Interpretacja DKP3.8082.4.2025

INFORMACJA DOTYCZĄCA ODMOWY WYDANIA OPINII ZABEZPIECZAJĄCEJ

Dnia 23 stycznia 2026 r. – na podstawie art. 119y § 2 w związku z art. 119a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, dalej: Ordynacja podatkowa) – po rozpatrzeniu wniosku wspólnego z dnia 21 marca 2025 r., wraz z późniejszymi pismami uzupełniającymi, o wydanie opinii zabezpieczającej (dalej: Wniosek), Szef Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: Szef KAS) odmówił wydania opinii zabezpieczającej.

   A.   Opis czynności poddanej ocenie:

Przedmiotem postępowania zainicjowanego Wnioskiem była analiza – dokonana przede wszystkim na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: ustawa o PIT), ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: ustawa o CIT) oraz ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. z 2023 r., poz. 326, ze zm., dalej: ustawa o fundacji rodzinnej) – czy planowany zespół czynności polegający na utworzeniu fundacji rodzinnej (dalej: Fundacja) przez Wnioskodawcę, wniesieniu majątku Wnioskodawcy (również dalej: Fundator), w tym akcji spółki akcyjnej (dalej: Spółka) oraz udziałów w spółce (dalej: Spółka 2) do Fundacji i bieżącym funkcjonowaniu Fundacji w okolicznościach wynikających ze złożonego Wniosku, więc m.in. obejmującymi sprzedaż akcji Spółki oraz umorzenie udziałów Spółki 2 po ich wniesieniu do Fundacji, jak i wypłaty świadczeń z Fundacji do beneficjentów (w tym również Fundatora), odpowiada ustawowym kryteriom unikania opodatkowania wskazanym w art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej.

Wnioskodawcami byli Fundator oraz pozostali beneficjenci Fundacji rodzinnej.

Przedstawiony we Wniosku planowany zespół czynności ma zostać przeprowadzony w następujących etapach:

1.    utworzenie Fundacji rodzinnej przez Wnioskodawcę,

2.    wniesienie części majątku Wnioskodawcy, w tym akcji Spółki oraz udziałów Spółki 2 do Fundacji,

3.    bieżące funkcjonowanie Fundacji, w zakresie zdarzeń takich jak:

a.    prowadzenie przez Fundację rodzinną działalności gospodarczej w zakresie wskazanym w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej,

b.    sprzedaż akcji Spółki,

c.    umorzenie za wynagrodzeniem udziałów Spółki 2,

d.    wypłatę świadczeń na rzecz beneficjentów Fundacji przez Fundację,

(dalej: Czynność lub Zespół Czynności).

Beneficjentami uprawnionymi do wypłat z Fundacji będą członkowie rodziny Wnioskodawcy (Fundatora) oraz sam Fundator.

Fundacja rodzinna została utworzona zgodnie z przepisami ustawy o fundacji rodzinnej i dokonała umorzenia za wynagrodzeniem udziałów Spółki 2 po ich wniesieniu przez Fundatora. Czynności te zostały zrealizowane już po wniesieniu Wniosku, ale jeszcze przed wydaniem odmowy wydania opinii zabezpieczającej.

 B.   Wyjaśnienie powodów podjętego rozstrzygnięcia:

 a.    Identyfikacja korzyści podatkowej

Pod ocenę Szefa KAS zostały przedstawione następujące korzyści podatkowe:

1.    Niepowstanie zobowiązania podatkowego na gruncie ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2024 r., poz. 1837, ze zm., dalej: ustawa PSD) po stronie Wnioskodawców z tytułu otrzymanego Świadczenia od Fundacji rodzinnej (dalej: Korzyść podatkowa nr 1).

2.    Niepowstanie zobowiązania podatkowego na gruncie PIT po stronie Wnioskodawców z tytułu otrzymanego Świadczenia od Fundacji rodzinnej (dalej: Korzyść podatkowa nr 2).

Mając na uwadze powyższe, w sprawie możliwe było zidentyfikowanie pierwszej z przesłanek, koniecznych dla stwierdzenia unikania opodatkowywania, tj. powstania korzyści podatkowych z art. 3 pkt 18 lit. a Ordynacji podatkowej będących rezultatem określonego Zespołu Czynności.

 b.    Sprzeczność korzyści podatkowej w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu.

Istotą i sednem konstrukcji klauzuli o przeciwdziałaniu unikaniu opodatkowania jest art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym czynność nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli osiągnięcie tej korzyści, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, było głównym lub jednym z głównych celów jej dokonania, a sposób działania był sztuczny.

W ocenie Szefa KAS, sprzeczności korzyści podatkowej z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu należy dopatrywać się w takich sytuacjach, w których podatnik poprzez sztuczne działania doprowadził do zastosowania lub niezastosowania norm skutkujących efektem podatkowym nieadekwatnym do charakteru realizowanych działań gospodarczych. Przy czym adekwatność skutków podatkowych realizowanych działań, należałoby oceniać przez pryzmat sztucznie zastosowanych lub ominiętych przepisów prawa, jak i pod kątem założeń konstrukcyjnych danego podatku, a także rozbieżności pomiędzy ekonomicznymi i podatkowymi skutkami działań w danych okolicznościach.

W efekcie, poszukując sprzeczności korzyści podatkowej z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu - zdaniem Szefa KAS - nie można poprzestać wyłącznie na analizie konstrukcji danej normy prawnej i bez zbadania okoliczności zastosowania tejże normy przyjąć, że uzyskana w ten sposób korzyść podatkowa – w każdych okolicznościach – stanowi dopuszczalny element redukcji opodatkowania, bądź też – niezależnie od wszelkich innych okoliczności – stanowi przejaw unikania opodatkowania. Tym samym wyrażenie „w danych okolicznościach” wskazuje, że zamysł ustawodawcy należy zawsze interpretować indywidualnie dla każdego przypadku. A zatem, nie można ustalać znaczenia normy prawa w oderwaniu od okoliczności, a następnie nakładać rezultat jej wykładni na każdy zbliżony do siebie stan faktyczny.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca wskazał, że jako Korzyść podatkową nr 2, będącą rezultatem czynności objętych Wnioskiem, można zidentyfikować kwotę podatku PIT, którą zapłaciliby beneficjenci, w tym sam Fundator, od otrzymywanych wypłat pochodzących m.in. ze sprzedaży akcji Spółki oraz umorzenia udziałów Spółki 2, gdyby nie przeprowadzony Zespół Czynności.

Zdaniem Szefa KAS, korzyść podatkową będącą rezultatem działania polegającego na wniesieniu posiadanych przez Fundatora akcji do Fundacji Rodzinnej, a następnie ich sprzedaży przez Fundację, oraz dystrybucja środków do beneficjentów, należy uznać za sprzeczną z przedmiotem i celem art. 30b ust. 1 pkt 2 oraz art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT. Gdyby bowiem Fundator bezpośrednio sprzedał akcje – zamiast za pośrednictwem Fundacji – zapłaciłby podatek.

Należy zauważyć, iż ustawodawca decydując się na opodatkowanie dochodów uzyskiwanych przez podatników z tytułu odpłatnego zbycia udziałów (akcji) miał na celu uzyskanie określonych wpływów do budżetu państwa. Sprzeczne z duchem tych regulacji są zatem wszelkie czynności podatników, które prowadzą – przy wykorzystaniu sztucznych mechanizmów – do obejścia norm opodatkowujących wartość dochodów z tego tytułu.

W okolicznościach sprawy niewątpliwie Wnioskodawca, wnosząc do Fundacji akcje z zamiarem ich sprzedaży, osiągnie korzyść podatkową sprzeczną z przedmiotem i celem ww. regulacji.

Biorąc pod uwagę treść statutu Fundacji, dokonanie sprzedaży akcji / umorzenia udziałów, po ich wniesieniu do Fundacji oraz wypłata świadczeń beneficjentom, ich wysokość i moment wypłaty, są zależne tylko od woli Fundatora. Statut pozostawia mu dużą swobodę, a właściwie dowolność, rozporządzania mieniem Fundacji.

Zdaniem Szefa KAS, planowaną do osiągnięcia w wyniku realizacji Czynności Korzyść podatkową nr 2 należy uznać również za sprzeczną, w okolicznościach przedstawionych we Wniosku, z zamysłem (celem) ustawodawcy wprowadzającym przepis art. 24 ust. 5 pkt 1 ustawy o PIT. Gdyby bowiem Fundator sam dokonał umorzenia udziałów, zapłaciłby podatek PIT. Zamysłem ustawodawcy było opodatkowanie dochodów uzyskiwanych przez osoby fizyczne z odpłatnego umorzenia udziałów w wysokości 19% podstawy wynikającej z art. 30b ust. 2 pkt 4 ustawy o PIT.

Celem wprowadzenia ustawy o fundacji rodzinnej było kompleksowe wzmocnienie narzędzi prawnych do przeprowadzenia procesów sukcesyjnych, nie zaś umożliwienie tworzenia podmiotów pośredniczących, wehikułów prawno-finansowych, w planowanej czynności sprzedaży akcji czy umorzenia udziałów.

W ocenie Szefa KAS natomiast, na podstawie okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawców w sposób uzasadniony można wywieść, że Fundacja rodzinna ma w istocie zostać przez Fundatora, będącego jednocześnie beneficjentem, wykorzystana jako pewnego rodzaju pośrednik – wehikuł, umożliwiający korzystną podatkowo sprzedaż akcji oraz umorzenie udziałów. Ponadto, podkreślana przez Wnioskodawców okoliczność braku zamierzenia wycofania się Fundatora z aktywnego prowadzenia działalności gospodarczej – pozwala zasadnie kwestionować założenie o realizacji celu sukcesyjnego przez Fundację w zakresie analizowanej Czynności.

Mając na uwadze ww. okoliczności, Szef KAS zidentyfikował w sprawie przesłanki pozwalające na uznanie, że wskazana we Wniosku Korzyść podatkowa nr 2 jest sprzeczna z przedmiotem i celem ustawy o PIT oraz ustawy o fundacji rodzinnej, jak i przepisów art. 24 ust. 5 pkt 1, art. 30b ust. 1 pkt 2 oraz art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT.

Odnosząc się do Korzyści podatkowej nr 1 w postaci niepowstania zobowiązania podatkowego na gruncie ustawy PSD po stronie Wnioskodawców z tytułu otrzymanych Świadczeń od Fundacji rodzinnej, Szef KAS nie znalazł powodów dla uznania tej korzyści za sprzeczną z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu.

 c.    Ustalenie czy osiągnięcie korzyści podatkowej było głównym lub jednym z głównych celów dokonania czynności

Zgodnie z art. 119d Ordynacji podatkowej przy ocenie, czy osiągnięcie korzyści podatkowej było głównym lub jednym z głównych celów dokonania czynności, bierze się pod uwagę cele ekonomiczne czynności wskazane przez stronę.

Oceniając czy osiągnięcie korzyści podatkowej będzie głównym lub jednym z głównych celów dokonania czynności należy zbadać pozostałe cele ekonomiczne czynności wskazane przez stronę, którymi będzie kierować się ona decydując się na wprowadzenie danego rozwiązania oraz czy te cele ekonomiczne będą miały większy wpływ na wybór czynności, czy też głównym lub jednym z głównych celów dokonania czynności będzie chęć osiągnięcia korzyści podatkowej. Badając tę okoliczność Szef KAS – zgodnie z regułą interpretacyjną zawartą w art. 119d Ordynacji podatkowej – wziął pod uwagę cele ekonomiczne wskazane w treści Wniosku.

Wnioskodawcy jako cele planowanego zespołu czynności wskazali:

1)    gromadzenie mienia, zarządzanie nim w interesie beneficjentów oraz spełnianie świadczeń na rzecz beneficjentów,

2)    zabezpieczenie beneficjentów oraz następnych pokoleń,

3)    zabezpieczenie majątku prywatnego Fundatora,

4)    zapobieżenie rozdrobnieniu majątku oraz biznesu Fundatora na wypadek spadkobrania,

5)    gromadzenie i pomnażanie majątku, a także zarządzanie nim,

6)    prowadzenie oraz rozwijanie działalności gospodarczej w zakresie wskazanym w art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej,

7)    spełnianie świadczeń na rzecz beneficjentów w formie dogodnej dla Fundatora.

Odnosząc się do przedstawionych przez Wnioskodawcę celów założenia Fundacji, Szef KAS wskazał, że Czynność może służyć zaplanowaniu procesu sukcesyjnego, niemniej jednak należy zauważyć, że w ramach Czynności planowane jest wniesienie tylko części majątku Fundatora do tej Fundacji, tak aby Fundator mógł w dalszym ciągu zajmować się prowadzeniem działalności gospodarczej. Zabezpieczenie majątku prywatnego Fundatora w ramach Fundacji rodzinnej wystąpi więc jedynie częściowo, w niepełnej formie. W związku z czym założenie Fundacji nie jest odpowiedzią na potencjalne zagrożenia zakreślone przez Wnioskodawców, tj. zapobieżenie rozdrobnieniu majątku oraz biznesu Fundatora na wypadek spadkobrania.

Zstępni Fundatora są niepełnoletni, więc nie wydaje się możliwe, aby osoby w tym wieku były w stanie przejąć prowadzenie działalności gospodarczej po wstępnych czy chociażby rozpocząć proces „przystosowania się” do przyszłych obowiązków z tym związanych. Sam Wnioskodawca zakłada, że prawo do zarządzania majątkiem Fundacji rodzinnej nie zostanie przekazane następcom prawnym jeszcze przez co najmniej kilkanaście lat. Powołanie Fundacji rodzinnej nie może w tej sytuacji spełnić celu w postaci przejęcia kontynuacji działalności biznesowej i pomnażania majątku przez zstępnych Fundatora.

Na to jak istotny jest aspekt podatkowy podejmowanych działań, wskazuje m.in. fakt, że pomimo deklarowanego celu w postaci realizacji planów sukcesyjnych – wolą Fundatora jest dalsze, aktywne prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wyłączonym z Fundacji rodzinnej. Zatem korzyści te przeważają nad korzyściami wynikającymi z realizacji procesu sukcesyjnego z wykorzystaniem instytucji fundacji rodzinnej.

Odnośnie celu sukcesyjnego należy podkreślić, że nie dotyczy on całej działalności gospodarczej Fundatora, a jedynie tej jej części, której wprowadzenie do majątku Fundacji rodzinnej będzie podatkowo korzystne. Ochrona majątku przed rozdrobnieniem nie będzie w pełni zrealizowana, skoro i tak część działalności będzie prowadzona poza Fundacją rodzinną, co również nie sprzyja utrzymaniu rodzinnego charakteru biznesu. Niewątpliwie niższe opodatkowanie działalności pomaga w gromadzeniu i pomnażaniu majątku oraz zabezpieczeniu beneficjentów, jak i następnych pokoleń pod kątem finansowym.

Szef KAS wskazał, że fundacja rodzinna nie jest instrumentem stworzonym stricte do prowadzenia działalności gospodarczej, optymalizacji podatkowej biznesu czy instrumentem inwestycyjnym. Fundacja rodzinna jest instrumentem sukcesyjnym i gwarantem kontynuacji działalności biznesowej, która ma zaspokajać potrzeby beneficjentów, będących co do zasady członkami rodziny. Fundacja rodzinna ma bowiem być zakładana przede wszystkim przez osoby chcące wycofać się z aktywnego prowadzenia działalności gospodarczej i zapewnić swoim sukcesorom prawnym osiąganie przychodów wyłącznie o charakterze pasywnym. Zamysłem ustawodawcy było stworzenie mechanizmu bezpiecznej sukcesji dla właścicieli firm, a nie wehikułu umożliwiającego dokonywanie agresywnej optymalizacji podatkowej.

Fundator nie zamierza się wycofać z aktywnego prowadzenia działalności gospodarczej pozostawiając sobie przy tym pełną kontrolę nad działalnością Fundacji, a dzieci Fundatora nie są obecnie w stanie przejąć kontynuacji rodzinnego biznesu i dopomóc w zachowaniu i pomnażaniu majątku. W konsekwencji należy uznać, że co najmniej jednym z głównych celów dokonania Czynności jest uzyskanie korzyści podatkowych.

Odnośnie wskazanych przez Wnioskodawców celów związanych ze sprzedażą akcji oraz umorzeniem udziałów, po ich wniesieniu do Fundacji, Szef KAS wskazał, że niewątpliwie niższe opodatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży akcji oraz umorzenia udziałów w przypadku dokonania tych transakcji za pośrednictwem Fundacji, a nie przez samego Fundatora (będącego jednocześnie beneficjentem), pozwoli na uzyskanie wyższej stopy zwrotu z planowanych transakcji. Bezspornie najbardziej korzystne podatkowo będzie dokonanie przedmiotowych transakcji dopiero po wniesieniu akcji/udziałów do Fundacji. Wniesienie udziałów do Fundacji, które zostały w krótkim czasie umorzone, mogło mieć na celu dokonanie transferu środków ze Spółki 2 do Fundacji w sposób możliwie najbardziej korzystny podatkowo. Podobne skutki może rodzić sprzedaż akcji, która jest planowana jeszcze przed wniesieniem ich do Fundacji. Pozwoli to uzyskać wyższą stopę zwrotu z transakcji i uzyskać możliwości inwestycji większych kwot w dalszy rozwój działalności. Natomiast co najmniej część środków uzyskanych w ww. sposób, zostanie wypłacona beneficjentom Fundacji, w tym Fundatorowi. Nie cała więc kwota ze sprzedaży akcji / umorzenia udziałów zostanie przekazana na reinwestycje. Biorąc pod uwagę formę statutu Fundacji, jest on tak ukształtowany, aby kwestie wypłaty świadczeń były w całości zależne od woli Fundatora.

Ponadto, nie zostały przeprowadzone żadne analizy celowości czy opłacalności sprzedaży akcji ani nie rozpoczął się proces poszukiwania inwestora. Nie przedstawiono podstaw, które pozwoliłyby chociażby przypuszczać, że sprzedaż akcji nastąpi z osiągnięciem innych korzyści niż podatkowe. Co więcej, mimo tego, że akcje nie mogą zostać sprzedane jeszcze przez kilka lat, to Wnioskodawcy już zakładają, że do takiej sprzedaży może dojść mimo, że kondycja finansowa spółki w przyszłości nie jest obecnie możliwa do przewidzenia, ani nie istnieje potencjalny inwestor.

We Wniosku i pismach uzupełniających zakres działalności gospodarczej prowadzonej przez Fundację jest wskazywany bardzo ogólnie przede wszystkim przez powołanie się na art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej, który wskazuje wszelką możliwą działalność gospodarczą, która może być prowadzona przez fundację rodzinną. Podobnie, kwestia przyszłych inwestycji jest wskazywana wieloaspektowo. Natomiast należy mieć na uwadze, że doszło już do umorzenia części udziałów. Wnioskodawca nie wskazał czy środki uzyskane przez Fundację rodzinną zostały reinwestowane, a jeżeli tak, to w jakie aktywa i dlaczego udziały w Spółce 2 okazały się mniej atrakcyjne inwestycyjnie niż inne aktywa.

Zdaniem Szefa KAS, biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że osiągnięcie korzyści podatkowych stanowi jeden z głównych celów dokonania Czynności. W niniejszej sprawie dojdzie zatem do spełnienia kolejnej z przesłanek mogącej warunkować zastosowanie art. 119a Ordynacji podatkowej.

 d.    Sztuczność sposobu działania Strony

Kolejnym kryterium, którego istnienie umożliwia zastosowanie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania jest kryterium sztuczności. Zgodnie z art. 119c § 1 Ordynacji podatkowej, sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami zastosowałby ten sposób działania w dominującej mierze z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. Do przyczyn, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się celu osiągnięcia korzyści podatkowej sprzecznej z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu. W art. 119c § 2 Ordynacji podatkowej zawiera przykładowy katalog, co może świadczyć o występowaniu sztucznego sposobu działania.

W ocenie Szefa KAS, podział działalności gospodarczej prowadzonej przez Fundatora na pasywną, prowadzoną w ramach Fundacji rodzinnej oraz operacyjną, prowadzoną przez siebie poza strukturą Fundacji rodzinnej – jak bowiem Wnioskodawca podkreślał, nie zamierza wycofać się z prowadzenia działalności gospodarczej – wskazuje na nieuzasadnione dzielenie operacji (art. 119c § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

W opinii Szefa KAS racjonalnie działający podmiot, który nie kieruje się chęcią osiągnięcia korzyści podatkowej, nie wniósłby jedynie części posiadanego majątku do Fundacji rodzinnej, przy jednoczesnym podkreślaniu jak kluczowe w przeprowadzanym procesie jest przeprowadzenie sukcesji międzypokoleniowej oraz ochrona majątku. Ten podział jest szczególnie widoczny w odniesieniu do Spółki 2, w odniesieniu do której tylko część udziałów została przeniesiona do Fundacji rodzinnej, a część jest dalej w posiadaniu Wnioskodawcy. Fundacja rodzinna w przedstawionym planie to jedynie podmiot pośredniczący, który został powołany przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej (art. 119c § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej).

W ocenie Szefa KAS, zaplanowana przez Fundatora sprzedaż przez Fundację rodziną akcji oraz umorzenie udziałów, nosi znamiona sztuczności działania przez angażowanie podmiotu pośredniczącego w postaci Fundacji mimo braku uzasadnienia ekonomicznego lub gospodarczego, a w celu korzystniejszego przyszłego opodatkowania wypłat uzyskanych w ten sposób środków pieniężnych (art. 119c § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej).

W sprawie spełniona jest również przesłanka z art. 119c § 2 pkt 3 Ordynacji podatkowej, tj. występowanie elementów prowadzących do uzyskania zbliżonego do stanu istniejącego przed dokonaniem czynności. Pomimo tego, że obecnie prawo do sprzedaży akcji oraz umorzenia udziałów i otrzymania z tych tytułów wynagrodzeń ma Fundator, to nawet po wniesieniu tych aktywów do Fundacji rodzinnej sytuacja ta się nie zmieni, ponieważ Fundator zachowa kontrolę nad procesem decyzyjnym w tych kwestiach - tyle, że za pośrednictwem Fundacji rodzinnej pozwalającej na skorzystanie z preferencyjnej formy opodatkowania.

W sprawie jest spełniona przesłanka z art. 119c § 2 pkt 3 Ordynacji podatkowej, tj. występowanie elementów prowadzących do uzyskania zbliżonego do stanu istniejącego przed dokonaniem czynności, również dlatego, że doszło już do umorzenia udziałów przez Fundację w krótkim czasie po ich objęciu przez Fundację.

Przesłanka z art. 119c § 2 pkt 4 Ordynacji podatkowej, w postaci występowania elementów wzajemnie się znoszących lub kompensujących, objawia się w fakcie umorzenia znacznej części nabytych przez Fundację udziałów Spółki 2. Pomimo ich wniesienia do Fundacji rodzinnej, w krótkim czasie przestały istnieć.

Rozsądnie działający podmiot, kierujący się zgodnymi z prawem celami, innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej sprzecznej z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, nie zastosowałby przyjętego sposobu działania w dominującej mierze z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. W związku z czym sposób przeprowadzenia Czynności, należy uznać za sztuczny zgodnie z art. 119c § 1 Ordynacji podatkowej.

Uwagi końcowe

W wyniku rozpatrzenia Wniosku, Szef KAS stwierdził, że przedstawione we Wniosku okoliczności wskazują, że do określonej we Wniosku korzyści podatkowej wynikającej z wykonania Czynności może mieć zastosowanie art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej.

W wyniku rozpatrzenia Wniosku stwierdzono bowiem, że:

1)    w wyniku dokonania Czynności zostanie osiągnięta korzyść podatkowa w rozumieniu art. 3 pkt 18 lit. a Ordynacji podatkowej, oraz

2)    co najmniej jednym z głównych celów dokonania Czynności jest osiągnięcie korzyści podatkowej, oraz

3)    Korzyść podatkowa nr 2 jest sprzeczna w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, tj. art. 24 ust. 5 pkt 1, art. 30b ust. 1 pkt 2 oraz art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT, a także z celem i przedmiotem ustawy o PIT i ustawy o fundacji rodzinnej, oraz

4)    sposób działania jest sztuczny w rozumieniu art. 119c § 1 i § 2 pkt 1, 2, 3 i 4 Ordynacji podatkowej.

W konsekwencji, do wskazanych we Wniosku korzyści podatkowych, wynikających z Czynności, może mieć zastosowanie art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej. Stosownie do treści art. 119y § 2 Ordynacji podatkowej należało zatem odmówić wydania opinii zabezpieczającej.