Interpretacja 0115-KDWT.4011.57.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 16 kwietnia 2026 r., 13 i 28 maja 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą rozwiedzioną. Z wyroku rozwodowego wynika, że władza rodzicielska nad małoletnimi dziećmi przysługuje obojgu rodzicom, jednakże sąd nie orzekł o kontaktach ojca z dziećmi, ponieważ ojciec o to nie wnioskował.

W rzeczywistości, przez cały rok podatkowy, proces wychowawczy dzieci spoczywał wyłącznie na Pani. Dzieci zamieszkują na stałe z Panią, zapewnia im Pani pełne utrzymanie, opiekę zdrowotną, edukacyjną oraz emocjonalną. Ojciec dzieci nie uczestniczy w ich codziennym życiu, nie podejmuje decyzji dotyczących ich wychowania, leczenia czy edukacji. Kontakty ojca z dziećmi mają charakter sporadyczny i okazjonalny (średnio raz na miesiąc lub rzadziej, na czas ok. 2 godzin poza miejscem zamieszkania dzieci).

Nie pozostaje Pani w związku małżeńskim z ojcem dzieci ani z żadną inną osobą, nie prowadzi Pani z nikim wspólnego gospodarstwa domowego ani nie wychowuje dzieci wspólnie z inną osobą w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o PIT.

Uzupełnienie stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:

1.  W okresie, którego dotyczy wniosek, podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się w Polsce, gdzie przebywała Pani przez cały rok podatkowy i gdzie znajduje się Pani centrum interesów osobistych oraz gospodarczych.

2.  Wyrok rozwodowy orzeczony przez Sąd Okręgowy w (...), został ogłoszony w dniu 20 marca 2025 r. Zgodnie z posiadanym przez Panią odpisem wyroku ze stwierdzeniem prawomocności, wyrok ten uprawomocnił się z dniem 28 marca 2025 r.

Podkreśliła Pani, że stan faktyczny samotnego wychowywania dzieci rozpoczął się w 3 czerwca 2024 r., kiedy to Pani mąż wyprowadził się ze wspólnego miejsca zamieszkania. Od tej daty prowadzi Pani całkowicie odrębne gospodarstwo domowe i sprawuje Pani wyłączną, całodobową opiekę nad małoletnimi dziećmi. Wyprowadzka ojca dzieci definitywnie zakończyła jakikolwiek wspólny proces wychowawczy, a ciężar codziennego utrzymania, edukacji i opieki zdrowotnej nad dziećmi od tego momentu spoczywa wyłącznie na Pani.

3.  W 2024 r. Pani dzieci były małoletnie. Córka A, urodzona w 2009 r., oraz córka B, urodzona w 2011 r., w okresie objętym wnioskiem nie ukończyły 18. roku życia.

4.  O samotnym sprawowaniu opieki świadczy fakt, że od czerwca 2024 r. to na Pani spoczywa pełna odpowiedzialność za proces wychowawczy. Samodzielnie podejmuje Pani decyzje o leczeniu, edukacji i rozwoju emocjonalnym dzieci. Drugi rodzic ogranicza swoją rolę do terminowego płacenia alimentów i okazjonalnych spotkań, które nie mają wpływu na codzienną organizację życia dzieci ani na kluczowe decyzje wychowawcze.

Codzienna troska i logistyka: od czerwca 2024 r. to Pani wyłącznie podejmowała codzienne decyzje dotyczące edukacji, zdrowia oraz zajęć dodatkowych dzieci. To Pani zajmowała się dowożeniem dzieci do placówek oświatowych, lekarzy oraz na zajęcia pozalekcyjne. Wszystkie wyjazdy wakacyjne, ferie oraz wycieczki szkolne są organizowane i finansowane przez Panią.

Decyzyjność: Drugi rodzic nie uczestniczył w wyborze zajęć pozalekcyjnych, lekarzy specjalistów ani nie brał udziału w zebraniach szkolnych, konsultacjach z nauczycielami. To Pani uczestniczy we wszystkich wizytach lekarskich, realizuje recepty, decyduje o leczeniu.

Opieka nad chorym dzieckiem: W sytuacjach choroby dzieci, to wyłącznie Pani sprawowała nad nimi opiekę i nadzorowała proces leczenia, biorąc urlop wypoczynkowy, opiekę nad dzieckiem lub pracując z domu.

Zapewnienie potrzeb bytowych: To Pani samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, w którym stale zamieszkują dzieci. Samodzielnie robiła Pani zakupy żywnościowe, odzieżowe i higieniczne dla dzieci, dbając o ich codzienne potrzeby materialne oraz opłaca wszelkie koszty związane z utrzymaniem domu.

Wychowanie emocjonalne: Jest Pani jedyną osobą, do której dzieci zwracają się z codziennymi problemami i dylematami. To Pani wyznacza zasady i standardy wychowawcze bez konsultacji z drugim rodzicem, który nie wykazuje inicjatywy w tym zakresie.

Edukacja i rozwój: Reprezentuje Pani dzieci w kontaktach z placówkami oświatowymi (szkoła, zajęcia dodatkowe). Samodzielnie nadzoruje Pani proces nauki, pomaga w odrabianiu lekcji, wyborze zajęć dodatkowych. Drugi rodzic nie bierze udziału w tych aspektach życia dzieci.

O Pani wyłącznym trudzie wychowawczym świadczy również fakt, że w badanym okresie dzieci spędzały urlopy wypoczynkowe, ferie wyłącznie pod Pani opieką. To Pani w całości planowała, organizowała i finansowała wyjazdy wypoczynkowe dzieci, dbając o ich regenerację i rozwój zainteresowań. Drugi rodzic nie uczestniczył w tych wyjazdach, nie współorganizował ich, ani nie zapewnia dzieciom alternatywnych form wypoczynku wakacyjnego, co potwierdza jego brak zaangażowania w istotne sfery życia dzieci.

W okresie wskazanym we wniosku nie istniało żadne porozumienie z drugim rodzicem co do wspólnej strategii wychowawczej. Wszystkie istotne dla rozwoju dzieci decyzje podejmowała Pani samodzielnie, kierując się ich dobrem.

5.  W okresie, którego dotyczy wniosek, a dokładnie od czerwca 2024 r. ojciec dzieci nie zajmował się ich wychowywaniem ani sprawowaniem nad nimi bieżącej opieki. O braku jego zaangażowania świadczą następujące fakty:

Incydentalny charakter spotkań: kontakty ojca z dziećmi miały charakter wyłącznie incydentalny i ograniczały się do ok. 2 godzin raz na jakiś czas. Spotkania te polegały jedynie na spędzaniu czasu wolnego, bez przejmowania przez ojca jakichkolwiek obowiązków wychowawczych, edukacyjnych czy opiekuńczych.

Brak samodzielności logistycznej ojca: ojciec dzieci nie wykazywał inicjatywy w kwestiach logistycznych – dzieci prosiły Panią o dowiezienie ich na miejsce spotkania oraz o odbiór o ściśle umówionej godzinie. Oznacza to, że nawet w czasie tych krótkich spotkań, to Pani pełniła rolę organizatora i osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo i transport dzieci.

Brak decyzyjności: przez cały ten czas ojciec nie uczestniczył w podejmowaniu decyzji o leczeniu, edukacji czy codziennych problemach dzieci. Wszystkie te aspekty były i są realizowane przez Panią samodzielnie, bez udziału drugiego rodzica.

O braku zaangażowania ojca w proces wychowawczy świadczy również jego postawa w trakcie postępowania rozwodowego. Ojciec dzieci nie wnosił o ustalenie kontaktów z małoletnimi córkami. Sąd w wyroku rozwodowym z 20 marca 2025 r. wprost orzekł, że nie orzeka się o kontaktach pozwanego z małoletnimi dziećmi.

Podkreśliła Pani, że była to świadoma i dobrowolna decyzja ojca, którą podtrzymał mimo dwukrotnych zapytań ze strony Przewodniczącej Składu Orzekającego podczas rozprawy. Powyższe potwierdza, że ojciec nie zamierzał i nie zamierza brać czynnego, systematycznego udziału w wychowaniu dzieci.

6.  Świadczenie wychowawcze na dzieci (tzw. 800+), zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, zostało ustalone i jest wypłacane wyłącznie Pani. To Pani złożyła stosowne wnioski do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i jest jedyną osobą uprawnioną do pobierania tych środków, co dodatkowo potwierdza, że to przy Pani dzieci mają miejsce zamieszkania i to Pani sprawuję nad nimi bieżącą pieczę.

7.  W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej. Pani jedynym źródłem przychodu w tym czasie była umowa o pracę. Nie osiągnęła Pani żadnych innych dochodów, które byłyby opodatkowane w sposób zryczałtowany (np. ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych) lub podatkiem liniowym.

W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani ani do Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy:

a)  art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, oraz

b)  z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Nie osiągała Pani dochodów z działalności gospodarczej ani z działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych podatkiem liniowym (art. 30c ustawy o PIT). Nie stosowała Pani również przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem ewentualnego najmu prywatnego, który nie wyklucza ulgi).

Pani jedynym źródłem dochodów podlegającym opodatkowaniu była umowa o pracę rozliczana według skali podatkowej.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, uwzględniając sporadyczny charakter kontaktów ojca z dziećmi oraz fakt, że ciężar codziennego wychowania spoczywa wyłącznie na matce, przysługuje Pani prawo do opodatkowania dochodów za rok 2025 w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pani wszystkie przesłanki do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia na podstawie art. 6 ust. 4c ustawy o PIT.

Ustawodawca uzależnia prawo do tej ulgi od faktycznego sprawowania opieki. W Pani przypadku wychowanie ma charakter „jednorodzicielski”. Drugi rodzic:

–    nie angażuje się w codzienne obowiązki (nie dowozi dzieci na zajęcia dodatkowe i treningi),

–    nie uczestniczy w procesie leczenia (nie bywa u lekarzy, nie interesuje się stanem zdrowia),

–    nie wykazuje zainteresowania postępami w nauce oraz życiem szkolnym dzieci.

Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą (m.in. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt II FSK 2125/19), pojęcia „wychowywanie” nie można utożsamiać jedynie z płaceniem alimentów czy sporadycznymi spotkaniami typu „wyjście na pizzę”. Wychowywanie to stała troska o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka. Skoro ciężar ten spoczywa wyłącznie na Pani, a ojciec pełni rolę jedynie incydentalną, to proces wychowawczy jest realizowany przez Panią samotnie.

Brak orzeczenia o kontaktach w wyroku rozwodowym oraz stan faktyczny potwierdzają, że nie ma opieki naprzemiennej, która wykluczałaby prawo do ulgi na mocy art. 6 ust. 4f ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania pojęcia „samotnego wychowywania”, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień, troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej – rodzic, który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dziecko faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co więcej, aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej nie jest konieczne posiadanie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że jest Pani osobą rozwiedzioną, wyrok rozwodowy ogłoszony 20 marca 2025 r. uprawomocnił się z dniem 28 marca 2025 r. Z wyroku rozwodowego wynika, że władza rodzicielska nad małoletnimi dziećmi przysługuje obojgu rodzicom, jednakże sąd nie orzekł o kontaktach ojca z dziećmi, ponieważ ojciec o to nie wnioskował. Dzieci zamieszkują na stałe z Panią, Pani zapewnia im pełne utrzymanie, opiekę zdrowotną, edukacyjną oraz emocjonalną. W sytuacjach choroby dzieci, wyłącznie Pani sprawowała nad nimi opiekę nadzorowała proces leczenia. Reprezentuje Pani dzieci w kontaktach z placówkami oświatowymi (szkoła, zajęcia dodatkowe). Samodzielnie nadzoruje Pani proces nauki, pomaga w odrabianiu lekcji, wyborze zajęć dodatkowych. Dzieci spędzały urlopy wypoczynkowe, ferie wyłącznie pod Pani opieką. Pani w całości planowała, organizowała i finansowała wyjazdy wypoczynkowe dzieci, dbając o ich regenerację i rozwój zainteresowań. Wszystkie istotne dla rozwoju decyzje podejmowała Pani samodzielnie, kierując się ich dobrem.

Jak wskazała Pani w opisie sprawy, drugi rodzic ogranicza swoją rolę do terminowego płacenia alimentów i okazjonalnych spotkań, które nie mają wpływu na codzienną organizację życia dzieci ani na kluczowe decyzje wychowawcze. Kontakty ojca z dziećmi mają charakter sporadyczny i okazjonalny (średnio raz na miesiąc lub rzadziej, na czas ok. 2 godzin poza miejscem zamieszkania). Ojciec dzieci nie uczestniczy w ich codziennym życiu, nie podejmuje decyzji dotyczących ich wychowania, leczenia czy edukacji. Nie uczestniczył w wyborze zajęć pozalekcyjnych, lekarzy specjalistów ani nie brał udziału w zebraniach szkolnych, konsultacjach z nauczycielami, nie zapewniał dzieciom alternatywnych form wypoczynku wakacyjnego. W okresie, którego dotyczy wniosek, a dokładnie od czerwca 2024 r., ojciec dzieci nie zajmował się wychowywaniem ani sprawowaniem nad nimi bieżącej opieki.

Ponadto, świadczenie wychowawcze na dziecko (tzw. 800+), zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, zostało ustalone i jest wypłacane tylko Pani.

W okresie, którego dotyczy wniosek, jedynym źródłem przychodu była umowa o pracę, jednocześnie w stosunku do Pani ani do Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; jak również ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zatem, biorąc pod uwagę fakt, że przez cały rok podatkowy 2025, proces wychowania dzieci spoczywał wyłącznie na Pani, przyjąć należy, że jako osoba rozwiedziona, spełniła Pani przesłanki warunkujące rozliczenie podatku w sposób przewidziany dla samotnych rodziców, o którym mowa w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie w okolicznościach faktycznych sprawy nie zaistniały wyłączenia wynikające z art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy. Wobec powyższego, odnosząc się wprost do treści wniosku, stwierdzić należy, że przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko w zeznaniu składanym za rok 2025.

Tym samym, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.