Treść interpretacji
Działając na podstawie art. 14a § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa[1]), w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe, wyjaśniam, co następuje.
I. Opis zagadnienia, w związku z którym dokonywana jest interpretacja przepisów prawa podatkowego
Niniejsza interpretacja dotyczy rozumienia pojęcia „grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej” w zakresie związania z prowadzeniem działalności gospodarczej, które budzi wątpliwości interpretacyjne. Konieczne jest zatem wskazanie przesłanek, których spełnienie świadczy o związaniu przedmiotu opodatkowania z prowadzeniem tej działalności.
Grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to pojęcie zdefiniowane w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych[2]), oznaczające grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkami określonymi w ust. 2a tego przepisu. Przepisy określające te wyjątki nie stanowią przedmiotu niniejszej interpretacji.
Wyjaśnienie pojęcia „grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej” jest konieczne do prawidłowego zaliczenia gruntów i budynków do kategorii przedmiotów opodatkowanych najwyższymi stawkami podatku od nieruchomości[3]), a w przypadku budowli przesądzenia o ich opodatkowaniu tym podatkiem[4]).
Zastosowanie podstawowej w prawie podatkowym wykładni, jaką jest wykładnia językowa przy ustaleniu znaczenia pojęcia „grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej”, prowadzi do wniosku, że jedyną i wystarczającą przesłanką do uznania gruntów, budynków i budowli za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej jest ich posiadanie przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą.
Wnioski płynące z takiej wykładni są jednak nie do pogodzenia z celem, jaki przyświecał ustawodawcy, który przewidział wyższe opodatkowanie majątku wykorzystywanego gospodarczo, dostrzegając uzasadnienie dla takiego podejścia w korzyściach, które wynikają z prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem tego majątku.