Uzasadnienie
Przedmiotem skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1718/21. W orzeczeniu tym Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", uchylił zaskarżoną przez J. B., zwanego dalej "skarżącym", interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 maja 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług (wyrok ten i powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W skardze kasacyjnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego, zaskarżył w całości wyrok Sądu pierwszej instancji. Zaskarżonemu orzeczeniu, na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a., zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021, poz. 685 ze zm.), powoływanej dalej jako "u.p.t.u.", poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na uznaniu przez Sąd pierwszej instancji, iż skarżący w okolicznościach podanych we wniosku w związku ze sprzedażą działek nie powinien być uznawany za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.p.t.u., a sprzedaż wydzielonych działek nie powinna odbywać się w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 u.p.t.u., podczas gdy w ocenie organu interpretacyjnego prawidłowa wykładnia powinna prowadzić do wniosku, że podejmowane przez stronę działania, w tym zwłaszcza dotyczące podziału nieruchomości i doprowadzenia mediów, świadczą o zaangażowaniu podobnym do czynności podejmowanych przez podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, a tym samym skarżący oraz pozostali zainteresowani powinni stać się z tego tytułu podatnikami podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u., a w konsekwencji sprzedaż ww. działek (udziałów) powinna mieścić się w zakresie pojęcia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie skargi, a także o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto organ domagał się rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie.
Skarżący nie złożył odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 18 września 2025 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata, wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Istota problemu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny, czy skarżący oraz jego dzieci P. B. i M. B., będący zainteresowanymi w sprawie, dokonując sprzedaży 2 działek gruntu i zamierzając sprzedać kolejne 9 w okolicznościach opisanych szczegółowo we wniosku wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej, działali oraz będą działać jako podatnicy podatku od towarów i usług (art. 15 ust. 1 u.p.t.u.) i tym samym, czy przedmiotowe transakcje mieszczą się w kategorii działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u., czy też należy je zakwalifikować jako czynności zarządu majątkiem prywatnym.