W ocenie Sądu zawiadomienie to jest pod względem formalnym w pełni poprawne. Nie można zgodzić się nadto z zarzutem skargi, iż zawiadomienie to zostało wystosowane przez niewłaściwy organ, albowiem organem właściwym dla skarżącej w sprawie zobowiązań podatkowych za lata 2012-2015 był ówcześnie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w S., z kolei zawiadomienie wystosowane zostało przez organ kontroli celno-skarbowej.
Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu zasługiwał na uwzględnienie zarzut skargi w postaci naruszenia art. 70 § 6 pkt 1 O.p. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że bieg przedawnienia zobowiązań podatkowych skarżącej objętych niniejszą sprawą, został skutecznie zawieszony na skutek wszczęcia postępowania karnoskarbowego w dniu 5 listopada 2018 r.
Mając na uwadze treść uchwały (7) NSA z dnia 24 maja 2021 r. w sprawie o sygn. akt I FPS 1/21, w niniejszej sprawie strona skarżąca zarzuca organowi prowadzącemu postępowanie karnoskarbowe bierność polegającą na prowadzeniu tego postępowania jedynie w oparciu o decyzje podatkowe wydane w sprawie, nie czyniąc żadnych własnych ustaleń, nie przedstawienie członkom zarządu lub pracownikom spółki zarzutów oraz w konsekwencji umorzenie tego postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. tj. z uwagi na fakt, że czynu nie popełniono.
Z kolei organ podnosi, że w badanej sprawie nie doszło do "instrumentalnego" wszczęcia postępowania karnoskarbowego i nadużycia tej instytucji wyłącznie dla celów osiągnięcia skutku z art. 70 § 6 pkt 1 O.p., o którym mowa w orzecznictwie sądów administracyjnych, zapadłych po uchwale podjętej przez NSA w dniu 24.05.2021 r. (sygn. akt I FPS 1/21).
O tym, że nie doszło do instrumentalnego wszczęcia postępowania świadczy - zdaniem organu - w pierwszej kolejności istnienie mocnych podstaw do uruchomienia sprawy o przestępstwo z art. 56 § 1 K.k.s., art. 76 § 1 K.k.s. i art. 61 § 1 K.k.s. Wszczęcie postępowania karnego skarbowego jest konsekwencją dokonania przez stronę naruszeń prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, nie zaś działaniem organów podatkowych wyłącznie dla celów przerwania biegu terminu przedawnienia. Dodatkowymi argumentami świadczącymi o tym, że nie doszło do instrumentalnego wszczęcia procedury karnoskarbowej jest to, że okoliczności te ujawnione zostały tuż przed dokonaniem zawiadomienia z 31 sierpnia 2018 r., tj. na cztery miesiące przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Odnosząc się do tej argumentacji organu, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie jest spornym, że w dniu 5 listopada 2018 r. doszło do wszczęcia postępowania przygotowawczego o przestępstwa skarbowe w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 r.
W trakcie tego postępowania nie przedstawiono członkom zarządu spółki zarzutów, a w dniu 7 czerwca 2022 r. umorzono to postępowanie z uwagi na fakt, że czynu nie popełniono. Uzasadniając umorzenie śledztwa wskazano na czynności jakie zostały podjęte w trakcie postępowania, ograniczające się jedynie do włączenia na poczet materiału dowodowego decyzji organów podatkowych wydanych zarówno w stosunku do skarżącej spółki jak i jej kontrahentów, wyników kontroli, wyroku tut. Sądu z dnia 27 kwietnia 2022 r., pozyskano protokoły przesłuchań z postępowań podatkowych oraz postępowań przygotowawczych, których zakres dotyczył skarżącej, dokonano oględzin materiału dowodowego przekazanego w formie elektronicznej przez organ podatkowy, po czym umorzono postępowanie. Jako przyczynę umorzenia wskazano, iż na dzień 7 czerwca 2022 r. nie zostało prawomocne stwierdzone przez uprawniony organ, że w deklaracjach składanych w podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2013 r. do czerwca 2015 r. przez skarżącą podana została nieprawda, a zatem dane wskazane w przedmiotowych deklaracjach pozostają nadal wiążące. Na obecnym etapie nie wiadomo zatem czy zrealizowane zostały przedmiotowe zmaniona przestępstwa karnego skarbowego z art. 56 § 1 K.k.s. oraz art. 76 § 1 K.k.s., a terminy rozstrzygnięć organów podatkowych/sądów administracyjnych są w chwili obecnej nieznane.
Analiza powyższych okoliczności w ocenie Sądu nie pozwala zgodzić się z organem, że w sprawie tej nie doszło do instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego. Chronologia procesowych czynności karnych w powyższej sprawie wskazuje, że organy skarbowe nie podjęły w ramach wszczętego postępowania karnego skarbowego żadnych samodzielnych czynności dowodowych. Organ dołączał jedynie do akt decyzje organów podatkowych. Członkom zarządu nie przedstawiono również zarzutów. Brak jakiejkolwiek aktywności organu w ramach tego postępowania spowodowała jego umorzenie z uwagi na fakt, że czynu nie popełniono.
Powyższe wskazuje, że organ w ramach postępowania karnego nie zamierzał podejmować żadnych samodzielnych czynności dowodowych, oczekując na ostateczny wynik postępowania prowadzonego przez organy podatkowe z udziałem skarżącej. Powyższe zatem świadczy, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego wobec skarżącej w dniu 5 listopada 2018 r. miało charakter instrumentalny, mający na celu zawieszenie biegu terminu przedawnienia, a nie celu prowadzenia postępowania karnego skarbowego. Stwierdzone powyżej okoliczności wskazują, że wszczęcie przedmiotowego postępowania karnego skarbowego motywowany było nie względami prawa karnego skarbowego, ale chęcią doprowadzenia do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie tej normy art. 70 § 6 pkt 1 O.p.
Mając powyższe na uwadze, wobec orzekania przez organ w warunkach przedawnienia zobowiązania, Sąd odstąpił od ustosunkowania się do pozostałych zarzutów skargi, bowiem fakt przedawnienia czyni bezprzedmiotowym postępowanie podatkowe.
2. Skargi kasacyjne.
2.1. Skarga kasacyjna organu podatkowego.
Organ podatkowy zaskarżył wyrok Sądu pierwszej instancji w całości, wnosząc o uchylenie wyroku WSA w Gliwicach w całości i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy poprzez oddalenie skargi. Ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W każdym z tych dwóch przypadków o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:
I. przepisów prawa materialnego, tj.:
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. w zw. z art. 70 § 1 O.p. w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 w zw. z art. 70c O.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że organ podatkowy bezpodstawnie powołał się na wskazaną przesłankę zawieszenia biegu terminu przedawnienia, w kontekście okoliczności związanych z przyczynami i celem wszczęcia postępowania karnoskarbowego w zakresie zobowiązań w podatku VAT za okresy od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 r., podczas gdy organ przedstawił dowody na zawieszenie biegu terminu przedawnienia w tej sprawie związane z wszczęciem postępowania karnego skarbowego, niemającego instrumentalnego charakteru oraz wypełnił obowiązek nałożony na mocy art. 70c O.p.,
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. w zw. z art. 70 § 1 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie skutkujące uznaniem, że doszło do przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku VAT za okresy od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 r., podczas gdy w związku z zawieszeniem biegu terminu przedawnienia w oparciu o art. 70 § 6 pkt 1 w zw. z art. 70c O.p. doszło do skutecznego zawieszenia 5-letniego terminu przedawnienia tych zobowiązań,
II. przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 134 § 1, art. 3 § 1 i 2 pkt 1) P.p.s.a. w zw. z art. 121 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. poprzez dokonanie nieprawidłowej kontroli przepisów zastosowanych przez organ podatkowy tj.: art. 70 § 1 i art. 70 § 5 pkt 1 O.p. i art. 70c O.p., w sytuacji gdy organ wydał decyzję na podstawie obowiązujących przepisów prawa zastosowanych w oparciu o prawidłowo zebrany i wszechstronnie oceniony materiał dowodowy, dokonując przy tym właściwej subsumpcji stanu prawnego do ustalonego w sprawie stanu faktycznego;
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 133 § 1 P.p.s.a. i art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez pominięcie w zaskarżonym wyroku istotnych okoliczności dotyczących zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych określonych w uchylonej decyzji DIAS w Katowicach, jak też poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] UC-S w K., wynikających ze zgromadzonych w aktach sprawy dowodów opisanych w powyższych decyzjach;
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 133 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 70 § 1 i art. 70 § 6 pkt 1 w związku z art. 70c O.p. oraz uchwałą NSA z 24 maja 2021 r. sygn. akt 1 FPS 1/21 poprzez błędne rozstrzygnięcie sprawy w zakresie okoliczności związanych z wszczęciem postępowania karnego skarbowego i przyjęcie, że doszło do "instrumentalnego" wszczęcia tego postępowania w sytuacji, w której w rozstrzygnięciu organu pierwszej jak i drugiej instancji zawarto wyczerpującą analizę przesłanek zastosowania przez organy podatkowe przy wydawaniu decyzji podatkowej z art. 70 § 6 pkt 1 w zw. z art. 70c O.p. prowadzącą do wniosku, że brak podstaw do przyjęcia, że działania organów miały na celu jedynie zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego;
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 133 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 70 § 1 i art. 70 § 6 pkt 1 w związku z art. 70c O.p. oraz uchwałą NSA z 24 maja 2021 r. sygn. akt I FPS 1/21 i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] UC-S w K. i przyjęcie, że zobowiązanie podatkowe za okresy od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 r. uległy przedawnieniu w wyniku uznania, że nie doszło do skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia za ww. okresy i przyjęcie, że błędnie zawiadomienie zostało doręczone podatnikowi, a nie pełnomocnikowi w sytuacji gdy w sposób prawidłowy dokonano wszczęcia postępowania karnego skarbowego, a organ podatkowy zgodnie z przepisami ustawy wywiązał się z obowiązku nałożonego na mocy art. 70c O.p.,
- art. 145 § 3 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i w zw. z art.135 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i umorzenie postępowania podatkowego pomimo faktu, że przedmiotowe zobowiązania nie uległy przedawnieniu ponieważ podatnik został prawidłowo poinformowany o wszczęciu postępowania karnego skarbowego, zgodnie z art. 70c O.p. przedmiotem prowadzonego postępowania (prowadzonych postępowań) objęte zostały zobowiązania w podatku VAT za okresy od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 r. i prowadzone postępowanie karne skarbowe nie miało charakteru "instrumentalnego";
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w związku z art. 187 § 1, art. 191 i art. 194 O.p. poprzez błędne uznanie, że zawiadomienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z 10 grudnia 2019 r. w trybie art. 70c O.p. informujące skarżącą o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań w podatku od towarów i usług za m.in. za okres od stycznia do listopada 2014 r. nie jest wystarczające do stwierdzenia związku wszczętego postępowania karnego skarbowego z zawieszeniem biegu terminu przedawnienia przedmiotowych zobowiązań podatkowych.
2.2. Skarga kasacyjna spółki.
Spółka w skardze kasacyjnej zaskarżyła wyrok Sądu pierwszej instancji w części dotyczącej uzasadnienia, w której WSA w Gliwicach wyraził pogląd, że w świetle art. 70c O.p. zawiadomienie podatnika przez niewłaściwy organ "może stanowić wprawdzie uchybienie art. 70c O.p., lecz nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy" (s. 33 zaskarżonego wyroku). W tym zakresie skarżąca wniosła o zamianę zaskarżonego wyroku.
W konsekwencji, skarżąca spółka zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie art. 70c O.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że nawet zawiadomienie podatnika o wszczęciu postępowania karnego skarbowego przez niewłaściwy organ wywiera skutek prawny, oraz że spełnienie warunku zawiadomienia strony o wszczęciu tego postępowania przez inny organ, niż właściwy stanowi wprawdzie uchybienie art. 70c O.p., lecz nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy.
3. Odpowiedzi na skargi kasacyjne.
3.1. Organ podatkowy w odpowiedzi na skargę kasacyjną spółki wniósł o jej oddalenie w całości.
3.2. Spółka w odpowiedzi na skargę kasacyjną organu podatkowego wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
skargi kasacyjne nie zasługują na uwzględnienie.
4.1. Odnośnie skargi kasacyjnej organu:
4.1.1. Organ swoimi zarzutami kasacyjnymi kwestionuje stanowisko Sądu, że:
- zawiadomienie w trybie art. 70c O.p. z dnia 10 grudnia 2019 r. skierowane przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. bezpośrednio do samej spółki zamiast do pełnomocnika strony nie wywołało skutku z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań spółki w podatku VAT za okresy od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 r.,
- przedmiotowe zawiadomienie w trybie art. 70c O.p. z dnia 10 grudnia 2019 r. nie jest wystarczające do stwierdzenia związku wszczętego 2 marca 2015 r. postępowania karnego skarbowego z zawieszeniem biegu terminu przedawnienia przedmiotowych zobowiązań podatkowych,
- wszczęcie w dniu 5 listopada 2018 r. przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. postępowania karnego skarbowego o przestępstwa skarbowe w zakresie podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 r. miało instrumentalny charakter.
4.1.2. Całkiem chybione jest stanowisko organu, że zawiadomienie w trybie art. 70c O.p. z dnia 10 grudnia 2019 r. skierowane przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. bezpośrednio do samej spółki zamiast do pełnomocnika strony wywołało skutek z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań spółki w podatku VAT za okresy od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 r. Nie można bowiem zaakceptować argumentacji organu, która w istocie stanowi polemikę z uchwałą (7) Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2019 r. (I FPS 3/18), zgodnie z którą:
- dla skuteczności zrealizowania obowiązku wynikającego z art. 70c O.p. zawiadomienie, o którym mowa w tym przepisie należy doręczyć pełnomocnikowi, który został ustanowiony w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym, nawet jeżeli zawiadomienia tego dokonuje organ podatkowy, przed którym nie toczy się żadne postępowanie z udziałem pełnomocnika strony;
- uchybienie w realizacji powyższego obowiązku winno być traktowane jako brak ziszczenia się materialnoprawnego skutku przewidzianego w art. 70 § 6 pkt 1 O.p.
Nie ma żadnych podstaw do kwestionowania tego zasadnego i wiążącego poglądu NSA, które wskazuje na całkowitą bezzasadność argumentacji przedstawionej przez organ w skardze kasacyjnej, że doręczenie zawiadomienia na podstawie art. 70c O.p. podatnikowi zamiast ustanowionemu pełnomocnikowi w żaden sposób nie wpływa negatywnie na jego prawa jako strony postępowania.
4.1.3. Mając powyższe na uwadze, za bezprzedmiotowe uznać należy odnoszenie się do argumentacji organu, że przedmiotowe zawiadomienie strony z dnia 10 grudnia 2019 r. nie jest wystarczające do stwierdzenia związku wszczętego 2 marca 2015 r. postępowania karnego skarbowego z niewykonaniem zobowiązań podatkowych spółki w podatku VAT za okresy od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 r. Skoro bowiem zawiadomienie to z uwagi na wadliwość doręczenia nie wywołało materialnoprawnego skutku przewidzianego w art. 70 § 6 pkt 1 O.p., bez znaczenia dla wyniku sprawy w tej sprawie jest ww. okoliczność.
4.1.4. Nie ma również podstaw do uwzględnienia argumentacji organu kwestionującej stanowisko Sądu co do instrumentalnego wszczęcia postępowania karnoskarbowego w dniu w dniu 5 listopada 2018 r. przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K.
Organ swoją argumentacją przedstawioną w skardze kasacyjnej w żaden sposób nie podważył trafności stanowiska Sądu, że chronologia procesowych czynności karnych w powyższej sprawie wskazuje, że organy skarbowe nie podjęły w ramach wszczętego postępowania karnego skarbowego żadnych samodzielnych czynności dowodowych, dołączając jedynie do akt decyzje organów podatkowych oraz inne materiały zgromadzone w toku postępowania podatkowego. Powyższe, w powiązaniu z tym, że postępowanie to wszczęto na 2 miesiące przed upływem terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych VAT za okresy od grudnia 2013 r. do grudnia 2014 r., przy przedawnieniu się już zobowiązań za okresy od stycznia 2013 r. do listopada 2013 r., nieprzedstawieniem zarzutów członkom zarządu spółki oraz umorzeniem postępowania z uwagi na fakt, że czynu nie popełniono, jednoznacznie wskazuje, że czynność wszczęcia postępowania karnoskarbowego w dniu 5 listopada 2018 r. miała jedynie na celu zawieszenia biegu terminu zobowiązań podatkowych spółki za okresy rozliczeniowe od grudnia 2013 r. do grudnia 2014 r., w celu umożliwienia organom podatkowym odnośnie tych okresów wydania w stosunku do spółki decyzji podatkowych.
4.1.5. Z powyższych względów, zarzuty kasacyjne organu jako niezasadne podlegają oddaleniu na podstawie art. 184 P.p.s.a.
4.2. Odnośnie skargi kasacyjnej spółki:
4.2.1. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 70c O.p. kwestionujący stanowisko, że - do zawiadomienia podatnika o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, w przypadku, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1 tej ustawy, jest ten organ, który - jako właściwy - prowadzi postępowanie podatkowe (kontrolne) w sprawie tego zobowiązania podatkowego, z którym wiąże się wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Nie ma podstaw do uznania, że zgodnie z art. 70c O.p. organem tym jest organ właściwy dla zobowiązania, a więc organ, do którego kompetencji należy pobór danego podatku.
4.2.2. Ustawodawca nie sprecyzował użytego w art. 70c O.p. sformułowania "organ podatkowy właściwy w sprawie zobowiązania podatkowego, z którego niewykonaniem wiąże się podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego".
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w orzecznictwie NSA w tym zakresie została ugruntowana linia orzecznicza, zgodnie z którą organem obowiązanym do zawiadomienia podatnika o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, w przypadku, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1 tej ustawy, jest ten organ, który - jako właściwy - prowadzi postępowanie podatkowe (kontrolne) w sprawie tego zobowiązania podatkowego, z którym wiąże się wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Dotyczy to również poglądu, że nawet gdyby to uczynił naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika, nieprowadzący postępowania podatkowego (kontrolnego) w sprawie tego zobowiązania podatkowego, z którym wiąże się wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, stanowiłoby to wprawdzie uchybienie art. 70c O.p., lecz nie miałoby istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a., skoro zrealizowany zostanie materialny skutek zawiadomienia. Celem bowiem regulacji art. 70c w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 O.p., stanowiącej wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 17 lipca 2012 r., P 30/11, LEX nr 1171372, jest realizacja zasady ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa, która wymaga aby podatnik wiedział, że jego zobowiązanie podatkowe nie przedawniło się z upływem ustawowego terminu oraz znał przyczynę takiego stanu rzeczy, tzn. miał świadomość, że jest to wynikiem wszczęcia, sprecyzowanego pod względem przedmiotowym, postępowania karnego skarbowego wiążącego się z niewykonaniem tego zobowiązania. Jeżeli zatem ten obowiązek informacyjny zostanie wykonany spełniony zostaje cel tej normy. Realizacja tego obowiązku przez organ podatkowy niewłaściwy, stanowi wprawdzie uchybienie, lecz niemające znaczenia dla realizacji tego celu (por. wyroki NSA: z 2 marca 2017 r., sygn. akt I FSK 1243/15; z 6 czerwca 2017 r., sygn. akt I FSK 1838/15; z 15 września 2017 r., sygn. akt I FSK 2098/15; z 17 stycznia 2018 r., sygn. akt I FSK 247/16; z 11 maja 2018 r., sygn. akt II FSK 1661/17, z 3 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 2038/18).
4.2.3. Twierdzenie strony, że właściwym w rozumieniu art. 70c O.p. jest organ, do którego kompetencji należy pobór danego podatku, nie wynika z treści tego przepisu, ani z jego wykładni przedstawionej przez stronę.
Jeżeli do czynności zawiadomienia podatnika w trybie art. 70c O.p. dochodzi w trakcie toczącego się postępowania w celu dokonania właściwego wymiaru danego zobowiązania podatkowego, "z którego niewykonaniem wiąże się podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego" to ten organ, który jest właściwy do prowadzenia tego postępowania wobec podatnika należy uznać za właściwy do realizacji tego obowiązku, zgodnie z zasadami czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania (art. 123 O.p.) oraz szybkości i prostoty postępowania podatkowego (art. 124 O.p.). To ten organ ma informacje wynikające z toczącego się postępowania, czy zachodzą przesłanki do stwierdzenia niewykonania takiego zobowiązania podatkowego oraz czy wiąże się z tym podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, i czy w związku z tym wszczęto stosowane postępowanie karnoskarbowe, a zatem to on winien realizować obowiązek informacyjny wobec podatnika wynikający z art. 70c O.p. Trzeba mieć przy tym na uwadze, że prawidłowość realizacji tego obowiązku ma istotne znaczenie dla ziszczenia się materialnoprawnego skutku przewidzianego w art. 70 § 6 pkt 1 O.p. (por. uchwałę (7) NSA z dnia 18 marca 2019 r., I FPS 3/18), a zatem dla wyniku toczącego się postępowania. Przekazywanie zatem realizacji tego obowiązku przez organ prowadzący stosowane postępowanie, do organu tego postępowania nieprowadzącego, byłoby sprzecznie z zasadą szybkości i prostoty postępowania podatkowego (art. 124 O.p.). Wiązałoby się to nie tylko z koniecznością przekazywania temu organowi aktualnych danych adresowych podatnika i jego pełnomocnika, informacji dotyczących wszczętego postępowania karnoskarbowego i zobowiązania podatkowego, którego ono dotyczy, lecz ponadto pozbawiania się przez ten organ kontroli nad prawidłowością realizacji tego obowiązku informacyjnego, tak istotnego dla biegu toczącego się postępowania.
4.2.4. Z powyższych względów wyrażone w rozpoznawanej sprawie stanowisko Sądu uznać należy za w pełni trafne, a argumenty strony zawarte w jej skardze kasacyjnej wskazujące na naruszenie art. 70c O.p., za pozbawione zasadności.
4.2.5. Z tych względów również skarga kasacyjny spółki polega oddaleniu na podstawie art. 184 P.p.s.a.
4.3. Mając na uwadze, że obydwie skargi kasacyjne podlegają oddaleniu, na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a. odstąpiono od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Arkadiusz Cudak Janusz Zubrzycki Adam Nita
Sędzia NSA Sędzia NSA Sędzia WSA (del.)