Uzasadnienie
1. Skarga kasacyjna.
1.1. M.N., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 8 lipca 2022 r., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 kwietnia 2022 r., I SA/Sz 98/22. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 6 grudnia 2021 r. w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2016 r. do zwrotu na rachunek bankowy.
1.2. Wyrok Sądu pierwszej instancji zaskarżono w całości, zarzucając mu:
I. naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie:
1. Art. 86 ust. 1, ust. 1 pkt 1, ust. 10, ust. 10b, pkt 1, ust. 11, ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o PTU) w zw. z art. 273 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L z 2006 r. Nr 347/1 ze zm.; dalej: dyrektywa 112),
2. naruszenie art. 86 ust. 1 w zw. art. 87 § 1 ustawy o PTU poprzez jego niezastosowanie, mimo że skarżący spełniał warunki do otrzymania zwrotu podatku naliczonego,
3. art. 88 ust. 4 ustawy o PTU w zw. z art. 273 dyrektywy 112 przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
4. art. 99 ust. 12 ustawy o PTU przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
II. naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia polegające na naruszeniu:
5. Art. 128 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 273 dyrektywy 112 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie,
6. Art. 134 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.
1.3. Na podstawie wyżej wskazanych podstaw kasacyjnych wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa strony przez adwokata, a także o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
2. Odpowiedź na skargę kasacyjną.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 28 lipca 2022 r., stanowiącym odpowiedź na skargę kasacyjną wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3. Skarga kasacyjna jest niezasadna.
4.1. Dla oceny zasadności podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów, zarówno odnoszących się do naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i do naruszenia przepisów postępowania, zasadnicze znaczenie mają ustalone w sprawie i niesporne okoliczności faktyczne.
4.2. Z akt sprawy wynika, że skarżący w okresie od 19 grudnia 1996 r. do 31 grudnia 2015 r. prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą, a od 1 stycznia 2016 r. działalność gospodarczą wyłącznie w formie spółki cywilnej. Skarżący był czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w okresie od 30 września 2003 r. do 31 grudnia 2015 r. W okresie od 1 czerwca 2014 r. do 31 grudnia 2015 r. skarżący był zarejestrowany także dla potrzeb wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. W związku z czynnościami wykonywanymi od 1 stycznia 2016 r. w ramach działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej podatnikiem podatku od towarów i usług jest spółka cywilna. W związku z likwidacją prowadzonej działalności gospodarczej z dniem 31 grudnia 2015 r., 4 stycznia 2016 r. skarżący zaprzestał wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wobec czego został wykreślony z rejestru podatników VAT. Od 1 stycznia 2016 r. nie prowadził ewidencji dla potrzeb podatku od towarów i usług oraz nie składał deklaracji podatkowych.