Stosownie do art. 276 zdanie pierwsze p.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej.
W dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zatytułowanym "Wznowienie postępowania" brak jest odmiennej regulacji dotyczącej sposobu postępowania w przypadku, gdy skarga o wznowienie nie zawiera wszystkich elementów wskazanych w art. 279 p.p.s.a. W związku z tym należy w tym zakresie stosować odpowiednio przepis ogólny, tj. art. 49 p.p.s.a. W myśl tej regulacji jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten stosowany na podstawie art. 276 p.p.s.a. odpowiednio do skargi o wznowienie postępowania obliguje zatem sąd do odrzucenia skargi o wznowienie postepowania, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro skarga strony o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego nie zawierała wszystkich elementów formalnych wymaganych art. 279 p.p.s.a. dla tego pisma procesowego (tj. nie zawierała m.in. wskazania okoliczności uzasadniających zachowanie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi), prawidłowo strona została wezwana do uzupełnienia tego pisma we wskazanym zakresie. Choć strona z zachowaniem wyznaczonego terminu odpowiedziała na wezwanie, to biorąc pod uwagę treść udzielonej odpowiedzi, nie można uznać, że w ten sposób uczyniła zadość żądaniu sądu.
Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji — od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Przepis ten wymaga zatem precyzyjnego wskazania przez wnoszącego skargę o wznowienie postępowania momentu rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia tej skargi.
W odpowiedzi na wezwanie z 19 czerwca 2026 r. skarżący odnośnie zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie podniósł, że: "(...) art. 277 p.p.s.a. odnosi się do rzeczywistego uzyskania wiadomości o podstawie wznowienia, a nie do hipotetycznej możliwości wcześniejszego zdobycia takich informacji. Dopiero analiza składu orzekającego oraz skonfrontowanie go z informacjami dotyczącymi sposobu powołania sędziego pozwoliły Skarżącemu, nieprofesjonaliście powziąć wiadomość o zaistnieniu przesłanki z art. 271 pkt 1 p.p.s.a. Od tej chwili należy liczyć termin do wniesienia niniejszej skargi. (...) Zatem złożenie skargi o wznowienie przez nieprofesjonalistę a następnie jej podpisanie przez upoważnionego do reprezentacji przez NSA pełnomocnika nastąpiło niezwłocznie po uzyskaniu informacji przez Skarżącego o okolicznościach dających podstawę do złożenia skargi o wznowienie, a tym samym z zachowaniem terminu. (...)".
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zacytowana wypowiedź skarżącego nie daje wystarczających podstaw do oceny, czy skarga o wznowienie została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 277 p.p.s.a.
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi o wznowienie postępowania w zakresie wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.