Interpretacja 0115-KDWT.4011.231.2025.2.DS

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismem z dnia 8 grudnia 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą A. B. ul. (...), (...), NIP (...), w ramach której świadczy m.in. usługi programistyczne. Jego przedsiębiorstwo jest prowadzone od (…) 2025 roku. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności Gospodarczej przeważająca działalność przedsiębiorstwa Wnioskodawcy polega na 62.90 - pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych oraz 62.01.Z - działalność związana z oprogramowaniem. Podatnik prowadzi księgowość w formie uproszczonej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca od początku prowadzenia działalności gospodarczej posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT. Odprowadza podatek dochodowy od osób fizycznych w formie podatku liniowego, korzystając z podstawowej stawki opodatkowania w wysokości 19%. Wnioskodawca chce skorzystać z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci dochodu z praw autorskich do programu komputerowego za okres rozliczenia podatkowego roku 2025 oraz przyszłych lat, w związku z realizowanymi obecnie i kontynuowanymi w przyszłości, wedle systematycznie opracowanego planu, projektami.

W ramach łączących podatnika ze swoimi kontrahentami stosunków prawnych podatnik świadczy i będzie świadczyć w następnych latach na rzecz swoich kontrahentów usługi programistyczne polegające na tworzeniu od podstaw nowych programów (aplikacji) komputerowych oraz rozwijaniu istniejących już programów komputerowych nadając im cechy unikalności i nowości, gdzie końcowym efektem przeważnie będzie produkt niedostępny uprzednio na rynku. Rezultatem pracy podatnika jest kod źródłowy i program komputerowy podlegające ochronie prawno-autorskiej, o której mowa w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Podatnik przenosi i będzie przenosić w 2025 oraz w latach przyszłych na rzecz swoich kontrahentów autorskie prawa majątkowe do wszystkich utworów, które wykonuje w ramach realizacji przedmiotowych umów z chwilą ich wytworzenia, w tym w szczególności praw autorskich do systemów (programów komputerowych.

Dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionej w cenie sprzedaży produktu lub usługi są ustalane w oparciu o zasadę ceny rynkowej w myśl art. 23o i art. 23p ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tworzone przez podatnika programy komputerowe (oraz programy, które tworzone są w aktualnie trwającym 2025 i w kolejnych latach), tworzone są przez przedsiębiorcę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Oprogramowania komputerowe, o których mowa we wniosku są tworzone, rozwijane, ulepszane w ramach prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej oznaczającej działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z tytułu usług realizowanych przez A. B. na rzecz kontrahentów i klientów przeniesienia autorskich praw do programów komputerowych podatnikowi przysługuje w aktualnie 2025 roku i będzie przysługiwać w latach przyszłych wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów, które wykonuje w ramach realizacji umów łączących ze swoimi kontrahentami. Przychody te stanowią przychody w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, tj. przychody z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego i przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu. Jak zostało to bowiem opisane powyżej, Podatnik tworzy kod źródłowy tworząc tym samym dany program komputerowy i otrzymuje wynagrodzenie obejmujące wynagrodzenie za prace programistyczne i za przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonego kodu źródłowego i programu komputerowego w rozumieniu art. 74 ustawy prawo autorskie. Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej prowadzi prace badawczo rozwojowe i rozwija aktualnie 4 projekty, takie jak: tworzenie aplikacji dla branży (...), tworzenie aplikacji (...) dla branży (...), narzędzia organizacyjnego dla sektora (...), platformy (...), które zdaniem Wnioskodawcy są zgodne z wymaganiami ustawy o PIT, jako działalność innowacyjna, twórcza, systematyczna i związana z badaniami naukowymi lub pracami rozwojowymi. Wszystkie wymienione projekty cechuje indywidualne dostosowane pod klienta, tworzenie unikalnej koncepcji projektu, budowanie i wdrażanie nowego rozwiązania, optymalizacji infrastruktury procesu, zagwarantowanie bezpieczeństwa danych, integrację z innymi systemami, testowanie i wdrażanie rozwiązania oraz finalne wydanie produktu z przeniesieniem praw autorskich. Ze względu na używanie indywidualnych języków programowania oraz technologii przez klientów, do projektów Wnioskodawca podchodzi twórczo, przez co prowadzone projekty są unikalne i kastomizowane, a używana technologia zawsze dopasowana do wymogów klientów. Wnioskodawca organizując projekt stawia sobie za główne cele wyprodukowanie indywidualnie określonego rezultatu z klientem, optymalizacje infrastruktury, zwiększenie bezpieczeństwa oferowanego oprogramowania, przy wykorzystaniu odpowiednio stworzonego kodu źródłowego. Gdzie efektem wykonywanych prac jest projektowanie i tworzenie przez Wnioskodawcę produktów, procesów, usług, które - w stosunku do dotychczasowej działalności - mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter; te produkty, procesy, usługi w znacznym stopniu odróżniają się od tych dotychczas funkcjonujących w ofercie prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej albo w ogóle w praktyce gospodarczej. Oprogramowanie rozwijane w ramach opisanych projektów różni się istotnie od wcześniej wykorzystywanych narzędzi poprzez zmianę podejścia do przetwarzania danych, formułowania decyzji oraz skalowania procesów. Zamiast prostych sekwencji zdarzeń opartych na regułach liniowych, wdrażane są systemy o charakterze adaptacyjnym, w których (…).

W warstwie projektowej zastosowano własne schematy organizacji danych wejściowych, klasyfikacji przypadków oraz priorytetyzacji działań. Oprogramowanie zostało zaprojektowane z założeniem pełnej modularności oraz możliwości funkcjonowania w środowiskach o dużej nieregularności operacyjnej i ograniczonej przewidywalności (...). Nowatorstwo rozwiązań polega nie na jednostkowym wynalazku technicznym, ale na spójnym systemie decyzji projektowych, które w efekcie umożliwiają realizację funkcji nieosiągalnych przy użyciu wcześniejszych, sztywnych systemów.

Z powodu wykonywanej pracy, Wnioskodawca zdobywał nową wiedzę oraz tworzył nowe oryginalne koncepcje i hipotezy. Przemawia za tym fakt, iż prace doprowadziły do wypracowania nowych podejść do optymalizacji procesów operacyjnych, budowy modeli predykcyjnych przy ograniczonej dostępności danych oraz projektowania systemów opartych na integracji logicznej wielu komponentów. Pozyskana wiedza obejmuje zarówno aspekty strukturalne (…), jak i behawioralne (reakcja systemu na zmienne dane kontekstowe). Nowe koncepcje funkcjonalne stanowią podstawę do dalszej eksploracji technologicznej, umożliwiając rozwój systemów o zwiększonej autonomii decyzyjnej i adaptacyjności. Przy każdym projekcie na początku prac określono cele obejmujące oczekiwania klienta oraz stworzenie dokumentu opisującego podejście i indywidualny zakres funkcjonalny działania w celu określenia potrzebnych prac do wdrożenia funkcjonalności oraz w razie potrzeby zapoznanie się z infrastruktura po stronie klienta. Realizacja postępuje w oparciu o punkty kontrolne powiązane z osiąganiem kolejnych poziomów dojrzałości technicznej – (…). Następnie Wnioskodawca tworzy indywidualny kod źródłowy. Kolejnym etap prac obejmuje implementację technologii oraz monitoring i wdrożenie szczegółowych dashboardów pozwalających na kontrolę stabilności systemu. Każdy projekt jest realizowany w innych ramach czasowych, z różnymi celami i harmonogramami, co wymagało elastycznego dostosowania harmonogramu do zmieniających się wymagań.

Wnioskodawca przyjmuje stały harmonogram przeglądów projektowych, podczas którego analizowana jest efektywność wdrażanych rozwiązań i identyfikuje się obszary wymagające udoskonalenia. W oparciu o zebrane dane i wyniki testów dokonuje się cyklicznych optymalizacji kodu oraz aktualizacji algorytmów, co pozwala na systematyczne podnoszenie jakości i wydajności oprogramowania.

Czynności opisane we wniosku wykonywane są przez wnioskodawcę zgodnie z jej własną metodyką. Działania związane z realizacją opisywanych czynności są planowane przez podatnika w oparciu o wymagania, kryteria oraz potrzeby biznesowe zgłoszone przez zleceniodawców. Wnioskodawca we własnym zakresie dokonuje - w porozumieniu z klientem - wyboru rozwiązań oraz sposobów, w jaki potrzeby biznesowe zostaną zrealizowane i zaspokojone poprzez tworzone oprogramowanie. Działalność dotycząca czynności opisanych we wniosku jest prowadzona w sposób systematyczny, uporządkowany i metodyczny w oparciu o harmonogramy obejmujące planowane cele i zasoby oraz know-how. Systematyczność działań wynika z przyjętego podejścia opartego na iteracyjnych cyklach rozwojowych, obejmujących analizę wymagań, projekt architektury logicznej, implementację funkcji oraz walidację rezultatów. Każdy projekt rozbijany jest na logiczne komponenty, które podlegają niezależnej ewaluacji i testowaniu. Prace są dokumentowane w sposób umożliwiający odwzorowanie przebiegu rozwoju oprogramowania, zarówno na poziomie kodu, jak i metadanych projektowych. Rozwiązania podlegają wersjonowaniu i retrospektywnej analizie, co umożliwia systematyczne wnioskowanie oraz reużycie wypracowanych koncepcji w kolejnych etapach. Stwierdzić należy, że prace są prowadzone według zdefiniowanego cyklu badawczo-rozwojowego, obejmującego fazy analizy, projektowania, implementacji, testowania i optymalizacji. Każdy etap był regularnie monitorowany i dokumentowany, co zapewniało spójność oraz pozwalało na dokładne śledzenie postępów w realizacji założonych celów.

Wnioskodawca w przedstawionym wniosku wymienił już główne prowadzone projekty, każdy z nich posiada cechy działalności badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca dodatkowo zaznacza, że w przyszłości może realizować inne projekty, które również będą innowacyjne i będą spełniały przesłanki działalności B+R. Poniżej wyróżniono wymienione projekty we wniosku oraz ich założenia oraz główne zastosowane technologie:

Projekt (…) - projekt dotyczy (…).

W ramach systemu działa (…).

Moduł (...) uwzględnia (...).

Moduł (...) obsługuje automatyczne generowanie (...).

Efektem prac jest wytworzenie kodu źródłowego systemu, który pozostaje otwarty na rozbudowę i dalszą integrację mechanizmów decyzyjnych, analitycznych i optymalizacyjnych w ramach spójnego środowiska operacyjnego.

Projekt rozwijany jest etapowo. Celem opracowania systemu jest ograniczenie czasochłonnych procesów manualnych związanych z obsługą (...). System ma zapewniać (…). Jednym z założeń projektowych jest zwiększenie efektywności operacyjnej oraz poprawa jakości obsługi przy zmiennym obciążeniu i w warunkach wysokiej rotacji klientów. System obejmuje moduły do:

(...)

System pozwala na (…) zapewnia (…).

Koszty obejmują prace programistyczne, analityczne, testowanie i projektowanie algorytmów, a także narzędzia informatyczne, środowiska testowe i infrastrukturę serwerową. Finansowane ze środków własnych.

Projekt modelu (...) - Moduł (...) stanowiący (...). Jego główną funkcją jest wspieranie procesów (...). System uwzględnia (...). Celem modułu jest zapewnienie (...). System wspiera podejmowanie decyzji (...). Projekt zakłada (...). Funkcjonalność produktu:

(...)

Projekt finansowany ze środków własnych. Koszty obejmują projektowanie architektury modułu, analizę danych wejściowych, implementację logiki zamówień, integrację z systemami zewnętrznymi, testowanie funkcjonalności oraz dokumentację wewnętrzną.

Projekt (...)- W ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych opracowywany jest złożony ekosystem (...). Tworzone środowisko obejmuje (...). Poszczególne komponenty współdziałają w ustandaryzowanym modelu wymiany danych, co umożliwia koherentne zarządzanie informacją na całej osi czasowej projektu(...).

Wszystkie trzy systemy rozwijane są w oparciu o wysokopoziomowe założenia inżynierii danych, z wykorzystaniem narzędzi predykcyjnych i struktur przetwarzania równoległego. Prace skupiają się na generowaniu i utrwalaniu unikalnej wiedzy domenowej, modelach decyzyjnych o charakterze adaptacyjnym oraz automatyzacji procesów dotychczas opartych o wiedzę rozproszoną i niesformalizowaną. Celem projektu jest wytworzenie zestawu interoperacyjnych narzędzi wspomagających decyzyjność i optymalizację procesów w (...) jako sektorze, który wciąż w dużej mierze opiera się na działaniach manualnych i rozproszonym know-how. Poszczególne komponenty mają za zadanie przekształcić złożone operacje techniczne i organizacyjne w struktury sterowalne, mierzalne i podatne na predykcję, co umożliwia przejście z trybu reaktywnego do strategicznego modelu zarządzania (...). Rozwój środowiska aplikacyjnego traktowany jest jako proces inkubacji wartości niematerialnych, gdzie każdy z modułów wnosi autonomiczną funkcjonalność, ale dopiero w integracji generuje nową jakość operacyjną i poznawczą. Produkt umożliwia automatyczne generowanie optymalnych rozwiązań (...) na podstawie wielowymiarowych danych wejściowych dotyczących (...).

(...).

Sam system (...) stanowi zaawansowany (...). Umożliwia (...). System zarządzania (...) natomiast obsługuje (...) - od (...). Moduły analityczne i predykcyjne zapewniają możliwość reagowania w czasie zbliżonym do rzeczywistego na zmienne uwarunkowania realizacyjne.

Platforma (...) - Platforma (...), przeznaczona dla (...). System oparty jest (...) w jednolitym środowisku danych.

Platforma projektowana jest nie tylko z myślą o lokalnym wykorzystaniu przez (...) na (...), ale również jako narzędzie wspierające (...): umożliwiając (...). Celem projektu jest stworzenie elastycznego środowiska (...), które może obsługiwać (...). Platforma ma umożliwiać (...).

Współpraca między polskim podmiotem odpowiedzialnym za rozwój technologiczny a partnerami z (...) stanowi bazę do projektowania systemu zgodnie z realnymi scenariuszami użycia, zarówno w (...), jak i w (...). Funkcjonalność produktu:

(...)

Prace realizowane są samodzielnie, przy wykorzystaniu doświadczenia zawodowego w zakresie inżynierii oprogramowania, projektowania architektury systemów oraz konstruowania struktur decyzyjnych i adaptacyjnych modeli logicznych i struktur danych, które są implementowane w postaci kodu. Wykorzystywane są własne zasoby sprzętowe oraz licencjonowane narzędzia deweloperskie i środowiska testowe. Finansowanie obejmuje wyłącznie środki własne. W zakresie rozwiązywania problemów projektowych stosowane są metody (…).

Jeśli podatnik pracuje na kodzie źródłowym, który kiedyś na zlecenie klienta lub kontrahenta wnioskodawcy opracowała inna osoba, to i tak ten kod źródłowy jest własnością tych podmiotów, które uzyskały do tego pełnię praw autorskich. W przypadku, gdy Wnioskodawca będzie ulepszać (rozwijać) oprogramowanie komputerowe lub jego część, o którym mowa we wniosku, to będzie działać na zlecenie podmiotu będącego właścicielem tego oprogramowania (a więc swoich klientów lub kontrahentów). Te same zasady odnoszą się do aktualnie trwającego 2025 roku i będą się odnosić do kolejnych lat kalendarzowych. Podatnik będzie twórcą kodów źródłowych aplikacji przez siebie napisanych, jak również kodu źródłowego stanowiącego ulepszenie funkcjonalności czy rozwijania aplikacji już ulepszonych - i ten kod źródłowy, stanowiący odrębne aplikacje bądź poprawę funkcjonalności już istniejących jest przenoszony na Wnioskodawcę wraz z autorskimi prawami majątkowymi do niego. Wnioskodawca będzie więc właścicielem kodu źródłowego przez siebie stworzonego. Natomiast sami klienci lub kontrahenci udostępniać będą podatnikowi oprogramowanie w celu pracy nad nim i jego ulepszeniem, zmianą bądź rozwinięciem na podstawie zlecenia podjęcia stosownych prac programistycznych.

Podatnik nie będzie uzyskiwać innych przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej niż z praw autorskich do programów komputerowych. Niemniej, podatnik prowadzi dla bieżącego okresu oraz będzie prowadzić dla przyszłych lat odrębną ewidencję do każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i wyodrębni przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę), przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

6)  Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Wnioskodawca obliczy tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) zgodnie z wymogami ustawy o PIT i zgodnie ze wzorem wskazanym w ustawie. Wnioskodawca obliczy kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej po raz pierwszy za rok podatkowy 2025. W trakcie roku podatkowego Wnioskodawca wyodrębni w prowadzonej ewidencji koszty wymienione we wzorze wskaźnika nexus dla kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będącego przedmiotem sprzedaży. Podobnie rzecz ma miejsce wobec lat następnych.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

8 grudnia 2025 r. Wnioskodawca doprecyzował zakres wniosku wskazując, że przedmiotem wniosku jest wątpliwość interpretacyjna w zakresie prowadzanych niego działań jako działalności badawczo-rozwojowej art. 5a pkt 38-40 ustawy PIT, oraz udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu Wnioskodawca wskazał, że efekty pracy zawsze mają oryginalny i twórczy charakter. Każdorazowo projektuje i implementuje indywidualne rozwiązania dopasowane do konkretnego procesu biznesowego, środowiska technicznego i wymagań danego klienta. Rezultatem jest nowy kod źródłowy, nowe struktury danych, nowe modele decyzyjne lub nowe konfiguracje modułów, których przed działaniem Wnioskodawcy nie było ani u Niego, ani u danego klienta. W konsekwencji powstaje nowa, nieistniejąca wcześniej wartość niematerialna. Rezultaty pracy Wnioskodawcy nie są prostym efektem odtwórczego zastosowania standardowych umiejętności programistycznych. Nie polegają na implementacji z góry znanego, schematycznego wzorca, który można przewidzieć jako powtarzalny. Każdy projekt wymaga od Wnioskodawcy analizy wymagań, doboru architektury, zaprojektowania przepływów danych i logiki biznesowej, a następnie iteracyjnego testowania i modyfikacji. Końcowy efekt nie jest z góry znany. Dopiero wynik prac projektowych i rozwojowych pozwala ustalić ostateczny kształt programu.

Działania Wnioskodawcy nie ograniczają się do „technicznej” realizacji szczegółowych specyfikacji przekazanych przez zleceniodawców. Klienci definiują cele biznesowe oraz ogólne wymagania (np. typ procesu, klasę użytkowników, potrzebne integracje), natomiast dobór rozwiązań, struktury systemu, architektury danych, algorytmów, sposobu integracji i konkretnych implementacji jest twórczą decyzją Wnioskodawcy. Oznacza to, że powstały program jest efektem jego kreacji, a nie jedynie technicznego odtworzenia projektu klienta.

Czynności opisane we wniosku wykonywane są przez Wnioskodawcę zgodnie z jego własną metodyką. Działania związane z realizacją opisywanych czynności są przez Wnioskodawcę planowane w oparciu o wymagania, kryteria oraz potrzeby biznesowe zgłoszone przez zleceniodawców. We własnym zakresie dokonuje on - w porozumieniu z klientem - wyboru rozwiązań oraz sposobów, w jaki potrzeby biznesowe zostaną zrealizowane i zaspokojone poprzez tworzone oprogramowanie. Działalność dotycząca czynności opisanych we wniosku jest prowadzona w sposób systematyczny, uporządkowany i metodyczny w oparciu o harmonogramy obejmujące planowane cele i zasoby oraz know-how. Systematyczność działań wynika z przyjętego podejścia opartego na iteracyjnych cyklach rozwojowych, obejmujących analizę wymagań, projekt architektury logicznej, implementację funkcji oraz walidację rezultatów. Każdy projekt rozbijany jest na logiczne komponenty, które podlegają niezależnej ewaluacji i testowaniu. Prace są dokumentowane w sposób umożliwiający odwzorowanie przebiegu rozwoju oprogramowania, zarówno na poziomie kodu, jak i metadanych projektowych. Rozwiązania podlegają wersjonowaniu i retrospektywnej analizie, co umożliwia systematyczne wnioskowanie oraz reużycie wypracowanych koncepcji w kolejnych etapach. Wnioskodawca stwierdził, że prace są prowadzone według zdefiniowanego cyklu badawczo-rozwojowego, obejmującego fazy analizy, projektowania, implementacji, testowania i optymalizacji. Każdy etap był regularnie monitorowany i dokumentowany, co zapewniało spójność oraz pozwalało na dokładne śledzenie postępów w realizacji założonych celów.

Technologie informatyczne oraz sposób tworzenia i modyfikowania przez Wnioskodawcę programów, czy stosowane narzędzia i koncepcję są zależne od rodzaju projektu. Szczegółowo zostało to określone w treści poniższej wniosku.

Projekt (...) - projekt dotyczy (...), (...). Moduły te działają w oparciu o dane (...).

W ramach systemu działa (...). Model podlega okresowej aktualizacji, z uwzględnieniem zmienności operacyjnej i warunków kontekstowych.

Moduł (...) uwzględnia zdefiniowane reguły (...). Zakładane są dalsze prace nad zastosowaniem lekkich algorytmów heurystycznych w celu zwiększenia responsywności systemu w warunkach zmiennego obciążenia.

Moduł (...) obsługuje automatyczne generowanie (...).

Efektem prac jest wytworzenie kodu źródłowego systemu, który pozostaje otwarty na rozbudowę i dalszą integrację mechanizmów decyzyjnych, analitycznych i optymalizacyjnych w ramach spójnego środowiska operacyjnego.

Projekt rozwijany jest etapowo. Celem opracowania systemu jest (...). System ma zapewniać możliwość (...). Jednym z założeń projektowych jest (...). System obejmuje moduły do:

(...)

System pozwala na (...), zapewnia (…).

Koszty obejmują prace programistyczne, analityczne, testowanie i projektowanie algorytmów, a także narzędzia informatyczne, środowiska testowe i infrastrukturę serwerową. Finansowane ze środków własnych.

Projekt (...) - Moduł (...) stanowiący (...) w branży (...). Jego główną funkcją jest wspieranie procesów (...). System uwzględnia (...), a także koordynuje działania (...). Celem modułu jest zapewnienie (...). System wspiera (...). Projekt zakłada zmniejszenie (...). Funkcjonalność produktu:

(...)

Projekt finansowany ze środków własnych. Koszty obejmują projektowanie architektury modułu, analizę danych wejściowych, implementację logiki (...), integrację z systemami zewnętrznymi, testowanie funkcjonalności oraz dokumentację wewnętrzną.

Projekt zarządzania operacjami w sektorze (...)- W ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych opracowywany jest złożony ekosystem aplikacyjny wspierający procesy decyzyjne, projektowe i operacyjne w sektorze (...). Tworzone środowisko obejmuje trzy komplementarne moduły: system wspomagania projektowania (...), adaptacyjny system (...) oraz elastyczny system zarządzania operacyjnego.

Poszczególne komponenty współdziałają w ustandaryzowanym modelu wymiany danych, co umożliwia koherentne zarządzanie informacją na całej osi czasowej projektu, (...).

Wszystkie trzy systemy rozwijane są w oparciu o (…). Celem projektu jest (...) jako sektorze, który wciąż w dużej mierze opiera się na działaniach manualnych i rozproszonym know-how. Poszczególne komponenty mają za zadanie przekształcić złożone operacje techniczne i organizacyjne w struktury sterowalne, mierzalne i podatne na predykcję, co umożliwia przejście z trybu reaktywnego do strategicznego modelu zarządzania projektami (...). Rozwój środowiska aplikacyjnego traktowany jest jako proces inkubacji wartości niematerialnych, gdzie każdy z modułów wnosi autonomiczną funkcjonalność, ale dopiero w integracji generuje nową jakość operacyjną i poznawczą. Produkt umożliwia automatyczne generowanie (...).

Algorytmy wspomagają (...). Sam system (...). Umożliwia (...). System (…) Obsługuje (…) - (...). Moduły (...).

Platforma (...) - Platforma (...) nowej generacji, przeznaczona dla podmiotów działających w (...). System oparty jest na modularnej architekturze, integrującej komponenty (...).

(...).

Platforma ma umożliwiać (...).

Współpraca między polskim podmiotem odpowiedzialnym za rozwój technologiczny a partnerami z (...) stanowi bazę do projektowania systemu zgodnie z realnymi scenariuszami użycia, zarówno w (...), jak i w (...). Funkcjonalność produktu:

(...)

Nowe oprogramowanie lub usprawnienie w znacznym stopniu różnią się indywidualna architekturą i modelem danych:

Dla każdego projektu Wnioskodawca projektuje od zera strukturę modułów, przepływów informacji oraz modeli danych. Przykładowo:

–    w systemie (...) tworzę (...)

–    w systemie (...) projektuje (...).

Te struktury są efektem analizy domeny i nie stanowią prostego odwzorowania gotowego, powszechnie stosowanego schematu. Kolejną różnicą są nowe algorytmy. Wnioskodawca projektuje (...).

W przypadku systemu zamówieniowego dla (...) Wnioskodawca nie korzysta jedynie z prostych, sztywnych reguł, ale uwzględnia m.in. (...). Taki model decyzyjny stanowi nowe, autorskie, rozwiązanie. Tworzone oprogramowanie zazwyczaj zastępuje procesy manualne, arkusze kalkulacyjne lub proste systemy oparte na statycznych regułach. Wnioskodawca wprowadza (...).

Wnioskodawca wskazał także, że posiada odpowiednie wykształcenie wyższe oraz doświadczenie kilkunastoletnie w zakresie tworzenia oprogramowań. Każdy projekt jest nowym wyzwaniem, gdzie wykorzystując już swoje zasoby wiedzy Wnioskodawca poszerza je ze względu na nowe autorskie projekty.

W ramach projektów Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę informatyczną i inżynierii oprogramowania. Opiera się zarówno na wykształceniu formalnym (studia magisterskie z Informatyki i Ekonometrii), jak i na praktycznej pracy projektowej. Wykorzystuje m.in.:

–    projektowanie architektury systemów,

–    zaawansowane wzorce projektowe,

–    analizę i budowę modeli danych,

–    konstrukcję algorytmów dopasowanych do specyfiki danego procesu,

–    integrację systemów i projektowanie środowisk rozproszonych,

–    metody wersjonowania, testowania i optymalizacji kodu.

Umiejętności badawczo-rozwojowe

W każdym projekcie Wnioskodawca prowadzi prace polegające na:

–    formułowaniu hipotez dotyczących możliwych rozwiązań,

–    prototypowaniu, testowaniu i weryfikowaniu koncepcji,

–    iteracyjnym udoskonalaniu algorytmów, przepływów danych i logiki systemów,

–    dokumentowaniu wyników i wdrażaniu kolejnych wersji funkcjonalnych.

Wiedza domenowa rozwijana w trakcie projektów

W zależności od branży Wnioskodawca stale poszerza wiedzę o specyficznych procesach:

–    (...),

–    procesy (...),

–    mechanizmy (...).

Ta wiedza jest konieczna do stworzenia nowych struktur danych, reguł biznesowych i algorytmów dopasowanych do realnych warunków działania systemu.

Wyjaśniając jakie cele na wstępie Wnioskodawca sobie postawił w celu wytworzenia nowego, ulepszonego i rozwiniętego programu komputerowego w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac, Wnioskodawca wskazał, że cele są zależne od rodzaju projektu. Cele te są rozpisane na etapy: (…)

Źródłem finansowania wszystkich prac są wyłącznie środki własne Wnioskodawcy uzyskiwane z prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej (brak dotacji, grantów itd.).

System zarządzania (...)

Cele:

(...)

Moduł (...) dla branży (...)

Cele:

(...)

Ekosystem (...)

Cele:

(...)

Platforma (...)

Cele:

(...)

Wnioskodawca wyjaśnił też, na czym polega systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Niego działań w zakresie opisanych we wniosku czynności. Wskazał, że każdy projekt realizuje według powtarzalnego cyklu:

–    analiza wymagań i procesów klienta,

–    projekt architektury i modeli danych,

–    implementacja i wstępne testy,

–    testy integracyjne i korekty,

–    wdrożenie i monitoring,

–    iteracyjna optymalizacja i rozwój.

Wnioskodawca regularnie dokonuje przeglądów postępów, identyfikuje obszary do optymalizacji i planuje kolejne zadania rozwojowe.

Dla każdego z głównych projektów tworzy harmonogram prac obejmujący:

1.  Etap analizy wymagań i projektowania koncepcyjnego.

2.  Etap budowy (…).

3.  Etap rozwoju wersji produkcyjnej z pełnym zestawem uzgodnionych funkcji.

4.  Etap wdrożenia u klienta i stabilizacji (monitoring, poprawki).

5.  Etap dalszego rozwoju i optymalizacji (nowe moduły, nowe integracje, usprawnienia algorytmów).

Harmonogramy mają formę list zadań z przypisanymi kamieniami milowymi i terminami orientacyjnymi. Na ich podstawie Wnioskodawca planuje poszczególne iteracje i monitoruje postęp prac nad konkretnymi programami.

Wnioskodawca wskazał, że projekty są w trakcie realizacji i wykonuje on pracę samodzielnie jako główny zasób ludzki.

Wnioskodawca wyjaśnił też, że nowy, ulepszony charakter produktów nie wynika z wprowadzania rutynowych lub okresowych zmian o charakterze utrzymaniowym.

Cykliczne optymalizacje kodu i aktualizacje algorytmów, o których mowa we wniosku, polegają na:

1.  modyfikacji logiki biznesowej,

2.  przebudowie / rozwoju modeli danych,

3.  projektowaniu i implementacji nowych mechanizmów decyzyjnych i analitycznych,

4.  rozbudowie funkcjonalności systemu o nowe moduły i integracje.

Są to działania, które wpływają na sposób funkcjonowania systemu, poszerzają jego możliwości, zwiększają stopień automatyzacji i adaptacyjności. Wnioskodawca nie ogranicza się do bieżącego utrzymania, naprawy błędów czy prostych aktualizacji wersji bibliotek.

Wnioskodawca potwierdził także, że:

–    każdy wskazany we wniosku efekt pracy Wnioskodawcy stanowił/stanowi/będzie stanowił każdorazowo odrębny program komputerowy będący utworem w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych podlegający ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy,

–    Wnioskodawcy przysługiwały/przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych,

–    oprogramowanie Wnioskodawca tworzy/rozwija samodzielnie.

Natomiast w odpowiedzi na pytanie o to, jakie konkretnie dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, wskazane w art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uzyskuje/będzie uzyskiwał za okres, którego dotyczy wniosek Wnioskodawca wskazał, że uzyskuje przychody z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego i przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu.

Wyjaśnił również, że wynagrodzenie jest co do zasady kalkulowane w oparciu o stawkę godzinową za realizację prac programistycznych i rozwojowych. W umowach z klientami jedno wynagrodzenie obejmuje zarówno wykonanie prac programistycznych, jak i przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego programu komputerowego. Ponieważ nie da się wykonać prac programistycznych w oderwaniu od przeniesienia praw autorskich w przypadku świadczonych przez Wnioskodawcę usług.

Na potrzeby IP Box Wnioskodawca przyjmuje, że całość wynagrodzenia uzyskanego za wytworzenie / rozwój danego programu komputerowego stanowi wynagrodzenie za kwalifikowane prawo własności intelektualnej, ponieważ istotą usługi jest wytworzenie programu komputerowego (kod źródłowy, struktury danych, logika działania). Przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje do wszystkich utworów powstałych w wyniku tych prac. Klient nie nabywa od podatnika żadnych innych świadczeń oderwanych od oprogramowania (np. czysto doradczych, szkoleniowych), które należałoby wyodrębnić.

Pytania

1.  Czy tak przedstawiane działania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 -40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy w tak opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że do kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego przez Wnioskodawcę w 2025 roku oraz w latach kolejnych z tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. praw autorskich do programów komputerowych tworzonych przez Wnioskodawcę i sprzedawanych (przenoszonych za wynagrodzeniem) na rzecz swoich klientów i kontrahentów w ramach współpracy gospodarczej Wnioskodawca zastosuje i będzie stosował przepisy art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkuje te dochody 5% stawką podatku dochodowego?

Pana stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Aby podatnik mógł skorzystać z tej 5% stawki podatku musi, więc spełnić 3 podstawowe warunki: uzyskiwać dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej; prowadzić działalność badawczo-rozwojową oraz tworzyć prawo podlegające prawnej ochronie na podstawie odrębnej ustawy. Przez dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej rozumiemy dochody uzyskiwane z tytułu: patentu; prawa ochronnego na wzór użytkowy; prawa z rejestracji wzoru użytkowego; prawa z rejestracji topografii układu scalonego; dodatkowego prawa ochronnego dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin; prawa z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu; wyłącznego prawa, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin; autorskiego prawa do programu komputerowego.

Pojęcie programu komputerowego nie zostało zdefiniowane w ustawie o PIT. Autorskie prawo do programu komputerowego gwarantowane jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191, z późn. zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. Ze względu na bardzo ograniczone źródła interpretacji wobec programu komputerowego w stricte polskich aktach prawnych oraz polskiej literaturze na potrzeby preferencji IP Box warto także odnieść się do właściwych dla omawianego zagadnienia źródeł wywodzących się od organizacji ponadnarodowych i międzynarodowych, do których przynależy Polska, w szczególności Unii Europejskiej oraz OECD. Zgodnie z akapitem 10 preambuły do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych: „Rolą programu komputerowego jest wejście w kontakt i wspólne funkcjonowanie z innymi częściami składowymi systemu komputerowego i użytkownikami, w tym celu wymagane są logiczne i tam, gdzie to właściwe, fizyczne wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie, tak aby pozwoli wszystkim elementom oprogramowania I sprzętu komputerowego funkcjonować z innym oprogramowaniem, sprzętem komputerowy i użytkownikami we wszelkich formach działania, do jakich są przeznaczone. Części programu umożliwiające takie wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie między elementami oprogramowania i sprzętu komputerowego są ogólnie znane pod nazwą „interfejsów”. To funkcjonalne wzajemne połączenie i wzajemne oddziaływanie jest ogólnie znane pod nazwą „interoperacyjność”; podczas gdy sama „interoperacyjność” może być zdefiniowana jako zdolność do wymiany informacji oraz wszechstronnego wykorzystania informacji już wymienionych. Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nic tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Uwzględnienie autorskiego prawa do programu komputerowego w szerokim rozumieniu (funkcjonalnie) - jako oprogramowanie. Realizowane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy usługi programistyczne na rzecz podatnika w postaci tworzenia opisanego oprogramowania polegają na tworzeniu programu komputerowego w rozumieniu wyżej wymienionych przepisów, a oprogramowanie to w pełni podpada pod kategorię programu komputerowego, o którym mowa w tym przepisie i w art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych.

W szczególności Wnioskodawca wskazuje, że podstawą tworzonego oprogramowania jest kod źródłowy, a więc zapis programu komputerowego przy pomocy określonego języka programowania, opisujący operacje, jakie powinien wykonać komputer (bądź inne urządzenie, w tym w szczególności urządzenie mobilne) na zgromadzonych lub otrzymanych danych. Tworzone przez Wnioskodawcę w ramach Umowy oprogramowanie jest objęte prawno-autorską ochroną, bowiem stanowi utwór w rozumieniu przepisów o prawie autorskim. Tworzone oprogramowanie komputerowe jest wytworem myśli Wnioskodawcy, a poprzez jego zmaterializowanie w postaci kodu źródłowego, zapisanego w repozytorium kodów, który jest przekazywany, jest zmaterializowany, wobec czego Wnioskodawca jest jego twórcą, posiadającym pełnię praw autorskich które przekazuje później za odpłatą nabywcy.

Dlatego też spełnione zostały wszelkie przesłanki do uznania przedmiotowego oprogramowania za utwór w rozumieniu praw autorskiego i objęcia go ochroną prawno-autorską, a co za tym idzie również do opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę w ramach Umowy 5% stawką podatku dochodowego. Wnioskodawca wskazuje, że uzyskiwane przez niego w ramach Umowy dochody, które zamierza opodatkować 5% stawką podatku, stanowią dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT, tj. dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. W ramach Umowy Wnioskodawca tworzy bowiem od podstaw nowe, innowacyjne oprogramowanie i przenosi prawa własności intelektualnej (autorskie prawa majątkowe) do tego oprogramowania na rzecz swojego klienta. Wynagrodzenie to wypłacane mu przez klienta obejmuje wynagrodzenie za tworzenie oprogramowania oraz za przeniesienie praw autorskich do niego. Ponadto kwalifikowane prawo własności intelektualnej musi zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.

Art. 5a pkt 38 ustawy o PIT definiuje działalność badawczo-rozwojową jako: „działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”. Zdefiniowane zostały także same pojęcia „badań naukowych” i „prac rozwojowych”, przez które należy rozumieć - odpowiednio:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne oraz badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług łub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

2)  działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe I okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Badania naukowe, jak i prace rozwojowe muszą spełniać kryteria „twórczości”, „systematyczności” i „zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”. Wynika to wprost z konstrukcji definicji działalności badawczo-rozwojowej, która to posługuje się ww. kryteriami zarówno wobec badań naukowych, jak i prac rozwojowych.

Pierwszym i zarazem najszerszym kryterium uznania działalności podatnika za działalność badawczo-rozwojową jest jej twórczy charakter. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Ponadto, uznać należy, iż na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Jak wykazano w stanie faktycznym prowadzone przez podatnika projekty mają element twórczości poprzez wskazania, iż zasadniczy wkład projektu i modelowania definiowane są własne reguły transformacji danych, podejścia do klasyfikacji przypadków, czy logiki wyznaczania ścieżek procesowych. Zastosowania nie wynikają z gotowych implementacji frameworków, ale opierają się na własnych strukturach kontrolnych, które modyfikują standardowe przepływy (np. zamówień, ofert, autoryzacji). Decyzje są podejmowane na podstawie hipotez biznesowych testowanych przez eksperymenty funkcjonalne i analizę wyników, a nie przez kopiowanie istniejących rozwiązań.

Kolejnym kryterium działalność badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu, też: o efektach takich działań, planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną [działalność] w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. W przedstawionej sprawie wskazano, że systematyczność działań wynika z przyjętego podejścia opartego na iteracyjnych cyklach rozwojowych, obejmujących analizę wymagań, projekt architektury logicznej, implementację funkcji oraz walidację rezultatów.

Każdy projekt rozbijany jest na logiczne komponenty, które podlegają niezależnej ewaluacji i testowaniu. Prace są dokumentowane w sposób umożliwiający odwzorowanie przebiegu rozwoju oprogramowania, zarówno na poziomie kodu, jak i metadanych projektowych. Rozwiązania podlegają wersjonowaniu i retrospektywnej analizie, co umożliwia systematyczne wnioskowanie oraz reużycie wypracowanych koncepcji w kolejnych etapach.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, gdzie należy stwierdzić iż Wnioskodawca te kryteria spełnia, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, podlegające omówieniu w mniejszym podrozdziale, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji, głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwymi właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań.

Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. W świetle konstrukcji definicji badawczo-rozwojowej należy uznać, że „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych.

Innymi słowy, działalność badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii). Definicja działalność badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania, jakie podejmuje podatnik poprzez badania naukowe, zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług.

W ocenie Wnioskodawcy realizacja przez podatnika projekty programistyczne na rzecz klientów i kontrahentów podatnika w postaci albo opracowania od podstaw programów komputerowych bądź też rozwijania już istniejących programów poprzez usprawnianie ich działania bądź dodanie nowych funkcjonalności stanowi działalność badawczo-rozwojową bowiem wypełnia wszystkie trzy przesłanki, tj. jest twórcza, jest wykonywana systematycznie, jak również w ramach tworzenia tego programu podatnik wykorzystuje swoją wiedzę i umiejętności programisty oraz pogłębia również swoją wiedzę. Usługi świadczone przez wnioskodawcę mają charakter twórczy, ponieważ od podstaw tworzy autorskie programy komputerowe bądź tworzy nowe funkcjonalności już istniejących programów komputerowych.

Prace wykonywane koncentrują się na tworzeniu i rozwijaniu unikalnych koncepcji oraz modeli logowań i uwierzytelniań, które wykraczają poza standardowe rozwiązania. Obejmują opracowanie nowych modeli i koncepcji, które wymagają testowania hipotez i dostosowywania algorytmów do specyficznych potrzeb, czego nie można osiągnąć wyłącznie za pomocą dostępnych standardowych narzędzi. Przykładem może być działanie dla jednego z projektów gdzie podatnik tworzy zestawy interoperacyjnych narzędzi wspomagających decyzyjność i optymalizację procesów w (...) jako sektorze, który wciąż w dużej mierze opiera się na działaniach manualnych i rozproszonym know-how. Poszczególne komponenty mają za zadanie przekształcić złożone operacje techniczne i organizacyjne w struktury sterowalne, mierzalne i podatne na predykcję, co umożliwia przejście z trybu reaktywnego do strategicznego modelu zarządzania projektami (...).

Usługi świadczone przez wnioskodawcę mają również charakter systematyczny, bowiem usługi te są świadczone w ramach podpisanej umowy, a także według zdefiniowanego cyklu badawczo-rozwojowego, obejmującego fazy analizy, projektowania, implementacji, testowania i optymalizacji. Każdy etap jest regularnie monitorowany i dokumentowany, co zapewnia spójność oraz pozwala na dokładne śledzenie postępów w realizacji założonych celów. W ramach świadczonych usług wykorzystuje również swoją wiedzę i umiejętności programistów oraz pogłębia swoją wiedzę.

Należy więc uznać, iż prowadzone działania Wnioskodawcy spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 -40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca wskazuje dodatkowo, że w Jego ocenie wypracowane przychody w wyniku współpracy gospodarczej z klientami i kontrahentami, które opodatkuje preferencyjną stawką podatku dochodowego w wysokości 5%, jak również przychody osiągane w latach kolejnych stanowią i będą stanowić przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu, a więc przychody w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychody z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego. Jak zostało to bowiem opisane szczegółowo we wniosku, Wnioskodawca tworzy kod źródłowy, rozwijając lub ulepszając aplikację - a ten kod źródłowy stanowi program komputerowy w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych - i otrzymuje wynagrodzenie obejmujące wynagrodzenie za prace programistyczne i za przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonego kodu źródłowego. Ulepszając (rozwijając) oprogramowanie opisane szczegółowo we wniosku, podatnik działa na zlecenie podmiotu, będącego właścicielem tego oprogramowania, którym jest dany klient i kontrahent, który udostępnia oprogramowanie w celu jego rozwijania i ulepszania na podstawie zlecenia podjęcia prac programistycznych. Wnioskodawca, w ramach umowy łączącej Go ze swoimi klientami i kontrahentami, tworzy kod źródłowy

rozwijanej i ulepszanej aplikacji, a następnie przenosi prawa autorskie do tego kodu źródłowego, otrzymując wynagrodzenie, a więc uzyskuje przychody w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychody z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego.

Powyższe dokonywane jest w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy oraz działalności badawczo-rozwojowej, prowadzonej w formie jednoosobowej działalności gospodarczej.

Te same zasady, opisane powyżej zastosowanie znajdują wobec lat kolejnych, począwszy od roku 2025 r. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. z praw autorskich do programów komputerowych, jakie w wyniku współpracy gospodarczej z klientami i kontrahentami , jak i które Wnioskodawca osiągnie za kolejne lata kalendarzowe, zastosowanie znajduje art. 30ca ustawy o PIT, a co za tym idzie przychody te mogą być opodatkowane 5% stawką podatku dochodowego od osób fizycznych. Podatnik świadczy bowiem usługi w postaci opracowywania programów komputerowych (od podstaw bądź rozwijania już istniejących programów) i przenosi na ww. klientów i kontrahentów (bądź będzie przenosił w przyszłość na rzecz innych podmiotów) majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych i z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie, płatne w stosunku miesięcznym.

W ocenie Wnioskodawcy przychody te, stanowiące przychody w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, tj. przychody z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego, stanowią przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu. Jak zostało to bowiem opisane szczegółowo we wniosku, tworzyć będzie kod źródłowy, rozwijając lub ulepszając aplikację i otrzymuje wynagrodzenie obejmujące wynagrodzenie za prace programistyczne i za przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonego kodu źródłowego i programu komputerowego w rozumieniu art. 74 ustawy prawo autorskie. Z tytułu realizowanych usług podatnik otrzymywać będzie wynagrodzenie obejmujące wszystkie ponoszone koszty i

wydatki w celu realizowania umów, w tym również stanowiące wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów.

Wnioskodawca spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą - usługi programistyczne. W ramach działalności świadczy Pan i będzie świadczyć usługi programistyczne polegające na tworzeniu od podstaw nowych programów (aplikacji) komputerowych oraz rozwijaniu istniejących już programów komputerowych nadając im cechy unikalności i nowości, gdzie końcowym efektem przeważnie będzie produkt niedostępny uprzednio na rynku.

W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej rozwija Pan aktualnie 4 projekty:

–    tworzenie aplikacji (...),

–    tworzenie aplikacji (...) (...),

–    narzędzia (...),

–    platforma (...).

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że wymienione projekty cechuje indywidualne dostosowanie pod klienta, tworzenie unikalnej koncepcji projektu, budowanie i wdrażanie nowego rozwiązania. Do projektów podchodzi Pan twórczo, przez co prowadzone projekty są unikalne i kastomizowane, a używana technologia zawsze dopasowana do wymogów klientów. Wskazał Pan, że efekty pracy zawsze mają oryginalny i twórczy charakter. Każdorazowo projektuje Pan i implementuje indywidualne rozwiązania dopasowane do konkretnego procesu biznesowego, środowiska technicznego i wymagań danego klienta. Rezultatem jest nowy kod źródłowy, nowe struktury danych, nowe modele decyzyjne lub nowe konfiguracje modułów, których przed Pana działaniem nie było ani u Pana, ani u danego klienta. W konsekwencji powstaje nowa, nieistniejąca wcześniej wartość niematerialna. Rezultaty Pana pracy nie są prostym efektem odtwórczego zastosowania standardowych umiejętności programistycznych. Każdy projekt wymaga od Pana analizy wymagań, doboru architektury, zaprojektowania przepływów danych i logiki biznesowej, a następnie iteracyjnego testowania i modyfikacji. Końcowy efekt nie jest z góry znany. Dopiero wynik prac projektowych i rozwojowych pozwala ustalić ostateczny kształt programu.

Pana działania nie ograniczają się do „technicznej” realizacji szczegółowych specyfikacji przekazanych przez zleceniodawców. Klienci definiują cele biznesowe oraz ogólne wymagania (np. typ procesu, klasę użytkowników, potrzebne integracje), natomiast dobór rozwiązań, struktury systemu, architektury danych, algorytmów, sposobu integracji i konkretnych implementacji jest Pana twórczą decyzją. Oznacza to, że powstały program jest efektem Pana kreacji, a nie jedynie technicznego odtworzenia projektu klienta.

Zatem uznać należy, że prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

W opisie sprawy wskazał Pan, że czynności opisane we wniosku wykonywane są przez Pana zgodnie z Pana własną metodyką. Działalność dotycząca czynności opisanych we wniosku jest prowadzona w sposób systematyczny, uporządkowany i metodyczny w oparciu o harmonogramy obejmujące planowane cele i zasoby oraz know-how. Systematyczność działań wynika z przyjętego podejścia opartego na iteracyjnych cyklach rozwojowych, obejmujących analizę wymagań, projekt architektury logicznej, implementację funkcji oraz walidację rezultatów. Stwierdził Pan, że prace są prowadzone według zdefiniowanego cyklu badawczo-rozwojowego, obejmującego fazy analizy, projektowania, implementacji, testowania i optymalizacji. Każdy etap był regularnie monitorowany i dokumentowany, co zapewniało spójność oraz pozwalało na dokładne śledzenie postępów w realizacji założonych celów.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że oprogramowanie komputerowe, o którym mowa we wniosku jest tworzone, rozwijane, ulepszane w ramach działalności twórczej obejmującej badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Organizując projekt stawia Pan sobie za główne cele wyprodukowanie indywidualnie określonego rezultatu z klientem, optymalizacje infrastruktury, zwiększenie bezpieczeństwa oferowanego oprogramowania, przy wykorzystaniu odpowiednio stworzonego kodu źródłowego. Efektem wykonywanych prac jest projektowanie i tworzenie przez Wnioskodawcę produktów, procesów, usług, które - w stosunku do dotychczasowej działalności - mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter; te produkty, procesy, usługi w znacznym stopniu odróżniają się od tych dotychczas funkcjonujących w ofercie prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej albo w ogóle w praktyce gospodarczej. Oprogramowanie rozwijane w ramach opisanych projektów różni się istotnie od wcześniej wykorzystywanych narzędzi. Z powodu wykonywanej pracy, zdobywał Pan nową wiedzę oraz tworzył nowe oryginalne koncepcje i hipotezy. Pana prace doprowadziły do wypracowania nowych podejść do optymalizacji procesów operacyjnych, budowy modeli predykcyjnych przy ograniczonej dostępności danych oraz projektowania systemów opartych na integracji logicznej wielu komponentów.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

-     badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

-     prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, zdobywał Pan nową wiedzę oraz tworzył nowe oryginalne koncepcje i hipotezy. Wyjaśnił Pan też, że nowy, ulepszony charakter produktów nie wynika z wprowadzania rutynowych lub okresowych zmian o charakterze utrzymaniowym. Cykliczne optymalizacje kodu i aktualizacje algorytmów, o których mowa we wniosku, polegają na: modyfikacji logiki biznesowej, przebudowie / rozwoju modeli danych, projektowaniu i implementacji nowych mechanizmów decyzyjnych i analitycznych, rozbudowie funkcjonalności systemu o nowe moduły i integracje. Są to działania, które wpływają na sposób funkcjonowania systemu, poszerzają jego możliwości, zwiększają stopień automatyzacji i adaptacyjności. Nie ogranicza się Pan do bieżącego utrzymania, naprawy błędów czy prostych aktualizacji wersji bibliotek. W ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

Zatem opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach działalności prowadzonej w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tzw. kwalifikowanym IP) jest więc prawo własności intelektualnej, które spełnia wszystkie następujące warunki:

·      jest jednym z rodzajów praw własności intelektualnej, które ustawodawca wymienił w art. 30ca ust. 2;

·      podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów;

·      jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Natomiast stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W powołanym przepisie ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich wymienił sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (pkt 2) oraz uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi (pkt 3).

W przypadku kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, sprzedaż ta polega na przeniesieniu przez podatnika przysługujących mu autorskich praw majątkowych do programu komputerowego na inny podmiot.

Natomiast uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

Należy również wskazać, że oprogramowanie - definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W opisie sprawy zadeklarował Pan, że:

–    tworzy Pan kod źródłowy tworzący tym samym dany program komputerowy i otrzymuje wynagrodzenie obejmujące wynagrodzenie za prace programistyczne i za przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonego kodu źródłowego i programu komputerowego w rozumieniu art. 74 ustawy prawo autorskie,

–    każdy wskazany we wniosku efekt Pana pracy stanowił/stanowi/będzie stanowił każdorazowo odrębny program komputerowy będący utworem w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych podlegający ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy,

–    przysługiwały/przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych,

Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do tworzonego przez Pana programu komputerowego wskazane w niniejszym wniosku stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi dla bieżącego okresu oraz będzie prowadzić dla przyszłych lat, odrębną ewidencję do każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i wyodrębni przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę), przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Zadeklarował Pan, że obliczy tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) zgodnie z wymogami ustawy i zgodnie ze wzorem wskazanym w ustawie.

Obliczy Pan kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej po raz pierwszy za 2025 rok. W trakcie roku podatkowego wyodrębni Pan w prowadzonej ewidencji koszty wymienione we wzorze wskaźnika nexus dla kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będącego przedmiotem sprzedaży. Podobnie postąpi Pan w latach następnych.

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - praw autorskich do programów komputerowych tworzonych w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej za lata objęte wnioskiem, tj. za 2025 rok i lata kolejne, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.