Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Op 30/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu (dalej: WSA/Sąd pierwszej instancji) uwzględnił skargę T. Spółki z o.o. w D. (dalej: Skarżąca/Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu (dalej: Organ) z dnia 25 listopada 2021 r., w przedmiocie uchylenia decyzji w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do sierpnia 2016 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji i uchylił zaskarżoną decyzję.
2. Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia wywiodła Skarżąca, która zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. dalej: P.p.s.a.), naruszenie art. 183 § 2 ust. 5 P.p.s.a. w zw. z art. 8 P.p.s.a. w zw. z art. 33 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 188 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: K.p.a.), powodujące nieważność postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, a polegające na nieuwzględnieniu przez Sąd pierwszej instancji okoliczności, iż poza Skarżącą oraz Organem stroną postępowania jest również Prokurator Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej w K., który działając w oparciu o art. 182 K.p.a. pismem z 1 lutego 2017r. zawiadamiającym o śledztwie w sprawie prowadzonej pod sygn. akt [...] r. spowodował wszczęcie postępowań administracyjnych w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem, a który zdaniem Spółki, będąc stroną nie został wezwany do udziału w toczącym się postępowaniu przed WSA i nie uczestniczył w nim będąc pozbawiony możliwości obrony swych praw.
3. W oparciu o tak postawione zarzuty, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów według norm przepisanych.
4. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
5. Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw.
6. Na potrzeby rozstrzygnięcia o zarzutach skargi kasacyjnej w tej sprawie zasadne pozostaje przypomnienie, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Rozpoznanie sprawy w granicach skargi kasacyjnej oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny związany jest wskazanymi w niej podstawami. Tym samym rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny nie oznacza ponownego jej rozpoznania w całości, ale jedynie w granicach wyznaczonych w skardze kasacyjnej przez jej autora.
7. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga przy tym prawidłowego ich sformułowania w samej skardze. Oznacza to konieczność precyzyjnego wskazania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem autora skargi kasacyjnej, uchybił sąd pierwszej instancji. Wymogiem dla skargi kasacyjnej jest nie tylko przytoczenie podstaw kasacyjnych, ale także ich uzasadnienie, co wynika z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Obok wskazania naruszonych przepisów, niezbędne jest więc wyjaśnienie, na czym naruszenie to polegało, a w przypadku podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. wykazanie, że mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie podstaw kasacyjnych powinno odnosić się nie tylko do każdej nich z osobna, ale także do każdego z poszczególnych formułowanych w ich ramach zarzutów.