Interpretacja DOP7.8101.38.2026.FMLM

Zmiana interpretacji indywidualnej

Szef Krajowej Administracji Skarbowej^[1] w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z 4 lutego 2026 r. nr 0112-KDIL3.4012.15.2026.1.AK, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej^[2], zmienia z urzędu^[3] wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko przedstawione we wniosku z 9 stycznia 2026 r. (data wpływu 13 stycznia 2026 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług^[4] w zakresie możliwości korzystania od 1 kwietnia 2026 r. ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących usług najmu miejsc postojowych dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2026 r. wpłynął wniosek z 9 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku VAT w zakresie możliwości korzystania od 1 kwietnia 2026 r. ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących usług najmu miejsc postojowych dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca w ramach najmu prywatnego (Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości mieszkalnych i niemieszkalnych, w tym miejsc postojowych w garażach podziemnych na terenie Polski), wynajmuje miejsca postojowe w garażu podziemnym w X., w otwartej hali garażowej w Y. oraz we wiacie garażowej w Y. Wiata jest jedną z kilku tego typu konstrukcji ustawionych posadowionych szeregowo krytych blachodachówką, z metalowymi ścianami oraz zamykanymi wrotami.

Miejsca postojowe, nieograniczone przegrodami budowlanymi, wynajmowane są osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, na podstawie umów najmu. Umowy najmu mają charakter długoterminowy, tzn. czas ich obowiązywania jest dłuższy niż miesiąc. Ponadto, w umowie wskazany jest konkretny numer miejsca postojowego. Najemcy opłacają czynsz najmu za pośrednictwem wyodrębnionego rachunku bankowego Wnioskodawcy ze wskazaniem numeru miejsca postojowego. Wnioskodawca nie przyjmuje płatności czynszu najmu gotówką, a świadczenie usług najmu dokumentuje fakturą VAT, z której wynika, że dotyczy ona najmu konkretnego miejsca postojowego/wiaty garażowej. Wartość świadczonych przez Wnioskodawcę usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w 2025 r. przekroczyła kwotę 20.000,00 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy).

W każdym przypadku wynajem realizowany jest w sposób ciągły co najmniej od 2013 r. i będzie kontynuowany w kolejnych miesiącach 2026 r., obejmując tym samym okres do 31 marca 2026 r. i okres po 31 marca 2026 r.

Wnioskodawca świadczoną przez Siebie działalność klasyfikuje, zgodnie z PKWiU z 2015 r., jako: PKWiU 68.20.12.0 „wynajem i obsługa nieruchomości niemieszkalnych własnych lub dzierżawionych”. W związku z tym, Wnioskodawca świadcząc usługi wynajmu na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej miejsc parkingowych oraz wiaty garażowej korzysta (do 31 marca 2026 r.) ze zwolnienia przedmiotowego z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, na podstawie poz. 29 części I załącznika oraz poz. 42 i 43 części II załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Pytanie

Czy Wnioskodawca, od 1 kwietnia 2026 r., może nadal korzystać ze zwolnienia przedmiotowego z obowiązku ewidencji najmu miejsc postojowych dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej przy zastosowaniu kas rejestrujących?

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że od 1 kwietnia 2026 r., może korzystać w dalszym ciągu ze zwolnienia przedmiotowego z obowiązku rejestrowania transakcji najmu za pośrednictwem kas rejestrujących albowiem Wnioskodawca jako właściciel nieruchomości prowadzi te usługi w ramach obsługi nieruchomości własnych – zgodnie z PKWiU ex 68.20.1. Wobec powyższego, warunkiem koniecznym i wystarczającym dla celów dokumentowania sprzedaży w podatku od towarów i usług jest dokumentowanie fakturą VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, rozstrzygające znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego z obowiązku dokumentowania najmu miejsc postojowych za pośrednictwem kas rejestrujących (przy zachowaniu obowiązku wystawiana faktury VAT) na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie obowiązku prowadzenia sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, ma rozróżnienie pojęć: usługi parkingowej od usługi wynajmu miejsca postojowego.

Przepisy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie obowiązku prowadzenia sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących nie wskazują na klasyfikację PKWiU w zakresie usług parkingowych, ale co istotne, zgodnie z art. 5a ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług klasyfikacji dokonuje się według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

W związku z powyższym, w oparciu o objaśnienia do PKWiU 2015 należy wskazać, że pojęcie usługi parkingowe zgodnie grupowaniem PKWiU 52.21.24.0 obejmuje:

•     usługi świadczone przez garaże i parkingi, nawet zadaszone, dla pojazdów samochodowych i rowerów,

•     usługi w zakresie pobierania opłat za parkowanie na ulicach, drogach i innych miejscach publicznych.

Dalej wskazano, że grupowanie to nie obejmuje:

•     wynajmu lub dzierżawy zamykanych garaży lub budynków garażowych dla pojazdów na okresy miesięczne lub roczne, sklasyfikowanych w 68.20.12.0,

•     usług parkowania samochodów gości przez obsługę hoteli, restauracji, itp., sklasyfikowanych w 96.09.19.0.

W konsekwencji czego, usługa wynajmu miejsc parkingowych w zamykanych garażach na okresy co najmniej miesięczne nie jest usługą parkingową, lecz usługą sklasyfikowaną w PKWiU 68.20.12.0 jako wynajem i obsługa nieruchomości niemieszkalnych własnych lub dzierżawionych. Grupowanie to obejmuje m.in. wynajem lub dzierżawę miejsc dla samochodowych przyczep mieszkalnych, zamykanych garaży lub innych miejsc do parkowania pojazdów, na dłuższy okres użytkowania, tzn. w cyklu miesięcznym lub rocznym.

Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy, usługa wynajmu miejsc parkingowych na okres dłuższy będzie korzystać ze zwolnienia od obowiązku posiadania kasy fiskalnej, na podstawie § 2 w zw. z poz. 29 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie obowiązku prowadzenia sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, gdzie jako zwolnione od obowiązku ewidencji sprzedaży za pomocą kas rejestrujących wskazano:

Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, jeśli świadczenie tych usług w całości zostało dokumentowane fakturą lub świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo - kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła – PKWiU ex 68.20.1.

Ocena stanowiska dokonana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 4 lutego 2026 r. nr 0112-KDIL3.4012.15.2026.1.AK uznał stanowisko Wnioskodawcy we wniosku w zakresie zwolnienia usług najmu miejsc postojowych dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z ewidencji na kasie rejestrującej od 1 kwietnia 2026 r. za nieprawidłowe.

Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Szef KAS stwierdza, że interpretacja indywidualna z 4 lutego 2026 r. nr 0112-KDIL3.4012.15.2026.1.AK wydana przez Dyrektora KIS jest nieprawidłowa.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z przepisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług^[5].

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ww. ustawy:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Art. 111 ust. 1 ustawy o VAT określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem, podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Od 1 stycznia 2025 r. obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r., poz. 1902)^[6].

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia:

Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Jak stanowi § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia:

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

Pod poz. 29 załącznika do rozporządzenia wymieniono:

PKWiU ex 68.20.1 - Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, jeżeli świadczenie tych usług w całości zostało udokumentowane fakturą lub świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Poz. 42 załącznika do rozporządzenia obejmuje:

Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Pod poz. 43 załącznika do rozporządzenia wymieniono:

Dzierżawa gruntów oraz oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste.

W poz. 50 załącznika do rozporządzenia wymieniono:

Dostawa towarów i świadczenie usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, jeżeli czynności te w całości zostały udokumentowane fakturą.

W myśl § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia:

Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r. podatników, u których wartość sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, nie przekroczyła kwoty 20 000 zł.

Stosownie natomiast do § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia:

Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania.

Stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia:

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1:

1) zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym wartość sprzedaży podatnika dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych przekroczyła kwotę 20 000 zł.

2) zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym wartość sprzedaży podatnika z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, przekroczyła kwotę 20 000 zł.

Niektóre usługi oraz dostawa niektórych towarów zostały wyłączone przez ustawodawcę z prawa do zwolnienia, o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 rozporządzenia. Szczegółowo zostały one wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia.

I tak, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia:

Zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług parkingu samochodów i innych pojazdów.

Stosownie do § 4 ust. 3 pkt 2 lit. e rozporządzenia:

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do świadczenia usług których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. n, zgodnie z warunkami określonymi w poz. 38 załącznika do rozporządzenia.

Zgodnie z ww. przepisem § 4 ust. 3 pkt 2 lit. e rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. n, zgodnie z warunkami określonymi w poz. 38 załącznika do rozporządzenia. W pozycji 38 załącznika wskazano natomiast:

Bez względu na symbol PKWiU - Usługi parkingu samochodów i innych pojazdów świadczone przez podatnika na rzecz jego pracowników.

Stosownie do § 7 rozporządzenia:

1. W przypadku podatników, którzy:

1) nie przestali spełniać warunków do zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia oraz

2) nie zostali zwolnieni z obowiązku prowadzenia ewidencji na podstawie § 2 i § 3

– zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji traci moc z dniem 1 lipca 2025 r., z zastrzeżeniem § 8 ust. 2–4.

2. Zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, nie stosuje się w przypadku podatników, którzy w 2024 r. byli obowiązani do prowadzenia ewidencji lub przestali spełniać warunki do zwolnień, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

3. Zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, nie stosuje się w przypadku podatników, którzy w 2024 r. przestali spełniać warunki do zwolnień, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Jednakże w myśl § 8 ust. 2 rozporządzenia:

W przypadku podatników korzystających ze zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, którzy:

1) w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2026 r. kontynuują lub rozpoczynają świadczenie usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n,

2) przed dniem 1 stycznia 2025 r. zaprzestali świadczenia usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n, a następnie w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2026 r. rozpoczną świadczenie tych usług

– świadczenie tych usług nie wyłącza korzystania z tych zwolnień do dnia 31 marca 2026 r.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach najmu prywatnego Wnioskodawca wynajmuje miejsca postojowe w garażu podziemnym, w otwartej hali garażowej oraz we wiacie garażowej. Miejsca postojowe nieograniczone przegrodami budowlanymi, wynajmowane są osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, na podstawie umów najmu. Umowy najmu mają charakter długoterminowy, tzn. czas ich obowiązywania jest dłuższy niż miesiąc. Ponadto, w umowie wskazany jest konkretny numer miejsca postojowego. Najemcy opłacają czynsz najmu za pośrednictwem wyodrębnionego rachunku bankowego Wnioskodawcy, ze wskazaniem numeru miejsca postojowego. Wnioskodawca nie przyjmuje płatności czynszu najmu gotówką, a świadczenie usług najmu dokumentuje fakturą VAT, z której wynika, że dotyczy ona najmu konkretnego miejsca postojowego/wiaty garażowej. Wartość świadczonych przez Wnioskodawcę usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w 2025 r. przekroczyła kwotę 20.000,00 zł. W każdym przypadku wynajem realizowany jest w sposób ciągły co najmniej od 2013 r. i będzie kontynuowany w kolejnych miesiącach 2026 r., obejmując tym samym okres do 31 marca 2026 r. i okres po 31 marca 2026 r. Świadczoną działalność Wnioskodawca klasyfikuje, zgodnie z PKWiU z 2015 r., jako: PKWiU 68.20.12.0 „wynajem i obsługa nieruchomości niemieszkalnych własnych lub dzierżawionych”.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwość czy od 1 kwietnia 2026 r. może nadal korzystać ze zwolnienia przedmiotowego z obowiązku ewidencji najmu miejsc postojowych dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa wynajmu miejsc parkingowych na okres dłuższy będzie korzystać ze zwolnienia od obowiązku posiadania kasy fiskalnej, na podstawie § 2 w związku z poz. 29 załącznika do rozporządzenia.

Odnosząc się do powyższego, na wstępie wskazać należy, że zarówno w ustawie o VAT jak i rozporządzeniu, nie została zawarta definicja usług parkingu samochodów i innych pojazdów.

Zgodnie z § 3 pkt 25 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225 ze zm.):

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o parkingu – należy przez to rozumieć wydzieloną powierzchnię terenu przeznaczoną do postoju i parkowania samochodów, składającą się ze stanowisk postojowych oraz dojazdów łączących te stanowiska, jeżeli takie dojazdy występują.

W obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. rozporządzeniu w § 4 ust. 1 pkt 2 dodano lit. n – świadczenie usług parkingu samochodów i innych pojazdów.

Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3 rozporządzenia nie stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług wymienionych w § 4 rozporządzenia.

Zatem, bezwzględnym obowiązkiem ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 kwietnia 2026 r. są objęte m.in. usługi parkingu samochodów i innych pojazdów. Do czynności tych (z pewnymi wyłączeniami) nie mają zastosowania tytuły zwolnieniowe, o których mowa w § 2 i 3 rozporządzenia (tj. związane z wysokością osiąganej wartości sprzedaży oraz przedmiotowe – wymienione w załączniku do rozporządzenia). Regulacje wprowadzające bezwzględny obowiązek ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących w odniesieniu do ww. czynności, objęły tym obowiązkiem typowe usługi parkingowe, a nie usługi wynajmu miejsc parkingowych/postojowych.

Usługa parkingowa, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia, powinna mieć charakter krótkotrwałego postoju samochodu, z którego może korzystać każdy, kto się decyduje na nie, miejsce nie powinno być przypisane do samochodu/osoby, a zawarcie umowy to akceptacja regulaminu. Każda wydzielona przestrzeń, z wyznaczonymi miejscami postoju, jeśli jest udostępniana za opłatą określaną wyznacznikiem czasu korzystania z tego miejsca powinna stanowić usługę parkingu, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia.

Usługi parkingowe generalnie mieszczą się w PKWiU 52.21.24.0 – Usługi parkingowe oraz PKWiU 96.09.19.0 – Pozostałe różnorodne usługi, gdzie indziej niesklasyfikowane ( jako usługa parkingowa dla gości hotelu/restauracji). Nie obejmują one zatem wynajmu miejsca postojowego sklasyfikowanego w PKWiU 68.20.1. Wynajem miejsc postojowych mieści się w kategorii usług związanych z nieruchomościami.

Usługa wynajmu miejsca postojowego sklasyfikowana jest w PKWiU 68.20.1 pod warunkiem, że świadczenie ma rzeczywiście charakter najmu nieruchomości (oddania do wyłącznego korzystania), jeżeli: zawarta jest umowa najmu, miejsce jest przypisane konkretnemu najemcy, najemca ma wyłączność korzystania, brak rotacji użytkowników, opłata ma charakter stały (nie godzinowy).

W załączniku do rozporządzenia w poz. 29 wskazano PKWiU 68.20.1, w którym mieści się najem powierzchni niemieszkalnych (w tym także mieszczą się takie nieruchomości jak miejsca postojowe, parkingowe).

Ze względu na to, że obowiązek w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia nie odnosi się do wynajmu miejsc parkingowych, to w § 4 ust. 3 rozporządzenia, nie dodano wyłączenia dla poz. 29 załącznika (w zakresie nieruchomości wynajmowanych w celach parkowania).

Zatem, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia w związku z poz. 29 załącznika do rozporządzenia, udostępnianie miejsc postojowych (wynajem miejsc parkingowych) korzysta ze zwolnienia z ewidencji za pomocą kas rejestrujących przy spełnieniu określonych w tej pozycji warunków. Zwolnienie przysługuje niezależnie od tego czy usługi te są świadczone przez spółdzielnie mieszkaniowe czy przez osoby prywatne. Ważne jest spełnienie warunków, o których mowa w poz. 29 załącznika do rozporządzenia.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, w związku ze świadczeniem na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej usług wynajmu miejsc postojowych w garażu podziemnym, w otwartej hali garażowej oraz we wiacie garażowej – w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia, zgodnie z którym zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług parkingu samochodów lub innych pojazdów.

Usługa wynajmu (w ramach najmu prywatnego) miejsc postojowych, świadczona na podstawie umów najmu o charakterze długoterminowym, w których wskazany jest konkretny numer miejsca postojowego, w całości udokumentowana fakturą, sklasyfikowana wg PKWiU 68.20.12.0 – nie jest usługą parkingu samochodów i innych pojazdów, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia.

W związku z tym, ww. usługa nadal będzie objęta możliwością korzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży za pomocą kas rejestrujących przy spełnieniu określonych warunków wskazanych w załączniku do rozporządzenia.

Zatem, od 1 kwietnia 2026 r., jednak nie dłużej niż do 31 grudnia 2027 r., świadcząc usługi wynajmu miejsc postojowych/parkingowych – sklasyfikowane w PKWiU 68.20.12.0 – wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami niemieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi, Wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z poz. 29 załącznika do rozporządzenia.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należy uznać za prawidłowe.

W konsekwencji Szef Krajowej Administracji Skarbowej dokonuje z urzędu zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej z 4 lutego 2026 r. nr 0112-KDIL3.4012.15.2026.1.AK wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, gdyż stwierdza jej nieprawidłowość.

W tym miejscu wskazać należy, że niniejsza zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę w oparciu o przepisy ustawy o VAT oraz rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania interpretacji indywidualnej.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Zmieniona interpretacja dotyczy:

–    zdarzenia przyszłego, przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

•     Szef Krajowej Administracji Skarbowej zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:

może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.

•     Na podstawie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).

•     Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

•     Szef Krajowej Administracji Skarbowej wskazuje, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych przez Wnioskodawcę we wniosku stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalony odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

•     Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej:

zastosowanie się przez wnioskodawcę do otrzymanej interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

Przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która pełni funkcję gwarancyjną (ochronną) interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej.

•     Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę, oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się Wnioskodawcy do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji, miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji.

•     Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, Wnioskodawca może nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych dokonywanych za okres do końca roku, kwartału następującego po kwartale lub miesiąca następującego po miesiącu (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w którym doręczono Wnioskodawcy zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności (por. art. 14m § 2 Ordynacja podatkowa).

•     Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się Wnioskodawcy do interpretacji (art. 14k § 1 i art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej) oraz złożenie przez Wnioskodawcę wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 Ordynacji podatkowej, w trakcie trwania postępowania podatkowego. Organy podatkowe bowiem nie uwzględniają z urzędu interpretacji prawa podatkowego.

•     Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej:

przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

•     Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się przez Wnioskodawcę do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacja podatkowa).

•     Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw^[7] wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej

Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi^[8]).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego działanie jest przedmiotem skargi):

•     w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00‑916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy)

lub

•     w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a, art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

^[1] Dalej: Szef KAS

^[2] Dalej: Dyrektor KIS

^[3] art. 13 § 2 pkt 4 oraz art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), dalej: „Ordynacja podatkowa”.

^[4] Dalej: podatek VAT

^[5] t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm. – w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania interpretacji indywidualnej; dalej: „ustawa o VAT”

^[6] Dalej: rozporządzenie

^[7] Dz. U. poz. 2193.

^[8] Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.