Uzasadnienie
1. Przedmiot skargi kasacyjnej i podmiot ją wnoszący.
1.1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) skargą kasacyjną z dnia 30 maja 2022 r. zaskarżył w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 527/21.
1.2. Powołanym wyrokiem Sąd, po rozpoznaniu skargi M. A. (zainteresowanego będącego stroną postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej z wniosku wspólnego małżonków M. i J. A. - przyp. NSA; dalej: Skarżąca) na interpretację indywidualną Dyrektora KIS z dnia 15 marca 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT) z tytułu planowanej sprzedaży działek o nr od [...] do [...] powstałych po podziale działki nr [...], na podstawie art. 146 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) uchylił tę interpretację w części dotyczącej zainteresowanego niebędącego stroną postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej (tj. J. A. męża Skarżącej, w której to części organ podatkowy uznał stanowisko przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. Sąd pierwszej instancji nie orzekał przy tym o oddaleniu skargi w pozostałej części zaskarżonej interpretacji a dotyczącej zainteresowanego będącego stroną postępowania, tj. Skarżącej, w której to części stanowisko przedstawione we wniosku organ uznał za prawidłowe - przyp. NSA.) i zasądził od Dyrektora KIS na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.
Zdaniem Sądu w spornym zakresie dotyczącym J. A. interpretacja indywidualna naruszała objęte zarzutami skargi przepisy prawa materialnego, a mianowicie art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685, z późn. zm.; dalej: u.p.t.u.) poprzez niewłaściwą ocenę co do ich zastosowania wobec okoliczności przedstawionych we wniosku o jej wydanie.
1.3. W skardze kasacyjnej Dyrektor KIS wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi przez jej oddalenie albo przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych i rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
1.4. Organ podatkowy zarzucił Sądowi naruszenie wspomnianych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 u.p.t.u. przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą sądową ocenę co do ich zastosowania, a to na skutek [wadliwego] uznania, że zainteresowany niebędący stroną postępowania [o wydanie interpretacji indywidulanej] dokonując sprzedaży działek nie [będzie] działa[ł] w charakterze podatnika podatku VAT, gdyż zdaniem Sądu sprzedaż działek nie stanowi dostawy dokonanej w ramach prowadzenia działalności gospodarczej i w konsekwencji, że czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
1.5. W piśmie procesowym z dnia 21 czerwca 2022 r., stanowiącym odpowiedź na skargę kasacyjną, Skarżąca wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
2.1. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego, wymienione w § 2 tego artykułu. Przesłanek takich, na podstawie akt niniejszej sprawy, z urzędu nie odnotowano.
Podobnie w trybie tym nie stwierdzono podstaw do odrzucenia skargi ani do umorzenia postępowania przed Sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 P.p.s.a. (zob. uchwała NSA z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, ONSAiWSA 2010, nr 3, poz. 40).
2.2. Skarga kasacyjna zbadana zatem według reguły związania zarzutami w niej zawartymi okazała się niezasadna i dlatego podlegała oddaleniu.
W myśl art. 193 zdanie drugie P.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Mając na uwadze tę szczególną regulację w stosunku do art. 141 § 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając o oddaleniu skargi kasacyjnej, mógł zrezygnować z przedstawienia pełnej relacji co do przebiegu sprawy i sprowadzić swoją dalszą wypowiedź tylko do rozważań mających znaczenie dla oceny podstaw kasacyjnych.
2.3. Jako gołosłowny i w efekcie oczywiście nieusprawiedliwiony należało uznać zarzut kasacyjny w zakresie wadliwej wykładni wymienionych w nim przepisów prawa materialnego, które obejmowały art. 15 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 u.p.t.u.
Autor skargi kasacyjnej zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa w tej postaci nie pokusił się bowiem o przedstawienie uzasadnienia mającego za tym przemawiać. Niedopełnienia zaś tego konstrukcyjnego wymagania skargi kasacyjnej wynikającego z art. 176 § 1 pkt 2 in fine w związku z art. 174 pkt 1 ab initio P.p.s.a., które jednocześnie nie kwalifikuje się do usunięcia w trybie wezwania sądowego w ramach art. 177a P.p.s.a., skutkowało koniecznością poprzestania na tylko takim skomentowaniu tego zakresu zarzutu kasacyjnego.
2.4. Nieusprawiedliwiony okazał się również zarzut kasacyjny w pozostałym zakresie dotyczącym naruszenia tych samych przepisów materialnego prawa podatkowego, ale poprzez niewłaściwą sądową ocenę ich zastosowania w stosunku do zdarzenia opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Ocena ta odnosiła się do zanegowania przez Sąd możliwości przypisania J. A. statusu podatnika podatku VAT w odniesieniu do dostaw działek budowlanych i w następstwie tego uznania owych dostaw za czynności mające podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.
2.4.1. Wobec powyższego przypomnieć należało zdarzenie podatkowe objęte wnioskiem wspólnym małżonków A. z dnia 21 grudnia 2020 r. (uzupełnionym pismem z dnia 22 lutego 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, jak również wyrażone na tle tego zdarzenia stanowiska przez zainteresowanych, organ podatkowy i finalnie Sąd pierwszej instancji.
2.4.1.1. Sprawa interpretacyjna dotyczyła kwalifikacji na gruncie podatku VAT opisanej we wniosku przyszłej, nie poprzedzonej działaniami marketingowymi, sprzedaży przez wspomnianych małżonków w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej działek budowlanych nieuzbrojonych w media, przy jednoczesnym braku podejmowania jakichkolwiek starań w kierunku pozyskania takich mediów, które powstały z dokonanego w listopadzie 2020 r. podziału większej działki niezabudowanej. Dzielona działka należała do majątku wspólnego małżonków A. i najpierw w latach 1982-2009 była wykorzystywana do celów osobistych przez jej właścicieli, tj. M. A. - nauczycielkę, która nie była rolnikiem ryczałtowym i czynnym podatnikiem podatku VAT oraz J. A. - rolnika, który dodatkowo w tych latach wykorzystywał tę działkę także do pracy rolniczej, gdyż prowadził gospodarstwo rolne, dokonywał zbiorów i dostaw/sprzedaży nadwyżek produktów rolnych niewykorzystanych na potrzeby rodziny, przeznaczając pozyskane środki na zapewnienie ówcześnie ciągłości jego produkcji rolnej, przy czym z tytułu tej sprzedaży jako rolnik ryczałtowy korzystał ze zwolnienia od podatku VAT i nie był czynnym podatnikiem tego podatku. Następnie od dnia 2 stycznia 2010 r. J. A. (za zgodą żony) odpłatnie wydzierżawił rzeczoną działkę rolną osobie trzeciej na cele rolnicze. W wyniku jednak uchwalenia przez Radę Gminy K. w dniu 30 września 2020 r. Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego działka ta uzyskała przeznaczenie budowlane, co spowodowało, że uprzednio zawarta umowa dzierżawy trwała tylko do zbioru płodów rolnych w 2020 r. i została rozwiązana ze względu na zmianę przeznaczenia gruntów z rolnych na budowlane, które skutkowało wyłączeniem działki z produkcji rolnej. Działki z niej powstałe, przeznaczone do przyszłej sprzedaży, przestały zatem być składnikiem majątku związanego z prowadzoną działalnością rolniczą, gdyż taka działalność nie jest i nie może być już na nich prowadzona.