Interpretacja 0115-KDWT.4011.20.2026.1.MJ

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pozostaje Pan w związku małżeńskim, w którym do momentu zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej obowiązywał ustawowy ustrój wspólności majątkowej.

Pana żona otrzymała w drodze darowizny od swojego ojca nieruchomość gruntową - działkę niezabudowaną. Darowizna została dokonana aktem notarialnym. Wartość rynkowa nieruchomości została określona w umowie darowizny na kwotę (…) zł (kwota przykładowa).

Następnie małżonkowie zawarli notarialną umowę majątkową małżeńską rozszerzającą wspólność majątkową małżeńską, na mocy której przedmiotowa nieruchomość gruntowa została włączona do majątku wspólnego małżonków. W wyniku tej czynności stał się Pan współwłaścicielem nieruchomości w ramach majątku wspólnego.

Planuje Pan założyć jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem będzie działalność budowlana oraz deweloperska. W ramach tej działalności zamierza Pan wykorzystać przedmiotową nieruchomość gruntową poprzez wybudowanie na niej budynku.

Następnie wybudowany budynek ma zostać sprzedany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym planuje Pan wprowadzić nieruchomość gruntową do działalności gospodarczej jako składnik majątku wykorzystywany w tej działalności.

Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym będzie Pan uprawniony do zaliczenia wartości nieruchomości gruntowej do kosztów uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu z tytułu sprzedaży wybudowanego budynku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a jeżeli tak - według jakiej wartości powinna zostać ustalona wartość tej nieruchomości dla celów podatkowych?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym będzie Pan uprawniony do uwzględnienia wartości nieruchomości gruntowej przy ustalaniu dochodu z tytułu sprzedaży wybudowanego budynku w ramach działalności gospodarczej.

Stoi Pan na stanowisku, że w przypadku wprowadzenia nieruchomości gruntowej do działalności gospodarczej, która wcześniej została nabyta do majątku wspólnego małżonków w drodze rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej, wartość tej nieruchomości dla celów podatkowych powinna zostać ustalona zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności z uwzględnieniem regulacji dotyczących składników majątku nabytych nieodpłatnie.

W Pana ocenie, przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży budynku, możliwe jest uwzględnienie wartości gruntu przypadającej na Pana, ustalonej według wartości rynkowej określonej w umowie darowizny lub innej wartości wynikającej z właściwych przepisów prawa podatkowego, z uwzględnieniem charakteru nabycia nieruchomości do majątku wspólnego.

Jednocześnie wskazuje Pan, że grunt jako taki nie podlega amortyzacji, jednak jego wartość powinna zostać uwzględniona przy kalkulacji dochodu ze sprzedaży nieruchomości zabudowanej, jako element kosztów uzyskania przychodu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Zatem aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

·     musi zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

·     musi być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·     musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·     musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

·     musi zostać właściwie udokumentowany,

·     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W szczególności podkreślić należy, że przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnia możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów od spełnienia m.in. warunku, aby wydatek ten został poniesiony przez podatnika.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Natomiast z treści art. 890 Kodeksu cywilnego, wynika, że:

§ 1. Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

§ 2. Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron.

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego. Z przytoczonej definicji wprost wynika, że darowizna jest świadczeniem bezpłatnym.

Natomiast stosunki majątkowe między małżonkami zostały unormowane przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236).

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Do majątku osobistego każdego z małżonków, stosownie do art. 33 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy należą między innymi:

·     przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,

·     przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.

Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Pana żona otrzymała w drodze darowizny od swojego ojca nieruchomość gruntową - działkę niezabudowaną. Następnie zawarli Państwo notarialną umowę majątkową małżeńską rozszerzającą wspólność majątkową małżeńską, na mocy której przedmiotowa nieruchomość gruntowa została włączona do majątku wspólnego. W wyniku tej czynności stał się Pan współwłaścicielem nieruchomości. Do momentu zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej w związku małżeńskim obowiązywał ustawowy ustrój wspólności majątkowej. Planuje Pan założyć jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem będzie działalność budowlana oraz deweloperska. W ramach tej działalności zamierza Pan na przedmiotowym gruncie wybudować budynek. Następnie wybudowany budynek ma zostać sprzedany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zatem, wskazany grunt zamierza Pan wprowadzić do działalności gospodarczej jako towar, a nie jako środek trwały. Z wniosku wynika bowiem, że przeznaczeniem gruntu ma być jego sprzedaż, a nie wykorzystywanie w działalności gospodarczej.

Skoro nabycie gruntu przez Pana żonę nastąpiło w drodze darowizny (nieodpłatnie) to jego wartość nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ nie zostanie spełniona jedna z przesłanek wynikająca z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wymóg poniesienia kosztu.

Według definicji „kosztu” zawartej w internetowym Słowniku języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, pojęcie to oznacza sumę pieniędzy wydatkowaną na kupno lub opłacenie czegoś, natomiast definicja „kosztów” z tego słownika oznacza nakłady, wydatki poniesione przez przedsiębiorstwo w celu wytworzenia (nabycia) określonego produktu.

W sytuacji opisanej we wniosku nabycie towaru handlowego w drodze darowizny i umowy majątkowej małżeńskiej nie miało charakteru odpłatnego, nie można więc mówić o „poniesieniu kosztu” przez Pana. Z tego względu – przy tym sposobie nabycia – brak odpłatności decyduje o niemożności zaliczenia wartości gruntu w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, wartości gruntu jako towaru handlowego nie będzie Pan mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów i tym samym uwzględnić przy ustaleniu dochodu ze sprzedaży gruntu, ponieważ Pana żona nabyła go nieodpłatnie w formie darowizny, a następnie stał się on Pana własnością w drodze rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej.

Do opisanego zdarzenia przyszłego nie mają zastosowania zasady ustalania wartości początkowej środka trwałego, gdyż, jak wskazano powyżej, z wniosku wynika, że grunt ma stanowić towar handlowy w Pana działalności gospodarczej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.