Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 22 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 1579/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: WSA/Sąd pierwszej instancji) po rozpoznaniu skargi R. GmbH w Hamburgu (dalej: Skarżąca/Spółka) uchylił w części interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Organ) z 10 września 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
2. Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko Skarżącej, że w opisanym we wniosku o interpretację stanie faktycznym sprawy Spóka będzie mogła korzystać z procedury VAT marża po dokonaniu wewnątrzzakładowego przemieszczenia towarów własnych na terytorium Polski. Uznał, że Skarżąca nabywając towary używane w Niemczech od podmiotów spełniających warunki z art. 120 ust 4 i ust 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 z późn. zm. dalej: u.p.t.u.) i dokonując, zgodnie z art. 11 ust 1 u.p.t.u. przemieszczenia towarów własnych, nie zmienia charakteru transakcji i nie wpływa to na możliwość opodatkowania dostaw tych towarów w Polsce w procedurze VAT marża.
3. W konsekwencji WSA uznał, że zaskarżona interpretacja wydana została z naruszeniem art. 120 ust 4 i ust 10 w związku z art. 11 ust 1 u.p.t.u. i uchylił interpretację na podstawie art. 146 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm. dalej: P.p.s.a.).
4. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a. Organ zarzucił naruszenie:
I. Przepisów prawa materialnego, tj. art. 120 ust. 4 i ust. 10 w zw. z art. 11 ust. 1 u.p.t.u. przez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania do zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, polegającą na przyjęciu, że procedura VAT marża przy sprzedaży towarów używanych na terytorium Polski może mieć zastosowanie w odniesieniu do towarów będących uprzednio przedmiotem wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia towarów własnych przez podatnika, podczas gdy procedura VAT marża nie ma zastosowania w sytuacji, gdy na wcześniejszym etapie wystąpiła transakcja podlegająca opodatkowaniu (wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów dalej WNT) dająca prawo do odliczenia podatku naliczonego.
II. Przepisów postępowania, tj. art. 146 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 151 P.p.s.a. przez przyjęcie, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem wskazanych przepisów prawa materialnego, mimo iż do takich naruszeń nie doszło i w konsekwencji nieuzasadnione uchylenie zaskarżonej interpretacji zamiast oddalenia skargi.
5. Przy tak sformułowanych zarzutach kasacyjnych Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i na podstawie art. 188 P.p.s.a. rozpoznanie skargi, bądź o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
6. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Skarżąca wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
7. Skarga kasacyjna ma uzasadnione podstawy. Zarzuty kasacyjne zostały oparte na obu podstawach przewidzianych w art. 174 P.p.s.a. Zasadnicze znaczenie w sprawie mają zarzuty materialnoprawne, w ramach których Organ podniósł naruszenie art. 120 ust. 4 i ust. 10 u.p.t.u. w związku z art. 11 ust. 1 tej ustawy w postaci ich błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania. Organ kwestionował prawidłowość stanowiska WSA, że w opisanym we wniosku stanie faktycznym może być zastosowana procedura VAT marża przy dostawie towarów używanych na terytorium Polski w odniesieniu do towarów, które wcześniej były przedmiotem WNT towarów własnych przez podatnika. Zarzuty kasacyjne naruszenia przepisów postępowania miały wtórny charakter i dotyczyły przepisów procedury sądowo-administracyjnej, które zostały zastosowane jako wynik podjętego przez WSA rozstrzygnięcia.
8. We wniosku o interpretację Skarżąca wskazała, że jako spółka z siedzibą w Niemczech prowadzi działalność w zakresie obrotu towarami używanymi, przede wszystkim odzieżą. Towary nabywa zarówno od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jak i od przedsiębiorców - na terytorium Niemiec. Spółka jest podatnikiem podatku od wartości dodanej w Niemczech i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce. Nie posiada również siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
9. Towary używane zakupione w Niemczech będą nabywane przez Skarżącą w celu ich odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej - Skarżąca ma zamiar założyć w Polsce spółkę zależną, która będzie świadczyć na jej rzecz usługi magazynowania i przygotowywania towarów do sprzedaży na terytorium Polski. W tym celu Spółka będzie przemieszczać towary do magazynu spółki zależnej w Polsce, gdzie będą świadczone wskazane we wniosku usługi. Wnioskodawczyni nie będzie przenosiła na polską spółkę zależną prawa do rozporządzania tym towarem jak właściciel. W przyszłości Spółka planuje również rozwój sprzedaży na terytorium Polski, ma zamiar dotrzeć ze swoją ofertą do polskich klientów. Wówczas towary przemieszczone do Polski nie będą przemieszczane z powrotem do Niemiec, lecz będą wysyłane z Polski z magazynu spółki zależnej bezpośrednio do polskiego klienta (nabywcy). Dostawy krajowe na rzecz polskiego klienta będą odbywały się po wykonaniu usług na towarach przez polską spółkę zależną. W momencie, gdy Skarżąca pozyska nabywcę zlokalizowanego w Polsce, towary będą znajdowały się na terytorium Polski. Przy czym Spółka będzie nabywać towar, będący później przedmiotem dostawy, od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej oraz ewentualnie od przedsiębiorców na zasadach opisanych w art. 120 ust. 4 i 5 u.p.t.u. lub im odpowiadających (wg niemieckich lokalnych przepisów o VAT) i będzie posiadać dokumenty potwierdzające nabycie towarów na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5 u.p.t.u.