Interpretacja DOP7.8101.53.2026.FMLM

Zmiana interpretacji indywidualnej

Szef Krajowej Administracji Skarbowej^[1] w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z 19 kwietnia 2022 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.15.2022.4.AZ, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej^[2], zmienia z urzędu^[3] wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko przedstawione we wniosku z 30 grudnia 2021 r. (data wpływu 5 stycznia 2022 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług^[4] w zakresie:

–    momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu płatności za opłaty parkingowe rejestrowane: (a) na automatycznych kasach parkingowych, (b) za pośrednictwem aplikacji na telefon, (c) na kasie fiskalnej – jest nieprawidłowe

–    zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej w zakresie opłat parkingowych rejestrowanych na automatycznych kasach parkingowych i za pośrednictwem aplikacji na telefon – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 stycznia 2022 r. wpłynął wniosek z 30 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych udostępniania miejsc parkingowych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej także: „Spółka”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Spółka jest również polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.

W dniu 2 listopada 2021 r. Spółka zawarła z Klientem umowę na świadczenie usług ochrony na czas nieoznaczony z terminem rozpoczęcia świadczenia usług od dnia 31 grudnia 2021 r.

Dodatkowo, w tym samym dniu Spółka zawarła również z Klientem:

a)  umowę dzierżawy parkingów, na podstawie której oddano Spółce do używania i pobierania pożytków 4 parkingi naziemne (Parkingi A, B, C, F) o łącznej powierzchni ok. 9.407 m², oraz

b)  umowę dzierżawy miejsc postojowych, na podstawie której oddano Spółce do używania i pobierania pożytków nieruchomość o łącznej powierzchni około 3.238,90 m², obejmującej około 137 miejsc postojowych.

W ramach umów dzierżawy Spółka zobowiązana jest do zapłaty Klientowi czynszu dzierżawnego w ustalonej kwocie, o ile równowartość wpływów brutto z tytułu opłat za korzystanie z miejsc parkingowych (dalej: „opłaty parkingowe”) objętych przedmiotem dzierżawy nie przekroczy kwoty czynszu.

Wpływy z tytułu opłat będą rejestrowane w różny sposób i na różnych urządzeniach, tj.

1)  na automatycznych kasach parkingowych (obrót niefiskalizowany),

2)  za pośrednictwem dedykowanej aplikacji na telefon,

3)  na kasie fiskalnej obsługiwanej przez recepcję budynku.

Po uiszczeniu opłaty na automatycznej kasie parkingowej zostanie wydrukowany bilet. Na życzenie klientów, których opłata za parking była rejestrowana na kasie fiskalnej, będzie wystawiana faktura do paragonu ze wskazanym NIP.

Opłaty parkingowe będą zatem uiszczane gotówką (kasa fiskalna, kasa automatyczna) lub przez zapłatę w formie elektronicznej (przelew, płatność kartą debetową lub kredytową). W przypadku płatności za pośrednictwem aplikacji opłata za parking zostanie uiszczona przelewem przez platformę PayU. Zbiorcze zestawienie transakcji generowanych przez aplikację będzie wysyłane do Spółki. Niezależnie od wybranej formy płatności uiszczenie opłaty następują przed wjazdem na parking.

Dane dotyczące wpływów z tytułu opłat będą dostępne z systemu parkingowego i dostarczane do Spółki przez Klienta, który jest właścicielem zarówno samego systemu ewidencjonowania opłat parkingowych, jak i kas automatycznych (niefiskalnych). Spółka będzie miała dostęp do ewidencji bez ograniczeń. Dodatkowo będzie otrzymywała zestawienie opłat parkingowych.

Płatności przez terminale płatnicze (…) czy płatności internetowe (PayU) będą realizowane na podstawie umów zawartych z dostawcami tych usług przez Spółkę. Wpływy z tych płatności będą przelewane wprost na rachunek prowadzony dla Spółki. Natomiast wpłaty gotówkowe będą wpłacane raz w miesiącu na rachunek bankowy prowadzony dla Spółki.

Automatyczne kasy parkingowe oraz aplikacja stanowią własność Klienta. Spółce zostanie zapewniony dostęp do ewidencji wpłat z tych źródeł.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca podał następujące informacje.

Dokumentem uprawniającym do wjazdu na parking jest bilet parkingowy, który jest pobierany wraz z wjazdem na parking. Przed wyjazdem z parkingu klient uiszcza jednorazową opłatę parkingową w recepcji (płatność gotówką lub kartą debetową/kredytową), która jest rejestrowana na kasie fiskalnej.

Następnie wydawany jest paragon fiskalny i skanowany bilet. Wyjazd z parkingu następuje na podstawie zeskanowanego biletu parkingowego.

Klient może podać NIP do paragonu. Do kwoty 450 zł paragon z NIP jest traktowany przez Wnioskodawcę jako faktura uproszczona i Wnioskodawca nie będzie wystawiał dodatkowej faktury VAT. Drukarka fiskalna nie jest podłączona do kas automatycznych ani aplikacji na telefon.

Na prośbę o krótkie opisanie, jak działa stosowana przez Spółkę aplikacja na telefon, Wnioskodawca wyjaśnił, że:

Aplikacja nie została jeszcze wprowadzona. Wnioskodawca planuje, aby przez aplikację klient parkingu mógł opłacić jednorazowy bilet parkingowy. Zawsze formą zapłaty będzie przelew przez Pay-u. Jeśli klient od razu nie zapłaci przez Pay-u, bilet jednorazowy nie zostanie uznany za opłacony. Aplikacja będzie archiwizować wszystkie transakcje w okresie 6 lat licząc od zakończenia roku, w którym miała miejsce transakcja.

Jeśli klient parkingu, opłacając bilet jednorazowy, będzie oczekiwał faktury VAT, aplikacja umożliwi mu wprowadzenie NIP. Dla klienta po wprowadzeniu przez niego NIP do aplikacji wygeneruje się bilet parkingowy za usługę parkingową zawierający następujące elementy:

–    datę wystawienia,

–    kolejny numer, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę,

–    numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku VAT,

–    numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku, pod którym otrzymał on towary lub usługi,

–    nazwę (rodzaj) towaru lub usługi,

–    datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi,

–    kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu tytułu wcześniejszej zapłaty, (rabatów nie będzie)

–    kwotę należności ogółem.

Do kwoty 450 zł paragon z NIP jest traktowany przez Wnioskodawcę jako faktura uproszczona i Wnioskodawca nie będzie wystawiał dodatkowej faktury VAT. Drukarka fiskalna nie jest podłączona do kas automatycznych ani aplikacji na telefon.

Wnioskodawca wskazuje, że z udostępnionych mu ewidencji i zestawień transakcji dokumentujących zapłatę jednoznacznie będzie wynikało, jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczy, zarówno w przypadku płatności na automatycznych kasach parkingowych, jak i płatności przez aplikację.

Spółka przed dniem 1 stycznia 2022 r. nie rozpoczęła ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej czynności wymienionych w poz. 40 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2021 r., poz. 2442).

Spółka pragnie z tego zwolnienia skorzystać dopiero z dniem 1 stycznia 2022 r.

Ponadto Wnioskodawca zmodyfikował (uszczegółowił stan faktyczny/zdarzenie przyszłe) wskazując że:

„Płatności za opłaty parkingowe są/będą następować w różny sposób, tj.

a)  na automatycznych kasach parkingowych,

b)  za pośrednictwem aplikacji na telefon,

c)  na kasie fiskalnej.

Płatności za opłaty parkingowe:

a)  na automatycznych kasach parkingowych są/będą w formie pieniężnej lub w formie bezgotówkowej (karta płatnicza),

b)  za pośrednictwem aplikacji na telefon są/będą jedynie w formie bezgotówkowej (płatność przelewem przez Pay-U),

c)  na kasie fiskalnej płatności są/będą w formie pieniężnej lub bezgotówkowej (karta płatnicza).

Wpłaty gotówkowe mają być ostatecznie wpłacane na rachunek bankowy Spółki.

Klient może podać NIP do paragonu. Do kwoty 450 zł paragon z NIP jest traktowany przez Wnioskodawcę jako faktura uproszczona i Wnioskodawca nie będzie wystawiał dodatkowej faktury VAT. Drukarka fiskalna nie jest podłączona do kas automatycznych ani aplikacji na telefon”.

Pytania

1)  Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca powinien przyjąć, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu płatności za opłaty parkingowe rejestrowane: (a) na automatycznych kasach parkingowych, (b) za pośrednictwem aplikacji na telefon, (c) na kasie fiskalnej, powstanie z momentem uiszczenia opłaty parkingowej (zapłaty za parking)? (pytanie zmodyfikowane w piśmie z 14 marca 2022 r.)

2)  Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie miał prawo do nieewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób niebędących podatnikami VAT (B2C) przy pomocy kas rejestrujących w zakresie opłat parkingowych rejestrowanych: (a) na automatycznych kasach parkingowych, (b) za pośrednictwem aplikacji na telefon? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie

1)  Zdaniem Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu płatności za opłaty parkingowe rejestrowane: (a) na automatycznych kasach parkingowych, (b) za pośrednictwem aplikacji na telefon, (c) na kasie fiskalnej, powstanie z momentem uiszczenia opłaty parkingowej (zapłaty za parking) (stanowisko zmodyfikowane w piśmie z 14 marca 2022 r.)

2)  Zdaniem Wnioskodawcy będzie mógł on skorzystać z prawa nieewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób niebędących podatnikami VAT (B2C) przy pomocy kas rejestrujących w zakresie opłat parkingowych rejestrowanych: (a) na automatycznych kasach parkingowych, (b) za pośrednictwem aplikacji na telefon (stanowisko oznaczone we wniosku nr 3).

Uzasadnienie

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług tekst (dalej: „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (zwanym dalej „VAT”) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju oraz eksport towarów. W myśl przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT „Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f”.

W podanym stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że opłaty parkingowe będą uiszczane gotówką (kasa automatyczna, kasa fiskalna) przez zapłatę kartą płatniczą (kasa automatyczna, kasa fiskalna) lub przez aplikację (płatność przelewem przez Pay-U). Płatność za usługę następuje przed wyjazdem z parkingu.

Według art. 19a ust. 8 ustawy o VAT „Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty (...)”. Momentem powstania obowiązku jest zatem zapłata (wpłata środków).

Zaznaczyć przy tym należy, że w podanym stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego nie znajdzie zastosowania wyjątek, o którym mowa w art. 19a ust. 8 pkt 2 ustawy o VAT, ponieważ samo pobieranie opłat parkingowych nie jest świadczeniem usług, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy o VAT (usługi ochrony oraz najem, dzierżawa). W tym zakresie zostały podpisane odrębne umowy o świadczenie usług ochrony, w których przewidziano inne zasady wynagradzania.

W sytuacji zapłaty całości lub części należności kartą płatniczą, aplikacją przez platformę Pay-U, obowiązek podatkowy powstaje natomiast w dniu wpływu środków na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Dopiero wówczas można uznać, że otrzymano zapłatę, co powoduje powstanie obowiązku podatkowego w VAT. Wpłaty gotówkowe mają być ostatecznie wpłacane na rachunek bankowy Spółki. Czynność wpłaty należy potraktować jednak jako czynność techniczną. Nie ulega wątpliwości, że środki pieniężne stanowią własność Wnioskodawcy już przed chwilą wpłaty na rachunek bankowy.

Momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu wpłat za opłaty parkingowe nie będzie zaś chwila przekazania zestawienia wydzierżawiającemu zgodnie z postanowieniami umów dzierżawy. Obowiązek z tytułu czynszu dzierżawnego powstaje niezależnie od obowiązku podatkowego z tytułu wpłat za opłaty parkingowe.

Podsumowując, obowiązek podatkowy w VAT z tytułu płatności za opłaty parkingowe rejestrowanych: (a) na automatycznych kasach parkingowych, (b) za pośrednictwem aplikacji na telefon, (c) na kasie fiskalnej, powstanie z momentem uiszczenia opłaty parkingowej (zapłaty za parking).

Ad. 2 (stanowisko oznaczone we wniosku nr 3)

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. poz. 2519 ze zm., dalej: „Rozporządzenie”).

Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym czynności wymienione w Załączniku do rozporządzenia. Według natomiast § 4 ust. 1 Rozporządzenia zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 Rozporządzenie, nie stosuje się do sprzedaży pewnych towarów i usług. Niemniej usługi w zakresie pobierania opłat za parking nie zostały wymienione w § 4 Rozporządzenia.

W poz. 39 i poz. 40 Załącznika uregulowano, iż zwolnieniu od ewidencjonowania podlega:

„Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo- kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła”,

„Usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w: 1) bilonie lub banknotach, lub 2) innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła”.

Tożsame zwolnienie przewiduje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. poz. 2442) w pkt 37 i pkt 40 załącznika do tego rozporządzenia.

Zarówno w przypadku płatności na automatycznych kasach parkingowych, jak i płatności przez aplikację, będzie prowadzona ewidencja i możliwe będzie przyporządkowanie płatności do konkretnej transakcji. Na przeszkodzie nie stoi okoliczność, że ewidencja będzie prowadzona w systemie nienależącym do Spółki, ale do jej Klienta. Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Spółka będzie miała zapewniony całkowity dostęp do ewidencji.

Należy wskazać, że w interpretacji indywidualnej z dnia 29 marca 2017 r., nr 1462- IPPP2.4512.73.2017.1.JO, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z który „również w przypadku wprowadzenia nowych możliwości uregulowania należności, tj. bezpośrednim przelewem środków na rachunek Spółki, za pośrednictwem systemu płatniczego Pay U, za pobraniem przez kuriera lub operatora pocztowego, a także poprzez ściągnięcie środków z karty debetowej lub kredytowej Klientów i przekazania ich na rachunek bankowy Wnioskodawcy nadal będzie miała prawo do nieewidencjonowania sprzedaży towarów na rzecz Klientów w Polsce przy pomocy kas rejestrujących”. Podobnie w interpretacji z dnia 1 lutego 2018 r. nr 0115-KDIT1-1.4012.867.2017.1.AJ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał zapłatę dokonaną: w formie bezpośredniego przelewu środków na rachunek bankowy, w formie płatności kartą kredytową/debetową, za pośrednictwem systemu płatniczego Payll, za umożliwiającą skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w poz. 38 i 39 obowiązującego rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca będzie miał prawo do nierejestrowania sprzedaży na rzecz osób niebędących podatnikami VAT przy pomocy kas rejestrujących w zakresie opłat parkingowych rejestrowanych:

1)  na automatycznych kasach parkingowych,

2) za pośrednictwem aplikacji na telefon.

Ocena stanowiska dokonana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 19 kwietnia 2022 r. Nr 0111-KDIB3-2.4012.15.2022.4.AZ uznał stanowisko Wnioskodawcy we wniosku w zakresie:

–    momentu powstania obowiązku podatkowego w zakresie wpłat za opłaty parkingowe – za prawidłowe,

–    zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej opłat parkingowych rejestrowanych na automatycznych kasach parkingowych, za pośrednictwem aplikacji na telefon – za prawidłowe.

Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Szef KAS stwierdza, że interpretacja indywidualna z 19 kwietnia 2022 r. Nr 0111-KDIB3-2.4012.15.2022.4.AZ wydana przez Dyrektora KIS jest nieprawidłowa.

Zasady opodatkowania podatkiem VAT określają przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług^[5].

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; (…).

Stosownie do art. 2 pkt 22 ww. ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów;

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy:

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie fakt, że ustawa o VAT zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów opodatkowaniu podatkiem VAT – co do zasady – podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonywanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.

Intencją Wnioskodawcy było uzyskanie odpowiedzi na pytanie dotyczące ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z tytułu płatności za opłaty parkingowe rejestrowane: (a) na automatycznych kasach parkingowych, (b) za pośrednictwem aplikacji na telefon, (c) na kasie fiskalnej (pytanie nr 1).

Zdaniem Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu płatności za opłaty parkingowe rejestrowane: (a) na automatycznych kasach parkingowych, (b) za pośrednictwem aplikacji na telefon, (c) na kasie fiskalnej, powstanie z momentem uiszczenia opłaty parkingowej (zapłaty za parking).

Odnosząc się do powyższego, Szef KAS wskazuje, że zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Generalna zasada wynikająca z brzmienia powołanego powyżej przepisu wskazuje, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi.

Zauważyć jednak należy, że w art. 19a ust. 5 ustawy o VAT, ustawodawca w sposób szczególny uregulował powstanie obowiązku podatkowego dla niektórych usług.

Na mocy art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu świadczenia usług:

- telekomunikacyjnych,

- wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,

- najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,

- ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,

- stałej obsługi prawnej i biurowej,

- dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,

- z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca pobiera opłaty za korzystanie z miejsc parkingowych.

Wpływy z tytułu opłat będą rejestrowane w różny sposób i na różnych urządzeniach, tj.:

a)  na automatycznych kasach parkingowych,

b)  za pośrednictwem aplikacji na telefon,

c)  na kasie fiskalnej.

Płatności za opłaty parkingowe:

a)  na automatycznych kasach parkingowych są/będą w formie pieniężnej lub w formie bezgotówkowej (karta płatnicza),

b)  za pośrednictwem aplikacji na telefon są/będą jedynie w formie bezgotówkowej (płatność przelewem przez Pay-U),

c)  na kasie fiskalnej płatności są/będą w formie pieniężnej lub bezgotówkowej (karta płatnicza).

Wpłaty gotówkowe maja być ostatecznie wpłacane na rachunek bankowy Spółki.

Klient może podać NIP do paragonu. Do kwoty 450 zł paragon z NIP jest traktowany przez Wnioskodawcę jako faktura uproszczona i Wnioskodawca nie będzie wystawiał dodatkowej faktury VAT. Drukarka fiskalna nie jest podłączona do kas automatycznych ani aplikacji na telefon.

Dokumentem uprawniającym do wjazdu na parking jest bilet parkingowy, który jest pobierany wraz z wjazdem na parking. Przed wyjazdem z parkingu klient uiszcza jednorazową opłatę parkingową w recepcji (płatność gotówką lub kartą debetową/kredytową), która jest rejestrowana na kasie fiskalnej. Następnie wydawany jest paragon fiskalny i skanowany bilet. Wyjazd z parkingu następuje na podstawie zeskanowanego biletu parkingowego.

Przez aplikację klient parkingu będzie mógł opłacić jednorazowy bilet parkingowy. Zawsze formą zapłaty będzie przelew przez Pay-u. Jeśli klient od razu nie zapłaci przez Pay-u, bilet jednorazowy nie zostanie uznany za opłacony. Aplikacja będzie archiwizować wszystkie transakcje w okresie 6 lat licząc od zakończenia roku, w którym miała miejsce transakcja.

Odnosząc się do usługi parkingowej, należy zauważyć, że charakter tego rodzaju usługi, polegającej na udostępnieniu miejsca parkingowego, pozostaje zbieżny z charakterem usług najmu lub usług o podobnym do najmu charakterze.

Dodatkowo, wskazać należy, że Dyrektywa VAT^[6] wprost posługuje się pojęciem „wynajmu miejsc parkingowych dla pojazdów”.

W art. 135 ust. 2 lit. b Dyrektywy VAT, w Rozdziale 3 „zwolnienia dotyczące innych czynności” wskazano:

Zwolnienie przewidziane w ust. 1 lit. l) nie obejmuje:

(…) b) wynajmu miejsc parkingowych dla pojazdów;

Powyższe potwierdza zatem, że analizowana czynność – udostępnianie miejsc parkingowych - należy traktować jako usługę najmu lub usługę o podobnym do najmu charakterze.

Zgodnie z art. 19a ust. 7 ustawy o VAT:

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

W świetle art. 19a ust. 8 ustawy o VAT:

Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:

1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;

2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów dla dostaw towarów i usług wymienionych w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje w momencie wystawienia faktury z tytułu tych świadczeń. Natomiast, stosownie do art. 19a ust. 7 ustawy, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.

Zgodnie natomiast z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT:

Fakturę wystawia się nie później niż:

(…)

4) z upływem terminu płatności – w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.

W świetle powołanych powyżej regulacji dotyczących obowiązku podatkowego w podatku VAT, obowiązek ten w przypadku usług udostępniania miejsc parkingowych, będzie powstawał na zasadach określonych dla usług najmu lub usług o podobnym charakterze.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z następującymi sytuacjami:

1.  rejestrowanie opłat na automatycznej kasie parkingowej – w tym przypadku po uiszczeniu opłaty na automatycznej kasie parkingowej zostanie wydrukowany bilet,

2.  rejestrowanie opłat przy użyciu kasy rejestrującej – gdzie dokumentem uprawniającym do wjazdu na parking jest bilet parkingowy, który jest pobierany wraz z wjazdem na parking, a przed wyjazdem z parkingu klient uiszcza jednorazową opłatę parkingową w recepcji (płatność gotówką lub kartą debetową/kredytową), która jest rejestrowana na kasie fiskalnej.

3.  pobieranie opłat za pomocą aplikacji na telefon – Wnioskodawca planuje, aby przez aplikację klient parkingu mógł opłacić jednorazowy bilet parkingowy. Zawsze formą zapłaty będzie przelew przez Pay-u. Jeśli klient od razu nie zapłaci przez Pay-u, bilet jednorazowy nie zostanie uznany za opłacony.

W konsekwencji, występują dwa przypadki:

a)  opłata jest pobierana przy wyjeździe z parkingu

b)  opłata jest pobierana przy wjeździe na parking.

Uwzględniając zatem powyższe, zasadniczo obowiązek podatkowy dla czynności opisanych we wniosku (płatności za udostępnianie miejsc parkingowych) powinien powstawać w dacie wystawienia faktury – co wskazano powyżej.

Przy czym, jeżeli świadczenie usług udostępniania miejsc parkingowych będzie miało miejsce na rzecz podmiotów niebędących podatnikami podatku VAT, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, obowiązek podatkowy będzie powstawał z chwilą:

•     upływu terminu płatności, lub

•     wystawienia faktury – jeżeli podatnik zdecyduje się na wystawienie faktury takiemu podmiotowi (pomimo braku takiego obowiązku na gruncie przepisów o podatku VAT) i faktura ta zostanie wystawiona przed upływem terminu płatności. Wystawienie faktury po terminie płatności nie powoduje „ponownego” powstania obowiązku podatkowego.

Upływ terminu płatności powinien zostać przy tym określony zgodnie z przyjętymi przez podatnika zasadami dostępnymi dla nabywcy, np. określony regulamin parkowania pojazdu, który nabywca akceptuje, korzystając z usługi parkowania.

Podsumowując, w przypadku usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z dyspozycją art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT, tj. w dacie wystawienia faktury.

Natomiast zgodnie z treścią art. 19a ust. 7 ustawy o VAT w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku, gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.

W konsekwencji, odpowiadając na pytanie oznaczone we wniosku nr 1 - stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu płatności za opłaty parkingowe rejestrowane: a) na automatycznych kasach parkingowych, b) za pośrednictwem aplikacji na telefon, c) na kasie fiskalnej, Wnioskodawca powinien rozpoznać zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b tiret trzecie w zw. z art. 19a ust. 7 ustawy o VAT.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 17 czerwca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 863/25 (orzeczenie prawomocne). Sprawa dotyczyła m.in. ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w VAT z tytułu opłat dodatkowych za parkowanie. W uzasadnieniu ww. orzeczenia Sąd wskazał m.in., że:

3.6. Szef KAS ma rację, że usługa wykonana przez Skarżąca jest podobna do usługi najmu i że w związku z tym ma do niej zastosowania art. 19a ust. 5 pkt 4 b tiret trzecie w zw. z art. 19a ust. 7 u.p.t.u.

W konsekwencji obowiązek podatkowy z tytułu wykonania tej usługi powstaje z momentem wystawienia faktury VAT, nie później niż z upływem terminu płatności – a nie (jak chce Skarżąca) na zasadach ogólnych stosownie do art. 19 ust. 1 u.p.t.u.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

W dalszej kolejności Wnioskodawca ma wątpliwości czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym będzie miał prawo do nieewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób niebędących podatnikami VAT (B2C) przy pomocy kas rejestrujących w zakresie opłat parkingowych rejestrowanych: a) na automatycznych kasach parkingowych, b) za pośrednictwem aplikacji na telefon (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

Zdaniem Wnioskodawcy będzie mógł on skorzystać z prawa nieewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób niebędących podatnikami VAT (B2C) przy pomocy kas rejestrujących w zakresie opłat parkingowych rejestrowanych: a) na automatycznych kasach parkingowych, b) za pośrednictwem aplikacji na telefon.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy o VAT, zgodnie z którym:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 stycznia 2019 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących^[7].

Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności - ze względu na wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe) oraz zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe).

Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia:

Zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2023 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W załączniku do ww. rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wskazano:

w poz. 37

Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

w poz. 40

Świadczenie usług przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w: 1) bilonie lub banknotach, lub 2) innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

Powyższe zwolnienia są zwolnieniami przedmiotowymi z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczą przedmiotu działalności.

Jednakże z przepisu § 6 ust. 2 rozporządzenia wynika, że:

W przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2022 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 39 lub 40 załącznika do niniejszego rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych nie stosuje się.

Jednocześnie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3 – zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia – nie stosuje się, w określonych w nim przypadkach.

Aby zatem podatnikowi przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

–    świadczący usługę na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo – kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo – kredytowej, której jest członkiem),

–    z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

–    Przedmiotem świadczenia nie są usługi wymienione w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, do których nie stosuje się zwolnień.

Niewystąpienie jednego z ww. warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w przypadku płatności za pośrednictwem aplikacji na telefon opłata za parking zostanie uiszczona przelewem przez platformę PayU. Wpływy z płatności internetowych (PayU) będą przelewane wprost na rachunek prowadzony dla Spółki. Zbiorcze zestawienie transakcji generowanych przez aplikację będzie wysyłane do Spółki. Dane dotyczące wpływów z tytułu opłat będą dostępne z systemu parkingowego i dostarczane do Spółki przez Klienta. Spółka będzie miała dostęp do ewidencji bez ograniczeń. Dodatkowo będzie otrzymywała zestawienie opłat parkingowych. Spółce zostanie zapewniony dostęp do ewidencji wpłat z tych źródeł.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w przypadku płatności za parking za pośrednictwem aplikacji na telefon, gdy opłata zostanie uiszczona przelewem przez platformę PayU wprost na rachunek prowadzony dla Spółki, a z udostępnionych Spółce ewidencji i zestawień transakcji dokumentujących zapłatę jednoznacznie będzie wynikało, jakiej konkretnie czynności będzie dotyczyła – Spółka będzie miała prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej usług parkingowych sprzedawanych za pośrednictwem aplikacji na telefon, na podstawie § 2 ust. 1 w związku z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, jednak nie dłużej niż do końca 2023 r.

Ponadto, w opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że Spółka przed dniem 1 stycznia 2022 r. nie rozpoczęła ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej czynności wymienionych w poz. 40 załącznika do ww. rozporządzenia. Spółka pragnie z tego zwolnienia skorzystać dopiero z dniem 1 stycznia 2022 r.

Ponieważ Spółka nie rozpoczęła ewidencjonowania usług świadczonych przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność, przed dniem 1 stycznia 2022 r., to Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży usług parkingowych rejestrowanych na automatycznych kasach parkingowych do 31 grudnia 2023 r. na podstawie § 2 ust. 1 w związku z poz. 40 załącznika do rozporządzenia.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 3) jest prawidłowe.

W konsekwencji Szef Krajowej Administracji Skarbowej dokonuje z urzędu zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej z 19 kwietnia 2022 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.15.2022.4.AZ wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, gdyż stwierdza jej nieprawidłowość.

Końcowo, wskazać należy, że w obecnie obowiązującym stanie prawnym, kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r., poz. 1902 ze zm.).

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Zmieniona interpretacja dotyczy:

–    stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, oraz

–    zdarzenia przyszłego, przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

•     Szef Krajowej Administracji Skarbowej zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:

może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.

•     Na podstawie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).

•     Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

•     Szef Krajowej Administracji Skarbowej wskazuje, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych przez Wnioskodawcę we wniosku stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalony odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

•     Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej:

zastosowanie się przez wnioskodawcę do otrzymanej interpretacji indywidualnej przed
jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

Przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która pełni funkcję gwarancyjną (ochronną) interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej.

•     Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę, oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się Wnioskodawcy do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji, miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji.

•     Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, Wnioskodawca może nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych dokonywanych za okres do końca roku, kwartału następującego po kwartale lub miesiąca następującego po miesiącu (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w którym doręczono Wnioskodawcy zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności (por. art. 14m § 2 Ordynacja podatkowa).

•     Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się Wnioskodawcy do interpretacji (art. 14k § 1 i art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej) oraz złożenie przez Wnioskodawcę wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 Ordynacji podatkowej, w trakcie trwania postępowania podatkowego. Organy podatkowe bowiem nie uwzględniają z urzędu interpretacji prawa podatkowego.

•     Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej:

przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

•     Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się przez Wnioskodawcę do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacja podatkowa).

•     Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw^[8] wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej

Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi^[9]).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego działanie jest przedmiotem skargi):

•     w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00‑916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy)

lub

•     w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a, art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretacji indywidualnej może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

^[1] Dalej: Szef KAS

^[2] Dalej: Dyrektor KIS

^[3] art. 13 § 2 pkt 4 oraz art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), dalej: „Ordynacja podatkowa”.

^[4] Dalej: podatek VAT

^[5] t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm. – w brzmieniu obowiązującym w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym; w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania interpretacji indywidualnej; dalej: „ustawa o VAT”

^[6] Dyrektywa 2006/112/WE rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1)

^[7] Dz. U. z 2021 r., poz. 2442; dalej: rozporządzenie

^[8] Dz. U. poz. 2193.

^[9] Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.