Uzasadnienie
Przedmiotem skargi kasacyjnej jest wyrok z 25 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1445/21, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę E. sp. z o.o. z siedzibą w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 września 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
E. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: "spółka" lub "skarżąca") wystąpiła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług. Przedstawiając zdarzenie przyszłe podała, że jest spółką ze 100% kapitałem Gminy P. Spółka działa jako "ramię" Gminy w realizacji jej zadań własnych w zakresie wskazanym w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 ze zm.), tj. zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odbioru ścieków.
Spółka podała, że z powodu szybkiego rozwoju Gminy istniejąca infrastruktura wodno-kanalizacyjna przestaje być wystarczająca. Z uwagi na ograniczone środki finansowe spółki samodzielne sfinansowanie przez nią tych inwestycji w rozsądnym terminie nie jest możliwe. Z tego powodu skarżąca i druga spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Inwestor) rozważają możliwość wsparcia finansowego przez Inwestora, który jest zainteresowany szybką rozbudową infrastruktury, warunkującej możliwość realizacji jego zamierzeń deweloperskich. Według wstępnych ustaleń dokonanych pomiędzy spółką a Inwestorem na poczet rozbudowy infrastruktury Inwestor dokona wpłaty partycypacyjnej w kwocie wyliczonej proporcjonalnie do planowanej powierzchni zabudowy. Strony zamierzają uregulować kwestię wnoszenia tego rodzaju opłat w odpowiedniej umowie.
Inwestor jako firma deweloperska dąży do wybudowania na posiadanej przez siebie nieruchomości budynków mieszkalnych, które zamierza następnie sprzedać swoim klientom. Z uwagi na to, że posiadana przez Inwestora nieruchomość nie może zostać podłączona do sieci wodociągowej bez rozbudowy eksploatowanej przez spółkę, a aktualnie niewystarczającej infrastruktury wodociągowej w tym terenie, zaś spółka nie ma możliwości realizacji takiej inwestycji w oparciu o wyłącznie własne źródła finansowania, wniesienie opłaty partycypacyjnej umożliwi spółce rozbudowę infrastruktury wodociągowej w stopniu umożliwiającym podłączenie inwestycji Inwestora po jej wybudowaniu. Podkreślono, że sprzedaż przez Inwestora jako dewelopera budynków niepodłączonych do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej nie byłaby możliwa, co świadczy o występowaniu ścisłego związku przyczynowo-skutkowego między wniesieniem opłaty partycypacyjnej (umożliwiającej realizację inwestycji deweloperskiej) a późniejszym uzyskaniem przychodów ze sprzedaży takiej inwestycji na rzecz klientów. Opłata zostanie wniesiona bezzwrotnie i ostatecznie z zasobów Inwestora. Jest to koszt niezbędny do uzyskania przychodów ze sprzedaży lokali. Skoro przychody uzyskane m.in. dzięki poniesieniu określonego kosztu będą stanowiły przychód do opodatkowania, to takie koszty powinny być uznane za koszty uzyskania przychodu.
Spółka podała, że zobowiąże się, iż do terminu określonego w umowie dokona rozbudowy własnej infrastruktury w stopniu umożliwiającym podłączenie inwestycji. Inwestor nie musi martwić się, jakie dokładnie to będą roboty i ile będą kosztowały, gdyż dokonując wpłaty opłaty partycypacyjnej otrzymuje w umowie zobowiązanie się spółki, że w konkretnym terminie będzie mógł dokonać przyłączenia inwestycji do sieci, co umożliwi odbiór, zasiedlenie i sprzedaż budynków na rzecz nabywców.
Na tle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego spółka zwróciła się z pytaniem, czy w świetle przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm., dalej: "ustawa o VAT"), otrzymana przez spółkę wpłata partycypacyjna będzie traktowana jako dostawa towarów lub świadczenie usługi opodatkowane podatkiem VAT?
Przedstawiając własne stanowisko w sprawie skarżąca wskazała, że w związku z otrzymaną wpłatą partycypacyjną nie dojdzie do jakiejkolwiek dostawy towarów, za którą taka wpłata mogłaby być wynagrodzeniem i nie będzie stanowić wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy o VAT, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W interpretacji indywidualnej z 1 września 2021 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. W uzasadnieniu podniósł, że co do zasady sama czynność przekazania środków finansowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie rodzi żadnych obowiązków podatkowych, o ile nie pełni funkcji zapłaty lub zaliczki z tytułu jakiegokolwiek świadczenia usług lub dostawy towarów podlegających opodatkowaniu tym podatkiem w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Otrzymanie wpłaty partycypacyjnej przez spółkę będzie stanowić zapłatę za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Wpłatę partycypacyjną, którą zgodnie z zawartą umową wniesie Inwestor, należy uznać za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usługi przez spółkę na rzecz Inwestora, polegającą na tym, iż zobowiąże się zgodnie z zawartą umową dokonać rozbudowy własnej infrastruktury w stopniu umożliwiającym podłączenie inwestycji przez inwestora. Inwestor dokonując wpłaty otrzymuje zobowiązanie spółki, że w konkretnym terminie będzie mógł dokonać przyłączenia inwestycji do sieci. Zatem w przedstawionym przez spółkę opisie zdarzenia przyszłego dojdzie do odpłatnego świadczenia usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, która podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a tym samym czynność ta nie stanowi dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy.