Wniosek o przywrócenie terminu został przekazany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na konto e-PUAP Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 25 kwietnia 2026 r., po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej Spółki na posiedzeniu niejawnym tego dnia.
Wyrokiem z 25 czerwca 2026 r. skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu została oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143), spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Okoliczność doręczenia wniosku o przywrócenie terminu po zakończeniu postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wniosek ten czyni nieaktualnym, stanowiąc tym samym o jego niedopuszczalności w rozumieniu tego przepisu. W orzecznictwie przyjmuje się, iż wniosek o przywrócenie terminu będzie niedopuszczalny również wówczas, gdy z uwagi na stan sprawy przywrócenie terminu stało się nieaktualne (zob. postanowienia NSA z: 10 lipca 2008 r., sygn. II OZ 736/08; 9 września 2008 r., sygn. I GZ 191/08; 18 września 2009 r., sygn. II FZ 391/08; 19 października 2010 r., sygn. II FZ 428/10; 22 stycznia 2013 r., sygn. II GZ 519/12).
Wobec tego bowiem, iż do usunięcia braków formalnych Spółka wezwana została mocą wskazanego wyżej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego, to właśnie Naczelny Sąd Administracyjny winien był stać się adresatem przedmiotowego wniosku. Jego wadliwe skierowanie przez Pełnomocnika do niewłaściwego adresata istotnie przyczyniło się do ziszczenia się niedopuszczalności wniosku.
Należy jednak wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu, zgodnie z treścią pisma procesowego oznaczonego przez Spółkę jako odpowiedź na skargę kasacyjną, co wywołało ostatecznie skutek prawny zgodny z oczekiwaniami samej Spółki w przedmiocie sprawy głównej.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.