Interpretacja 0115-KDWT.4011.32.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

– nieprawidłowe- w zakresie uznania konsultacji psychiatrycznych za zabiegi rehabilitacyjne podlegające odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej;

– prawidłowe- w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie pismem z 19 marca 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą pracującą na etacie i rozliczającą się PIT-37. Ma Pani na utrzymaniu 17- letnie dziecko niepełnosprawne, które w roku 2025 uzyskało orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (…) wydane przez Powiatowy Zespół Orzekania o Niepełnosprawności w A na czas określony do 2027 r. W orzeczeniu zaznaczono, że niepełnosprawność trwa od 13 r. ż. W wydanym orzeczeniu wskazano również, że dziecko wymaga "korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacji pozarządowych oraz innych placówek".

Od roku 2021 dziecko korzysta z konsultacji psychiatrycznych i zaleconych przez lekarza psychiatrę sesji psychoterapii indywidualnej (zalecenia z wizyt). Za okres od 2021 r. do 18.12.2025 r. zostało wydane zaświadczenie z kliniki, w której dziecko uczęszcza na sesje psychoterapii i konsultacje psychiatryczne. W zaświadczeniu znalazły się następujące informacje: kto (imię i nazwisko dziecka, nr PESEL), od kiedy i jak często korzystał z psychoterapii. Dodatkowo wyszczególniono: daty, nazwę usługi (sesja terapii indywidualnej, sesja psychologiczna, konsultacja psychiatryczna), kwotę usługi oraz formę płatności (karta, przelew). Jako dowód płatności posiada Pani potwierdzenia przelewów bankowych, gdzie znajdują takie informacje jak: kto (rodzic - czyli Pani), komu (nazwa kliniki, w której dziecko ma sesje i konsultacje), kwota usługi i data płatności - informacje te pokrywają się z danymi z zaświadczenia. Ponieważ orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane zostało w 2025 roku, nie posiada Pani innych dowodów księgowych (faktur). Dziecko nadal korzysta z psychoterapii poznawczo-behawioralnej u psychologa klinicznego oraz z konsultacji psychiatrycznych - jest to niezbędne do poprawy i powrotu do zdrowia dziecka. Od 2021 roku ponosi Pani wydatki na sesje psychoterapeutyczne i psychologiczne oraz konsultacje psychiatryczne. Wydatki te nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:

1.  Chciałaby Pani rozliczyć ulgę rehabilitacyjną za lata 2022-2025 oraz w przyszłości za lata 2026, 2027.

2.  Pani dziecko ukończyło 12 lat w 2020 r.

3.  Pani dziecko jest osobą niepełnosprawną pozostającą na Pani utrzymaniu, w rozumieniu art. 26 ust. 7e ustawy o PIT, zalicza się do pierwszej grupy podatkowej (córka).

4.  W okresie, którego dotyczy wniosek uzyskiwała Pani dochody ze stosunku pracy podlegającego opodatkowaniu w Polsce.

5.  Lekarz psychiatra w zaleceniach z wizyt oraz w zaświadczeniu lekarskim wydanym dla potrzeb Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia 7.10.2025 r. (załącznik) wskazał wymóg dalszego leczenia psychiatrycznego oraz psychoterapii.

6.  Psychoterapię indywidualną w latach 2001 - do marca 2025 prowadziła (…), natomiast od kwietnia 2025 psychoterapię indywidualną prowadzi psycholog-seksuolog (...).

7.  Istnieje ścisły związek między orzeczoną niepełnosprawnością dziecka (symbol przyczyny niepełnosprawności - (...)) a koniecznością odbywania sesji psychoterapeutycznych, które stanowią istotny element leczenia i rehabilitacji. Umożliwiają one poprawę funkcjonowania w życiu codziennym poprzez rozwijanie umiejętności radzenia sobie z emocjami, stresem oraz trudnościami społecznymi. Regularne uczestnictwo w terapii sprzyja stabilizacji stanu zdrowia, zmniejsza ryzyko nawrotów choroby oraz wspiera proces powrotu do aktywności edukacyjnej i społecznej oraz, w przyszłości, zawodowej. W związku z tym psychoterapia jest niezbędnym elementem wspierającym proces rehabilitacji i zwiększającym samodzielność dziecka. (załącznik: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności).

8. Ww. wydatki nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a także nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Koszty psychoterapii zostały w całości sfinansowane przez Panią.

9. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności ma charakter czasowy tj. do 31.12.2027 r., do tego czasu sądzi Pani, że opisane we wniosku informacje, dane oraz warunki nie ulegną zmianie.

Pytania

1.  Czy określenia: sesja terapii indywidualnej, sesja psychologiczna, konsultacja psychiatryczna wpisują się w definicję "zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne"?

2.  Czy na podstawie wspomnianych dokumentów oraz przepisów prawa podatkowego (Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych - rozdział 6 -art. 26 -ust.1 pkt 6, rozdział 6 -art. 26 ust. 7a pkt. 6b oraz ust. 7b i ust. 7d ) może Pani skorzystać z odliczeń podatkowych z tytułu ulgi rehabilitacyjnej (wydatki nielimitowane) w przyszłości, za rok 2025 i za wcześniejsze lata?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że sesja psychoterapeutyczna oraz konsultacje psychiatryczne stanowią formę zabiegu rehabilitacyjnego i leczniczo-rehabilitacyjnego, ponieważ są one konieczne do poprawy zdrowia dziecka. O konieczności wspomnianych świadczeń zdrowotnych świadczą zarówno: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności jak i zalecenia z wizyt lekarza psychiatry. W oparciu o powyższe informacje, posiadaną dokumentację oraz na podstawie przedstawionych przepisów prawa podatkowego (Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych - rozdział 6 -art. 26-ust.1 pkt 6, rozdział 6 -art. 26 ust. 7a pkt. 6b oraz ust. 7b i ust. 7d), a także na podstawie interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0115- KDIT2.4011.519.2025.2.MM z dnia 18.11.2025 r., uważa Pani, że przysługuje Pani skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej we wspomnianym zakresie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest częściowo prawidłowe i częściowo nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.

Jak stanowi art. 26 ust. 7a pkt 6b cytowanej ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym. Odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Przepisy regulujące prawo do ulgi powinny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:

W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1.  wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;

2.  okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.

3.  (uchylony)

W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1. I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b) znaczny stopień niepełnosprawności;

2. II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a) całkowitą niezdolność do pracy albo

b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z treści wniosku wynika, że ma Pani na utrzymaniu 17-letnie dziecko niepełnosprawne, które w roku 2025 uzyskało orzeczenie o niepełnosprawności (stopień umiarkowany) wydane przez Powiatowy Zespół Orzekania o Niepełnosprawności w A na czas określony do 2027 roku. W orzeczeniu wskazano, że niepełnosprawność trwa od 13 r.ż. Dziecko 12 lat ukończyło w 2020 roku. Od 2021 roku dziecko korzysta z konsultacji psychiatrycznych i zaleconych przez lekarza psychiatrę sesji psychoterapii indywidualnej.

Kwestię dotyczącą możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na psychoterapię, sesje psychoterapii indywidualnej oraz konsultacje psychiatryczne, należy odnieść do przepisu art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy, z którego wynika, że wydatkami uprawniającymi do skorzystania z przedmiotowej ulgi są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Należy wyjaśnić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem konieczne jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, „zabieg” stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby), z kolei „rehabilitacja” jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych, natomiast „rehabilitacja lecznicza” jest to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.

Z kolei definicja rehabilitacji zawarta jest w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz osób niepełnosprawnych: Rehabilitacja to proces mający na celu umożliwienie osobie niepełnosprawnej osiągnięcie możliwie pełnej aktywności, uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym przy użyciu środków medycznych, psychologicznych, edukacyjnych, zawodowych i społecznych.

Natomiast „konsultacja” zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego” https://sjp.pwn.pl/szukaj/konsultacja.htm oznacza zasięganie opinii u specjalisty lub rzeczoznawcy, udzielanie rad i wyjaśnień przez specjalistę lub rzeczoznawcę, naradę specjalistów lub rzeczoznawców w jakiejś sprawie.

Odnosząc się więc do możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na konsultacje psychiatryczne wskazać należy, że mimo, iż kontrolne wizyty u lekarzy specjalistów są niezbędne z medycznego punktu widzenia, stanowią one jedynie zasięganie opinii u specjalisty (w tym przypadku z dziedziny psychiatrii), wobec czego nie wpisują się one w definicję zabiegu rehabilitacyjnego lub leczniczo-rehabilitacyjnego. Wydatek związany z takimi wizytami nie mieści się zatem w katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2853/11:

(…) nie każda wizyta u lekarza specjalisty jest jednocześnie zabiegiem leczniczo-rehabilitacyjnym i nie ulega wątpliwości, że wizyty kontrolne u lekarza, czy też badania lekarskie nie są tożsame z określeniem „zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne”. Twierdzenie przeciwne (…) jest oczywiście bezzasadne i to nie tylko z racji elementarnych reguł językowych, ale też ze względów wynikających z zasad wiedzy oraz doświadczenia życiowego.

W świetle powyższego uznać należy, że wydatki poniesione na konsultacje psychiatryczne nie mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

W tej części Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Za zabiegi rehabilitacyjne można za to uznać psychoterapię, jeżeli została ona zalecona przez lekarza specjalistę i stanowi element kompleksowego procesu rehabilitacji, którego celem jest przywrócenie jak najwyższego poziomu sprawności psychicznej i fizycznej oraz pozostaje w bezpośrednim związku z jego niepełnosprawnością.

Jak wskazała Pani w opisie sprawy, istnieje ścisły związek między orzeczoną niepełnosprawnością dziecka a koniecznością odbywania sesji psychoterapeutycznych, które stanowią istotny element leczenia i rehabilitacji. Umożliwiają one poprawę funkcjonowania w życiu codziennym poprzez rozwijanie umiejętności radzenia sobie z emocjami, stresem oraz trudnościami społecznymi. Regularne uczestnictwo w terapii sprzyja stabilizacji stanu zdrowia, zmniejsza ryzyko nawrotów choroby oraz wspiera proces powrotu do aktywności edukacyjnej i społecznej oraz, w przyszłości, zawodowej. W związku z tym, psychoterapia jest niezbędnym elementem wspierającym proces rehabilitacji i zwiększającym samodzielność dziecka.

Ponadto, z opisu sprawy wynika także, że wydatki związane z indywidualną psychoterapią są udokumentowane wydanym zaświadczeniem z kliniki, w której dziecko uczęszcza na sesje psychoterapii. W zaświadczeniu znalazły się następujące informacje: kto, od kiedy i jak często korzystał z psychoterapii. Dodatkowo wyszczególniono: daty, nazwę usługi, kwotę usługi oraz formę płatności. Jako dowód płatności posiada Pani potwierdzenia przelewów bankowych, gdzie znajdują takie informacje jak: kto, komu, kwota usługi i data płatności - informacje te pokrywają się z danymi z zaświadczenia. Ponieważ orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane zostało w 2025 r., nie posiada Pani innych dowodów księgowych (faktur).

Jednocześnie wskazała Pani, że powyższe wydatki nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a także nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Koszty psychoterapii zostały w całości sfinansowane przez Panią.

Reasumując, wymienione we wniosku wydatki na psychoterapię i sesje psychoterapii indywidualnej, wskazane w wydanym przez lekarza zaświadczeniu, poniesione przez Panią w latach 2022-2025 w związku z niepełnosprawnością dziecka, które pozostaje na Pani utrzymaniu, uprawniają Panią do odliczenia od podstawy opodatkowania na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a pkt 6b w zw. z ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prawo do ulgi będzie Pani przysługiwać także w latach 2026 i 2027, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny sprawy oraz nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

W tej części Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.