Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1699/21, uchylił, zaskarżoną przez B. S.A. z siedzibą w G. (dalej: "spółka" lub "skarżąca") interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 października 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług sprzedaży samochodu.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. Wyrok zaskarżył w całości, zarzucając naruszenie:
1. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy albowiem Sąd wbrew art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa") dokonał nieprawidłowej kontroli zaskarżonej interpretacji indywidualnej prowadzącej do błędnego rozstrzygnięcia sprawy - uwzględnienia skargi i uchylenia interpretacji, poprzez uznanie, że organ pominął istotne orzecznictwo sądów administracyjnych przytoczone przez spółkę we wniosku, dotyczące zagadnienia będącego przedmiotem interpretacji, podczas gdy istnienie orzecznictwa sądów administracyjnych, nie odbiera organowi wydającemu interpretację prawa do samodzielnej oceny zdarzeń i wykładni przepisów w sprawach innych niż ta, w której zapadł konkretny wyrok;
2. przepisów prawa materialnego - art. 43 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 90 ust. 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r., poz. 685 ze zm., dalej: "ustawa o VAT") poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że spółka dokonywała czynności podlegających opodatkowaniu w postaci odpłatnego udostępniania samochodów dla celów prywatnych pracownikom i członkom zarządu nie sposób wywodzić braku prawa do zwolnienia. Przypisywanie spółce w takich warunkach wykorzystywania samochodów do działalności mieszanej, a nie zwolnionej, jest niedającym się pogodzić z celem zwolnienia uproszczeniem, pomijającym w szczególności okoliczność, na jaki cel samochody są faktycznie wykorzystywane, podczas gdy w niniejszej sytuacji uznać należało, że skoro nie doszło do łącznego spełnienia przesłanek art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, sprzedaż samochodów nie korzysta/nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Z uwagi na fakt wykorzystywania samochodów na cele działalności zwolnionej i opodatkowanej (czyli brak spełnienia przesłanki wykorzystywania samochodów wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku) ich sprzedaż nie będzie mogła korzystać z ww. zwolnienia.
Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Wniesiono także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Spółka nie złożyła odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna organu nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie spór sprowadza się do określenia, czy w przedstawionym przez spółkę opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego transakcja sprzedaży samochodów osobowych, wykorzystywanych w związku z prowadzoną działalnością zwolnioną z opodatkowania, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT?
We wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej wskazano, że skarżąca spółka jest towarzystwem funduszy inwestycyjnych prowadzącym działalność gospodarczą w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz.U. z 2020 r., poz. 95 ze zm.). Działalność jest wykonywana na podstawie stosownego zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego. Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny i że wykonywana przez nią działalność korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Do celów swojej działalności gospodarczej spółka nabyła i wykorzystuje samochody osobowe, które są także odpłatnie udostępniane zatrudnianym pracownikom i członkom zarządu do celów prywatnych, w momentach, gdy nie są one wykorzystywane do celów działalności statutowej. Udział wartości czynności związanych z ww. udostępnieniem samochodów w łącznej wartości obrotu spółki dla celów podatku VAT nie przekracza średnio w każdym roku poziomu 0,04%. Jednocześnie spółka odpłatnie udostępnia pracownikom dojeżdżającym do biura własnymi samochodami najmowane miejsca postojowe, a także odpłatnie udostępnia im możliwość korzystania ze świadczeń sportowo rekreacyjnych realizowanych przez podmioty zewnętrzne, które to usługi nie są świadczone bezpośrednio przez spółkę i z których tytułu nie osiąga ona marży. Sporadycznie spółka sprzedaje również na rzecz swoich pracowników niewykorzystywane środki trwałe. Udział rocznego obrotu z ww. czynności opodatkowanych VAT w całym obrocie spółki nie przekracza średnio w każdym roku poziomu ok. 0,06%, wobec czego spółka miała prawo w swojej ocenie uznać, że obowiązująca ją proporcja określona w art. 90 ust. 2-8 ustawy o VAT wynosiła 0% i nie odliczać podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących dokonywane zakupy samochodów, jako że nie przysługiwało jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.