Interpretacja 0115-KDWT.4011.247.2026.2.DS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 6 lipca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadziła Pani działalność gospodarczą wpisaną do CEIDG. W dniu (…) czerwca 2021 r. działalność została zawieszona. Od tego dnia nie wykonywała Pani działalności gospodarczej, nie uzyskiwała z niej przychodów ani nie podejmowała czynności gospodarczych. W 2024 r. działalność została wykreślona z CEIDG. Zamierza Pani rozpocząć działalność nierejestrowaną i ma Pani wątpliwość, czy okres 60 miesięcy, o którym mowa w art. 5 ust. 1 Prawa przedsiębiorców, należy liczyć od dnia zawieszenia działalności, czy od dnia jej wykreślenia z CEIDG.

Uzupełnienie wniosku

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazała Pani, że zamierza rozpocząć wykonywanie działalności nierejestrowanej od dnia (…) września 2026 r. Przychód należny osiągany z tytułu działalności nierejestrowanej nie będzie przekraczał w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia określonego w obowiązujących przepisach. Zamierza Pani świadczyć usługi edukacyjne polegające na udzielaniu indywidualnych korepetycji uczniom. Zajęcia będą prowadzone osobiście.

Planowana działalność nie wymaga uzyskania zezwolenia, koncesji ani wpisu do rejestru działalności regulowanej.

Nie będzie Pani zatrudniała osób trzecich do wykonywania działalności. Działalność będzie prowadzona samodzielnie. Nie będzie wykonywana w ramach spółki cywilnej ani z udziałem wspólników. Będzie Pani prowadziła ewidencję sprzedaży, w której będzie na bieżąco ujmowała uzyskane przychody. Ponadto będzie Pani gromadziła dokumenty potwierdzające ponoszone koszty związane z prowadzoną działalnością.

Wskazała Pani także, że:

-     nie będzie Pani ponosić odpowiedzialności za rezultat korepetycji, będzie je ponosił rodzic zlecający,

-     czynności wykonywane będą pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez rodzica zlecającego,

-     nie będzie Pani ponosić ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Natomiast w odpowiedzi na pytanie:

Czy Pani działalność nierejestrowana będzie następować:

• w celach zarobkowych – tj. w celu zapewnienia określonego dochodu, a nie wyłącznie w celu zaspokojenia Pani własnych potrzeb,

• w sposób ciągły – tj. z zamiarem powtarzania tych czynności w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku,

• w sposób zorganizowany – tj. w ramach uporządkowanych, celowych czynności?

wyjaśniła Pani, że:

Działalność będzie wykonywana w celu uzyskania dodatkowego dochodu. Będzie miała charakter sporadyczny oraz będzie prowadzona w sposób zależny od oczekiwań i w terminach ustalanych przez zlecających oraz w miejscach przez nich wskazanych.

Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym przychody uzyskiwane przez Panią po dniu (…) czerwca 2026 r. mogą zostać zakwalifikowane jako przychody z działalności nierejestrowanej, o których mowa w art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli prowadzona przez Panią działalność gospodarcza została zawieszona w dniu (…) czerwca 2021 r., od tego dnia nie była wykonywana, a następnie została wykreślona z CEIDG w 2024 r.?

Pani stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

W Pani ocenie przychody uzyskiwane przeze Panią po upływie 60 miesięcy od dnia zawieszenia działalności gospodarczej mogą zostać zakwalifikowane jako przychody z działalności nierejestrowanej, o których mowa w art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Działalność gospodarcza została przez Panią zawieszona w dniu (…) czerwca 2021 r. Od dnia zawieszenia nie wykonywała Pani działalności gospodarczej, nie uzyskiwała przychodów z tej działalności, nie wystawiała faktur oraz nie podejmowała czynności związanych z jej prowadzeniem. Następnie działalność została wykreślona z CEIDG w 2024 r. Uważa Pani, że dla oceny spełnienia warunku określonego w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców istotny jest faktyczny brak wykonywania działalności gospodarczej przez okres ostatnich 60 miesięcy.

W Pani przypadku okres ten należy liczyć od dnia zawieszenia działalności, tj. od (…) czerwca 2021 r., ponieważ od tego dnia działalność nie była wykonywana. W związku z powyższym uważa Pani, że po upływie 60 miesięcy od dnia zawieszenia działalności gospodarczej spełnia warunki do prowadzenia działalności nierejestrowanej, a uzyskiwane z niej przychody powinny być kwalifikowane jako przychody z działalności nierejestrowanej na podstawie art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2, 3 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są:

-     działalność wykonywana osobiście (pkt 2),

-     pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),

-     inne źródła (pkt 9).

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz po trzecie, w sposób ciągły.

Działalność gospodarcza to taka działalność, która:

•      jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, ponieważ istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;

•      wykonywana jest w sposób ciągły, jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu;

•      prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym; warunek, aby działalność gospodarcza prowadzona była w sposób zorganizowany nie może być rozumiany jako instytucjonalne wyodrębnienie i jednoczesne wyposażenie takiej działalności w stosowne instrumenty o charakterze materialnym, jak np. biuro i jego wyposażenie; prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną nie wymaga w zasadzie żadnej organizacji w znaczeniu instytucjonalnym.

Ponadto stosownie do art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wyłączenie określonych czynności z pozarolniczej działalności gospodarczej może nastąpić tylko w przypadku, gdy spełnione są wszystkie trzy przesłanki w nim wymienione.

Tak więc działalność gospodarcza to taka działalność, która:

·      jest działalnością zarobkową,

·      jest działalnością wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, działalnością polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż lub działalnością polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

·      jest działalnością prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły,

·      nie polega na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy,

·      generuje przychody, które nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2, 4-9 tej ustawy.

Odrębnym źródłem przychodów wymienionym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jest działalność wykonywana osobiście.

Przepis art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyróżnia również inne źródła przychodów, do których zalicza się przychody niewymienione w punktach wcześniejszych art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art.17.

Stosownie do art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

Zgodnie z art. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców (Dz.U. 2025 poz. 1480 ze zm.):

Działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły.

Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 ww. ustawy:

Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym kwartale 225 % kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.

Na podstawie art. 5 ust. 6 ww. ustawy:

Przez przychód należny, o którym mowa w ust. 1, rozumie się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl natomiast art. 44 ust. 3 ww. ustawy:

Jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że wykonywanie działalności gospodarczej wymaga uzyskania koncesji, zezwolenia albo wpisu do rejestru działalności regulowanej, do działalności tej przepisu art. 5 ust. 1 nie stosuje się.

Art. 20 ust. 1bb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:

W razie przekroczenia limitu przychodu należnego określonego w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców uznaje się, że podatnik, poczynając od dnia złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a jeżeli wniosek nie został złożony w terminie określonym w art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - poczynając od dnia następującego po dniu, w którym nastąpił bezskuteczny upływ tego terminu, uzyskuje przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Jak wynika z przytoczonych przepisów podatkowych, przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, stosownie do art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są kwalifikowane do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.

Dopiero w razie przekroczenia limitu przychodu należnego określonego w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców uznaje się, że podatnik, poczynając od dnia złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a jeżeli wniosek nie został złożony w terminie określonym w art. 5 ust. 4 ustawy Prawo przedsiębiorców – poczynając od dnia następującego po dniu, w którym nastąpił bezskuteczny upływ tego terminu, uzyskuje przychody z działalności gospodarczej.

Przepis art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odsyła tym samym wprost do zapisu art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że od (…) września 2026 roku zamierza Pani świadczyć usługi edukacyjne polegające na udzielaniu indywidualnych korepetycji uczniom. Działalność będzie prowadzona samodzielnie. Będzie wykonywana przez Panią w celu uzyskania dodatkowego dochodu. Będzie miała jednak charakter sporadyczny oraz będzie prowadzona w sposób zależny od oczekiwań i w terminach ustalanych przez zlecających oraz w miejscach przez nich wskazanych.

Wskazała Pani także, że:

-     nie będzie Pani ponosić odpowiedzialności za rezultat korepetycji, będzie je ponosił rodzic zlecający,

-     czynności wykonywane będą pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez rodzica zlecającego,

-     nie będzie Pani ponosić ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Należy zauważyć, że w uzasadnieniu do projektu ustawy – Prawo przedsiębiorców (druk nr 2051 z 2017 roku) wskazano, że:

(…) normatywna definicja działalności gospodarczej jest zbudowana w oparciu o cztery następujące przesłanki konstytutywne dla tego rodzaju działalności: zorganizowanie, zarobkowość, wykonywanie jej we własnym imieniu oraz ciągłość.

Podniesiono tam także, iż:

O działalności „we własnym imieniu” jest mowa, gdy podmiot organizujący tę działalność czyni to na swoją rzecz i jednocześnie ponosi odpowiedzialność za zaciągnięte w związku z tym zobowiązania.

(…) Działalnością wykonywaną w sposób „ciągły” natomiast jest działalność wykonywana regularnie i powtarzalnie. Jako całość działalność ta nabiera charakteru względnie trwałego i stabilnego, nie ograniczającego się do jednorazowych, okazjonalnych czy też sporadycznych przedsięwzięć gospodarczych(…).

Zatem należy stwierdzić,

Zestawiając przedstawiony przez Panią opis sprawy z przytoczonymi powyżej przepisami należy wskazać, że działalność nierejestrowana określona w art. 5 ust. 1 Prawa przedsiębiorców, to działalność gospodarcza w sensie materialnym (zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły) która jednak w sensie formalnym (z woli ustawodawcy) nie stanowi działalności gospodarczej (por. G. Kozieł (red.), Prawo przedsiębiorców. Przepisy wprowadzające do Konstytucji Biznesu. Komentarz, wyd. 1, 2019).

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika natomiast, że czynności podejmowane przez Panią nie będą stanowiły działalności gospodarczej w znaczeniu wynikającym z cytowanej uprzednio definicji ustawowej, ze względu na niespełnienie łącznie wszystkich określonych w niej przesłanek.

Skoro bowiem czynności które zamierza Pani podejmować – zgodnie z Pani wskazaniem - mają charakter sporadyczny (brak ciągłości), podejmowany w celu uzyskania dodatkowego dochodu, w sposób zależny od oczekiwań i w terminach/miejscach ustalanych przez zlecających oraz w miejscach przez nich wskazanych to nie mogą być uznane za działalność gospodarczą.

Co więcej, nie będzie Pani ponosiła odpowiedzialności za rezultat korepetycji, a czynności będą wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez rodzica zlecającego. Zgodnie z Pani wskazaniem, nie będzie Pani także ponosiła ryzyka gospodarczego. Tym samym, wystąpią u Pani także łącznie wszystkie przesłanki negatywne o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, których spełnienie uniemożliwia kwalifikację jako działalność gospodarcza.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, czynności, o których mowa we wniosku, nie mogą więc zostać zakwalifikowane jako działalność gospodarcza, a tym samym – po spełnieniu warunków określonych w art. 5 ust. 1 Prawa przedsiębiorców – jako działalność nierejestrowana.

Oznacza to, że udzielanie korepetycji w opisany we wniosku sposób stanowi działalność wykonywaną osobiście – działalność oświatową, wymienioną w przepisie art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Oznacza to, że udzielanie przez Panią korepetycji będzie stanowiło działalność wykonywaną osobiście – działalność oświatową, wymienioną w przepisie art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, uzyskiwane w przedstawionych przez Panią okolicznościach przychody z korepetycji powinna Pani zakwalifikować jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

W konsekwencji udzielenie odpowiedzi na Pani pytanie dotyczące tzw. „okresu 60 miesięcy” jest bezprzedmiotowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.