Dalej organ interpretacyjny stwierdził, że z przedstawionego przez skarżącą spółkę zdarzenia przyszłego oraz treści zadanego pytania oznaczonego nr 2 we wniosku wynika, że intencją skarżącej spółki jest uzyskanie potwierdzenia dopuszczalności dokonywania obciążeń rachunku VAT w zakresie płatności i wpłat określonych w art. 62b ust. 2 ustawy Prawo bankowe, w sytuacji kiedy rachunek rozliczeniowy, dla którego jest prowadzony rachunek VAT jest otwarty na imię Spółki Płynnościowej - w szczególności płatności podatku od towarów i usług na rachunek VAT oraz wpłat podatku VAT i innych podatków na rachunek urzędu skarbowego. Zdaniem organu zagadnienie to dotyczy oceny skutków prawnych regulowanych ustawą Prawo bankowe, która stosownie do art. 3 pkt 1 i pkt 2 O.p. nie zawiera przepisów ustanawiających normy prawa podatkowego. Wobec tego do zagadnienia tego nie mógł mieć zastosowania art.14b § 1 O.p., na podstawie którego organ wydaje, na wniosek zainteresowanego, wyłącznie interpretacje przepisów prawa podatkowego.
Następnie wskazano, że wątpliwości skarżącej spółki dotyczą również kwestii, czy będzie ona uprawniona do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 108b ust. 1 ustawy o VAT o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku VAT otwartym dla Spółki Płynnościowej na rachunek bankowy otwarty dla Spółki Płynnościowej, dla którego jest prowadzony rachunek VAT (pytanie oznaczone nr 5 wniosku). Art. 14b § 2a O.p. stanowi, że przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego regulujące m.in. uprawnienia i obowiązki organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej. Stosownie do art. 108b ust. 1 ustawy o VAT, na wniosek podatnika naczelnik urzędu skarbowego wydaje, w drodze postanowienia, zgodę na przekazanie środków zgromadzonych na wskazanym przez podatnika rachunku VAT na wskazany przez niego rachunek bankowy albo rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest prowadzony ten rachunek VAT. Wobec powyższego organ stwierdził, że na podstawie art. 14b § 2a O.p. nie jest upoważniony do wydania interpretacji we wskazanym zakresie, gdyż potencjalna interpretacja indywidualna dotyczyłaby praw i obowiązków organów podatkowych. Nie można by zasadnie mówić o możliwości zastosowania się podatnika do przepisów regulujących kwestie opisane we wniosku, których adresatem i podmiotem uprawnionym do stosowania są organy podatkowe.
Zdaniem organu możliwość dysponowania posiadanymi środkami w celu uregulowania innych zobowiązań, np. zapłaty podatku VAT, pozostaje bez wpływu na obowiązki skarżącej spółki w zakresie rozliczania podatku od towarów i usług. Samo wskazanie we wniosku o interpretację ustawy prawa podatkowego - w tym wypadku ustawy o VAT i Ordynacji podatkowej - nie zawsze jest wystarczające do uzyskania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Oceniając, czy dany przepis prawa podatkowego może podlegać interpretacji indywidualnej należy mieć na względzie elementy wynikające z charakteru omawianej instytucji, a zwłaszcza kwestię zastosowania się wnioskodawcy do tego przepisu i w konsekwencji możliwość uzyskania ochrony prawnej gwarantowanej przepisami Ordynacji podatkowej w związku z zastosowaniem się do tego przepisu.
Zdaniem organu wydanie interpretacji indywidualnej w żądanym przez skarżącą spółkę zakresie wymagałoby w istocie oceny (zinterpretowania) prawidłowości przyjętych przez nią rozwiązań dotyczących prawidłowości otrzymywanych przelewów stanowiących płatności za faktury, możliwości dysponowania środkami będącymi w posiadaniu skarżącej spółki, prawidłowego zastosowania przepisów ustawy Prawo bankowe oraz rozstrzygania o kompetencjach nienależących do kompetencji organów podatkowych, a nie przepisów prawa podatkowego. Złożony w rozpoznanej sprawie wniosek o wydanie interpretacji w okolicznościach zdefiniowanych pytaniami nr 1, 2, 4-6 nie odnosi się do wykładni przepisów prawa podatkowego rzutującej na prawidłowe rozliczenie skarżącej spółki w zakresie ustawy o VAT i nie odnosi się do jej praw i obowiązków. Wobec powyższego organ uznał, że był zobligowany do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Spółki, co wynika z treści art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p.
1.4. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie sąd pierwszej instancji odnosząc się do pytania nr 1 i 4 uznał, że stawiając pytanie nr 1 spółka domagała się w istocie potwierdzenia, że zapłata faktur wystawionych przez spółkę w walucie obcej w ten sposób, że kwota podatku VAT będzie zapłacona na rachunek VAT otwarty przez Spółkę Płynnościową, a nie na rachunek prowadzony dla skarżącej będzie dokonana w ramach dobrowolnej metody podzielonej płatności. Istota pytania nr 4 sprowadza się do tego czy otrzymanie płatności z tytułu dokonania przez spółkę dostawy podlegającej obowiązkowemu mechanizmowi podzielonej płatności, na rachunek VAT prowadzony dla Spółki Płynnościowej, a nie na rachunek skarżącej będzie stanowiło otrzymanie płatności z zastosowaniem obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ust. 1a ustawy o VAT.
Sąd uznał, iż pytania nr 1 i 4 dotyczą ściśle praw i obowiązków skarżącej spółki jako podatnika podatku od towarów i usług, wobec czego przysługuje jej status podmiotu zainteresowanego, o którym mowa w art. 14b § 1 O.p. Zdaniem sądu pierwszej instancji pytanie nr 2 dotyczy uprawnień spółki w zakresie obciążania rachunku VAT prowadzonego dla Spółki Płynnościowej w ramach realizowania przez skarżącą metody podzielonej płatności. Potwierdzenie, że strona obciążając ten rachunek realizuje dobrowolny mechanizm podzielonej płatności skutkuje korzyściami wynikającymi z art. 108c, art. 105a ust 1 oraz art. 108d ustawy o VAT. Istotą tego pytania nie jest zatem wykładnia przepisów ustawy Prawo bankowe.
W ocenie sądu, pytanie dotyczące uprawnienia skarżącej spółki do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 108b ust. 1 ustawy o VAT obejmującego żądanie przekazania środków zgromadzonych na rachunku VAT otwartym dla Spółki Płynnościowej na rachunek bankowy otwarty dla Spółki Płynnościowej, dla którego jest prowadzony rachunek VAT, nie odnosi się do praw i obowiązków organów podatkowych, lecz do uprawnień spółki związanych ze stosowaniem mechanizmu podzielonej płatności i konsekwencji jakie wynikają z faktu stosowania systemu płatności na rzecz. Odpowiedź na to pytanie w żadnym razie nie obliguje właściwego organu do uwzględnienia wniosku strony skarżącej o przekazanie środków z rachunku VAT prowadzonego na imię Spółki Płynnościowej.
Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, iż wnioskowana przez skarżącą spółkę odpowiedź na pytanie nr 6 odnosi się do kwestii, czy opisany we wniosku o interpretację sposób zapłaty podatku od towarów i usług skutkować będzie wygaśnięciem zobowiązania skarżącej poprzez zapłatę, o czym stanowi art. 59 § 1 pkt 1 O.p. oraz, czy należy go traktować jako zapłatę przez podmiot trzeci.
2. Skarga kasacyjna
2.1. W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zarzucił sądowi pierwszej instancji na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.) naruszenie przepisów prawa procesowego w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy tj.:
1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w zw. z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h w zw. z art. 14b § 1 i § 3 O.p. - przez dokonanie przez sąd nieprawidłowej oceny prawnej stanowiska organu podatkowego zawartej w uchylonym postanowieniu w zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy, w sytuacji braku podstaw do uznania skargi, gdyż organ podatkowy dokonał prawidłowej interpretacji przepisów ustawy Ordynacja podatkowej w zakresie dotyczącym odmowy wszczęcia postępowania;
2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w zw. z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 1 O.p. - przez uznanie, że w niniejszej sprawie skarżąca spółka w zakresie pytań nr 1 i 4 jest podmiotem zainteresowanym w jej indywidualnej sprawie, dotyczącej wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, co w konsekwencji doprowadziło sąd do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia pomimo niezaistnienia ku temu przesłanek, podczas gdy przedstawiony we wniosku problem nie dotyczy sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania skarżącej, lecz dotyczy zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego przez odrębnych od skarżącej podmiot;
3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w związku z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h, art. 14b § 1 oraz w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 O.p. - przez uznanie, że w pytanie oznaczone nr 2 nie dotyczy wykładni przepisów ustawy Prawo bankowe, lecz dotyczy uprawnień spółki w zakresie obciążania rachunku VAT prowadzonego dla Spółki Płynnościowej w ramach realizowania przez spółkę metody podzielonej płatności, podczas gdy pytanie to dotyczyło w istocie wykładni przepisów ustawy Prawo bankowe, a więc nie obejmowało przepisów materialnego prawa podatkowego;
4) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w związku z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 1 oraz art. 14b § 2a pkt 1 O.p. - przez uznanie, że w niniejszej sprawie odpowiedź na pytanie oznaczone nr 5 odnosiła się do uprawnień skarżącej i konsekwencji jakie wynikają z faktu stosowania systemu płatności na rzecz, podczas gdy pytanie to odnosiło się do praw i obowiązków organów podatkowych, a zatem nie mogło być przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną;
5) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w związku z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 1 O.p. przez uznanie, że w niniejszej sprawie odpowiedź na pytanie oznaczone nr 6 odnosiła się do kwestii czy opisany w nim sposób zapłaty podatku VAT skutkować będzie wygaśnięciem zobowiązania skarżącej poprzez zapłatę, o czy stanowi art. 59 § 1 pkt 1 O.p., podczas gdy pytanie nr 6 nie dotyczy praw i obowiązków podatkowych, na określenie których może rzutować wykładnia znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów podatkowych w zakresie podatku VAT.
Mając powyższe na uwadze organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie skargi, lub uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
2.2. Spółka nie wniosła odpowiedzi na skargę kasacyjną.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, w granicach wyznaczonych jej zarzutami i wnioskami (art. 183 § 1 w zw. z art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 176 P.p.s.a.) biorąc pod uwagę z urzędu przesłanki nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 1-6 P.p.s.a.) stwierdził, że skarga kasacyjna jest niezasadna.
Nie stwierdzono też podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 P.p.s.a. (zob. uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09; publ. CBOSA).
3.2. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie organu o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej na wniosek. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest właściwe stanowisko organu, iż wniosek w okolicznościach zdefiniowanych pytaniami nr 1, 2, 4-6 nie odnosi się do wykładni przepisów prawa podatkowego rzutującej na prawidłowe rozliczenie skarżącej w zakresie ustawy o VAT i nie odnosi się do praw i obowiązków wnioskodawcy.
3.3. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy spółka zadała m.in. pytania: czy w sytuacji, kiedy kwota netto z faktury VAT wystawionej przez spółkę zostanie zapłacona na zagraniczny rachunek bankowy a kwota podatku należnego VAT zostanie zapłacona na rachunek VAT otwarty przez Spółkę Płynnościową, to czy taka forma zapłaty będzie kwalifikowała się do płatności podlegającej mechanizmowi podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ust. 2 ustawy o VAT oraz czy spółka będzie uprawniona do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 108b ust. 1 ustawy o VAT, do naczelnika urzędu skarbowego o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku VAT otwartym dla Spółki Płynnościowej na rachunek bankowy otwarty dla Spółki Płynnościowej, dla którego jest prowadzony rachunek VAT?
3.4. Organ wskazując na naruszenie art. 165a § 1 O.p. i art. 14b § 1 O.p. uznał, że postawione przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pytania nie dotyczyły jej sytuacji prawnopodatkowej, lecz podmiotu/podmiotów dokonujących płatności w mechanizmie podzielonej płatności na rzecz skarżącej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można podzielić takiego stanowiska. Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 O.p.). Z powołanego przepisu wynika, że zainteresowanym, jak ustawa nazywa stronę postępowania interpretacyjnego, jest ten, kto zwraca się o wydanie interpretacji prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie. Wskazanie we wniosku owej "indywidualnej sprawy" stanowi konieczny warunek do uznania konkretnego podmiotu za zainteresowanego, w znaczeniu przyjętym w przywołanym przepisie. Treść art. 14b § 2 O.p. wskazuje, że wniosek zainteresowanego może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Należy zatem przyjąć, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu wyjaśnienia i/lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Osobą legitymowaną do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, mogący powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego. Wynika to z tej części przepisu art. 14b § 1 O.p., w której stanowi się, że interpretację wydaje się na pisemny wniosek zainteresowanego "w jego indywidualnej sprawie". Wykładnia systemowa art. 14b O.p. wskazuje, że dotyczy on wyłącznie takich stanów faktycznych, które spowodowały lub mogą spowodować powstanie odpowiedzialności podatkowej. Wniosek taki wynika z zestawienia wzmiankowanego przepisu z przepisem art. 14p O.p. stanowiącym, że przepisy rozdziału 1a Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52 § 1.
3.5. W opisanych powyżej okolicznościach faktycznych, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożony przez skarżącą spółkę wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej był wystarczający do wszczęcia na jego podstawie postępowania o wydanie interpretacji indywidulanej. Rację należy przyznać sądowi pierwszej instancji, iż pytania nr 1 i 4 dotyczą ściśle praw i obowiązków skarżącej jako podatnika podatku od towarów i usług, wobec czego stronie przysługuje status zainteresowanego w tej materii. Nie ulega wątpliwości, iż skarżąca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zatem w świetle art. 87 ust. 2 w zw. z art. 108b ust. 1 ustawy o VAT ma prawo do zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy. Tym samym, interpretacja indywidualna o którą występowała skarżąca dotyczyła jej uprawnienia wynikającego z przepisów prawa podatkowego, tj. z ustawy o podatku od towarów i usług. Słusznie zatem zauważył sąd pierwszej instancji, że potwierdzenie, iż środki pieniężne znajdujące się na rachunku VAT Spółki Płynnościowej wpłynęły jako zapłata wystawionych przez skarżącą faktur podlegających obowiązkowemu i dobrowolnemu mechanizmowi podzielonej płatności warunkuje objęcie ich wnioskiem, o którym mowa w art. 108b ust. 1 ustawy o VAT. Poprzez to pytanie skarżąca spółka nie dążyła do ustalenia, czy z przepisu tego wynika obowiązek organu dokonania kwot zgromadzonych na rachunku VAT, lecz do ustalenia czy w opisanych we wniosku okolicznościach faktycznych skarżąca może korzystać z mechanizmu podzielonej płatności i traktować opisany we wniosku rachunek bankowy jako rachunek VAT. Złożenie przez skarżącą wniosku o wydanie interpretacji dotyczącej między innymi tej kwestii było uzasadnione tym, że rachunek bankowy ma być prowadzony na rzecz Spółki Płynnościowej, która jak wskazała skarżąca będzie rozliczać transakcje na tym rachunku dokonywane przez skarżącą spółkę lub na jej rzecz. Istota zagadnienia przedstawionego przez skarżącą sprowadza się do rozstrzygnięcia wątpliwości, czy w niniejszej sprawie można uznać, że zostaną spełnione warunki do uznania, że spółka korzysta z mechanizmu podzielonej płatności, o którym owa w ustawie o VAT w sytuacji, gdy rachunek rozliczeniowy i prowadzony dla tego rachunku rachunek VAT będą prowadzone dla Spółki Rozliczeniowej, która na tych rachunkach będzie ewidencjonować transakcje dotyczące skarżącej i innych spółek tworzących grupę.
3.6. Zawarte we wniosku o wydanie interpretacji pytania oznaczone jako nr 1 i 3 niewątpliwie miały na celu wyjaśnienie, czy w sytuacji, gdy rachunek rozliczeniowy i przypisany do niego rachunek VAT będą prowadzone nie bezpośrednio dla skarżącej spółki, lecz na rzecz Spółki Płynnościowej, która będzie podmiotem zarządzającym płatności dokonywane na rzecz skarżącej a także innych podmiotów z grupy, spełnione zostaną przesłanki do uznania, że skarżąca korzysta z mechanizmu podzielonej płatności, który uregulowany jest w przepisach art. 108a ustawy o VAT.
3.7. Pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2 miało na celu uzyskanie informacji, czy rachunek bankowy opisany we wniosku o wydanie interpretacji może służyć do dokonywania operacji finansowych wskazanych w art. 62b ust. 2 ustawy Prawo bankowe. Z treści wniosku o wydanie interpretacji, który złożyła skarżąca spółka wynika, że poprzez to pytanie dążyła ona do uzyskania odwiedzi na pytanie, czy rachunek VAT prowadzony dla Spółki Płynnościowej przy uwzględnieniu okoliczności opisanych w tym wnioskuj, może być zakwalifikowany jako rachunek VAT skarżącej spółki, czego konsekwencja byłby obowiązek wykorzystywania środków zgromadzonych na tym rachunku wyłącznie do celów wskazanych w art. 62b ust. 2 Prawo Bankowe. Pytanie to nie mogło zostać uznane, jak uczynił to organ, za pytanie odnoszące się do oceny możliwości zastosowania przepisu niebędącego przepisem prawa podatkowego, gdyż powołany przepis reguluje obowiązek związany ze stosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, który uregulowany jest w przepisach art. 108a ustawy o VAT. Operacje finansowe, które są wymienione w art. 62b ust. 2 ustawy Prawo Bankowe są to operacje, które mogą być dokonywane przy użyciu rachunku VAT, o którym mowa w art. 108a ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT i obejmują przekazywanie środków z tego rachunku, uzyskanych w wyniku podzielonej płatności, na cele wskazane w tym przepisie. Przepis ten określa obowiązek wykorzystywania rachunku VAT i zgromadzonych na nim środków wyłącznie w celach w nim enumeratywnie wymienionych. Obowiązek ten jest konsekwencją korzystania przez podatnika z mechanizmu podzielnej płatności uregulowanej w przepisach art. 108a ustawy o VAT i stanowi dopełnienie tych regulacji. Realizacja tego obowiązku przez podatnika objętego mechanizmem podzielonej płatności ma służyć osiągnięciu celów, dla których ustanowiono ten mechanizm. Cele te mają charakter podatkowy. Oznacza to, że regulacja zawarta w art. 62b ust. 2 ustawy Prawo Bankowe ma charakter podatkowy i jako regulacja normująca obowiązki podatników podatku VAT wprost jest objęta zakresem art. 3 pkt 1 O.p. Z samego faktu ujęcia tej regulacji w ustawie Prawa Bankowe nie można wywodzić, że nie jest to przepis prawa podatkowego.
3.8. Na podstawie art. 87 ust. 6a ustawy o VAT zwrot podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT dokonywany jest podatnikom korzystającym z systemu podzielonej płatności w terminie 25 dni bez konieczności spełnienia warunków określonych w art. 87 ust. 6 ustawy o VAT. Z powołanych przepisów wynika wprost, że korzystnie przez podatnika w sposób prawidłowy z sytemu podzielonej płatności może wywoływać po jego stronie także korzystne dla podatnika skutki finansowe, określone przepisami prawa podatkowego. Do skutków tych zastosowanie będzie mieć ochrona wynikająca z art. 14k O.p., jeżeli podatnik będzie dysponował interpretacją indywidualną oceniającą spełnienie przez podatnika kryteriów prawnych do zastosowania systemu podzielonej płatności. Zatem pytanie przez skarżącą spółkę organu o to czy w opisanym we wniosku okolicznościach będzie można uznać, że skarżąca korzysta z mechanizmu podzielonej płatności, ma znacznie dla uprawnień skarżących określonych w powołanych wyżej przepisach prawa.
3.9. Ponadto w związku z wejściem w życie z dniem 1 października 2020 r. Rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2019 poz. 1988, w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie), spółka zgodnie z § 10 ust. 4 pkt 13 miała obowiązek do oznaczania w ewidencji sprzedaży prowadzonej celem prawidłowego rozliczenia podatku VAT transakcji objętych obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności. Zatem skoro spółka zobowiązana była w ewidencjach w odniesieniu do transakcji sprzedaży, które zostały udokumentowane wystawionymi przez nią fakturami VAT zawrzeć oznaczenie "MPP", to aby uniknąć sankcji prawnych o których mowa w art. 109 ust. 3h ustawy o VAT, w jej interesie prawnym było uzyskanie odpowiedzi, czy w zaistniałym stanie faktycznym dokonanie płatności na rachunek VAT Spółki Płynnościowej będzie stanowiło zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności.
3.10. Także odpowiedź na pytania nr 5 i 6 dotyczy bezpośrednio uprawnień wynikających z przepisów prawa podatkowego. Pytania te tak jak pozostałe pytania skarżącej przedstawione organowi interpretacyjnemu, wiążą się z tym, że według zawartego we wniosku o wydanie interpretacji opisu zdarzeń, rachunek VAT ma być prowadzony dla Spółki Płynnościowej. W związku z tą okolicznością skarżąca spytała organ, czy dokonywane ze środków zgromadzonych na tym rachunku płatności zobowiązań podatkowych skarżącej spółki mogą być traktowane jak płatności dokonywane z rachunku VAT prowadzonego dla skarżącej spółki t.j. rachunku, o którym mowa w art. 62b § 1 pkt 3 O.p. W przypadku uznania, że płatności te pomimo dokonywania ich z rachunku VAT prowadzonego dla Spółki Płynnościowej należy traktować tak, jak płatności dokonywane z rachunku, który byłby prowadzony dla skarżącej spółki, możliwa byłaby zapłata poprzez te płatności zobowiązań podatkowych skarżącej spółki w nieorganicznej wysokości. Natomiast w przypadku uznania, że w świetle obowiązujących przepisów płatności te nie mogą być uznane za płatności dokonywane nie z rachunku VAT skarżącej spółki, lecz z rachunku podmiotu trzeciego – Spółki Płynnościowej, zapłatę te należałoby traktować, jako zapłatę dokonywaną przez podmiot trzeci, o której mowa w art. 62b § 1 pkt 3 O.p. i która jest ograniczona do kwoty 1000 zł. Ograniczenie to ma istotny charakter, zatem dążenie przez skarżącą do ustalenia, czy mieć będzie ono zastosowanie w jej sprawie jest w pełni uzasadnione. Przy tym nie ulega wątpliwości, że pytania skarżącej odnoszące tej kwestii dotyczą oceny przedstawionych przez nią okoliczności na podstawie art. 62b § 1 pkt 3 O.p., który to przepis jest niewątpliwie przepisem prawa podatkowego w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. i art. 3 pkt 2 O.p.
3.11. Zagadnienia prawne, które nie mogą być przedmiotem pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wymienione są w przepisach art. 14b § 1a i § 2a O.p. Przepisy te nie wymieniają ogólnego kryterium wyłączającego wydanie interpretacji, w postaci braku związku interpretowanych przepisów ze skutkami finansowymi, które na podstawie tych przepisów mogą wystąpić po stronie wnioskodawcy. Oznacza to, że przedmiotem interpretacji indywidualnych mogą być wszystkie przepisy prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p. niezależnie od rodzaju skutków, które mogą one wywoływać po stornie podmiotów, do których przepisy te mają zastosowanie. Oznacza to, że organ nie może dokonywać rozróżnienia przepisów prawa podatkowego na podlegające przepisom O.p. o interpretacjach indywidualnych i niepodlegające tym przepisom, według kryterium wystąpienia skutku gwarancyjnego określonego przepisami art. 14l i art. 14m O.p., który odnosi się do obowiązku zapłaty podatku. Należy też zaznaczyć, że przepisy art. 14k O.p. regulują skutek gwarancyjny interpretacji indywidualnych w sposób ogólny bez wskazania, że chodzi w tym wypadku o zapłatę podatku. Przepisy art. 14l i art. 14m O.p. stanowią normy lex specialis w stosunku do przepisów art. 14k O.p. dotyczące ochrony w przypadku, gdy w sprawie w której mają stosownie przepisy objęte interpretacją indywidualną okaże się, że podmiot uprawniony otrzymał interpretację błędną i stosując się do jej treści zapłacił zaniżone zobowiązanie podatkowe. W sprawach pozostałych dotyczących innych obowiązków i uprawnień, które nie mają bezpośredniego wymiaru finansowego, zastosowanie będzie mieć ochrona wynikająca z art. 14k O.p.
3.12. W świetle powyższych konstatacji należało stwierdzić, że sąd pierwszej instancji zasadnie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, że przedstawione przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji zagadnienie prawne dotyczyło bezpośrednio uprawnień i obowiązków skarżącej, które wynikały z przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 i art. 14b § 1 O.p. W tej sytuacji nie można było twierdzić, tak jak uczynił to organ interpretacyjny w niniejszej sprawie, że skarżąca nie była podatnikiem mającym interes prawny w uzyskaniu interpretacji indywidualnej na podstawie złożonego przez nią wniosku o wydanie interpretacji. Dlatego należało też uznać, że złożony przez skarżącą wniosek o wydanie interpretacji, który pochodził od uprawnionego podmiotu i dotyczył oceny zastosowania przepisów prawa podatkowego co oznacza, że w rozpoznanej sprawie spełnione zostały określone w art. 14§ 1 O.p. przesłanki do wydania interpretacji indywidualnej oraz, że nie wystąpiły wskazywane przez organ w zaskarżonym postanowieniu przesłanki do zastosowania w niniejszej sprawie przepisu art. 165a § 1 O.p.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną i na podstawie art. 184 P.p.s.a. ją oddalił.
|Sędzia NSA | Sędzia NSA |Sędzia NSA |
|Mariusz Golecki | Sylwester Golec |Artur Mudrecki |