Interpretacja DOP7.8101.91.2024.HEMD

Zmiana interpretacji indywidualnej.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej^[1] w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z 10 maja 2024 r. nr 0111-KDIB3-3.4013.44.2024.3.AM, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej^[2], zmienia z urzędu^[3] wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 marca 2024 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku akcyzowego dla wyprodukowanego piwa pomimo niezłożenia wniosku o wydanie certyfikatu małego producenta piwa, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 marca 2024 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego (wpływ 4 marca 2024 r.), który dotyczy możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku akcyzowego dla wyprodukowanego piwa pomimo niezłożenia wniosku o wydanie certyfikatu małego producenta piwa. Uzupełniono go - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 2 kwietnia 2024 r. (wpływ 5 kwietnia 2024 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego:

§ 12 ust. 1 i ust. 4 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 28 czerwca 2021 roku (Dz. U. z 2021 r. poz. 1178 z późn. zm.) określa warunki zwolnienia od akcyzy podatników produkujących piwo w wysokości 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym.

Podatnik w latach przed 2022 rokiem korzystał ze zwolnienia z akcyzy, wynikającego z przysługującej ulgi w podatku akcyzowym. Podatnik był przekonany, że w 2022 roku także jest uprawniony do skorzystania z ulgi w podatku akcyzowym z uwagi na spełnienie wszystkich wymogów uprawniających do skorzystania z ulgi.

Rozporządzeniem Ministra Finansów zmieniającym rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 30 grudnia 2021 roku (Dz. U. z 2021 r. poz. 2501), tj. jego ust. § 1 pkt 4 lit. d) dodano do Rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2021 roku § 12 ust. 9, przewidujący dodatkowy wymóg stosowania zwolnienia w podatku akcyzowym w postaci złożenia wniosku o wydanie certyfikatu małego producenta i uzyskania certyfikatu małego producenta piwa. Wskazany przepis obowiązywał od dnia 1.01.2022r. do dnia 31.12.2022 r.

§ 4 Rozporządzenia Ministra Finansów zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 30 grudnia 2021 roku (Dz. U. z 2021 r. poz. 2501) wprowadził wymóg zainicjowania przed właściwym Naczelnikiem Urzędu Skarbowego - Naczelnikiem (…) postępowania administracyjnego o wydanie certyfikatu małego producenta w terminie do dnia 31 marca 2022 roku.

Podatnik spełniał w 2022 roku wszystkie wymogi niezbędne do uzyskania certyfikatu małego producenta piwa, określone § 12 ust. 9 Rozporządzenia, tj. dotyczy to:

- podatników produkujących piwo, którzy w poprzednim roku kalendarzowym wyprodukowali do 200 000 hl piwa - co uprawnia do ulgi w wysokości 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4 ustawy. oraz

- podatników:

1) prawnie i ekonomicznie niezależnych od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo;

2) posiadających miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;

3) niewytwarzających piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.

Podatnik w 2022 roku nie wiedząc o wprowadzonym wymogu uzyskania certyfikatu małego producenta złożył deklaracje w podatku akcyzowym za wszystkie miesiące 2022 roku, przyjmując, że ulga wynikająca z § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 28 czerwca 2021 roku nadal przysługuje, bez jakichkolwiek dodatkowych wymogów.

Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 568), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg terminów procesowych w postępowaniach administracyjnych - nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.

Niezależnie w okresie od dnia 10 kwietnia 2020 roku do dnia 1 lipca 2023 roku znacznie ograniczone lub wykluczone były realne i faktyczne możliwości zakresie osobistych wizyt w urzędach w celu załatwiania spraw podatkowych, co znacznie ograniczało możliwości w zakresie uzyskiwania danych w zakresie zmian w przepisach podatkowych i powstania nowych obowiązków nakładanych na podatników.

Przepis § 12 ust. 9 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 28 czerwca 2021 roku (Dz. U. z 2021 r. poz. 1178 z późn. zm.) wprowadzony został w opisanym okresie obowiązywania stanu epidemii COVID-19, wykluczając tym samym możliwość realnego uzyskania przez podatnika wiedzy o przepisie wprowadzającym dodatkowe, nieistniejące nigdy wcześniej wymogi, w zakresie prawa do zwolnienia w podatku akcyzowym. Podatnik posiadał znacznie ograniczone możliwości osobistego udania się do urzędu w celu np. weryfikacji czy złożone deklaracje są prawidłowe lub czy podatnik dopełnił wszelkich wymaganych formalności.

Podatnik otrzymał informację o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o wydanie certyfikatu małego producenta w styczniu 2024 roku za 2022 rok.

Pytanie

Czy podatnik pomimo nie złożenia wniosku o wydanie certyfikatu małego producenta, zgodnie z § 12 ust. 9 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 28 czerwca 2021 roku, w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia 1 stycznia 2022 roku do 31 grudnia 2022 roku, ale [przy] spełnieniu wszystkich wymogów niezbędnych do uzyskania wskazanego certyfikatu oraz wszystkich pozostałych wymogów przewidzianych do uzyskania ulgi w podatku akcyzowym, wskazanych w § 12 ust. 1 i ust. 4 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 28 czerwca 2021 roku, może skorzystać z ulgi w podatku akcyzowym za 2022 rok?

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, może on w 2022 roku korzystać z ulgi w podatku akcyzowym wynikającym z § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 28 czerwca 2021 roku. Wnioskodawca spełnił wszystkie wymogi uprawniające do skorzystania z ulgi w podatku akcyzowym, w tym wymogi niezbędne do uzyskania certyfikatu małego producenta piwa, pomimo braku uzyskania samego certyfikatu małego producenta, tj. wymogu obowiązującego w 2022 roku, określonego w § 12 ust. 9 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 28 czerwca 2021 roku. Wnioskodawca spełniał wymogi niezbędne do uzyskania certyfikatu małego producenta piwa, ale wyłącznie z uwagi na brak wiedzy w zakresie konieczności jego uzyskania nie wystąpił o jego wydanie w 2022 roku. Ulga w podatku akcyzowym, określona w § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 28 czerwca 2021 roku, przewidziana została celowo, aby umożliwić podatnikowi możliwość uiszczenia niżej kwoty podatku, a podatnik spełniał faktycznie wymogi niezbędne do uzyskania ulgi. Uchybienie podatnika w zakresie uzyskania certyfikatu małego producenta jest marginalne i nie powinno mieć wpływu na możliwość uzyskania ulgi w podatku akcyzowym za 2022 rok, w szczególności, że ewentualny obowiązek zapłaty podatku bez zastosowania ulgi powodował będzie znaczny koszt w podatku akcyzowym w odniesieniu do skali produkcji i rentowności przedsiębiorstwa podatnika.

Ocena stanowiska dokonana przez Dyrektora KIS

Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej 10 maja 2024 r. nr 0111-KDIB3-3.4013.44.2024.3.AM uznał stanowisko Wnioskodawcy wskazane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej za nieprawidłowe.

Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Szef KAS stwierdza, że interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora KIS jest nieprawidłowa.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym^[4]:

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 13 załącznika nr 1 wymieniono Piwo otrzymywane ze słodu o kodzie CN 2203 00.

Stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest produkcja wyrobów akcyzowych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy:

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot (…).

W myśl art. 92 ustawy:

Do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.

Jak stanowił art. 94 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:

1. Piwem w rozumieniu ustawy są wszelkie wyroby objęte pozycją CN 2203 00 oraz wszelkie wyroby zawierające mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, objęte pozycją CN 2206 00, jeżeli rzeczywista objętościowa moc alkoholu w tych wyrobach przekracza 0,5% objętości.

2. Produkcją piwa w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie piwa, a także jego rozlew.

3. Podstawą opodatkowania piwa jest liczba hektolitrów gotowego wyrobu na 1 stopień Plato.

4. Stawka akcyzy na piwo wynosi 8,57 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe metody ustalania parametrów służących do określenia podstawy opodatkowania piwa, o których mowa w ust. 3, w szczególności wyznaczania liczby stopni Plato w piwie gotowym, uwzględniając przepisy prawa Unii Europejskiej w zakresie akcyzy oraz technologię wytwarzania piwa.

Jak wynika z art. 94 ust. 1-4 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:

1. Piwem w rozumieniu ustawy są wszelkie wyroby objęte pozycją CN 2203 00 oraz wszelkie wyroby zawierające mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, objęte pozycją CN 2206 00, jeżeli rzeczywista objętościowa moc alkoholu w tych wyrobach przekracza 0,5% objętości.

2. Produkcją piwa w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie piwa, a także jego rozlew.

3. Podstawą opodatkowania piwa jest liczba hektolitrów gotowego wyrobu na 1 stopień Plato.

3a. Do celów pomiaru w stopniach Plato uwzględnia się wszystkie składniki piwa, w tym składniki dodane po zakończeniu fermentacji.

4. Stawka akcyzy na piwo wynosi 12,04 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe metody ustalania parametrów służących do określenia podstawy opodatkowania piwa, o których mowa w ust. 3, w szczególności wyznaczania liczby stopni Plato w piwie gotowym, uwzględniając przepisy prawa Unii Europejskiej w zakresie akcyzy oraz technologię wytwarzania piwa.

Zgodnie z art. 165a pkt 2 ustawy obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:

W latach 2022-2026 stawki akcyzy na napoje alkoholowe wynoszą:

1. stawka akcyzy na piwo, o której mowa w art. 94 ust. 4, w:

a) 2022 r. - 9,43 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu,

b) 2023 r. - 9,90 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu,

c) 2024 r. - 10,40 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu,

d) 2025 r. - 10,92 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu,

e) 2026 r. - 11,47 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu.

Zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1178), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r. zwanego dalej „rozporządzeniem”:

1. Zwalnia się od akcyzy podatników produkujących piwo, którzy w roku kalendarzowym wyprodukowali do 200 000 hl piwa - w wysokości 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4 ustawy.

2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, jest realizowane przez obniżenie należnej kwoty akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, którzy wyłącznie rozlewają piwo wytworzone przez innych producentów.

4. Przepis ust. 1 stosuje się do podatników:

1) prawnie i ekonomicznie niezależnych od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo;

2) posiadających miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;

3) niewytwarzających piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.

5. Ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, mogą korzystać także podatnicy produkujący piwo lub podatnicy posiadający zezwolenie wyprowadzenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy, którzy współpracują ze sobą na podstawie pisemnej umowy i w roku kalendarzowym łącznie wyprodukowali do 200 000 hl piwa.

6. Przepis ust. 5 stosuje się, jeżeli współpracujący ze sobą podatnicy spełniający warunki z ust. 5:

1) są prawnie i ekonomicznie niezależni od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo;

2) posiadają miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;

3) nie wytwarzają piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.

6. Przy obliczaniu limitu produkcji określonego dla zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, podatnicy rozlewający piwo nie uwzględniają ilości rozlanego piwa wytworzonego przez innych producentów, przemieszczonego od tych producentów do podmiotu rozlewającego piwo w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli piwo to po rozlaniu zostało przemieszczone między podmiotem dokonującym jego rozlewu i podmiotem wytwarzającym piwo w tej procedurze.

7. W przypadku gdy w roku podatkowym podatnicy przekroczą produkcję 200 000 hl piwa, do całości wyprodukowanego piwa w danym roku stosuje się stawkę akcyzy dla piwa określoną w ustawie, bez możliwości obniżenia należnej kwoty akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia.

W myśl § 12 rozporządzenia w brzmieniu od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r.:

1. Zwalnia się od akcyzy podatników produkujących piwo, którzy w poprzednim roku kalendarzowym wyprodukowali do 200 000 hl piwa - w wysokości 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4 ustawy.

2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, jest realizowane przez obniżenie należnej kwoty akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, którzy wyłącznie rozlewają piwo wytworzone przez innych producentów.

4. Przepis ust. 1 stosuje się do podatników:

1) prawnie i ekonomicznie niezależnych od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo;

2) posiadających miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;

3) niewytwarzających piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.

5. Ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, mogą korzystać także podatnicy produkujący piwo lub podatnicy posiadający zezwolenie wyprowadzenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy, którzy współpracują ze sobą na podstawie pisemnej umowy i w poprzednim roku kalendarzowym łącznie wyprodukowali do 200 000 hl piwa.

6. Przepis ust. 5 stosuje się, jeżeli współpracujący ze sobą podatnicy spełniający warunki z ust. 5:

1) są prawnie i ekonomicznie niezależni od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo;

2) posiadają miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;

3) nie wytwarzają piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.

7. Przy obliczaniu limitu produkcji określonego dla zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, podatnicy rozlewający piwo nie uwzględniają ilości rozlanego piwa wytworzonego przez innych producentów, przemieszczonego od tych producentów do podmiotu rozlewającego piwo w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli piwo to po rozlaniu zostało przemieszczone między podmiotem dokonującym jego rozlewu i podmiotem wytwarzającym piwo w tej procedurze.

8. (uchylony)

9. Warunkiem stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest posiadanie przez producenta piwa certyfikatu małego producenta, którego wzór określa akt wykonawczy Komisji Europejskiej wydany na podstawie art. 23a ust. 4 lit. a dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz. Urz. WE L 316 z 31.10.1992, str. 21 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 206, z późn. zm.). W przypadku, o którym mowa w ust. 5, warunkiem stosowania zwolnienia jest posiadanie certyfikatu małego producenta przez każdego ze współpracujących ze sobą podatników. Przepisy art. 97a ust. 2-12 ustawy stosuje się odpowiednio.

Jak wynika z § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 2021 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego^[5]:

W okresie do dnia 31 marca 2022 r. warunku, o którym mowa w § 12 ust. 9 rozporządzenia zmienianego w § 1, nie stosuje się do podatników, o których mowa w § 12 ust. 1 i 5 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, jeżeli w tym okresie złożyli właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego wniosek o
wydanie certyfikatu małego producenta, o którym mowa w § 12 ust. 9 rozporządzenia zmienianego w § 1.

Stosownie natomiast do § 12 rozporządzenia, który obowiązuje od 1 stycznia 2023 r.:

1. Zwalnia się od akcyzy podatników produkujących piwo, którzy w poprzednim roku kalendarzowym wyprodukowali do 200 000 hl piwa - w wysokości 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4 ustawy.

2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, jest realizowane przez obniżenie należnej kwoty akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia.

2a. W przypadku gdy wielkość produkcji piwa w danym roku kalendarzowym przekroczy 200 000 hl, do ilości piwa przekraczającej tę wielkość stosuje się stawkę, o której mowa w art. 94 ust. 4 ustawy.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, którzy wyłącznie rozlewają piwo wytworzone przez innych producentów.

4. Przepis ust. 1 stosuje się do podatników:

1) prawnie i ekonomicznie niezależnych od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo;

2) posiadających miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;

3) niewytwarzających piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.

5. Ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, mogą korzystać także podatnicy produkujący piwo lub podatnicy posiadający zezwolenie wyprowadzenia, o którym mowa w art. 54

ust. 1 ustawy, którzy współpracują ze sobą na podstawie pisemnej umowy i w poprzednim roku kalendarzowym łącznie wyprodukowali do 200 000 hl piwa.

6. Przepis ust. 5 stosuje się, jeżeli współpracujący ze sobą podatnicy spełniający warunki z ust. 5:

1) są prawnie i ekonomicznie niezależni od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo;

2) posiadają miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;

3) nie wytwarzają piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.

7. Przy obliczaniu limitu produkcji określonego dla zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, podatnicy rozlewający piwo nie uwzględniają ilości rozlanego piwa wytworzonego przez innych producentów, przemieszczonego od tych producentów do podmiotu rozlewającego piwo w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli piwo to po rozlaniu zostało przemieszczone między podmiotem dokonującym jego rozlewu i podmiotem wytwarzającym piwo w tej procedurze.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego wynika, że przed 2022 r. Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia z akcyzy, wynikającego z § 12 rozporządzenia w sprawie zwolnień. Wnioskodawca był przekonany, że w 2022 r. również jest uprawniony do skorzystania z tego zwolnienia, z uwagi na spełnienie wszystkich wymogów.

Jak wynika z opisu sprawy, nie wiedząc o wprowadzonym wymogu uzyskania certyfikatu małego producenta, Wnioskodawca złożył w 2022 r. deklarację w podatku akcyzowym za wszystkie miesiące przyjmując, że ulga wynikająca z § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień od akcyzy nadal przysługuje, bez żadnych dodatkowych wymogów.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego, Wnioskodawca spełniał w 2022 roku wszystkie wymogi niezbędne do uzyskania certyfikatu małego producenta piwa, określone § 12 ust. 9 Rozporządzenia, tj. dotyczy to:

- podatników produkujących piwo, którzy w poprzednim roku kalendarzowym wyprodukowali do 200 000 hl piwa - co uprawnia do ulgi w wysokości 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4 ustawy. Oraz

- podatników:

1) prawnie i ekonomicznie niezależnych od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo;

2) posiadających miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;

3) niewytwarzających piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.

Wątpliwości dotyczą możliwości skorzystania z ulgi w podatku akcyzowym pomimo niezłożenia wniosku o wydanie certyfikatu małego producenta piwa, ale przy spełnieniu wszystkich pozostałych warunków.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w czasie zaistnienia zdarzenia przepisy należy wskazać, że w ocenie Szefa KAS Wnioskodawca może skorzystać z ulgi w podatku akcyzowym w sytuacji, w której nie złożył wniosku o wydanie certyfikatu małego producenta piwa, ale spełniał pozostałe warunki uprawniające do jej zastosowania.

Zdaniem Szefa KAS, certyfikat małego producenta jest dokumentem o charakterze pomocniczym i może służyć celom dowodowym, nie jest zaś przesłanką materialnoprawną zastosowania zwolnienia.

Odwołując się do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Wnioskodawca spełnił wymogi uprawniające do skorzystania z ulgi w podatku akcyzowym, w tym wymogi niezbędne do uzyskania certyfikatu małego producenta.

W opinii Szefa KAS certyfikat ma ułatwiać małym producentom stosowanie obniżonych stawek akcyzy, a w związku ze spełnieniem wymogów warunkujących skorzystanie z ulgi w podatku akcyzowym, taka ulga Wnioskodawcy przysługuje, pomimo braku posiadania certyfikatu.

Takie też wnioski płyną z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 25 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Kr 436/24, w którym Sąd podkreślił:

W ocenie Sądu prawo Spółki do zastosowania zwolnienia nie mogło być w roku 2022 uzależnione od spełniania warunku formalnego w postaci posiadania certyfikatu. Dlatego też Organ nie powinien odmawiać Spółce prawa do zwolnienia podatkowego skoro Spółka spełniła wszystkie materialnoprawne warunki pozwalające na uznanie jej za małego producenta. Pozbawienie podatnika będącego małym producentem prawa do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w §12 ust. 1 Rozporządzenia MF, tylko z powodu braku certyfikatu, jest ponadto sprzeczne z zasadą proporcjonalności.

Podsumowując powyższe, Szef KAS podziela argumentację płynącą z wyżej wskazanego wyroku WSA.

Oceniając zatem stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za prawidłowe.

W konsekwencji Szef KAS dokonuje z urzędu zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej z 10 maja 2024 r. nr 0111-KDIB3-3.4013.44.2024.3.AM wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które przedstawiono we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Szef KAS zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:

może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.

Na podstawie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).

Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Wskazuję, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalony odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej:

zastosowanie się przez wnioskodawcę do otrzymanej interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

Przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która pełni funkcję gwarancyjną (ochronną) interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej.

Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę, oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się Wnioskodawcy do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji, miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji.

Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, Wnioskodawca może nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych dokonywanych za okres do końca roku, kwartału następującego po kwartale lub miesiąca następującego po miesiącu (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w którym doręczono Wnioskodawcy zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności (por. art. 14m § 2 Ordynacja podatkowa).

Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się Wnioskodawcy do interpretacji (art. 14k § 1 i art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej) oraz złożenie przez Wnioskodawcę wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 Ordynacji podatkowej, w trakcie trwania postępowania podatkowego.

Organy podatkowe bowiem nie uwzględniają z urzędu interpretacji prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej:

przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się przez Wnioskodawcy do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw^[6] wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej

Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi^[7]).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego działanie jest przedmiotem skargi):

· w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy) lub

· w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a, art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretacji indywidualnej może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).