2. Pismem z 15 lipca 2026 r. Dyrektor IAS, na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez wskazanie podstawy prawnej, w oparciu o którą organ podatkowy jest uprawniony do wydania postanowienia o przedłużeniu terminu "części kwestionowanego zwrotu" i dokonania zwrotu "niekwestionowanej części".
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Wniosek o uzupełnienie wyroku podlega odrzuceniu.
3.2. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednocześnie w myśl art. 157 § 1a P.p.s.a., odrzuceniu podlega wniosek o uzupełnienie wyroku zgłoszony po upływie terminu. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może zaś wydać na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie wniosek organu w istocie dotyczy uzupełnienia pisemnych motywów rozstrzygnięcia Sądu. Jednak powołany art. 157 § 1 P.p.s.a. nie przewiduje możliwości uzupełnienia uzasadnienia wyroku; zresztą takiej konstrukcji prawnej ustawodawca nie przewidział w innych przepisach przedmiotowej ustawy. Wyrok może być zaś uzupełniony jedynie w zakresie wskazanym w art. 157 § 1 P.p.s.a.
3.3. Z podanych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.