Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 grudnia 2025 r., sygn. akt I FSK 1090/22 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A.W. (obecnie Syndyka masy upadłości A.W.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 286/21 wydanego w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Organ) z 23 listopada 2020 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do sierpnia 2014 r., w punkcie pierwszym oddalił skargę kasacyjną, a w punkcie drugim zasądził od Syndyka masy upadłości A.W. (dalej: Skarżący) na rzecz Organu kwotę 5.400 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniósł Skarżący, domagając się zastosowania dyspozycji art. 207 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.).
W uzasadnieniu zażalenia wyjaśnił, że w jego ocenie względy słuszności przemawiały za całkowitym odstąpieniem od zasady rozliczenia kosztów postępowania w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy. Skarżący stoi na stanowisku, iż w przedmiotowej sprawie zasadnym jest zastosowanie dyspozycji art. 207 § 2 p.p.s.a. Wyjaśnił, że kondycja finansowa upadłego nie poprawiła się,