Interpretacja 0115-KDWT.4011.81.2026.2.BK

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skuteczności zmiany formy opodatkowania z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku

Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, którą wznowiła 1 lutego 2024 r. Intencją Wnioskodawczyni od momentu wznowienia było opodatkowanie dochodów na zasadach ogólnych (według skali podatkowej). Wskutek oczywistej omyłki pisarskiej, we wniosku CEiDG-1 nie zaznaczono formalnie wyboru tej formy opodatkowania. Mimo braku technicznego oznaczenia w systemie, Wnioskodawczyni od pierwszego dnia wznowienia działalności podejmowała szereg spójnych czynności konkludentnych (dorozumianych), świadczących o wyborze skali podatkowej:

–    Prowadzenie ewidencji: Wnioskodawczyni prowadziła Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów (PKPiR), gromadząc faktury kosztowe, co jest bezprzedmiotowe w przypadku ryczałtu.

–     Ustalanie dochodu: Dochód był ustalany zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (przychód minus koszty).

–     Realizacja prawa do kwoty wolnej: Z uwagi na fakt, że roczny dochód Wnioskodawczyni w latach 2024-2025 nie przekroczył kwoty 30 000 zł, Wnioskodawczyni nie wpłacała zaliczek na podatek, korzystając z uprawienia wynikającego z art. 27 ust. 1 u.p.d.o.f (kwota zmniejszająca podatek). Postępowanie to jest dopuszczalne wyłącznie na zasadach ogólnych; w przypadku ryczałtu podatek byłby należny od samego przychodu.

–    Kontakt z organem: W 2025 r. Wnioskodawczyni złożyła w urzędzie Skarbowym pisemne wyjaśnienia, wskazując wprost na rozliczanie się według skali. Organ przyjął wyjaśnienia bez zastrzeżeń.

Uzupełnienie wniosku

2 grudnia 2021 r. Wnioskodawczyni rozpoczęła działalność gospodarczą. W 2023 r. dochody nie przekroczyły 2 000 000 euro rocznie. W latach 2021-2023 działalność opodatkowana była ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Dnia 1 grudnia 2023 r. Wnioskodawczyni zawiesiła działalność. Wznowienie wykonywania działalności nastąpiło 2 lutego 2024 r. Intencją Wnioskodawczyni od momentu wznowienia było opodatkowanie dochodów na zasadach ogólnych (według skali podatkowej). We wniosku nie zaznaczono żadnej formy opodatkowania, co skutkowało odwieszeniem działalności z opodatkowaniem w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Była to oczywista omyłka pisarska. Wnioskodawczyni wybrała opodatkowanie na zasadach ogólnych, co było podyktowane niskimi dochodami oraz możliwością skorzystania z deklarowania do ZUS przychodów z działalności na mniejszą skalę. Wnioskodawczyni nie uzyskiwała przychodów z tytułu prowadzenia aptek, działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych lub działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych. Działalność Wnioskodawczyni polega na sprzątaniu budynków i obiektów przemysłowych. Wnioskodawczyni nie wytwarzała wyrobów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów. Wnioskodawczyni nie uzyskiwała przychodów ze stosunku pracy i nie wykonywała usług o tożsamym zakresie w ramach działalności gospodarczej na rzecz pracodawcy. Pierwszy przychód w 2024 r. został osiągnięty 29 lutego. W roku 2025 pierwszy przychód został osiągnięty 31 stycznia.

Wnioskodawczyni wystawia faktury ostatniego dnia miesiąca za usługi wykonane w danym miesiącu. W 2025 r. po otrzymaniu wezwania z Urzędu Skarbowego informującego o złożeniu rozliczenia rocznego na nieprawidłowym druku, zostało złożone wyjaśnienie wskazując wprost na rozliczanie się według skali. Wnioskodawczyni nie otrzymała odpowiedzi, co spowodowało przekonanie, że organ przyjął wyjaśnienia bez zastrzeżeń. W latach 2024-2025 wobec Wnioskodawczyni nie było prowadzone postępowanie podatkowe, ani żadne czynności sprawdzające.

Dodatkowo w piśmie z 29 kwietnia 2026 r. oświadczyła Pani, że „błędny wybór formy opodatkowania był błędem technicznym, wywołanym niestabilnym działaniem platformy CEIDG (częste wylogowywanie i konieczność wielokrotnego wypełniania formularza oraz brak możliwości zapisu kopii roboczej). Jako użytkownik systemu podatnik nie może ponosić odpowiedzialności za błędy wynikające z jego awaryjności, które uniemożliwiły mu poprawne złożenie oświadczenia za pierwszym razem”.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w związku ze wznowieniem działalności gospodarczej w dniu 2 lutego 2024 r. i niezłożeniem w terminie do 20 marca 2024 r. (oraz analogicznie do 20 lutego 2025 r.) oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, Wnioskodawczyni ma prawo uznać, że jej dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej są opodatkowane na zasadach ogólnych (według skali podatkowej), zgodnie z art. 9a ust. 1 w zw. z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni wybór formy opodatkowania został dokonany skutecznie poprzez czynności konkludentne.

Uzasadnienie prawne:

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody z działalności gospodarczej są opodatkowane na zasadach ogólnych, chyba że podatnik złoży oświadczenie o wyborze innej formy. Choć przepisy wymagają zawiadomienia o wyborze (lub zmianie), orzecznictwo sądów administracyjnych jednoznacznie wskazuje, że forma oświadczenia nie może brać góry nad jego treścią i faktycznymi działaniami podatnika. Wsparcie w orzecznictwie NSA: wyrok NSA z 22 lutego 2024 r. (sygn. akt II FSK 711/21): Sąd uznał, że oświadczenie o wyborze formy opodatkowania może zostać złożone w sposób dorozumiały, np. poprzez złożenie zeznania rocznego na konkretnym formularzu lub prowadzenie określonego rodzaju ewidencji (np. PKPiR). Wyrok NSA z 14 grudnia 2023 r. (sygn. akt II FSK 366/21): NSA podkreślił, że błąd w formularzu CEiDG nie może pozbawiać podatnika prawa do wybranej formy opodatkowania, jeśli jego realne działania (wpłaty zaliczek, prowadzenie ksiąg) potwierdzają tę wolę. Wyrok NSA z 6 lipca 2021. (sygn. akt II FSK 3544/18): Sąd wskazał, że „istotna jest wola podatnika, a nie techniczna czynność wypełnienia formularza”. Argument z kwoty wolnej: Wybór zasad ogólnych zamanifestował się najpełniej w braku zapłaty podatku z tytułu nieprzekroczenia kwoty 30 000 zł dochodu. Gdyby Wnioskodawczyni zakładała opodatkowanie ryczałtem, byłaby zobowiązana do zapłaty podatku od przychodu bez względu na koszty i kwotę wolną. Brak wpłat ryczałtu przy jednoczesnym prowadzeniu PKPiR stanowi jasny sygnał dla organu o wybranej formie opodatkowania. Ponadto, zgodnie z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej (zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie), organ nie powinien wykorzystywać błędu formalnego podatnika przeciwko niemu, zwłaszcza, gdy stan faktyczny (brak podatku przy niskim dochodzie) jest tożsamy w obu scenariuszach pod względem skutku finansowego dla Skarbu Państwa. Wnioskodawczyni uważa, że rygoryzm formalny nie może stać w sprzeczności z rzeczywistą wolą podatnika, która została uzewnętrzniona w sposób niebudzący wątpliwości.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni doprecyzowała własne stanowisko w sprawie.

W ocenie Wnioskodawczyni jej postępowanie za lata 2024-2025 jest prawidłowe. Argumentację Wnioskodawczyni opiera na następujących podstawach prawnych:

Domniemanie zasad ogólnych (art. 9a ust. 1 ustawy o PIT). Skala podatkowa jest formą „bezpieczną” i domyślną. Skoro Wnioskodawczyni po wznowieniu działalności nie złożyła oświadczenia o wyborze ryczałtu, (o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym), to na mocy samego prawa (ex lege) podlega opodatkowaniu według skali.

Błąd w systemie CEIDG a stan faktyczny. Fakt, że w systemie CEIDG po odwieszeniu nie widnieje „zasady ogólne” jest jedynie błędem technicznym/informacyjnym, który nie kreuje obowiązku podatkowego w formie ryczałtu. O sposobie opodatkowania decyduje realne działanie podatnika (brak złożenia oświadczenia o ryczałcie w ustawowym terminie) oraz faktyczne prowadzenie dokumentacji (PKPiR). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że wpis w CEIDG ma charakter deklaratoryjny, a o wyborze formy decyduje skuteczne oświadczenie woli złożone organowi podatkowemu. Brak kontynuacji ryczałtu po przerwie (zawieszeniu). Choć zwieszenie działalności nie kończy roku podatkowego, to wznowienie działalności w nowym roku podatkowym (2024) dawało Wnioskodawczyni prawo do „milczącego” powrotu na zasady ogólne poprzez zwyczajne niezłożenie oświadczenia o kontynuacji ryczałtu. Wnioskodawczyni zamanifestowała swój wybór poprzez prowadzenie PKPiR, opłacanie składek ZUS zdrowotnych właściwych dla skali podatkowej, złożenie zeznania PIT-36. Brak negatywnych przesłanek: Wnioskodawczyni potwierdziła, że nie wykonuje czynności wyłączających z ryczałtu, ale co ważniejsze – nie wykonuje usług na rzecz byłego pracodawcy (art. 9a ust. 3 ustawy o PIT), co pozwala jej na swobodny wybór skali podatkowej.

Podsumowując, skoro Wnioskodawczyni nie złożyła w 2024 r. ani w 2025 r. oświadczenia o wyborze ryczałtu w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu osiągnięcia pierwszego przychodu, to jedyną prawnie możliwą formą opodatkowania pozostają zasady ogólne (art. 27 ustawy o PIT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Zgodnie z art. 9 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Podatnik może złożyć oświadczenie, na piśmie, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych lub złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym, przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1.

Natomiast w myśl art. 9 ust. 1b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Dokonany wybór formy opodatkowania, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 1 złoży oświadczenie na piśmie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego o rezygnacji z tej formy opodatkowania albo oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym, w terminie określonym w art. 9a ust. 2 tej ustawy.

Jak stanowi art. 9 ust. 1c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Oświadczenia, o których mowa odpowiednio w ust. 1-1b, podatnik może złożyć na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2022 r. poz. 541), zwanej dalej „ustawą o CEIDG”.

Zatem, jeśli podatnik dokona wyboru szczególnej formy opodatkowania, jaką jest opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, to – jak wynika z powyższych przepisów – ta forma opodatkowania dotyczy również lat następnych.

W sytuacji, gdy podatnik chce zrezygnować z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakładają obowiązek złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia na piśmie o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.

Zaznaczam, że ustawodawca na podstawie regulacji zawartych w ustawie z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2320) dokonał zmiany wyrażenia „pisemnego” dla określenia formy złożonego oświadczenia na „sporządzonego na piśmie” oraz – analogicznie – zastąpił wyrażenie „w formie pisemnej” na sformułowanie „na piśmie”.

Przy czym, przepisy zarówno ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i ustawy o ryczałcie nie określają urzędowego wzoru takiego oświadczenia ani innych wymogów co do jego formy. Ma natomiast z niego jednoznacznie wynikać, jakiego wyboru dokonał podatnik.

Dlatego też przyjmuje się, że w przypadku, gdy podatnik dokona wpłaty pierwszej zaliczki w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu przelewu) wynika, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność, taki dowód wpłaty można uznać za złożenie wskazanego oświadczenia.

Podkreślenia wymaga, że złożenie stosownego oświadczenia (chociażby w formie opisu dokonanej wpłaty zaliczki na podatek dochodowy) w określonym w przepisach terminie, jest warunkiem koniecznym dla rezygnacji z wybranego wcześniej ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Przepisy ustawy nie dopuszczają możliwości rezygnacji z tej formy opodatkowania w inny sposób, w szczególności przez np. czynności konkludentne. Na zmianę formy opodatkowania nie wpływa również zawieszenie działalności.

Z opisu zdarzenia wynika, że od 2021 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą (działalność została czasowo zawieszona, jednak 2 lutego 2024 r. doszło do jej wznowienia). Przed zawieszeniem działalność Pani była opodatkowana w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Po wznowieniu działalności Pani intencją było opodatkowanie dochodów na zasadach ogólnych. Jednakże w 2024 r., składając wniosek CEiDG-1 – w związku ze wznowieniem działalności – nie zaznaczyła Pani wyboru tej formy opodatkowania. Z uwagi na fakt, że roczny Pani dochód w latach 2024-2025 nie przekroczył kwoty 30 000 zł, nie wpłacała Pani zaliczek na podatek dochodowy.

Jak wynika z przeanalizowanych przepisów, aby zmienić formę opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej z ryczałtu na zasady ogólne – winna była Pani złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego we właściwym terminie, tj. do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód w roku podatkowym) stosowne oświadczenie na piśmie, które – jak wskazano wyżej – jest warunkiem koniecznym dla możliwości zrezygnowania z wybranej formy opodatkowania.

Oświadczenia takiego w żaden sposób Pani nie złożyła.

Żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności, tj. czynności konkludentne, omyłka pisarska, problemy techniczne, nie stanowią przesłanki uznania, że oświadczenie o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zostało przez Panią złożone.

Brak złożenia wymaganego przepisami oświadczenia (ewentualnie wpłaty pierwszej zaliczki na podatek dochodowy) w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód, skutkuje tym, że nie została dokonana zmiana wybranej formy opodatkowania.

Dlatego też stwierdzam, że skoro wybrała Pani wcześniej (w 2021 r.) opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i w kolejnych latach – w ustawowym terminie – skutecznie nie zrezygnowała z niej, to uzyskiwane przez Panią przychody w 2024 r. i 2025 r. podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Dlatego też Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja nie dotyczy analizy technicznych aspektów przekazania wniosku w CEIDG ani oceny prawidłowości działań pracowników urzędu skarbowego.

W odniesieniu do powołanych przez Panią wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

 Końcowo wskazuję, że wydając przedmiotową interpretację dokonałem wykładni przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do przedstawionego przez Panią stanu faktycznego, zgodnie z obowiązującym stanem prawnym. Postępowanie takie odpowiada zaś wymogom wynikającym z praworządności oraz zasady zaufania do organów podatkowych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.