Interpretacja 0115-KDWT.4011.31.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości rozliczenia zeznania wspólnie z małżonką. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 marca 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pozostaje Pan w związku małżeńskim od 23 kwietnia 2000 r. Między małżonkami od początku trwania małżeństwa istniała ustawowa wspólność majątkowa. W dniu 30 lipca 2025 r. sąd ogłosił upadłość konsumencką małżonków, co zgodnie z art. 124 ust. 1 Prawa upadłościowego skutkowało powstaniem rozdzielności majątkowej. Stan ten był wynikiem przymusu ustawowego związanego z toczącym się postępowaniem, a nie wolą małżonków. W dniu 17 stycznia 2026 r. uprawomocniło się postanowienie o ustaleniu planu spłat, co zakończyło właściwe postępowanie upadłościowe i skutkowało automatycznym powrotem do ustawowej wspólności majątkowej. Małżonkowie przez cały ten czas pozostawali w związku małżeńskim i prowadzili wspólne gospodarstwo domowe.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

1.  Postępowania upadłościowe wobec Pana oraz Pana żony, A. A, toczyły się w trybie art. 491(1) ustawy Prawo upadłościowe, czyli w trybie przewidzianym dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

2.  Postanowienie o ustaleniu planu spłaty wobec Pana (B. A, sygn. (...)) zostało wydane w dniu 9 stycznia 2026 r.

3.  Postanowienie dotyczące Pana żony (A. A, sygn. (...)), dotyczące umorzenia zobowiązań bez ustalenia planu spłaty, zostało wydane w dniu 16 stycznia 2026 r.

4.  Zarówno Pan, jak i Pana żona, w latach 2025 i 2026 podlegaliście i będziecie podlegać w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

5.  W latach 2025 i 2026 ani do Pana, ani do Pana żony nie miały i nie będą miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT, ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem najmu prywatnego), ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego. Państwa dochody pochodzą wyłącznie ze źródeł opodatkowanych według skali podatkowej.

Pytanie

1.  Czy w związku z ogłoszeniem upadłości konsumenckiej w dniu 30 lipca 2025 r., skutek przymusowej rozdzielności majątkowej, traci Pan prawo do wspólnego rozliczenia z małżonką za rok podatkowy 2025 na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o PIT?

2.  Czy w związku z ustaleniem planu spłat w dniu 17 stycznia 2026 r., co skutkuje z mocy prawa ustaniem rozdzielności i powrotem do wspólności majątkowej, ma Pan prawo do wspólnego rozliczenia z małżonkiem za rok podatkowy 2026, mimo że stan rozdzielności trwał przez pierwsze 16 dni stycznia?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem w zakresie pytania pierwszego, ma Pan prawo do wspólnego rozliczenia za rok 2025. Choć art. 6 ust. 2 ustawy o PIT mówi o trwaniu wspólności przez cały rok, należy wziąć pod uwagę charakter upadłości konsumenckiej. Rozdzielność majątkowa powstała tu jako skutek uboczny procedury oddłużeniowej, a nie jako próba uniknięcia odpowiedzialności czy celowa zmiana ustroju majątkowego przez małżonków. Odmowa wspólnego rozliczenia w tej sytuacji jest dodatkową, nieuzasadnioną sankcją finansową dla osób i tak znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej.

Pana zdaniem w zakresie pytania drugiego, ma Pan prawo do wspólnego rozliczenia za rok 2026. Powrót do wspólności nastąpił na samym początku roku (17 stycznia). Biorąc pod uwagę ratio legis przepisów o wspólnym opodatkowaniu, które mają promować stabilność rodzin, marginalny okres rozdzielności (16 dni) wynikający wyłącznie z terminów sądowych, nie powinien niweczyć prawa do preferencyjnego rozliczenia. Małżonkowie przez 349 dni roku 2026 pozostawali w pełnej wspólnocie majątkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.

W myśl art. 6 ust. 2 powołanej ustawy:

Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:

1)  przez cały rok podatkowy albo

2)  od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego

– mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.

Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy:

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

Z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.

W myśl zaś art. 6 ust. 3a komentowanej ustawy:

Zasady i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 2 i 3, mają zastosowanie również do:

1)  małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,

2)  małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej

- jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych; przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.

Według art. 6 ust. 8 przywołanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1) stosuje przepisy:

a) art. 30c lub

b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z ww. regulacji wynika, że z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 cytowanej ustawy, następujące warunki:

·    są polskimi rezydentami podatkowymi,

·    pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:

¾  przez cały rok podatkowy albo

¾  od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego, w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego,

·   nie stosują przepisów o 19% podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,

·   nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Ustawodawca wprowadzając uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia się małżonków, wyraźnie określił więc warunki jakie należy spełnić by móc z niego skorzystać. Spełnienie ww. warunków łącznie powoduje możliwość skorzystania z prawa do łącznego opodatkowania dochodów małżonków.

Z analizy opisu zdarzenia wynika, że pozostaje Pan w związku małżeńskim od 23 kwietnia 2000 r. Między Panem a Pana żoną od początku trwania małżeństwa istniała ustawowa wspólność majątkowa. W dniu 30 lipca 2025 r. sąd ogłosił upadłość konsumencką małżonków, co zgodnie z art. 124 ust. 1 Prawa upadłościowego skutkuje powstaniem rozdzielności majątkowej. Postępowania upadłościowe wobec Pana i Pana żony, toczyły się w trybie art. 491¹ ustawy Prawo upadłościowe, czyli w trybie dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Postanowienie o ustaleniu planu spłaty wobec Pana zostało wydane w dniu 9 stycznia 2026 r. Postanowienie dotyczące Pana żony, w sprawie umorzenia zobowiązań bez ustalenia planu spłaty, zostało wydane w dniu 16 stycznia 2026 r.

Ponadto, w latach 2025 i 2026 podlegają Państwo i będą podlegać w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W latach 2025 i 2026 ani do Pana ani do Pana żony nie miały i nie będą miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT , ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem najmu prywatnego), ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego. Państwa dochody pochodzą wyłącznie ze źródeł opodatkowanych według skali podatkowej.

Powziął Pan wątpliwość, czy może rozliczyć zeznanie za rok 2025 i 2026 wspólnie z małżonką.

Celem wyjaśnienia Pana wątpliwości należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236 ze zm.).

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Rozdzielność majątkowa powstaje z mocy prawa, w razie ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Na mocy art. 53 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W razie uchylenia ubezwłasnowolnienia, a także umorzenia, ukończenia lub uchylenia postępowania upadłościowego, między małżonkami powstaje ustawowy ustrój majątkowy.

Stosownie zaś do art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 614 ze zm.):

Z dniem ogłoszenia upadłości jednego z małżonków powstaje między małżonkami rozdzielność majątkowa, o której mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2023 r. poz. 2809). Jeżeli małżonkowie pozostawali w ustroju wspólności majątkowej, majątek wspólny małżonków wchodzi do masy upadłości, a jego podział jest niedopuszczalny.

Z art. 491¹ ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe wynika, że przepisy niniejszego tytułu (tj. Postępowanie upadłościowe wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej) stosuje się wobec osób fizycznych, których upadłości nie można ogłosić zgodnie z przepisami działu II tytułu I części pierwszej.

Zgodnie z art. 491¹⁴ ww. ustawy zawiera uregulowania dotyczące planu spłaty wierzycieli. Zgodnie z ust. 8 tego przepisu:

Wydanie postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli lub warunkowym umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli oznacza zakończenie postępowania.

Zgodnie z powyższym, wydanie postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli oznacza zakończenie postępowania oraz powstanie między małżonkami, zgodnie z art. 53 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ustawowego ustroju wspólności majątkowej. Skoro więc w niniejszej sprawie, w lipcu 2025 r. sąd ogłosił wobec Pana i Pana żony upadłość konsumencką a postanowienie o ustaleniu planu spłaty zostało wydane w styczniu 2026 r., to warunek dotyczący pozostawania przez cały rok podatkowy we wspólności majątkowej małżeńskiej nie był spełniony ani w 2025, ani w 2026 roku. Od ogłoszenia upadłości konsumenckiej do momentu ukończenia postępowań upadłościowych, bowiem między Panem a Pana żoną istniał ustrój rozdzielności majątkowej.

Tym samym, nie jest Pan uprawniony do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2025 i 2026 w sposób przewidziany dla małżonków tj. na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.