Uzasadnienie
Wyrokiem z 29 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 34/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę V. Sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 8 listopada 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od października do grudnia 2019 r. oraz za styczeń 2020 r.
Od powyższego wyroku V. Sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w J. wniosła skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych.
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: P.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Z przepisów tych wynika, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. Zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny pisma w postępowaniu sądowym.