banku wpłat.

Poniżej szczegóły:

Całkowita suma wpłat na dzień 31 lipca 2023 r.: (...) PLN.

Wpłaty po terminie 31 lipca 2023 r.: (...) PLN.

Całkowita kwota wpłat do dnia 31 lipca 2025 r.: (...) PLN.

Kwota otrzymanego kredytu (...) PLN.

Różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwota wypłaconą: (...) PLN.

10. Kwota stanowiąca dodatkowy zwrot nie będzie stanowić:

1) odszkodowania ze strony banku,

2) wynagrodzenia za zaniechanie dochodzenia przez Panią roszczeń wobec banku na drodze sądowej lub odstąpienie od takich roszczeń,

3) zadośćuczynienia ze strony banku na Pani rzecz ,

4) świadczenia z tytuł u kredytu mieszkaniowego związanego z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

11. Miejsce postojowe jako udział współwłasności lokalu niemieszkalnego” może być przedmiotem odrębnej sprzedaży.

Pytania

1. Czy kwota w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9 Ugody jest dla Pani przychodem podlegający opodatkowaniu?

2. Czy kwota wymieniona w § 5 Ugody podlega opodatkowaniu?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Ad. 1

W Pani ocenie, spełnia Pani wymagania zapisane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022r., poz. 592 ze zm.) pozwalające na zaniechanie poboru podatku od kwoty zapisanej w § 1 ust. 9 ugody m.in.:

¾ kredyt sfinansował w całości nabycie lokalu mieszkalnego

¾ kredyt jest zabezpieczony na nieruchomości położonej w V przy ulicy B 1 m. 1. Dla ww. nieruchomości Sąd Rejonowy (...) w V, (...) prowadzi księgę wieczystą.

Zgodnie z aneksem nr 1 do umowy ww. kredytu jest Pani współkredytobiorcą i współwłaścicielem ww. nieruchomości (przedmiotem aneksu jest zmiana oznaczenia strony umowy w związku ze śmiercią kredytobiorcy, ojca). Zgodnie z zawartą umową kredytową rodzice odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości; mieli ustawową wspólność majątkową (wspólność ustawowa). Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie.

Nie korzystała Pani, z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności, o których mowa w §1 ust.1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. ze zm. Kredyt finansował inwestycję, której celem było zaspokojenie Pani potrzeb mieszkaniowych.

Reasumując, w tej sytuacji z uwagi na fakt, że Umowa Ugody uwzględnia stan z pozwu i wskazuje m.in.: Panią, C. A jako jednego z kredytobiorców, składa Pani oświadczenie, że nie skorzystała Pani dotychczas (zgodnie ze stanem faktycznym) z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż ta, która była finansowana przedmiotowym kredytem.

Kredyt jest zabezpieczony hipotecznie i w całości został wykorzystany na realizację tej inwestycji.

Finansowanie zakupu lokalu mieszkalnego nr 1 i miejsca postojowego było realizowane ze środków własnych w wysokości 25% i środków pozyskanych w ramach kredytu.

Poniżej prezentuje Pani kwoty wpłat, daty oraz źródła finansowania.

Data wpłat (tytuł) Wysokość wpłat (w zł)

WPŁACONO

Wpłata 20%

8 stycznia 2009 r - w dniu zawarcia umowy przedwstępnej ze spółdzielnią

(...) środki własne

13 stycznia 2009 r. (...)

(...) środki własne

I transza kredytu

15 stycznia 2009 r. (...)

(...)środki własne

II transza kredytu

Zgodnie z fakturami wystawionymi przez spółdzielnię (tj.: (...) na kwotę (...) zł i (...) na kwotę (...) zł ) transze kredytu zostały zaksięgowane jako zaliczka na wkład budowlany V ul B Budynek A m. 1. Z tego wynika, że zaliczka na wkład budowlany V ul. B (...) POSTOJOWEGO nr 2 zostało sfinansowane ze środków własnych w łącznej kwocie (...) zł.

Ad. 2

W Pani ocenie, otrzymane pieniądze nie stanowią przysporzenia majątkowego, ponieważ jest to zwrot środków pieniężnych, które wcześniej przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty udzielonego kredytu hipotecznego. A zatem otrzymana kwota (...) PLN nie jest przychodem w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Świadczenie to nie jest przychodem ponieważ ma charakter zwrotny. Takie stanowisko zostało również zawarte przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w innych interpretacjach podatkowych, przykładowo interpretacje indywidualne: z 28 kwietnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.243.2023.1 .MN, z 28 sierpnia 2023 r. nr 0114- KDIP3-2.4011.607.2023.2.MN, z 29 lipca 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.514.2024.2.DJ, z 1 sierpnia 2024 r.nr 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ. oraz 0114-KDIP3-2.4011.345.2025.2.MN (interpretacja wydana do umowy kredytowej (...), o którą występowała do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej A.A ale nie doszło do zawarcia umowy ugody).

Kwota (...) PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej, którą zakwestionowała Pani jako nienależną ze względu na fakt, że umowa kredytowa zawierała niedozwolone klauzule umowne i była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

W przypadku, gdyby doszło do ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, bank byłby zobowiązany do zwrotu zapłaconych rat kredytowych oraz opłat i prowizji jako nienależnie zapłaconych przez kredytobiorcę. Zgodnie ze stanem na dzień 16 lipca 2025 r., wpłaciła Pani na poczet umowy kredytowej kwotę o (...) PLN wyższą niż kwota, którą proponuje wypłacić bank.

Poniżej przedstawia Pani obliczenia potwierdzające fakt, że jest to zwrot wcześniej wpłaconej kwoty.

Całkowita kwota wpłat do dnia 16 lipca 2025 r.: (...) PLN.

Kwota otrzymanego kredytu: (...) PLN.

Różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwota wypłaconą: (...) PLN.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W przedstawionym opisie sprawy wskazała Pani, że w związku tym, że umowa kredytowa zawiera niedozwolone klauzule umowne i jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, w czerwcu 2023 r. działając przy udziale pełnomocnika złożyła Pani w Sądzie Okręgowym pozew przeciwko bankowi, o ustalenie nieważności umowy oraz zapłatę. Pełnomocnik banku zaproponował ugodę, informując, że bank jest skłonny zakończyć spór, zawierając ugodę zakładającą zmianę waluty zadłużenia na PLN na poniższych warunkach:

1. umorzenie pozostałego do spłaty salda kredytu ((...)CHF),

2. wypłata na rzecz powódki kwoty (...) zł.

Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe powyższych czynności.

Wypłata kwoty dodatkowej

Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Z opisu sprawy wynika, że Bank proponuje Pani wypłatę kwoty dodatkowej, która stanowi zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy finansowania hipotecznego zostały przekazane na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo – odsetkowych.

W przypadku zwrotu wcześniej wpłacanych środków pieniężnych - taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzyma Pani od banku zwrot dokonanych wpłat i poniesionych kosztów kredytu, to otrzymana przez Panią kwota nie będzie stanowiła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest więc prawidłowe.

Umorzenie wierzytelności

Odrębną kwestią jest umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks cywilny:

Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego

5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1) jednego gospodarstwa domowego albo

2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).

6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1.

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na nabycie lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:

Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".

Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.

W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że mieszkanie i miejsce postojowe mają oddzielne księgi wieczyste i mogą być przedmiotem odrębnej sprzedaży. Nie można więc uznać, że miejsce postojowe spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Samo miejsce postojowe nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.

Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie, wydatkiem na cele mieszkaniowe jest wyłącznie ta część należności, która została zaciągnięta i przeznaczona na zakup lokalu mieszkalnego.

Skoro, jak wynika z treści wniosku i jego uzupełnienia:

– kredyt został udzielony 9 stycznia 2009 r. z bankiem A., którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,

– kredyt na zakup mieszkania został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na ww. nieruchomości,

– nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej,

– umorzenie kredytu będzie dotyczyło tylko kapitału i odsetek

to w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych do tej części kredytu, która została zaciągnięta na zakup mieszkania.

W tej części w zakresie pytania nr 1 Pani stanowisko jest prawidłowe.

Z kolei, skoro w treści wniosku wskazała Pani, że kredyt został przeznaczony na sfinansowanie nabycia lokalu mieszkalnego oznaczonego nr 1 wraz z miejscem postojowym nr 2 w garażu wielostanowiskowym, to nie można przyjąć, że miejsce postojowe zostało sfinansowane ze środków własnych. Zatem, umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup miejsca postojowego, nie będzie korzystało z zaniechania poboru podatku i od tej części dochodu z tytułu umorzenia będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W tej części w zakresie pytania nr 1 Pani stanowisko jest więc nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie pełniła funkcji ochronnej.

Ponadto, w odniesieniu do wskazanych przez Panią interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.