Interpretacja 0115-KDWT.4011.301.2026.2.DS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełnił go Pan pismem z 25 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego wraz z uzupełnieniem:

Jest Pan osobą posiadającą orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Ze względu na wiek, stan zdrowia oraz niepełnosprawność wymaga Pan całodobowej opieki, której nie można zapewnić w warunkach domowych. Przebywa Pan w Domu Seniora (...). Placówka zapewnia całodobową opiekę przez 24 godziny na dobę, obejmującą w szczególności: całodobową opiekę, opiekę pielęgniarską, podawanie leków zgodnie z zaleceniami lekarzy, pomoc w wykonywaniu czynności życia codziennego, zakwaterowanie, całodzienne wyżywienie, stały nadzór nad stanem zdrowia.

Koszty Pana pobytu są pokrywane częściowo z Pana emerytury. Z uwagi na to, że wysokość Pana emerytury jest niewystarczająca do pokrycia pełnych kosztów pobytu, pozostałą część należności finansuje Pana syn, A.B. Opłaty są dokumentowane fakturami wystawianymi za pobyt w placówce. Z posiadanych informacji wynika, że Dom Seniora nie jest wpisany do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą jako zakład opiekuńczo-leczniczy ani zakład pielęgnacyjno- opiekuńczy. Jednocześnie zakres świadczonych usług odpowiada opiece sprawowanej nad osobami niepełnosprawnymi i niesamodzielnymi.

W uzupełnieniu wniosku wyjaśnił Pan natomiast, że Pana wniosek dotyczy wyłącznie roku podatkowego 2026. Wydatki objęte wnioskiem są ponoszone od marca 2026 r. i dotyczą odpłatności za pobyt w Domu Seniora (...). Prawo do odliczenia tych wydatków będzie rozpatrywane w zeznaniu podatkowym za 2026 r., składanym w 2027 r.

Pana pierwsze orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane w dniu (...) 2024 r. przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (...). Na podstawie tego orzeczenia został Pan zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W pierwszym orzeczeniu ustalony umiarkowany stopień niepełnosprawności datuje się od dnia (...) 2023 r.

Następnie w dniu (...) 2025 r. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (...) wydał kolejne orzeczenie, na podstawie którego został Pan zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności. W drugim orzeczeniu ustalony znaczny stopień niepełnosprawności datuje się od dnia (...) 2025 r. Oba orzeczenia zostały wydane na stałe.

W związku z powyższym przez cały okres, którego dotyczą wydatki objęte niniejszym wnioskiem, tj. od marca 2026 r., posiada Pan orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Posiada Pan faktury dokumentujące wydatki związane z pobytem w Domu Seniora (...). Na każdej z faktur jako nabywca wskazany jest Pan. Faktury wskazują jako przedmiot świadczenia opłatę za pobyt w Domu Seniora (...), ze wskazaniem właściwego miesiąca lub okresu pobytu.

Wydatki za pobyt udokumentowane są następującymi fakturami:

•     (...)

•     (...)

•     (...)

•     (...)

•     (...)

•     (...)

•     (...).

Łączna wartość faktur dotyczących pobytu wynosi (…) zł.

Dokumenty te zawierają dane nabywcy, dane podmiotu świadczącego usługę, określenie przedmiotu świadczenia oraz kwotę należności.

Koszty pobytu w Domu Seniora (...) są finansowane częściowo z Pana środków własnych, a częściowo przez Pana syna, A.B..

W odniesieniu do wskazanych powyżej faktur:

• Pan poniósł z własnych środków wydatki w łącznej wysokości X zł,

• A.B., Pana syn, poniósł wydatki w łącznej wysokości Y zł.

A.B. mieszka w Polsce, w (...), i rozlicza podatek dochodowy w (...). Pan natomiast podlega właściwości (...). Częściowe finansowanie kosztów pobytu przez syna wynika z niewystarczającej wysokości Pana emerytury do pokrycia pełnych kosztów pobytu.

Nie utożsamia Pan jednak wydatków faktycznie poniesionych przez syna z wydatkami poniesionymi przez Pana. W zakresie prawa do odliczenia odnosi Pan swoje stanowisko do wydatków, które sam faktycznie poniósł z własnych środków, tj. do kwoty X zł.

Wydatki objęte wnioskiem nie zostały i nie zostaną zaliczone przez Pana do kosztów uzyskania przychodów. Nie zostały i nie zostaną również odliczone od dochodu na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani od przychodów na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Wydatki te nie zostały Panu również zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Wydatki ponoszone przez Pana nie są finansowane ani dofinansowywane ze środków:

• Zakładowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

• Zakładowego Funduszu Aktywności,

• Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

• Narodowego Funduszu Zdrowia,

• Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Wydatki poniesione przez Pana nie zostały i nie zostaną mu zwrócone w jakiejkolwiek formie.

W uzupełnieniu wniosku dodatkowo skorygował Pan i uzupełnił informację zawartą w pierwotnym wniosku dotyczącą statusu Domu Seniora (...). Z informacji znajdującej się w rejestrze placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, prowadzonym przez Wojewodę (...), wynika, że:

Dom Seniora (...), jest wpisany do tego rejestru pod pozycją (...), z datą wpisu (...) r.

Podmiotem prowadzącym placówkę jest:

X. Placówka posiada zezwolenie na czas nieokreślony, wydane decyzją Wojewody (...) nr (...) z dnia (...) r.

Dom Seniora (...) jest zatem formalnie placówką zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, prowadzoną na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej i posiadającą wymagane zezwolenie Wojewody (...).

Jednocześnie Dom Seniora (...) nie jest zakładem opiekuńczo-leczniczym ani zakładem pielęgnacyjno-opiekuńczym działającym na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Nie jest również zakładem lecznictwa uzdrowiskowego ani zakładem rehabilitacji leczniczej.

Pana pobyt w Domu Seniora (...) ma charakter całodobowy i wynika z Pana wieku, stanu zdrowia oraz znacznego stopnia niepełnosprawności. Placówka zapewnia całodobową opiekę oraz pomoc w codziennym funkcjonowaniu osobie wymagającej stałej opieki.

Pytania podatkowe

1)  Czy posiadając od dnia (...) 2025 r. orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, ma Pan prawo w zeznaniu podatkowym za 2026 r. odliczyć od dochodu, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki poniesione z własnych środków na odpłatność za pobyt w Domu Seniora (...), będącym placówką zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, wpisaną do rejestru prowadzonego przez Wojewodę (...) na podstawie ustawy o pomocy społecznej, w sytuacji gdy placówka ta nie posiada statusu zakładu opiekuńczo-leczniczego ani zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej?

2)  Czy wydatki poniesione przez Pana z własnych środków na odpłatność za pobyt w Domu Seniora (...), będącego placówką zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, wpisaną do rejestru prowadzonego przez Wojewodę (...) na podstawie ustawy o pomocy społecznej, stanowią wydatki podlegające odliczeniu od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, wydatki poniesione przez Pana z własnych środków na odpłatność za pobyt w Domu Seniora (...) powinny podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Posiada Pan orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, ustalonym od dnia (...) 2025 r. Pobyt w Domu Seniora (...) pozostaje w bezpośrednim związku z Pana wiekiem, stanem zdrowia oraz niepełnosprawnością i wynika z konieczności zapewnienia Panu całodobowej opieki.

Istotne znaczenie ma również to, że Dom Seniora (...) nie jest placówką działającą bez uregulowania prawnego. Jest formalnie wpisaną do rejestru Wojewody (...) placówką zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku i posiada zezwolenie na prowadzenie takiej działalności na czas nieokreślony. Wnioskodawca ma świadomość, że art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia określone rodzaje placówek, w tym zakłady opiekuńczo-lecznicze i zakłady pielęgnacyjno-opiekuńcze.

Jednocześnie stoi Pan na stanowisku, że w przedstawionym stanie faktycznym nie można pominąć charakteru prawnego Domu Seniora (...) jako placówki ustawowo uregulowanej, podlegającej nadzorowi wojewody, której działalność polega na zapewnianiu całodobowej opieki osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku.

Uważa Pan, że przy ocenie prawa do ulgi należy uwzględnić nie tylko nazwę placówki, ale również jej rzeczywisty i prawnie określony charakter oraz cel ponoszonego wydatku.

W niniejszej sprawie wydatek nie jest zwykłym wydatkiem związanym z utrzymaniem osoby w podeszłym wieku. Jest to odpłatność za pobyt osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności w placówce zapewniającej jej całodobową opiekę.

Pobyt ten jest konieczny ze względu na Pana stan zdrowia i niepełnosprawność wnioskodawcy, a ponoszone przez Pana wydatki mają związek z zapewnieniem mu warunków niezbędnych do codziennego funkcjonowania.

W Pana ocenie przemawia to za zastosowaniem wykładni przepisów ulgi rehabilitacyjnej uwzględniającej cel tej ulgi, którym jest uwzględnienie szczególnych wydatków ponoszonych przez osoby niepełnosprawne w związku z ich niepełnosprawnością i wynikającymi z niej ograniczeniami w wykonywaniu czynności życiowych.

Podkreśla Pan również, że pyta wyłącznie o wydatki faktycznie poniesione przez Pana z własnych środków, tj. o kwotę X zł wynikającą z przedstawionego stanu faktycznego. Wydatki poniesione przez Pana syna A.B. w wysokości Y zł nie są objęte Pana żądaniem odliczenia.

W związku z powyższym stoi Pan na stanowisku, że wydatki w wysokości X zł poniesione w 2026 r. na odpłatność za pobyt w Domu Seniora (...) mogą zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnosi Pan o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska. Jednocześnie wskazuje Pan, że niniejszym uzupełnieniem sprostował Pan informację zawartą w pierwotnym wniosku dotyczącą statusu Domu Seniora (...). Aktualnie przedstawiony stan faktyczny uwzględnia fakt, że placówka jest wpisana do właściwego rejestru Wojewody (...) i posiada wymagane zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zapewniania całodobowej opieki.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot:

6) wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne;

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie: 4) dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Wedle art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b) znaczny stopień niepełnosprawności;

2)  II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy albo

b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

W myśl art. 26 ust. 7g omawianej ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne – stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy – jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Przebywa Pan w Domu Seniora, w którym ma Pan zapewnioną całodobową opiekę. Posiada Pan faktury, które wskazują jako przedmiot świadczenia: opłatę za pobyt w Domu Seniora (...). Na fakturach widnieje Pan jako nabywca. Koszty Pana pobytu są pokrywane częściowo z Pana emerytury, a częściowo opłacane przez Pana syna.

W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania. Przepisy dotyczące ulg podatkowych muszą być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej.

Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest natomiast katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Mając na uwadze treść Pana wniosku oraz przytoczone przepisy prawa wyjaśniam, że w art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały wydatki na odpłatność za pobyt w:

-     zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego,

-     zakładzie rehabilitacji leczniczej,

-     zakładzie opiekuńczo-leczniczym,

-     zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje wymienionych wyżej pojęć zawartych w tym przepisie, w związku z tym należy posiłkować się ustawą z 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1135) oraz ustawą z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2026 r. poz. 156 ze zm.).

Działanie zakładów lecznictwa uzdrowiskowego reguluje ustawa o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych.

Na mocy art. 6 tej ustawy:

Zakładami lecznictwa uzdrowiskowego są:

1)  szpitale uzdrowiskowe;

2)  sanatoria uzdrowiskowe;

3)  szpitale uzdrowiskowe dla dzieci i sanatoria uzdrowiskowe dla dzieci;

4)  przychodnie uzdrowiskowe;

5)  zakłady przyrodolecznicze;

6)  szpitale i sanatoria w urządzonych podziemnych wyrobiskach górniczych.

Z art. 2 pkt 10 ww. ustawy wynika, że zakład lecznictwa uzdrowiskowego to:

zakład leczniczy, w którym podmiot leczniczy wykonuje działalność leczniczą w rodzaju ambulatoryjne lub stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, działający na obszarze uzdrowiska, utworzony w celu udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej, w ramach kierunków leczniczych i przeciwwskazań ustalonych dla danego uzdrowiska, w szczególności wykorzystujących warunki naturalne uzdrowiska przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych;

Natomiast, do kwestii zakładu rehabilitacji leczniczej, zakładu opiekuńczo-leczniczego, zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego odnosi się ustawa o działalności leczniczej.

Stosownie do art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy:

Stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne mogą polegać w szczególności na:

1)  udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację i rehabilitację pacjentów niewymagających hospitalizacji, oraz zapewnianiu im produktów leczniczych i wyrobów medycznych, pomieszczeń i wyżywienia odpowiednich do stanu zdrowia, a także prowadzeniu edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich rodzin oraz przygotowaniu tych osób do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych;

2)  udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację, opiekę i rehabilitację pacjentów niewymagających hospitalizacji, oraz zapewnianiu im produktów leczniczych potrzebnych do kontynuacji leczenia, pomieszczeń i wyżywienia odpowiednich do stanu zdrowia, a także prowadzeniu edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich rodzin oraz przygotowaniu tych osób do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych;

3)  udzielaniu świadczeń zdrowotnych polegających na działaniach usprawniających, które służą zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia;

4)  sprawowaniu wszechstronnej opieki zdrowotnej, psychologicznej i społecznej nad pacjentami znajdującymi się w stanie terminalnym oraz opieki nad rodzinami tych pacjentów.

W myśl art. 12 ust. 1 powołanej ustawy:

Stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych innych niż szpitalne udziela się w przypadku świadczeń, o których mowa w art. 9 ust. 1:

1)  pkt 1 – w zakładzie opiekuńczo-leczniczym;

2)  pkt 2 – w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;

3)  pkt 3 – w zakładzie rehabilitacji leczniczej;

4)  pkt 4 – w hospicjum.

Zakłady opiekuńczo-lecznicze, pielęgnacyjno-opiekuńcze i rehabilitacji leczniczej udzielają całodobowych i stacjonarnych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację i rehabilitację osób niewymagających hospitalizacji, oraz zapewniają im środki farmaceutyczne i materiały medyczne, pomieszczenie i wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia. Działania przez nie prowadzone, mają na celu przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przygotowanie do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych.

W opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że Dom Seniora (...) nie jest zakładem opiekuńczo-leczniczym ani zakładem pielęgnacyjno-opiekuńczym działającym na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Nie jest również zakładem lecznictwa uzdrowiskowego ani zakładem rehabilitacji leczniczej. Wskazał Pan, że Dom Seniora (...) jest placówką zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, prowadzoną na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

Zgodnie z art. 67 ust. 1 ww. ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1214 ze zm.):

Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku może być prowadzona po uzyskaniu zezwolenia wojewody.

Na mocy art. 68 ust. 1 omawianej ustawy:

Opieka w placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku polega na świadczeniu przez całą dobę usług:

1)  opiekuńczych zapewniających:

a)  udzielanie pomocy w podstawowych czynnościach życiowych,

b)  pielęgnację, w tym pielęgnację w czasie choroby,

c)  opiekę higieniczną,

d)  niezbędną pomoc w załatwianiu spraw osobistych,

e)  kontakty z otoczeniem;

2)  bytowych zapewniających:

a)  miejsce pobytu,

b)  wyżywienie,

c)  utrzymanie czystości.

Na mocy art. 68 ust. 2 omawianej ustawy:

Sposób świadczenia usług powinien uwzględniać stan zdrowia, sprawność fizyczną i intelektualną oraz indywidualne potrzeby i możliwości osoby przebywającej w placówce, a także prawa człowieka, w tym w szczególności prawo do godności, wolności, intymności i poczucia bezpieczeństwa.

Należy zauważyć, że działalność placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku koncentruje się w głównej mierze na świadczeniu usług bytowych i opiekuńczych. Jest ona zastępczym domem dla osoby w niej przebywającej, której stan zdrowia nie wymaga pobytu w zakładzie opieki zdrowotnej.

Ww. placówka, działająca w trybie i na zasadach określonych w ustawie o pomocy społecznej, zajmuje się zapewnieniem całodobowej opieki, zaspokajaniem potrzeb w zakresie zamieszkania, wyżywienia, niezbędnych usług medycznych. Działania te mają na celu zapewnienie opieki w stopniu umożliwiającym godne życie osobom tam przebywającym. Zatem, działania te nie służą leczeniu, rehabilitacji, przywracaniu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przygotowaniu do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych, jak w przypadku zakładu rehabilitacji leczniczej czy zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego bądź zakładu opiekuńczo-leczniczego.

Przepisy regulujące funkcjonowanie placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku wskazują zatem jednoznacznie, że nie należy ich utożsamiać z zakładami wymienionymi przez ustawodawcę w art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bowiem jak wykazano wyżej, istnieje zasadnicza różnica pomiędzy przeznaczeniem ww. typów zakładów i celami jakie mają przypisane do zrealizowania a celem i przeznaczeniem placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Różnica ta występuje również w ich umocowaniu prawnym.

Zatem poniesione przez Pana wydatki na pobyt w Domu Seniora (...) nie mieszczą się w zamkniętym katalogu wydatków określonym w art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dom Seniora (...) nie jest bowiem zakładem lecznictwa uzdrowiskowego, zakładem rehabilitacji leczniczej, zakładem opiekuńczo-leczniczym, zakładem pielęgnacyjno-opiekuńczym o których mowa we wskazanym powyżej przepisie.

W konsekwencji, niezależnie od spełnienia pozostałych przesłanek, nie przysługuje Panu prawo do odliczenia od dochodu za 2026 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na pobyt w Domu Seniora (...) na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pana stanowisko należało zatem uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.