Podatnik w 2025 roku uzyskiwał dochody z umowy o pracę oraz umowy zlecenia. Dodatkowo prowadził jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem, która przez cały 2025 rok była zawieszona i nie przyniosła żadnych przychodów. Podatnik złożył zerowy PIT-28. Przez cały rok pozostawał w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej. Jego żona uzyskiwała przychody tylko z umowy…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie organu pismem z 22 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 2025 roku uzyskał Pan łączny dochód z wynagrodzenia na podstawie umowy o pracę oraz jednej umowy-zlecenia. W tymże roku podatkowym prowadził Pan jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych - jednak działalność ta w całym 2025 roku była zawieszona. Historia działalności (NIP: (...)):
data rozpoczęcia działalności: 2024
data zawieszenia działalności: 2024
data zakończenia działalności: 2025-10
data skreślenia z rejestru lub ewidencji: 2025-10
W 2025 roku nie osiągnął Pan żadnych dochodów z tejże działalności, w dniu 21 lutego 2026 r. złożył Pan zeznanie podatkowe PIT-28 (wartość 0 za otrzymane dochody z działalności).
Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
1. Nie posiadał Pan - w ramach działalności gospodarczej, dla której wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - zobowiązania bądź uprawnienia do zwiększenia lub pomniejszenia podstawy opodatkowania lub przychodów, a także do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.
2. Przez cały 2025 r. pozostawał Pan z żoną w związku małżeńskim oraz we wspólności majątkowej małżeńskiej.
3. W 2025 roku Pan oraz Pana żona podlegaliście nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
4. W 2025 roku w stosunku do Pana nie miały zastosowania przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
5. W 2025 r. w stosunku do Pana żony nie miały zastosowania przepisy:
a. art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.
b. przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
6. Pana intencją jest otrzymanie interpretacji indywidualnej wyłącznie w zakresie możliwości preferencyjnego rozliczenia zeznania wspólnie z małżonką.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy za 2025 rok jest Pan uprawniony do złożenia rocznego zeznania podatkowego PIT-37 łącznie ze współmałżonką?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Pana zdaniem, jest Pan uprawniony do złożenia rocznego zeznania podatkowego PIT-37 łącznie ze współmałżonką.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Brzmienie tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
Na podstawie zaś art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.
W myśl art. 6 ust. 2 powołanej ustawy:
Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
1) przez cały rok podatkowy albo
2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego - w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego
– mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.
Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy:
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.
Z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.
Według art. 6 ust. 8 przywołanej ustawy:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
– w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Zatem, w świetle ww. przepisów ustawy, z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 ustawy, następujące warunki:
· są polskimi rezydentami podatkowymi,
· pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
- przez cały rok podatkowy albo
- od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego w przypadku, gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego,
· nie stosują przepisów o podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
· nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843):
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a..
Zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:
Podatnicy są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie według ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym; zeznanie złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
W przypadku, kiedy podatnik nie osiąga przychodów z działalności gospodarczej obowiązek w zakresie składania zeznań podatkowych nie ustaje. Z obowiązku tego nie zwalnia fakt, że w ramach tego źródła nie są uzyskiwane żadne przychody. Nawet w czasie formalnego zawieszenia działalności podatnik może uzyskać przychód będący wynikiem jego wcześniejszych działań.
Wobec powyższego, wspólne rozliczenie z małżonkiem jest możliwe w sytuacji, gdy do małżonka prowadzącego działalność gospodarczą mają zastosowanie przepisy ustawy o ryczałcie, ale złoży on „zerowy” PIT-28, co oznacza, że z tytułu tej działalności:
· przez cały rok podatkowy nie osiągnął przychodów, ani
· nie poniósł kosztów uzyskania przychodów, ani
· nie był obowiązany lub nie korzysta z uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, ani
· nie jest obowiązany albo nie korzysta z uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.
Z opisu sprawy wynika, że w 2025 roku uzyskał Pan dochód z tytułu umowy o pracę oraz umowy zlecenie. W tymże roku prowadził Pan również jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że działalność ta od 2024 roku była zawieszona a w 2025 roku została zakończona.
Jak wskazał Pan w treści wniosku, w 2025 roku nie osiągnął Pan żadnych dochodów z tejże działalności. 21 lutego 2026 roku złożył Pan zeznanie podatkowe PIT- 28. Nie posiadał Pan zobowiązania ani uprawnienia do zwiększenia lub pomniejszenia podstawy opodatkowania lub przychodów, a także do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.
Przez cały 2025 rok pozostawał Pan w związku małżeńskim oraz we wspólności majątkowej małżeńskiej. Ponadto, przez cały 2025 rok podlegał Pan z żoną nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium RP.
Zarówno w stosunku do Pana jak i Pana żony nie miały zastosowania przepisy ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Pana żona w 2025 r. uzyskiwała przychody tylko z umowy o pracę.
Powziął Pan wątpliwość, czy w roku podatkowym 2025 jest Pan uprawniony do złożenia rocznego zeznania podatkowego PIT-37 łącznie ze współmałżonką.
W tym miejscu należy wskazać, że sam fakt formalnego posiadania przez Pana w 2025 roku zawieszonej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem, która w 2025 r. została zamknięta i w ramach której nie osiągnął Pan w roku podatkowym żadnych przychodów, nie ponosił kosztów uzyskania przychodów, nie posiadał zobowiązań ani uprawnień do zwiększania lub pomniejszania podstawy opodatkowania albo przychodów oraz nie dokonywał Pan innych doliczeń lub odliczeń związanych z tą działalnością, nie powoduje utraty prawa do wspólnego opodatkowania dochodów łącznie z małżonką.
Ponadto, stosownie do treści wniosku, w 2025 r. uzyskał Pan przychody z umowy zlecenie.
Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako odrębne źródła przychodów wymienia m.in. :
¾ działalność wykonywaną osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2),
¾ pozarolniczą działalność gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 3).
Zgodnie z brzmieniem art. 13 pkt 8 tej ustawy:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
c) przedsiębiorstwa w spadku.
– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że przychody z tytułu umowy zlecenie, która nie została zawarta w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, nie są zaliczane do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Przepisy prawa podatkowego, co do zasady, nie zabraniają, czy też nie ograniczają podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą możliwości równoczesnego uzyskiwania przychodów z tytułu umów zlecenia, kwalifikowanych jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. W związku z tym, na podstawie treści wniosku przyjęto, że uzyskane przez Pana przychody z umowy zlecenie wykonanej poza działalnością gospodarczą, nie stanowiły przychodów ze źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”.
Stwierdzić zatem należy, że w przedstawionym we wniosku opisie sprawy, nie znajduje zastosowania ograniczenie wynikające z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż w roku podatkowym 2025 w stosunku do Pana ani do Pana małżonki nie miały zastosowania przepisy dotyczące opodatkowania podatkiem liniowym ani przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie, o którym mowa w tym przepisie.
Skoro więc, w okolicznościach opisanej sprawy, zostały spełnione wszystkie warunki określone w art. 6 ust. 2 i ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest Pan uprawniony do wspólnego opodatkowania swoich dochodów z umowy o pracę i umowy zlecenia z dochodami małżonki w zeznaniu podatkowym składanym za rok 2025.
Tym samym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo