3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
3.1. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące wyłączenia sędziego (art. 18-24 P.p.s.a.) przewidują wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy z mocy samej ustawy (art. 18 P.p.s.a.) oraz wyłączenie przez sąd - na żądanie sędziego lub na wniosek strony (art. 19 P.p.s.a.). Na mocy art. 193 P.p.s.a. przepisy te mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Instytucja wyłączenia sędziego, zarówno z mocy prawa, jak i na żądanie sędziego bądź na wniosek strony, jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy z zachowaniem bezstronności sędziowskiej.
3.2. Jak wskazuje Jan Paweł Tarno w Komentarzu do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V (LexisNexis 2011) "Dokonując oceny, czy w konkretnej sprawie wystąpiła przyczyna uzasadniająca wyłączenie sędziego na podstawie komentowanego przepisu [art. 19 P.p.s.a. - dop. NSA], należy mieć na względzie dwoisty charakter bezstronności sędziowskiej. Z jednej strony jest ona "niezbywalną cechą władzy sądowniczej", a z drugiej - indywidualną cechą sędziego, konieczną kwalifikacją do pełnienia tej funkcji - por. np. wyr. TK z 26 czerwca 2006 r., SK 55/05, LexPolonica nr 411521 (OTK-A 2006, nr 6, poz. 67). Istotą pierwszego z tych wymiarów bezstronności, tzw. bezstronności obiektywnej, jest "nie tylko to, by sędzia orzekający w sprawie zachowywał się zawsze rzeczywiście zgodnie ze standardami niezawisłości i bezstronności, lecz także by w ocenie zewnętrznej zachowanie sędziego odpowiadało takim standardom. Reguły wyłączenia sędziego służą bowiem budowie społecznego zaufania do wymiaru sprawiedliwości [...] przez usuwanie choćby pozorów braku bezstronności" - wyr. TK z 20 lipca 2004 r., SK 19/02, LexPolonica nr 367720 (OTK-A 2004, nr 7, poz. 67). Drugi wymiar bezstronności, tzw. bezstronność subiektywna, polega na tym, że sędzia musi mieć jeszcze dodatkowo wewnętrzne przekonanie o możliwości wydania wyroku bez faworyzowania któregokolwiek z uczestników postępowania.".
3.3. Mając powyższe na uwadze, kierując się względami tzw. bezstronności obiektywnej, żądanie Sędziego NSA M. Olejnika o wyłączenie go od orzekania w zakresie skargi kasacyjnej objętej sprawą o sygn. akt I FSK 125/25 zasługiwało na uwzględnienie.
Skoro we wniesionej skardze kasacyjnej strona skarżąca kwestionuje status asesora WSA M. Darmosza, biorącego udział w rozstrzyganiu jej sprawy w pierwszej instancji, jako osoby powołanej na to stanowisko przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, a Sędzia M. Olejnik również został powołany na swoje stanowisko na wniosek tak samo ukształtowanej Rady, to złożone żądanie jawiło się jako usprawiedliwione.
W takim stanie rzeczy występuje okoliczność tego rodzaju, która może wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności Sędziego w zawisłej sprawie.
3.4. Celem unormowania art. 19 P.p.s.a. jest budowanie zaufania, które sądy w demokratycznym państwie muszą wzbudzać w społeczeństwie, poprzez usunięcie wszelkich uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności danego sędziego oraz zapewnienia takiej bezstronności przez eliminowanie podstaw do wysuwania takich wątpliwości.
Wydanie orzeczenia w warunkach mogących wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego orzekającego narusza powagę i dobro wymiaru sprawiedliwości. Dobro wymiaru sprawiedliwości mogłoby więc ucierpieć, gdyby w sprawie orzekał sędzia, co do którego istniałyby w odbiorze zewnętrznym choćby pozory braku jego bezstronności.
W świetle powyższego zasadne stało się uwzględnienie żądania Sędziego NSA M. Olejnika wyłączenia go od orzekania w podanym wyżej zakresie.
3.5. Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i § 2 oraz art. 193 P.p.s.a., postanowił więc jak w sentencji.
s. NSA H. Sęk s. NSA M. Niezgódka-Medek s. NSA B. Wojciechowski