Uzasadnienie
1. Skarga kasacyjna.
1.1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 10 czerwca 2022 r., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 21 kwietnia 2022 r., I SA/Go 71/22. Wyrokiem tym Sąd uchylił w całości interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 grudnia 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
1.2. Wyrok Sądu pierwszej instancji zaskarżono w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, przez błędną wykładnię art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174. z późn. zm.: dalej: ustawa o PTU), poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że otrzymywane przez skarżącą świadczenie od ościennych gmin oraz od powiatu - na podstawie zawartego porozumienia – z tytułu organizacji na ich terenie publicznego transportu miejskiego, nie stanowi wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług, gdy tymczasem – zdaniem organu – wypłacane środki stanowią wynagrodzenie dla skarżącej za wykonane usługi organizacji transportu, z tytułu istniejącego pomiędzy skarżącą a sąsiednimi gminami oraz powiatem stosunku zobowiązaniowego, w którym skarżąca jest podmiotem świadczącym usługę w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, a sąsiednie gminy oraz powiat są beneficjentami tej usługi.
1.3. W oparciu o tak sformułowany zarzut, wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie od skarżącej na rzecz organu podatkowego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
2. Dalsze pisma w sprawie.
Gmina N., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 25 sierpnia 2025 r., podtrzymała w całości dotychczasową argumentację podniesioną w skardze i jej uzupełnieniu oraz wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i zasądzenie kosztów postępowania, a także zwróciła uwagę na najnowsze orzecznictwo w sprawach dotyczących podobnych sporów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3. Skarga kasacyjna nie jest zasadna.
4.1. Przed odniesieniem się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, należy zauważyć, że przedmiotem sądowej kontroli jest interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego, wydana na wniosek skarżącej Gminy dotycząca tego, czy pomoc finansowa udzielana Gminie przez ościenne gminy ma wpływ na zakres prawa do odliczenia.
4.2. We wniosku o wydanie interpretacji Gmina wskazała w szczególności, że Gmina i M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. (dalej: Spółka) zawarły umowę o świadczenie usług przewozowych w ramach publicznego transportu zbiorowego – komunikacji miejskiej, na podstawie której Gmina zleciła, a Spółka przyjęła do wykonania świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego (zwana dalej Umową Wykonawczą). Jednocześnie na podstawie ww. porozumienia międzygminnego ościenne gminy ustaliły – porozumieniem z 15 września 2016 r. – zasady udzielenia w latach 2018-2028 pomocy finansowej Gminie – Organizatorowi. W ramach ww. pomocy ościenne gminy w zakresie, w jakim usługi przewozowe realizowane są na terytorium tych gmin, udzielają Wnioskodawcy pomocy finansowej. Ww. pomoc nie stanowi przy tym pokrycia wynagrodzenia, które Wnioskodawca płaci Spółce za wozokilometry przejechane na terenie danej gminy. Wysokość ustalonej w porozumieniu pomocy finansowej w żaden sposób nie jest uzależniona od zakresu usług transportu świadczonej na obszarze danej gminy. Nie jest bowiem obliczana ani w oparciu o liczbę pasażerów z danej gminy, ani nie nawiązuje do miernika takiego jak "wozokilometry" realizowane na obszarze danej gminy. Aby wykonywać usługę komunikacji miejskiej w zakresie transportu autobusowego Gmina zakupuje od Spółki usługę przewozu osób i bagażu środkami komunikacji miejskiej. Koszt zakupionej przez Gminę usługi nie jest kalkulowany od ilości zrealizowanych przejazdów komunikacją (sprzedanych biletów, odbytych podróży), ale m.in. od przejechanych wozokilometrów. Istotnym jest również to, że komunikacja miejska działa według ustalonego rozkładu jazdy, tzn. Spółka wykonuje przewozy bez względu na liczbę pasażerów korzystających w danym momencie z usługi przejazdu.