Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością E. sp. z o.o. zakwestionowała decyzję Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie z 15 kwietnia 2022 r. dotyczącą podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe 2019 roku. Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wydał wyrok 8 lutego 2024 r. (sygn. akt III SA/Wa 1445/22). Następnie spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną…
od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego, lecz później cofnęła tę skargę pismem datowanym 28 marca 2024 r., które wpłynęło do sądu 28 stycznia 2026 r.
Podatnik początkowo kwestionował zasadność decyzji podatkowej dotyczącej VAT za 2019 rok poprzez skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a następnie skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wskazuje na pytanie o prawidłowość rozliczenia podatku i legalność decyzji urzędu. Jednak w toku postępowania kasacyjnego podatnik, poprzez pełnomocnika, zrezygnował z dalszego kwestionowania wyroku, cofając skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny, po cofnięciu skargi kasacyjnej przez pełnomocnika podatnika, umorzył postępowanie kasacyjne. Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dla niego wiążące na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co prowadzi do umorzenia postępowania. Rozstrzygnięcie sądu jest prawomocne i kończy sprawę bez rozpatrywania meritum kwestii podatkowych.