Uzasadnienie
1. Przedmiot skargi o wznowienie postępowania
Przedmiotem skargi o wznowienie jest postępowanie zakończone wyrokiem z 24 listopada 2023 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 411/23 w którym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną N. (dalej: Strona, Skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 29 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 657/22.
2. Stan sprawy (wynikający z wyroku o sygn. I FSK 411/23 oraz poprzedzających go wyroków zapadłych w tej sprawie, tj. wyroku WSA w Gliwicach z 29 sierpnia 2022 r., I SA/Gl 657/22; wyroku NSA z 3 marca 2022 r., sygn. akt I FSK 1264/21; wyroku WSA w Gliwicach 10 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1079/20).
2.1. Decyzją z 26 czerwca 2020 r. Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach, po rozpatrzeniu odwołania Strony [następcy prawnego T., która działała w okresie od 19 lipca 2013 r. (data rejestracji) do 22 stycznia 2018 r. (data wykreślenia z KRS)], utrzymał w mocy własną decyzję z 11 grudnia 2019 r., określającą kwotę zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za październik 2014 r. w wysokości 7.582.019,00 zł. Jako podstawę prawną jej wydania organ wskazał m.in. art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 1 pkt 1a oraz art. 221a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze. zm.), art. 29a ust. 1 i 6, art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a, art. 87 ust. 1, art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. b oraz art. 109 ust. 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.), art. 83 ust. 4 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 768 ze zm., ustawa KAS).
Podstawę wydania takich rozstrzygnięć stanowiły ustalenia organów o tym, że Spółka w deklaracji VAT-7 za październik 2014 r. wykazała podatek naliczony do odliczenia w kwocie 7.591.714,00 zł, wynikającej z faktury [...] z 30 października 2014 r. dotyczącej wniesionego wkładu niepieniężnego, w związku z nieprawidłowo ustaloną podstawą opodatkowania - przy zastosowaniu wartości rynkowej, zamiast wartości nominalnej podwyższonych akcji w zamian za wniesiony aport, tj. kwoty 9.349,59 zł liczonej od wartości nominalnej udziałów 50 000 zł (50 000-9 349,59 =40 650,41 zł). Skarżąca wykazała natomiast w fakturze wartość rynkową przedmiotu aportu, którymi były znaki towarowe; zarejestrowane w Rejestrze Wspólnotowych Znaków towarowych lub w rejestrze Znaków Towarowych przez Urząd Patentowy) wycenione na kwotę 33 0006 700,00 zł powiększoną o VAT w kwocie 7 591 541,00 zł, co daje 40 mln. zł brutto. Faktura nie odzwierciedlała zatem - według organów - rzeczywistej wartości przedmiotu aportu i nie mogła stanowić podstawy opodatkowania ani też podstawy do obniżenia kwoty podatku należnego wykazanego przez otrzymującego aport, w części w jakiej ujawnione na fakturze wartości nie były zgodne z rzeczywistością (str.15-16 decyzji organu I instancji).
2.2. Od powyższej decyzji Spółka wniosła skargę, którą wyrokiem z 10 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1079/20 WSA w Gliwicach oddalił. W orzeczeniu tym Sąd podał, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie były ustalenia faktyczne ani ich ocena i zastosowane przepisy materialne, w szczególności określające podstawę opodatkowania przy obejmowaniu udziałów w spółkach handlowych za aport czyli wartość nie wyrażoną w pieniądzu.
Zatem za podstawę wyroku WSA w Gliwicach przyjął ustalenia stanu faktycznego opisane w zaskarżonej decyzji Dyrektora IAS w Katowicach 11 grudnia 2019 r. powielone w decyzji z 26 czerwca 2020 r. (por. uchwała NSA z 15.02.2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). W tym miejscu Sąd wskazał też na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 marca 2014 r., sygn. akt FPS 6/13, w uzasadnieniu którego stwierdzono, że stosując prounijną wykładnię, należało przyjąć, że do określenia podstawy opodatkowania z tytułu wniesienia do spółki wkładu niepieniężnego (aportu) zastosowanie znajdzie art. 29 ust. 1 ustawy VAT, tj. suma wartości nominalnej udziałów stanowiąca kwotę należną.
Sąd podał, że Skarżąca nie podnosiła zarzutów obrazy prawa materialnego czy błędnej jego wykładni ani zastosowania do poczynionych ustaleń faktycznych. Istotą sporu w sprawie były kwestie proceduralne, i w tym obszarze Sąd naruszeń prawa nie stwierdził.
2.3. Naczelny Sąd Administracyjny - po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Spółki - wyrokiem z 3 marca 2022 r., sygn. akt I FSK 1264/21 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Za trafne uznając w szczególności zarzuty Spółki o tym, że Sąd pierwszej instancji, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, nie dokonał oceny tego, czy wszczęcie postępowania w sprawie przestępstwa karnoskarbowego miało charakter instrumentalny i służyło jedynie uniknięciu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Wprawdzie - jak podał NSA - nie miał racji pełnomocnik Skarżącej, że już sam fakt wszczęcia tego postępowania niecałe dwa miesiące przed upływem terminu przedawnienia, przesądza o trafności twierdzeń kasatora. Podobnie przesądzającego znaczenia nie ma to, że postępowanie zostało umorzone. Sąd powinien bowiem przeanalizować również aktywność organu prowadzącego postępowanie karnoskarbowe, zakres i terminy podejmowania czynności procesowych, przyczyny umorzenia postępowania oraz ich przewidywalność w momencie wszczęcia postępowania. Niewątpliwie taką analizę powinien przeprowadzić Sąd pierwszej instancji, biorąc pod uwagę dokumenty złożone przez obie strony postępowania sądowoadministracyjnego.