3. W związku z zaskarżeniem przez Skarżącego "w jednym piśmie dwóch orzeczeń" Przewodniczący Wydziału I Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 57 § 3 w związku z art. 276 P.p.s.a., zarządził w dniu 1 grudnia 2025 r. rozdzielenie dwóch skarg o wznowienie postępowania sądowego objętych tym pismem. W rezultacie sprawy z tych skarg zostały zarejestrowane w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. akt I FSK 1903/25 i I FSK 1904/25.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
4.1. Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. tylko w przypadkach przewidzianych w dziale VII "Wznowienie postępowania" można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Szczegółowe przesłanki wznowienia postępowania zostały wyczerpująco wymienione w art. 271 do art. 273 P.p.s.a., a wśród nich znajduje się też przesłanka nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1 P.p.s.a.).
W świetle art. 275 P.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.
4.2. W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że określona w tym przepisie właściwość sądu ma charakter wyłączny, co oznacza, że w tym zakresie przepisy ogólnie regulujące właściwość sądów administracyjnych (art. 13 - art. 15 P.p.s.a.) nie mają zastosowania, bowiem właściwość sądu administracyjnego do wznowienia postępowania ściśle łączy się z konkretną podstawą wznowienia.
Zważywszy, że zarzuty skargi o wznowienie postępowania, wskazana w niej podstawa prawna (art. 271 pk1 P.p.s.a.), czy wreszcie jej żądania i motywy odnosiły się bezpośrednio do jednego z sędziów tworzących skład orzekający WSA w Warszawie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sądem właściwym do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności określonej w art. 271 pkt 1 P.p.s.a. jest - stosownie do art. 275 zdanie pierwsze P.p.s.a. - ten sąd, który wydał orzeczenie objęte zarzutem wystąpienia takiej wady, o której mowa w pierwszym spośród przywołanych tu przepisów.
Podana przez Skarżącego przyczyna wznowienia tkwiła bowiem bezpośrednio w orzeczeniu WSA w Warszawie, a nie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, który - wobec oddalenia skargi kasacyjnej - skutkował uprawomocnieniem się wyroku Sądu pierwszej instancji.
4.3. Zgodnie z art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Biorąc zatem pod uwagę właściwość sądu uregulowaną w art. 275 zdanie pierwsze ab initio P.p.s.a., a identyfikowaną według podstawy wznowienia powołanej przez Stronę w skardze o wznowienie, tj. przesłankę nieważności z art. 271 pkt 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wykluczył swoją właściwość w tej sprawie i postanowił przekazać sprawę ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie dnia 11 maja 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1463/20, temu Sądowi jako właściwemu do jej rozpoznania.
4.4. Powyższa kwalifikacja prawna wyłącza tym samym konieczność dalej idącego procedowania przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania oraz towarzyszącego jej wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Wspomnieć jedynie należało, że stosownie do art. 276 zdanie drugie P.p.s.a. gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, to wówczas stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 P.p.s.a., a więc dotyczące tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego. Sporządzenie skargi o wznowienie postępowania sądowego przez zawodowego pełnomocnika nie stanowi natomiast wymogu konstrukcyjnego tego rodzaju skargi, jeśli dotyczy ona orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego.
4.5. W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 193 oraz w związku z art. 276, art. 275 zdanie pierwsze ab initio w związku z art. 271 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.