Uzasadnienie
1. Skarga kasacyjna.
1.1. M.N., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 8 lipca 2022 r., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 kwietnia 2022 r., I SA/Sz 98/22. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 6 grudnia 2021 r. w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2016 r. do zwrotu na rachunek bankowy.
1.2. Wyrok Sądu pierwszej instancji zaskarżono w całości, zarzucając mu:
I. naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie:
1. Art. 86 ust. 1, ust. 1 pkt 1, ust. 10, ust. 10b, pkt 1, ust. 11, ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o PTU) w zw. z art. 273 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L z 2006 r. Nr 347/1 ze zm.; dalej: dyrektywa 112),
2. naruszenie art. 86 ust. 1 w zw. art. 87 § 1 ustawy o PTU poprzez jego niezastosowanie, mimo że skarżący spełniał warunki do otrzymania zwrotu podatku naliczonego,
3. art. 88 ust. 4 ustawy o PTU w zw. z art. 273 dyrektywy 112 przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
4. art. 99 ust. 12 ustawy o PTU przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
II. naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia polegające na naruszeniu:
5. Art. 128 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 273 dyrektywy 112 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie,
6. Art. 134 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.