Wyrok NSA z dnia 16 lipca 2026, sygn. I FSK 1702/25

Sygnatura: I FSK 1702/25
Data orzeczenia: 16 lipca 2026
Sąd: Naczelny Sąd Administracyjny (NSA)
Status: Prawomocne
Podatnik: os. fizyczna

Streszczenie

M.J. (skarżąca) zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z 23 października 2024 r. dotyczącą podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił jej skargę wyrokiem z 7 maja 2025 r. (sygn. I SA/Sz 786/24). Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, a następnie – pismem z 30 kwietnia 2026 r. – zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego. We wniosku podniosła, że decyzje oparto głównie na wyjaśnieniach z postępowania karnego, w ramach którego prokurator zabezpieczył majątek jej i męża do kwoty 176 mln zł, co pozbawia…

ich środków do życia od czterech lat. Obawiała się, że odzyskane składniki majątku zostaną natychmiast skierowane do egzekucji administracyjnej. Wskazywała również na zły stan zdrowia swój i męża uniemożliwiający podjęcie pracy, posiadanie małoletniej córki na utrzymaniu oraz konieczność korzystania z pomocy rodziny. Łączna kwota zobowiązań z trzech decyzji objętych postępowaniami kasacyjnymi przekraczała 9 mln zł. Powołała się też na zwolnienie z wpisu od skargi kasacyjnej przyznane przez sąd pierwszej instancji. Czy należy wstrzymać wykonanie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w związku z toczącym się postępowaniem kasacyjnym, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą skarżącej, istniejące zabezpieczenie majątkowe w postępowaniu karnym oraz ryzyko nieodwracalnych skutków egzekucji? Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Uznał, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż skarżąca nie wykazała konkretnej grożącej szkody ani nieodwracalnych skutków. Podnoszone argumenty dotyczące wadliwości decyzji czy postępowania karnego pozostawały poza zakresem oceny wniosku o wstrzymanie wykonania. Okoliczności związane z zabezpieczeniem karnym i stanem zdrowia już zaistniały i nie mogły stanowić podstawy ochrony tymczasowej. Sąd podkreślił, że wcześniejsze analogiczne wnioski skarżącej zostały oddalone, a przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu nie uzasadnia automatycznie wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ instytucje te opierają się na odmiennych przesłankach.

jeszcze 212 słów

Pełne streszczenie po zalogowaniu

Streszczenie AI to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby zobaczyć pełną analizę.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M.J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 786/24, w sprawie ze skargi M.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia 23 października 2024 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do marca 2022 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 7 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 786/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę M.J. (dalej "strona" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z 23 października 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia do marca 2022 r.

Od powyższego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną, a w toku zainicjowanego w ten sposób postępowania kasacyjnego, pismem z 30 kwietnia 2026 r., zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. z 13 czerwca 2024 r.

Uzasadniając przedmiotowy wniosek, strona podniosła, że nie zgadza się z ustaleniami faktycznymi przyjętymi w sprawie, gdyż zostały one w zasadniczej mierze oparte na wyjaśnieniach złożonych w toku postępowania karnego. W jego ramach prokurator zastosował zabezpieczenie majątkowe obejmujące majątek skarżącej i jej męża do kwoty ponad 176 mln zł. Zdaniem skarżącej działanie to pozbawiło małżonków swobodnego dysponowania środkami finansowymi niezbędnymi do normalnego funkcjonowania, przy czym stan ten utrzymuje się już czwarty rok. Skarżąca wyraziła też obawę, że dopóki w obrocie prawnym pozostają ostateczne decyzje, każdy składnik majątkowy odzyskany spod zabezpieczenia karnego może zostać niezwłocznie skierowany do egzekucji administracyjnej.

Skarżąca podniosła ponadto, że trudną sytuację majątkową dodatkowo pogarsza stan zdrowia jej i jej męża. Z uwagi na tę okoliczność oboje nie mogą podjąć pracy zarobkowej. Dodała również, że na utrzymaniu małżonków pozostaje małoletnia córka, a koszty utrzymania rodziny mogą być obecnie pokrywane wyłącznie dzięki wsparciu bliskich krewnych.

Skarżąca wskazała też, że kwota należności wynikających z trzech decyzji objętych obecnie postępowaniami kasacyjnymi przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi ponad 9 mln zł. Powołała się także na orzeczone przez sąd pierwszej instancji zwolnienie z wpisu od skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji organów podatkowych obu instancji nie zasługuje na uwzględnienie.

Odnotowania wymaga na wstępie, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał już wnioski skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji organów podatkowych obu instancji wydanych w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do czerwca 2022 r. (złożony w sprawie ze skargi kasacyjnej zarejestrowanej pod sygn. akt I FSK 1703/25) oraz za lipiec i sierpień 2022 r. (złożony w sprawie ze skargi kasacyjnej zarejestrowanej pod sygn. akt I FSK 1704/25). Postanowieniami z 30 czerwca 2026 r., sygn. akt I FSK 1703/26 i z 8 lipca 2026 r., sygn. akt I FSK 1704/26, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił uwzględnienia wniosków skarżącej. Znana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu treść ww. wniosków jest przy tym analogiczna, jak wniosku złożonego w niniejszej sprawie. Ich zasadność, w ocenie skarżącej, we wszystkich trzech sprawach została wykazana taką samą argumentacją i takimi samymi okolicznościami faktycznymi.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela ocenę wyrażoną w ww. postanowieniach tego sądu i z uwagi na wspomnianą zbieżność treści wszystkich wniosków, przyjmuje ją za własną również w sprawie niniejszej.

Nie powielając zatem w całości argumentacji zaprezentowanej w ww. postanowieniach, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zasadne wskazać tylko, że w analizowanym przypadku nie zachodziły przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej "p.p.s.a.". Skarżąca nie wskazała bowiem, jaka w istocie szkoda jej grozi lub jakie nieodwracalne skutki nastąpią w razie ewentualnego wykonania decyzji. Całkowicie poza zakresem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w ramach rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji pozostawała podnoszona w nim argumentacja dotycząca uchybień prawnych decyzji czy wadliwości dowodów przeprowadzonych w toku postępowania podatkowego czy postępowania karnego. Udzielenia ochrony tymczasowej nie uzasadniały i nie mogły uzasadniać te okoliczności, które już nastąpiły, a które są związane w głównej mierze z postępowaniem karnym czy stanem zdrowia skarżącej i jej męża.

Niezasadne jest też odwoływanie się do przyznanego skarżącej zwolnienia z wpisu od skargi kasacyjnej. Przesłanką przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest bowiem wykazanie, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Instytucje prawa pomocy i ochrony tymczasowej oparte są zatem na odmiennych przesłankach prawnych, a ponadto służą innym celom. Dane brane pod uwagę przy ocenie wniosku o prawo pomocy niewątpliwie mogą być brane pod uwagę przez sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale zawsze w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

jeszcze 507 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo