Interpretacja 0115-KDWT.4011.204.2026.1.DS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 maja 2026 roku wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych wynajmu składników majątku wycofanych uprzednio z działalności gospodarczej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego:

Jest Pani polską rezydentką podatkową i posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT"). Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą od 2018 roku. Przedmiotem działalności jest wynajem nieruchomości długoterminowy. Dochody z działalności gospodarczej opodatkowane są na zasadach ogólnych. Prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Nie zatrudnia Pani pracowników. Czynnościami związanymi z najmem - w tym nawiązywaniem umów z najemcami - zajmuje się Pani osobiście. Nie prowadzi Pani aktywnych działań ofertowych, nie korzysta z usług pośredników ani podmiotów profesjonalnie zajmujących się zarządzaniem najmem. Zakres Pani obowiązków ogranicza się do czynności mieszczących się w ramach zwykłego zarządu mieniem. Ponadto oświadcza Pani, że w ramach najmu nie świadczy i nie będzie świadczyła żadnych usług dodatkowych typowych dla usług hotelowych, takich jak sprzątanie, wymiana pościeli czy obsługa recepcji.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej ujęła Pani w ewidencji środków trwałych następujące nieruchomości, które są aktualnie wynajmowane najemcom:

1. udział w hali produkcyjnej położonej w X - wynajmowany długoterminowo przedsiębiorcy;

2. lokal mieszkalny położony w X przy ul. A - wynajmowany na cele mieszkaniowe;

3. lokal mieszkalny położony w X przy ul. B - wynajmowany na cele mieszkaniowe

Jest Pani również w posiadaniu garażu, położony w X przy ul. A, który obecnie nie wynajmowany;

Podjęła Pani decyzję o stopniowym ograniczaniu skali prowadzonej działalności gospodarczej, aż do jej całkowitego zamknięcia w przyszłości. Pani celem jest sukcesywne wycofywanie składników majątku z firmy i przenoszenie ich do majątku osobistego. Podjęcie decyzji o wycofaniu składników z ewidencji środków trwałych jest wyrazem Pani woli co do sposobu zarządzania własnym majątkiem.

W ramach planowanego zdarzenia przyszłego zamierza Pani:

1. W pierwszej kolejności wycofać z ewidencji środków trwałych firmy udział w hali produkcyjnej i przekazać go do majątku prywatnego. Po wycofaniu, hala będzie wynajmowana przez Panią jako osobę prywatną w ramach najmu prywatnego.

2. W dalszej kolejności rozważa Pani wycofanie z majątku firmy pozostałych nieruchomości mieszkalnych oraz garażu i ich dalsze wynajmowanie na cele mieszkaniowe (najem długoterminowy) jako osoba prywatna.

Wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej i ich przekazanie do majątku osobistego ma na celu zabezpieczenie bytu i przyszłości rodziny oraz czerpanie pożytków z posiadanego majątku osobistego, co mieści się w ramach zwykłego zarządu własnym mieniem.

Przez wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej rozumie Pani wykreślenie tych nieruchomości z ewidencji środków trwałych i zaprzestanie dokonywania odpisów amortyzacyjnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Od dnia wycofania nieruchomości do majątku prywatnego wydatki związane z tymi nieruchomościami nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów z Pani działalności gospodarczej. Po wycofaniu nieruchomości do majątku prywatnego nie będą one miały żadnego związku z Pani działalnością gospodarczą i nie będą w ramach jej wykorzystywane.

Oświadcza Pani jednocześnie, że nie zamierza w przyszłości ponownie wprowadzać wycofanych nieruchomości do majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Pani przyszła aktywność w zakresie najmu wycofanych nieruchomości będzie charakteryzować się następującymi cechami:

• nie będzie Pani zatrudniać pracowników do obsługi najmu ani korzystać z profesjonalnych struktur zarządczych,

• czynności będą ograniczone do minimum (wystawianie faktur/rachunków, opłacanie należnych podatków i opłat), co nie wykracza poza normalne zasady gospodarności,

• wynajem będzie miał charakter długoterminowy,

• nie będzie Pani świadczyła żadnych usług dodatkowych typowych dla zakwaterowania, takich jak sprzątanie czy obsługa recepcji.

Środki uzyskiwane z najmu będą stanowiły Pani prywatne oszczędności i służyły zaspokajaniu potrzeb bytowych Pani rodziny. Wynajem po wycofaniu nieruchomości nie będzie prowadzony w sposób zorganizowany i ciągły w rozumieniu właściwym dla pozarolniczej działalności gospodarczej, będzie stanowił wyłącznie realizację zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pytania podatkowe

1. Czy po wycofaniu udziału w hali produkcyjnej z ewidencji środków trwałych i z majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz przeniesieniu go do majątku prywatnego, przychody uzyskiwane przez Panią z tytułu najmu tego składnika majątkowego będą stanowiły przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

2. Czy po wycofaniu lokali mieszkalnych oraz garażu z ewidencji środków trwałych i z majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz przeniesieniu ich do majątku prywatnego, przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z tytułu najmu tych składników majątkowych będą stanowiły przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, podlegające opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1 i 2

Pani zdaniem, po wycofaniu nieruchomości wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego z ewidencji środków trwałych oraz z majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą i przeniesieniu ich do majątku prywatnego, przychody uzyskiwane z tytułu ich najmu będą stanowiły przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT"), podlegające opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (dalej: „ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym").

Ustawa o PIT wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o PIT odrębnymi źródłami przychodów są:

• pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

• najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o PIT.

Zgodnie natomiast z art. 5b ust. 1 ustawy o PIT za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Najem dla celów podatkowych może być zatem traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza albo jako odrębne źródło przychodów, tj. tzw. najem prywatny. Aby daną działalność uznać za działalność gospodarczą, musi ona być prowadzona we własnym imieniu i łącznie spełniać warunki: celu zarobkowego, ciągłości oraz zorganizowanego charakteru.

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że nie ma podstaw do kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT czynności podejmowanych przez podatnika, które mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mają na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem i zaspokajanie potrzeb rodziny.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 października 2016 r„ sygn. akt II FSK 2245/14: pozarolnicza działalność gospodarcza i najem są odrębnymi źródłami przychodów, z tym jednak, że w przypadku objęcia najmem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, przychody z tego najmu są także przychodami z działalności gospodarczej. Jeśli natomiast podatnik nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada składników majątku związanych z taką działalnością, ale wynajmuje składniki swojego (osobistego, prywatnego) majątku, to wówczas przychody z tego najmu będą kwalifikowane jako pochodzące z najmu.

W efekcie działania podatnika w stosunku do stanowiących jego własność składników majątkowych wykazują cechy zorganizowania i ciągłości w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT tylko wówczas, gdy podejmowane przez niego czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności.

Kluczowe znaczenie dla oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego ma uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21, w której NSA stwierdził jednoznacznie:

„To zatem podatnik decyduje o tym czy powiązać określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...) Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą - do przychodów z działalności gospodarczej."

Uchwała NSA wiąże i stanowi wyraz utrwalonej linii interpretacyjnej, zgodnie z którą o sposobie opodatkowania przychodów z najmu decyduje przede wszystkim fakt wprowadzenia (lub braku wprowadzenia) nieruchomości do składników majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej, nie zaś obiektywne cechy samej czynności najmu.

Wskazać przy tym należy, że prowadzenie działalności w sposób zorganizowany oznacza działanie metodyczne, systematyczne, uporządkowane, przebiegające według planu, przy udziale specjalnie dobranych środków służących uzyskaniu dochodu. O takim zorganizowaniu mogą świadczyć m.in. wyodrębnienie pewnych składników materialnych lub niematerialnych służących danej działalności, współpraca z podmiotami profesjonalnymi, świadczenie dodatkowych usług. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza natomiast względnie stały zamiar jej wykonywania, wiąże się z planowym charakterem działań ukierunkowanych na osiąganie i zwiększanie zysków. Zarobkowego charakteru nie mają zaś czynności nastawione wyłącznie na zaspokojenie własnych potrzeb osoby, która je podejmuje oraz jej rodziny (interpretacja indywidualna z dnia 18 stycznia 2024 r., sygn. 0115- KDIT1.4011.746.2023.2.MR).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazuje Pani, że po wycofaniu nieruchomości z ewidencji środków trwałych i z majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą przedmiotem najmu nie będą składniki majątku związane z działalnością gospodarczą. Wycofane nieruchomości przejdą wyłącznie w Pani zarząd majątkiem prywatnym, niezwiązanym z działalnością gospodarczą. Żadna z przesłanek pozarolniczej działalności gospodarczej nie zostanie przy tym spełniona. Nie będzie Pani budować struktury organizacyjnej pozwalającej na zarządzanie wydzieloną częścią majątku, nie będzie wypracowywać strategii działalności najmu, nie będzie Pani prowadziła aktywnych działań ofertowych ani korzystała z usług podmiotów profesjonalnie zajmujących się zarządzaniem nieruchomościami. Planowane czynności, ograniczone do zawierania umów najmu, wystawiania rachunków oraz opłacania należnych podatków i opłat, mieszczą się w całości w ramach zwykłego zarządu własnym majątkiem i nie wykraczają poza normalne wykonywanie prawa własności.

W świetle powyższego, stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o PIT, przychody osiągane przez Panią ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, będą opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Zgodnie z art. 2 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Właściwa stawka ryczałtu wynikać będzie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym i wynosić będzie 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł.

Powyższe stanowisko jest konsekwentnie potwierdzane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach indywidualnych dotyczących stanów faktycznych tożsamych z niniejszą sprawą.

W interpretacji z dnia 18 stycznia 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.746.2023.2.MR, w sprawie podatnika, który zrezygnował z prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie wynajmu lokali użytkowych i wycofał nieruchomości do majątku prywatnego, organ stwierdził: „Odnosząc powyższe do tej sprawy, skoro zrezygnuje Pan z prowadzenia działalności gospodarczej i dokona przeniesienia aktywności polegającej na najmie nieruchomości z tej działalności do majątku prywatnego, to wówczas przedmiotem najmu nie będą składniki majątku związane z działalnością gospodarczą. Wskazane we wniosku nieruchomości decyzją Pana przejdą zatem wyłącznie w zarząd majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą. Zatem najem tych nieruchomości stanowić będzie źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych."

W interpretacji z dnia 13 października 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.714.2025.1.AA, w sprawie podatnika prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą, który wycofał nieruchomości użytkowe z ewidencji środków trwałych i zamierzał kontynuować ich wynajem jako osoba prywatna, organ wskazał; „Skoro nieruchomości nie będą przez Pana wynajmowane w ramach działalności gospodarczej, to najem ten będzie stanowić źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody osiągnięte z tytułu najmu nieruchomości opisanych we wniosku na zasadach najmu prywatnego należy opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, stosownie do art. 2 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.”

W interpretacji z dnia 19 lutego 2026 r., sygn. 0115-KDST2-1.4011.638.2025.2.KB, w sprawie podatnika, który zakończył prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie najmu i wycofał nieruchomość do majątku prywatnego z dniem 1 grudnia 2025 r., organ stwierdził: „w opisanych okolicznościach, a więc po wycofaniu nieruchomości do majątku osobistego i zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie najmu (...) przychody uzyskiwane z tytułu najmu lokali (...) stanowiących (...) majątek prywatny należy zaliczyć do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (...). Przychody z tego tytułu będą podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym."

W interpretacji z dnia 11 marca 2026 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.93.2026.1.MM, dotyczącej podatniczki prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, która zamierzała przenieść lokale usługowe i mieszkalne z działalności do majątku prywatnego i kontynuować ich wynajem jako osoba prywatna, organ potwierdził, że:

„uzyskiwane z najmu Lokali przychody Wnioskodawczyni powinna kwalifikować do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT (tzw. najem prywatny). Tym samym przychody, jakie uzyska Wnioskodawczyni ze wskazanego źródła, będą podlegać opodatkowaniu (…) według stawki przewidzianej w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku PIT, tj. 8,5% do kwoty 100 000 zł, natomiast od nadwyżki ponad tę kwotę według stawki 12,5%." We wszystkich powołanych interpretacjach organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko podatników, którzy po wycofaniu nieruchomości z ewidencji środków trwałych i z majątku związanego z działalnością gospodarczą zamierzali kontynuować ich wynajem jako osoby prywatne, kwalifikując uzyskiwane przychody do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.

W związku z powyższym wnosi Pani o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są:

3) pozarolnicza działalność gospodarcza;

6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Przepis ten koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.

Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.

Najem stanowi zatem odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą bądź najem stanowi przedmiot tej działalności, wynajmowanie tego składnika zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.

Zgodnie z treścią Uchwały NSA z 24 maja 2021 r. sygn. akt II FPS 1/21:

To zatem podatnik decyduje o tym czy "powiązać" określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)

"Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej."

Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii "związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą" - do przychodów z działalności gospodarczej.

Jeżeli więc przedmiot najmu nie stanowi składnika majątku związanego z wykonywaną działalnością gospodarczą i najem nie jest przedmiotem działalności gospodarczej, to przychody z najmu zaliczane są do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

2) osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, 340, 368, 620 i 680), zwanej dalej "ustawą o podatku dochodowym".

Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

4) 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100.000 zł z tytułu:

a) przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych, której przedmiotem jest wynajem nieruchomości długoterminowy. Podjęła Pani decyzję o stopniowym ograniczaniu skali prowadzonej działalności gospodarczej, aż do jej całkowitego zamknięcia w przyszłości. Pani celem jest sukcesywne wycofywanie składników majątku z firmy i przenoszenie ich do majątku osobistego. W ramach planowanego zdarzenia przyszłego zamierza więc Pani wycofać z ewidencji środków trwałych firmy udział w hali produkcyjnej i przekazać go do majątku prywatnego. Po wycofaniu, hala będzie wynajmowana przez Panią jako osobę prywatną w ramach najmu prywatnego. W dalszej kolejności rozważa Pani wycofanie z majątku firmy pozostałych nieruchomości mieszkalnych oraz garażu i ich dalsze wynajmowanie na cele mieszkaniowe (najem długoterminowy) jako osoba prywatna. Wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej i ich przekazanie do majątku osobistego ma na celu zabezpieczenie bytu i przyszłości rodziny oraz czerpanie pożytków z posiadanego majątku osobistego, co mieści się w ramach zwykłego zarządu własnym mieniem. Po wycofaniu nieruchomości do majątku prywatnego nie będą one miały żadnego związku z Pani działalnością gospodarczą i nie będą w ramach jej wykorzystywane. Nie zamierza Pani w przyszłości ponownie wprowadzać wycofanych nieruchomości do majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Środki uzyskiwane z najmu będą stanowiły Pani prywatne oszczędności i będą służyły zaspokajaniu potrzeb bytowych Pani rodziny. Wynajem po wycofaniu nieruchomości nie będzie prowadzony w sposób zorganizowany i ciągły w rozumieniu właściwym dla pozarolniczej działalności gospodarczej, będzie stanowił wyłącznie realizację zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Mając na uwadze przeanalizowane powyżej przepisy stwierdzam, że skoro po wycofaniu z działalności gospodarczej udziału w hali produkcyjnej, lokali mieszkalnych oraz garażu będzie Pani wynajmowała te składniki majątku (należące do Pani majątku prywatnego) i najem nie będzie prowadzony w sposób zorganizowany i ciągły w rozumieniu właściwym dla pozarolniczej działalności gospodarczej, to przychód z tytułu ich najmu będzie stanowić dla Pani przychód z najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten będzie podlegał opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, stosownie do art. 2 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W związku z powyższym, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczyć należy, że tutejszy Organ wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią oraz Pani stanowiskiem w sprawie, tym samym Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różnić się będzie od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.