Ustalenie, czy poniesione koszty na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem Proporcji stanowią koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Podatniczka, będąca polskim rezydentem podatkowym, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. Działalność jest częściowo wykonywana w jej lokalu mieszkalnym, który stanowi współwłasność z mężem i służy również do celów prywatnych. Pomieszczenia wykorzystywane do działalności (pokój dzienny, kuchnia, korytarz, łazienka) nie są wyodrębnione wyłącznie na ten cel, co uniemożliwia precyzyjne ustalenie proporcji wykorzystania. Podatniczka szacuje, że 37% powierzchni lokalu służy działalności…
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowe.
30 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 23 października 2025 r. (data wpływu), w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Jest Pani polskim rezydentem podatkowym podlegającym obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) na terytorium Rzeczypospolitej Polski oraz czynnym podatnikiem VAT. Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą jako (...), a wykonywana przez Panią działalność gospodarcza obejmuje kody według znowelizowanej klasyfikacji PKD 2025: (…). Dochody uzyskane z prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowane są na zasadach ogólnych zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.; dalej: ustawa o PIT). Koszty ewidencjonuje Pani w księdze przychodów i rozchodów.
Działalność gospodarczą prowadzi Pani m.in. w lokalu mieszkalnym stanowiącym współwłasność Pani i Pani męża, w którym obecnie Pani zamieszkuje. W lokalu mieszkalnym świadczy Pani m.in. usługi (…). Pomieszczenia, w których prowadzi Pani działalność gospodarczą, nie są przeznaczone wyłącznie na cele działalności gospodarczej. Z lokalem mieszkalnym związane są koszty utrzymania i eksploatacji mieszkania - w szczególności czynsz administracyjny na rzecz wspólnoty mieszkaniowej, opłaty za prąd, gaz, wodę i ubezpieczenie. Całkowita powierzchnia użytkowa lokalu wynosi (…) m2. Lokal składa się z 2 pokoi (dzienny pełniący również funkcję sypialni oraz dziecięcy), kuchni, łazienki oraz korytarza. Pomieszczenia, w których jest prowadzona działalność gospodarcza, nie są przeznaczone wyłącznie na wykorzystanie na cele działalności gospodarczej. W tym, nie jest wydzielony lub wyodrębniony pokój, pomieszczenie lub przestrzeń przeznaczona wyłącznie na cele prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z powyższym niemożliwe jest ustalenie dokładnej proporcji wykorzystania mieszkania na cele działalności gospodarczej w stosunku do powierzchni lokalu (dalej: Proporcja). Pomieszczenia, które są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, to:
1. Pokój dzienny, w którym znajduje się sprzęt biurowy, stół, krzesła, sofa, biurko, dokumentacja. Służy m.in. do pracy własnej (w tym do pracy zdalnej), do organizacji spotkań, przechowywania sprzętu biurowego etc. Całkowita powierzchnia pokoju dziennego to ok. (…) m2;
2. Kuchnia, w której częściowo znajdują się krzesła oraz stół, a także niezbędne sprzęty do przygotowywania napoi i przekąsek. Całkowita powierzchnia kuchni to (…) m2;
3. Korytarz łączący pomieszczenia, niezbędny do przejścia do innych pomieszczeń, o powierzchni (…) m2;
4. Łazienka, o łącznej powierzchni (…) m2.
Pozostałe pomieszczenie występujące w mieszkaniu, tj. pokój dziecięcy - nie jest w żaden sposób związany z prowadzoną działalnością gospodarczą - wykorzystywany jest wyłącznie w celach prywatnych.
Udział całkowitej powierzchni wskazanych wyżej pomieszczeń ((…) m2 + (…) m2 + (…) m2 + (…)) do powierzchni użytkowej całego mieszkania wynosi ok. 73,66%. Biorąc pod uwagę, że ww. pomieszczenia nie mają wydzielonej części wyłącznie do prowadzenia działalności, ani wyposażenia, które może być wykorzystywane wyłącznie na jej cele, oraz uwzględniając ich mieszany charakter wykorzystywania na cele prywatne, jak i cele działalności gospodarczej, racjonalne jest ustalenie Proporcji na poziomie 37%. Prowadzona przez Panią działalność gospodarcza we wskazanym lokalu mieszkalnym ma charakter rzeczywisty. W tym zakresie w szczególności świadczy Pani usługi (…), w tym w sposób zdalny na rzecz klientów (tj. za pomocą komunikatorów internetowych, telefonu oraz środków komunikacji na odległość), prowadzi Pani spotkania oraz sporządza niezbędne pisma. Ww. pomieszczenia są wykorzystywane w celach zarobkowych związanych z działalnością gospodarczą także poprzez realizowanie czynności, takich jak: przygotowanie materiałów, drukowanie i kompletowanie korespondencji i dokumentacji, podnoszenie swoich kwalifikacji zawodowych (poprzez udział w szkoleniach online, czytanie literatury fachowej), a także czynności organizacyjnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (komunikacja z urzędami, czynności związane z promocją świadczonych przez Panią usług). Wszystkie wymienione pomieszczenia (pokój dzienny, kuchnia, korytarz, łazienka), oprócz wykorzystywania na potrzeby świadczonych usług, są jednocześnie wykorzystywane do prywatnych potrzeb, takich jak mieszkanie, odpoczynek, spożywanie posiłków i spanie. Związek wydatków w postaci kosztów utrzymania i eksploatacji mieszkania (czynsz administracyjny na rzecz wspólnoty mieszkaniowej, opłaty za prąd, gaz, wodę, ubezpieczenie) z prowadzoną działalnością przejawia się tym, że koszty te są ponoszone w celu utrzymania lokalu mieszkalnego, który jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Do części lokalu, w którym działalność ta jest prowadzona, musi być dostarczona energia elektryczna, woda, gaz etc.
W Pani ocenie przywołane rodzaje kosztów są racjonalnie i gospodarczo uzasadnionymi wydatkami związanymi z prowadzoną przez Panią działalnością. W tym zakresie wydatki spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
Uzupełnienie wniosku
1. Jakiego okresu dotyczy wniosek?
Wniosek dotyczy okresu od (…) 2025 roku do czasu faktycznego ponoszenia wydatków, o których mowa we wniosku, przy jednoczesnym prowadzeniu działalności gospodarczej we wskazanym lokalu.
2. W związku ze wskazaniem we wniosku: Działalność gospodarczą prowadzę m.in. w lokalu mieszkalnym (...) proszę o wyjaśnienie, czy w ww. lokalu znajduje się główna siedziba Pani firmy, czy wyłącznie dodatkowe miejsce wykonywania działalności?
W lokalu mieszkalnym znajduje się dodatkowe miejsce wykonywania działalności.
3. Od kiedy wskazany we wniosku lokal mieszkalny jest wykorzystywany również do wykonywania działalności gospodarczej?
Wskazany we wniosku lokal mieszkalny jest wykorzystywany również do wykonywania działalności gospodarczej od (…) 2025 roku.
4. Jakie konkretnie wydatki na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego chciałaby Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej? Proszę żeby podała Pani zamknięty katalog wydatków (bez zwrotów „m.in., „itp.”, „np.”).
W prowadzonej działalności gospodarczej chciałaby Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki w postaci opłat płatnych na rzecz wspólnoty, obejmujących koszty eksploatacji, odprowadzanie ścieków, wynagrodzenie zarządcy, zimną wodę oraz fundusz remontowy, a także wydatki poniesione na opłaty za prąd, gaz oraz ubezpieczenie mieszkania.
5. Czy poniesione wydatki, których dotyczy wniosek zostały Pani zrefundowane lub zwrócone?
Wydatki, których dotyczy wniosek nie zostały zrefundowane ani zwrócone.
6. Czy posiada Pani dokumenty potwierdzające poniesienie ww. wydatków?
Posiada Pani dokumenty potwierdzające poniesienie przez Panią wymienionych we wniosku wydatków w postaci potwierdzeń wykonania przelewów.
Czy poniesione koszty na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego w postaci opłat płatnych na rzecz wspólnoty mieszkaniowej - obejmujących koszty eksploatacji, odprowadzanie ścieków, wynagrodzenie zarządcy, zimną wodę oraz fundusz remontowy, a także poniesione wydatki na opłaty za prąd, gaz i ubezpieczenie lokalu z uwzględnieniem Proporcji stanowią koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?
W Pani ocenie poniesione koszty na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego (w postaci opłat płatnych na rzecz wspólnoty mieszkaniowej - obejmujące koszty eksploatacji, odprowadzanie ścieków, wynagrodzenie zarządcy, zimną wodę oraz fundusz remontowy, a także poniesione wydatki na opłaty za prąd, gaz i ubezpieczenie lokalu) z uwzględnieniem Proporcji stanowią koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Zgodnie z art 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Aby dany wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące warunki:
1. Pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
2. Nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.
3. Być właściwie udokumentowany.
W przypadku pozarolniczej działalności gospodarczej, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Związek przyczynowy między poniesionym wydatkiem a osiągnięciem przychodów lub ich zachowaniem czy zabezpieczeniem należy oceniać indywidualnie. Musi z niego wynikać, że wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów lub służyć ich zachowaniu bądź zabezpieczeniu. Obowiązek jednoznacznego wykazania tego związku spoczywa każdorazowo na podatniku.
W Pani ocenie - poniesione koszty na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego (w postaci opłat płatnych na rzecz wspólnoty mieszkaniowej - obejmujące koszty eksploatacji, odprowadzanie ścieków, wynagrodzenie zarządcy, zimną wodę oraz fundusz remontowy, a także poniesione wydatki na opłaty za prąd, gaz i ubezpieczenie lokalu), z uwzględnieniem Proporcji, stanowią koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, albowiem istnieje między nimi a prowadzoną działalnością gospodarczą związek przyczynowo-skutkowy, o którym mowa wyżej. Poniesione wydatki obiektywnie przyczyniają się do osiągnięcia przychodów, mogą też służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Utrzymanie lokalu jest konieczne do wykonywania działalności gospodarczej, ponieważ bez ponoszenia tych opłat nie byłoby możliwe użytkowanie części mieszkania na potrzeby działalności. Istnieje zatem niewątpliwy związek przyczynowo-skutkowy między ponoszonymi opłatami eksploatacyjnymi a przychodem z prowadzonej działalności gospodarczej.
Uważa Pani, że przepisy ustawy o PIT nie uzależniają możliwości zaliczenia tego rodzaju wydatków do kosztów uzyskania przychodów od wyodrębnienia - w dosłownym (fizycznym) sensie - pomieszczenia, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Kluczowe jest rzetelne określenie, jaka część nieruchomości faktycznie służy działalności gospodarczej.
Prawidłowość stanowiska w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnej części opłat eksploatacyjnych nieruchomości była już wielokrotnie potwierdzana w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji sygn. 0113- KDIPT2-1.4011.659.2019.1.ISL z dnia 3 lutego 2020 r. wskazano, że wydatki związane z utrzymaniem i korzystaniem z lokalu mieszkalnego (czynsz, energia, woda, inne media), proporcjonalnie do zajmowanej na działalność gospodarczą powierzchni, stanowią koszty uzyskania przychodów. Z kolei w interpretacji sygn. 0112-KDIL2-2.4011.642.2023.1.MC z dnia 20 października 2023 r. stwierdzono, że: „w sytuacji wykorzystywania na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej części nieruchomości (lokalu mieszkalnego) (...) między wydatkami związanymi z jej utrzymaniem i korzystaniem (czynsz, energia, woda, inne media) a prowadzoną działalnością istnieje związek przyczynowo-skutkowy, o którym mowa wyżej. Wydatki te mogą zatem - pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania - stanowić koszty uzyskania przychodów w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystania lokalu mieszkalnego na cele działalności gospodarczej do całej powierzchni lokalu mieszkalnego”. Stosowną metodą jest więc przyjęcie racjonalnej, szacunkowej proporcji powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej. Takie podejście jest akceptowane w orzecznictwie i praktyce interpretacyjnej: wydatki na czynsz i media mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów w tej części, która odpowiada udziałowi powierzchni lokalu służącej firmie. Powyższe zostało potwierdzone, m.in.: w interpretacji indywidualnej z dnia 13 maja 2025 r., sygn. 0115- KDIT3.4011.234.2025.5.MJ, w której Dyrektor KIS wskazał, iż wydatki na czynsz i media w proporcji odpowiadającej wykorzystaniu na działalność gospodarczą mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. W interpretacji indywidualnej z dnia 12 sierpnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.521.2025.1.IM również wyjaśniono, że koszty poniesione na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego będą stanowić koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej proporcjonalnie do zajmowanej na działalność gospodarczą powierzchni lokalu mieszkalnego.
W świetle przedstawionych argumentów, poniesione koszty na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego (w postaci opłat płatnych na rzecz wspólnoty mieszkaniowej - obejmujące koszty eksploatacji, odprowadzanie ścieków, wynagrodzenie zarządcy, zimną wodę oraz fundusz remontowy, a także poniesione wydatki na opłaty za prąd, gaz i ubezpieczenie lokalu) w wysokości odpowiadającej przyjętej Proporcji 37% stanowią koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Są to wydatki faktycznie ponoszone, pozostające w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami z działalności gospodarczej i nie znajdujące się na liście kosztów wyłączonych z art. 23 ustawy o PIT.
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Z zasady ogólnej zawartej w powołanym przepisie wynika, że wydatek poniesiony przez podatnika może być uwzględniony przy ustalaniu dochodu do opodatkowania w sytuacji, gdy służy osiągnięciu przychodów, czyli istnieje związek przyczynowy, choćby pośredni, pomiędzy kosztem a możliwością uzyskania przychodów rozumianą również jako zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Jednocześnie wydatek ten nie może występować w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, określonych w art. 23 ustawy PIT. Również w judykaturze ugruntował się pogląd, w świetle którego kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przy czym do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów konieczne jest nie tylko zaistnienie konkretnego zdarzenia gospodarczego ale i jego odpowiednie udokumentowanie.
Biorąc pod uwagę powyższe, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych istnieje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków pod warunkiem:
· faktycznego poniesienia wydatku,
· istnienia związku przyczynowego pomiędzy wydatkiem a przychodami,
· braku dokonanego wydatku w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, zawartym w art. 23 ustawy PIT,
· odpowiedniego udokumentowania poniesionego wydatku.
Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek wymaga każdorazowo indywidualnej oceny z punktu widzenia związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Jednocześnie decyzję o tym co jest celowe i potrzebne, czyli racjonalnie uzasadnione w prowadzonej działalności gospodarczej, podejmuje podmiot prowadzący działalność. Dlatego też to obowiązkiem podatnika jest wykazanie, że dany wydatek spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu.
Sam fakt poniesienia danego wydatku w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nie jest jednak decydujący dla uznania, że spełnia on przesłankę celowości, wynikającą z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie każdy bowiem wydatek ponoszony w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14), wskazuje się, że:
(...) zwrot "w celu" oznacza, że nie każdy koszt poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów, a także powinien on przynajmniej potencjalnie wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.
Podobnie stwierdzono w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11.
Jednocześnie w odniesieniu do kosztów nieobjętych wyłączeniem z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, że kwestia ich związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika stanowi jeden z istotnych elementów, które powinny być uwzględniane przy ocenie ich celowości – nie przesądza jednak samoistnie o możliwości zaliczenia tych kosztów do kategorii kosztów podatkowych.
W przypadku wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej lokalu mieszkalnego należy przyjąć, że pomiędzy wydatkami związanymi z jego używaniem i eksploatacją, a prowadzoną działalnością istnieje taki związek przyczynowo-skutkowy, o którym mowa powyżej. Wydatki te mogą zatem zasadniczo stanowić koszt uzyskania przychodów. Należy jednak podkreślić, że wydatki związane z używaniem i eksploatacją nieruchomości mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej jedynie w takim zakresie, w jakim ww. nieruchomość będzie wykorzystywana na potrzeby tej działalności.
Podkreślam, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości zaliczenia tego rodzaju wydatków do kosztów uzyskania przychodów od wyodrębnienia – w dosłownym (fizycznym) sensie – pomieszczenia, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Podatnik powinien wskazać, określić, jaka część nieruchomości rzeczywiście służy prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, i dopiero wtedy może w odpowiednim udziale i w odpowiedniej proporcji zaliczyć poniesione wydatki do kosztów podatkowych.
W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Działalność gospodarczą prowadzi Pani m.in. w lokalu mieszkalnym, w którym obecnie Pani zamieszkuje, stanowiącym współwłasność Pani i Pani męża. Pomieszczenia, w których prowadzi Pani działalność gospodarczą, nie są przeznaczone wyłącznie na cele działalności gospodarczej. Nie został wydzielony lub wyodrębniony pokój, pomieszczenie lub przestrzeń przeznaczona wyłącznie na cele prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z powyższym niemożliwe jest ustalenie dokładnej proporcji wykorzystania mieszkania na cele działalności gospodarczej w stosunku do powierzchni lokalu. Pomieszczenia, które są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, to pokój dzienny, kuchnia, korytarz łączący pomieszczenia i łazienka. Udział całkowitej powierzchni wskazanych wyżej pomieszczeń do powierzchni użytkowej całego mieszkania wynosi ok. 73,66%. Biorąc pod uwagę, że ww. pomieszczenia nie mają wydzielonej części wyłącznie do prowadzenia działalności, ani wyposażenia, które może być wykorzystywane wyłącznie na jej cele, oraz uwzględniając ich mieszany charakter wykorzystywania na cele prywatne, jak i cele działalności gospodarczej, wskazała Pani, że racjonalne jest ustalenie Proporcji na poziomie 37%. Prowadzona przez Panią działalność gospodarcza we wskazanym lokalu mieszkalnym ma charakter rzeczywisty. W prowadzonej działalności gospodarczej chciałaby Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki w postaci opłat płatnych na rzecz wspólnoty, obejmujące koszty eksploatacji, odprowadzanie ścieków, wynagrodzenie zarządcy, zimną wodę oraz fundusz remontowy, a także wydatki poniesione na opłaty za prąd, gaz oraz ubezpieczenie mieszkania. Związek wydatków w postaci kosztów utrzymania i eksploatacji mieszkania z prowadzoną działalnością przejawia się tym, że koszty te są ponoszone w celu utrzymania lokalu mieszkalnego, który jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Do części lokalu, w którym działalność ta jest prowadzona, musi być dostarczona energia elektryczna, woda, gaz etc.
Biorąc pod uwagę wskazane powyżej unormowania prawne, uznać należy, że wydatki na czynsz czy media ponoszone przez przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność gospodarczą w mieszkaniu, nie są co do zasady wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Również ww. ustawa nie warunkuje możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków poniesionych na czynsz czy media od wyodrębnienia pomieszczenia, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Jeżeli zatem takie wydatki pozostają w związku z uzyskanym przychodem lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu, to w takim zakresie wydatki te będą kwalifikowały się do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.
W związku z powyższym, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz treść cytowanych wyżej przepisów stwierdzam, że wydatki poniesione przez Panią (w racjonalnym stopniu i zakresie) na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego w postaci opłat płatnych na rzecz wspólnoty mieszkaniowej - obejmujące koszty eksploatacji, odprowadzanie ścieków, wynagrodzenie zarządcy, zimną wodę oraz fundusz remontowy, a także poniesione wydatki na opłaty za prąd, gaz i ubezpieczenie lokalu mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej – w części w jakiej pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą – jeżeli zostaną racjonalnie i gospodarczo uzasadnione oraz właściwie udokumentowane.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Odnosząc się do przywołanych przez Panią interpretacji indywidualnych – zauważyć należy, że interpretacje indywidualne stanowią rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych oraz prawnych i tylko do nich się odnoszą, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. W konsekwencji, nie mogą wpływać na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.
Końcowo zaznaczam, że:
· przedstawiany przez Panią zakres żądania (zadane pytania) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Panią przedmiotu wniosku - zakresu Pani pytania,
· przedmiotem interpretacji indywidualnej może być wyłącznie sam przepis prawa. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega bowiem regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z powyższych powodów w interpretacji indywidualnej nie można jednoznacznie przesądzić, co będzie wystarczającym dokumentem do ujęcia wydatku w kosztach podatkowych. Ostateczna ocena, czy wydatek został prawidłowo udokumentowany, leży w kompetencjach organów podatkowych właściwych dla Podatnika w danej sprawie w toku odpowiedniego postępowania. Z tych samych względów w niniejszej interpretacji nie potwierdziłem i nie zweryfikowałem wskazanej przez Panią proporcji określającej stosunek wykorzystywania powierzchni lokalu do prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej w odniesieniu do całej powierzchni tego lokalu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo