Uzasadnienie
1. Skarga kasacyjna.
1.1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 4 stycznia 2022 r., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 2 grudnia 2021 r., I SA/Sz 717/21. Wyrokiem tym Sąd uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 czerwca 2021 r. w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego.
1.2. Wyrok Sądu pierwszej instancji zaskarżono w całości, zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.; dalej: ustawa o PTU) poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę co do możliwości zastosowania polegającą na przyjęciu przez WSA, że Skarżąca dokonując sprzedaży opisanych we wniosku działek, nie będzie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o PTU.
1.3. Mając na uwadze powyższy zakres zaskarżenia i jego podstawy wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia, rozpoznanie skargi skarżącego i jej oddalenie, ewentualnie, jeżeli NSA uzna, że istota sprawy nie jest dostatecznie wyjaśniona, o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, rozpoznanie sprawy na rozprawie oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
2. Odpowiedź na skargę kasacyjną.
M.S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 31 stycznia 2022 r., stanowiącym odpowiedź na skargę kasacyjną wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3. Skarga kasacyjna nie jest zasadna.
4.1. Sporna w sprawie była ocena, czy sprzedaż nieruchomości przez wnioskodawczynię w okolicznościach opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czy też nie podlegała opodatkowaniu w tej formie. W ocenie skarżącej sprzedaż nieruchomości nie miała miejsca w okolicznościach wskazujących na wykonywanie działalności gospodarczej.
4.2. W interpretacji indywidualnej z 22 czerwca 2021 r. organ uznał stanowisko wnioskodawczyni za nieprawidłowe. W ocenie organu, w sprawie wystąpił szereg okoliczności, wskazujących, że planowaną sprzedaż działek o numerach [...] należy zakwalifikować jako dokonaną w okolicznościach wskazujących na działalność gospodarczą strony. Według organu, na ocenę dokonanych przez wnioskodawczynię działań nie mógł mieć wpływu fakt, że nieruchomości nigdy nie były wykorzystywane prze nią w działalności gospodarczej. Skala podjętych przez wnioskodawczynię działań wskazuje, że czynności te wyrażają jej wolę i zamiar wykorzystania majątku nie na cele osobiste (prywatne), lecz w celu odniesienia korzyści finansowej. Organ wskazał, że "zamiar" należy pojmować nie jako wolę wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach zainteresowanej osoby, lecz muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Jak wynikało z powyższego, w niniejszej sprawie nie miało to miejsca. Organ podał, że analiza przedstawionego opisu sprawy, dokonana w kontekście przywołanych wyżej przepisów prawa prowadziła do wniosku, że działania podjęte przez wnioskodawczynię nie były działaniami podjętymi w celu wykorzystywania nieruchomości do zaspokojenia jej potrzeb osobistych (np. budowa domu), tylko w celach handlowych. Takie postępowanie jest charakterystyczne dla podmiotów występujących profesjonalnie w obrocie gospodarczym. Według organu, podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca, gdyż wnioskodawczyni nie wykorzystała żadnej z nabytych działek dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, a powodem sprzedaży tej części majątku jest chęć spłaty części zaciągniętych zobowiązań kredytowych. Zdaniem organu, w rozpatrywanej sprawie nie można pominąć okoliczności, że wnioskodawczyni nabywała również inne nieruchomości ze środków pochodzących z kredytu bankowego. Przy czym tylko jeden lokal jest faktycznie wykorzystywany w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. Zatem nie cele osobiste – w opisanym przypadku brak było czynności charakteryzujących zarząd majątkiem osobistym – a cele gospodarcze leżały u podstaw działania wnioskodawczyni, wobec czego czynność zbycia wskazanych działek nie będzie stanowiła rozporządzania majątkiem osobistym. Planowana sprzedaż wpisuje się w katalog czynności, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o PTU, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem skoro sprzedaż będzie wykraczała poza zakres zwykłego wykonywania prawa własności, będzie stanowiła działalność gospodarczą podjętą w celach zarobkowych, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o PTU, a wnioskodawczyni wystąpi dla tej czynności w charakterze podatnika tego podatku zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PTU.